Mijn moestuin (15)

Wat was het heerlijk tuinweer, deze week. Ik kon een heleboel doen!

Aardappels

Ik kwam in mijn aardappelmand die in de schuur staat, een heleboel krielaardappeltjes tegen met beginnende uitlopers. Nu kun je die vaak nog prima eten,  maar ik deed er wat anders mee. Juist, ja: hergebruiken en opnieuw poten!
Ze zijn deels van mijn oogst van vorig jaar, dus dat is dubbel leuk. Mijn eigen aardappelkringloopje....

Al kan dit maar één keer, vanwege de gevreesde aardappelziekte.

Ik nam er de tijd voor. Maandag pootte ik twee rijen aardappels in mijn moestuin. Woensdag pootte ik vier rijtjes in mijn wijktuin (waar ook de andere 'vroege en late' aardappelen al staan) en vrijdag het restant weer in mijn moestuin. Ik verdeel de aardappels bewust over mijn twee tuinen. Bij aardappels heb je altijd kans op de aardappelziekte phytophthora. De ziekte wordt veroorzaakt door een protist, een zogenaamde waterschimmel. Hoe langer de aardappels in de grond zitten, hoe meer kans je hebt, dat de ziekte uitbreekt. Zeker met natte, koele zomers. Dan verbreidt deze oömyceet zich razendsnel. Aardappelen en tomaten, die tot de nachtschade-achtigen behoren, zijn hier erg gevoelig voor. Aardappelloof moet altijd afgevoerd worden (of bij aantasting verbrand) en alle aardappels moeten uit de grond gehaald worden. Anders overwintert de schimmel en blijft de aardappelziekte uitbreken. Dit is ook de reden dat je bij aardappels altijd wisselteelt moet toepassen. Pas na 5 jaar kun je aardappelen weer op hetzelfde stukje grond poten. En dat is de reden dat ik ze ook over mijn twee tuinen verdeel.

Vorig jaar is het goed gegaan...... dit jaar ook weer?!

Zaaien

Ik heb ontzettend veel zaad: gekregen, overgehouden van vorig jaar en een klein beetje zelf gewonnen. Als ik alles zou gebruiken, kan ik wel tien tuinen vullen. Dus ik doseer, kijk wat ik kan ruilen en kijk wat ik nog voor volgend jaar kan bewaren.

Gelukkig groeit niet alles even hard en is niet alles tegelijk klaar...... In ieder geval staat mijn vensterbank helemaal vol met potjes en bakken. Gelukkig gaan andere plantjes weer afharden in mijn kas. Als het daar ook vol komt te staan, gaat een eerste deel alweer in de volle grond. Zo is het voortdurend doorschuiven.

Kijkend naar wat er opkomt en verlangend naar een goede oogst.

Maandag zaaide ik opnieuw venkel. De vorige keer (begin maart) zaaide ik wel 16 zaadjes, er is maar één plantje gaan groeien. Nu zaaide ik er weer 16..... ben benieuwd.

Verder zaaide ik courgette. En het eerste groen komt al voorzichtig omhoog!! Ook zaaide ik palmkool. Een soort 'oude' boerenkool. Vorig jaar met het zaaien in de volle grond, kwam er niks op. Toch maar voorzaaien, dit jaar.

Ik zaaide komkommer en pompoen......

En nu maar wachten..... En volgende week weer verder gaan met zaaien! Eigenlijk kun je vanaf nu alle groentes en kruiden gaan zaaien. Het is lang licht en de temperatuur wordt steeds hoger. Alleen is er tot ijsheiligen (21 mei) nog kans op nachtvorst.  Nog niet alle plantjes kunnen buiten in de volle grond.

Ik heb al wel radijs en snijbiet in de moestuin gezaaid, dat kon zelfs al eerder.

De schooltuin

De kinderen van groep 5 kwamen woensdag enthousiast naar de tuin toe voor hun tweede les. Ze konden hun tuintje terugvinden. Hun aardappels veilig onder de grond, hun viooltjes mooi bloeiend aan het begin van hun tuintje.....

                                                

Hierboven zie je het teeltplan. Dit is voor alle schooltuinen hetzelfde (ook op de andere wijktuinen in de stad) en is, op wat kleine wijzigingen na, al jaren hetzelfde.

Met de bedoeling de kinderen zoveel mogelijk te leren over zaaien, poten en planten. Om zoveel mogelijk verschillende gereedschappen te leren gebruiken en om zoveel mogelijk gangbare groenten van hun eigen tuin te kunnen halen. Want groentes komen niet uit de winkel! Oh, nee...... ze groeien op het land en dat kost tijd en werk. (Dat wil de Albert Heijn de kids ook goed leren!)

Deze les gaan we goudsbloemen zaaien en uien en sjalotten planten.

  Het goudsbloemenzaad ziet er wel een beetje eng uit. Net kleine, dode kriebelbeestjes.

Maar iedereen durfde het toch aan!

Hoewel ik bij de voorbeeldtuin alles voordoe en laat zien, is het voor sommige kinderen toch nog lastig om te onthouden waar het gezaaid moet worden (achter de aardappel!).

Vóór de aardappels, aan beide kanten van het paadje, maken we een streepje in de grond.

Aan de ene kant komen de sjalotten, aan de andere kant worden de uitjes in de grond gezet.

Als ik uitleg dat vogels het kleine, bruine uitsteekseltje als een wormpje zien, onthouden kinderen beter dat ze de grond rondom de ui (sjalot) even stevig moeten aandrukken.

Deze les leerden de kinderen de schrepel kennen. Ik vind het zelf een super handig tuingereedschap.

Het is een kleine handschoffel. Door de punt kun je de grond best diep bewerken en ook langere onkruidwortels loskrijgen. Ook kun je er 'strepen' mee trekken.

Het was weer een leerzame les en het was al 16 graden op de tuin. Dat was goed uit te houden.

Oogsten

Deze week at ik raapstelen en spinazie uit eigen tuin. Het leuke is, dat raapstelen twee keer groeien. Bij de eerste oogst knip je alleen de blaadjes af. Bij de tweede oogst, trek je de groente met worteltje en al uit de grond. Zoals je ze ook in de winkel ziet liggen. Spinazie kun je zelfs drie keer oogsten. Ze groeit weer aan, maar bij de derde keer worden de blaadjes minder rond, wat puntig zelfs. Daarna is de groeikracht eruit. De plantjes willen zich vermenigvuldigen en schieten snel 'in het zaad', krijgen bloemetjes (wat ten koste van de bladgroei gaat). Ik probeerde twee dagen achter elkaar spinazie te oogsten, maar dat kan eigenlijk niet. Ik heb nog niet zoveel staan.....

Volgende week verwacht ik dat ik de laatste raapstelen oogst en de eerste kropsla en pluksla kan oogsten. Mmmm...... helemaal lekker in het voorjaar.

                          Wat ik ermee ga maken en hoe ik het eet, deel ik weer hier.

 

Pesto zelf maken

Een paar jaar geleden maakte ik voor het eerst zelf pesto, toen ik veel basilicum had staan.
Deze week maakte ik pesto op basis van spinazie.
Maar ik ontdekte dat je eigenlijk van elke groene groente of kruid pesto kan maken, als je een aantal vaste  ingrediënten toevoegt.
En als je eenzelfde bereidingsvolgorde aan houdt....

Hier komt mijn:

Basisrecept pesto:

Ingrediënten:

• 150 - 200 g (of twee handen vol) groen kruid of groente   (bijv. basilicum, spinazie, boerenkool, raapsteel etc.)
• 2 - 3 tenen knoflook (naar smaak meer of minder)
• 50 g noten (bijv. pijnboompitten, walnoten, pistachenoten, hazelnoten)
• 50 - 75 g geraspte kaas (bijv. Parmezaanse, Grana Padano, Hollandse belegen....)
• 100 - 200 ml olijfolie

Hoe maak ik het klaar:

Gebruik een keukenmachine en dan is het een fluitje van een cent.

Was de groente goed. Pel de knoflook. Kies de noten en let op het smaakkarakter.

Rasp de kaas en doe alles in de keukenmachine. Maal fijn.

Voeg daarna de olie in een straaltje toe, terwijl de keukenmachine draait.

Doe dit tot de gewenste smeuiigheid /dikte bereikt is. Proef een beetje en breng op smaak met zout en peper.

Fantastisch, hè? Zo maak je altijd je eigen verse pesto met de ingrediënten die jij in huis hebt. Of die bij jou in de tuin groeien......
Perfect voor bij de pasta, als tapashapje of, zoals mijn kinderen doen, op een boterham met tomaat ;).
Volgende week ga ik een pesto uitproberen met onkruid......

Hier nog even mijn heerlijke

Spinaziepesto met penne

                                            
Ingrediënten:

• 150 g verse spinazie
• klein handje verse basilicum
• 1 teen knoflook
• 50 g gepelde pistachenootjes
• 50 g geraspte belegen kaas
• 200 ml olijfolie
• versgemalen zeezout
• versgemalen peper
• 500 g volkoren penne
• 200 g diepvriesdoperwten
• 200 g roomkaas (bijv. Ricotta)
  

  
  

  
  

Hoe maak ik het klaar:

Maak eerst de pesto volgens bovenstaand recept.

Breng op smaak met zout en peper.

Kook de penne beetgaar volgens de aanwijzingen op de verpakking. Kook de laatste 2 minuten de doperwten mee. Giet af en bewaar een paar lepels kookvocht.

Meng de pasta met de spinaziepesto in een voorverwarmde schaal. Voeg wat kookwater toe om de saus losser te maken. Verdeel de roomkaas erover en maal er verse peper over.

Een eenvoudig maar puur gerecht!

Zó at ik mijn verse voorjaarsspinazie dit weekend!

Bloemstuk maken

Zet een paar vrouwen bij elkaar, schenk (bij voorkeur) thee en serveer er lekkere hapjes bij. Wat heb je dan? Een heerlijke vrouwenavond!  Met volop gespreksstof, maakt niet uit waar het over gaat.

Wordt er ook een bloemist uitgenodigd en krijg je een groen-workshop? Dan vallen er tussen de gezellige gesprekken af en toe ingespannen stiltes. Van het bezig-zijn en samen genieten.......  Wat heb je dan? Een super gezellige, creatieve avond!

En als dit ook nog eens een feestje is.....   compleet met vrolijke woorden, warme aandacht en cadeaus, dan krijg je een geweldige, onvergetelijke avond!

Ik kreeg zo'n avond cadeau, deze week! Iedereen mocht meegenieten, èn ik kreeg de cadeaus.

De stapjes van het maken van het bloemstuk heb ik vastgelegd met foto's om het hier te delen.

De bloemist vindt het goed dat ik de geheimen verklap......

Wie weet, inspireert het je en ga je er thuis mee aan de slag.

Bij mij thuis staat in ieder geval dit mooie stuk!

Wat heb je nodig:

• ronde oase (taartvorm)
• plastic folie
• touw
• Euforbia
• 3 takjes Eucalyptusblaadjes
• 1 Gerbera
• 1 Zuidewindlelie
• Sedum (gescheurd)
• allerlei schelpjes
• strandhoutjes
• een vis (of ander deco-dingetje)
• Camar shell schelpen
• schelpenzand
• snoeischaartje
• schilmesje
• bloemstekers
• rond sierbord

De tafel zag er heel uitnodigend uit. Er stonden groene, in folie ingepakte taarten op witte, metalen borden. Taarten van oases en in het midden stond een etagère met schelpjes, drijfhout en camar shell schelpen.

Hoe maak je het:

Om de taart heen, wikkel je eerst het touw. Zet één uiteinde in het midden vast met een bloemsteker. Daarna ga je naar onderen toe. Wikkel strak rondom de oase heen. Zet het touw vast met bloemstekers.

Dit doe je over het plastic folie heen.

Zo blijft het vocht in de oase en kun je later water bij geven.

  Knip daarna het bovenste deel van het plastic folie weg. Nu is de oase klaar om er alles in te steken wat je wilt.....

Eerst neem je een tak Euforbia (helemaal hot op dit moment!) en legt dit over het midden van het stuk heen. Zet het met één bloemsteker vast.

Vervolgens neem je drie eucalyptus takken en knipt ze in stukjes. Gebruik ze om één helft van de oase te bedekken.

Gebruik het niet alleen plat, maar ook wat opstaand.

In het groen van het eucalyptus steek je een mooie Gerbera en ook een Zuidewindlelie. Prik deze even voor, want beide bloemen hebben een zachte steel.

De Zuidewindlelie zit nog in knop en gaat, als het goed is nog helemaal open. 

Hierna kregen we Sedum (een vetplantje) wat we van grond ontdeden en losscheurden. 

Sedum kan prima groeien zonder wortels en aarde. We zetten het gewoon los op het bloemstuk. Ter weerszijden van de Euforbia. 

Nu verder decoreren. De decovis bevestig je met een touwtje plus bloemsteker aan de Euforbia tak.

De overige ruimte vul je op met het decoratiemateriaal van schelpen en houtjes.

Een beetje bij elkaar gegroepeerd. Deels los, deels in de oase gestoken, zodat niet alles er af valt.

En als laatste strooi je wat volière zand er over en tussendoor.

Vooral onder de Euforbia tak blijft anders de oase zichtbaar.....

Vanaf de zijkant........

Ik ben heel tevreden met het resultaat!

Na het bloemstuk maken, was het heerlijk smullen van alle zoete lekkernijen en hartige hapjes.

Wat zag dat er goed uit!

Wat was er veel liefde en zorg besteed aan het gezellig maken en klaar maken van dit alles.

Je ziet o.a. een fruitsalade, die opgeschept kan worden in ijscobekertjes.
Worteltaart, glaasjes cheesecake met kersen, scones met jam en lemoncurd.
Mmmmmm......

Wat was het leuk en lekker! 

Helemaal energiek en blij kwam ik thuis van deze avond.

Met lieve cadeaus......

En met een prachtig bloemstuk!

 

Iedereen kwam thuis met een prachtig bloemstuk!

Bijzonder: iedereen krijgt dezelfde instructies en hetzelfde materiaal.

Toch kwamen er tien verschillende bloemstukken uit.....

En die van jóu is nog niet gemaakt!! 

Falafel

Jaren geleden maakte ik zelf falafel - je weet wel, gekruide kikkererwtenballetjes uit het Midden-Oosten, die je serveert in pitabroodjes en allerlei groentes - ....... en dat mislukte toen jammerlijk.
Dat is de reden dat ik heel lang wachtte om er weer aan te beginnen.
Tot ik dacht:
Waarom probeer ik het niet weer eens gewoon zelf?
Zeker nu ik zoveel inspirerende potjes en frisse voorjaarsgroente heb om erbij te serveren?!

Dus ik maakte falafel: het ging super! Waarom ik  nou zo lang wachtte.........;)

Het is ècht simpel!

Ik deel hier mijn recept en mijn 'geheim':

Falafel

         voor ongeveer 50-60 balletjes

Ingrediënten:

• 425 g gedroogde kikkererwten
• 2 lichte boterhammen, een dag oud
• 2,5  ui
• 1 bol knoflook: zo'n 10-12 teentjes (!!)
• 4 el peterselie
• 2,5 el koriander (gemalen)
• 2,5 el komijn (gemalen)
• 2,5  tl zeezout
• versgemalen zwarte peper
• 60 g bulghur  
• 1 el bloem
• 2,5 tl wijnsteenbakpoeder
• olie

Hoe maak ik het klaar:

Gebruik gedroogde kikkererwten en week deze een nacht van te voren.

Let nu goed op, want hier ging het bij mij mis: kook de kikkererwten niet!!

Giet de kikkererwten af en bewaar wat van het week vocht. Week daar de boterham in en voeg ze dan toe aan de kikkererwten.

Voeg de uitgeperste teentjes knoflook toe, de specerijen en het zout.

 

Pureer het kikkererwtenmengsel in de keukenmachine of evt met de staafmixer. 

Voeg daarna de heel fijn gesnipperde ui toe. Was en snijd de peterselie heel fijn. Voeg die ook toe.

Voeg de bulghur, de bloem en het bakpoeder toe. Roer goed door met een lepel.

Maak je handen een beetje vochtig en maak balletjes ter grootte van een walnoot.

Verhit zonnebloemolie in een frituurpan - of gewoon een grote - pan tot 180 graden.

Bak de falafelballetjes in 3 minuten goudbruin, knapperig en gaar.

Mijn fout, jaren geleden, is dat ik het recept volgde, maar wel de kikkererwten had gekookt. Dan zit er veel teveel vocht in. Ik liet de balletjes in de hete olie glijden (ik weet het nog precies!) en vervolgens vielen ze helemaal uit elkaar in het vet. Er bleef niks van over, alleen mijn vet was heel smerig!

'Gewone' mensen leren van hun fouten, bijzonder begaafde mensen leren zelfs van de fouten van anderen.....;)

We aten deze maaltijd op de warmste dag van de week. Onze primeur dit jaar met buiten eten! Heerlijk aan onze gastvrije, ronde buitentafel. Het was 17,5 graad...... 't kon net!

Je ziet een heleboel op tafel staan. Wat serveerde ik erbij.....

Mijn raapsteeltjes

Serveersuggesties:

• tomaat
• komkommer
• bleekselderijstengel in boogjes
• geraspte wortel
• blokjes feta
• zwarte olijven
• (tomaten-courgette)chutney
• gepekelde groene tomaatjes 
• courgettes in zoetzuur
• radijsplakjes in zoetzuur
• bosje raapstelen
• pitabroodjes
• knoflooksaus

Dit had ik allemaal op tafel staan.

In de kelder heb ik nog allerlei potjes staan, die nu onderhand wel leeggemaakt mogen worden. Veel potjes tomaten-courgettechutney en courgettes en radijsjes in zoetzuur ingemaakt.  Ik moet alweer denken aan ruimte maken voor een nieuw oogstjaar.

Het combineert perfect bij deze maaltijd met falafel en pitabrood!

Wat er ook bij kan:

• sla
• blaadjes spinazie
• radijs
• augurken, zilveruitjes of ander tafelzuur
• pepers/ paprika
• groene olijven(mix)
• tahinsaus

Je kunt hier oneindig in variëren.

Toen ik studeerde was er in Den Haag een falafelbar. Ik ging daar af en toe heen voor een groot pitabroodje, gevuld met zo'n 7 balletjes falafel en vervolgens schepte ik allerlei salades, (zoetzure) groentes en sausjes erbij. Ik schepte soms wel drie keer bij....... zó lekker!
Laatst liep ik weer door dezelfde winkelstraat en ja..... dáár was de Falafelbar nog steeds!
Volgende keer ga ik daar echt weer een broodje scoren!!

Mijn kinderen zijn echt dol op deze maaltijd. Waarbij ze zelf mogen kiezen hoe vol ze hun broodje stoppen en met wàt! 

 Ik had veel gedroogde kikkererwten op voorraad en ik verdubbelde het recept.

Dus ik had wat balletjes over.......

Bij de supermarkt kun je falafelballetjes van Vivera kopen. Dat kost voor 12 balletjes 1,98. Biologisch bij de AH of de Natuurwinkel is de prijs tussen de 3 en 4 euro. Mij kost zo'n bakje (voor 50% biologisch) met 12 balletjes ongeveer 50 cent.
Zelf maken loont!!

.

Ik bakte de enorme hoeveelheid van ruim 100 balletjes.

Deze kunnen de vriezer in! 

Voor een volgende keer, als de sla in de kas gegroeid is........

Zelf handzeep maken

Wat gaat er veel zeep doorheen bij ons in huis. Gelukkig, maar! Want met kinderen, 

huisdieren en een uitgebreide tuin, moet je wel zorgen dat je telkens weer schone handen krijgt.

Ik koop vaak een navulflacon vloeibare zeep waar ik mijn pompjes in huis mee bijvul.

Op zich niet heel duur. Maar ik wil toch wel eens zelf zeep maken.......  dan weet ik tenminste precies wat er in gaat.

En dàt is niet veel! En het is al helemaal niet moeilijk te maken.

Ik laat je hier zien, hoe ik zelf vloeibare handzeep maakte.

Handzeep

Ingrediënten

• 40 g Sunlight zeep 
• 1 el glycerine 
• 1 l water
• etherische olie

Hoe maak ik het:

Rasp 40 gram van het stuk zeep.

Je kunt ook Marseille zeep gebruiken, maar die is een stuk duurder. Vermeng dit met 1 liter water. Voeg 1 eetlepel glycerine toe en doe het in een pan. Breng aan de

kook en roer goed door.
Ik deed het 'even tussendoor' en liet niet alleen de zeep oplossen in het water, maar ook overkoken. M'n hele fornuis onder een  witte drab........  maar het róók lekker fris!

Als de zeep is opgelost, voeg je een paar druppels etherische olie toe. Ik voegde pepermuntolie toe, maar dit kun je ook weg laten. De  Sunlight zeep ruikt al een beetje citronella-achtig.

Als het heeft gekookt, is het dun en laat je het een nachtje staan. 

De volgende ochtend is het een dikke massa.

Dit maak je fijn en schuimig met de staafmixer.

Je hebt nu ruim een liter zeep.

Ik vulde een lege zeepverpakking en bewaarde de rest van de zeep in een glazen fles.
Etiketje erop (leuk van de Xenos: etiketten met krijtveld)!

Et voilá!

Klaar is je vloeibare handzeep!

Iets meer over:

Glycerine:

Ik kocht de glycerine bij de apotheek. Daar hadden ze alleen glycerine-kamferspiritus. Klinkt wel een beetje 'fout'.....

Dus ik heb er wat over opgezocht:

Glycerine is een afgeleide naam van Glycerol.  Het kent vele toepassingsgebieden:

• in medicatie
• in persoonlijke verzorgingsproducten
• in voeding (E422)
• in speelgoed, zoals in een bellenblaas
• in de industrie

Glycerine wordt in cosmetica gebruikt als vochtaantrekkend of vocht inbrengend middel (humectant). In een lage concentratie zorgt het daardoor dat een crème niet uitdroogt, maar ook dat de glycerine die in de huid trekt het daar aanwezige vocht vasthoudt. In hogere concentraties kan het vocht uit de huid aantrekken. Om die reden is het verstandig om het percentage glycerine niet te hoog te maken. Tegenwoordig wordt de grens bij ongeveer 5% gelegd bij producten die op de huid blijven zoals crèmes. Bij producten die weer worden afgespoeld wordt in bijzondere gevallen wel tot 20% gegaan, bijvoorbeeld in het geval van zeep. Glycerine is een zogenaamde polyalcohol. Glycerine is de bouwsteen van alle natuurlijke vetten en oliën en komt daardoor ook in het menselijk lichaam voor.

Kamferspiritus is een oplossing van kamfer in spiritus. Het bedraagt 10 procent kamfer. Kamfer wordt gewonnen van de kamferboom. Het wordt vooral als medicijn gebruikt en heeft een prettige geur. Kamfer wordt snel en makkelijk door de huid opgenomen en heeft een licht verdovende werking. Daarnaast bevordert kamfer de verharding van de huid. Spiritus is een mengsel van voornamelijk water en alcohol (ethanol).

De glycerine-kamferspiritus 'verzorgt en verzacht handen en voeten, vooral bij extreme kou,' staat op de verpakking....

Goed, het zal allemaal nog 'gezonder' kunnen, maar ik gebruik het in mijn zeep.....

Met ruim een liter vloeibare zeep vulde ik twee pompjes en heb ik handzeep op voorraad.

Dit is geurige, goedkope handzeep en je spaart plastic verpakkingen uit.

En nù maar veel handen wassen!

Gegratineerde spinazie-fusilli met ei

Vorige week oogstte ik wat kleine beetjes spinazie. Nu was ze zo goed gegroeid, dat ik alles kon oogsten. Ik knipte de blaadjes net boven de steelaanzet af. Spinazie kun je op deze manier wel drie keer oogsten, want het groeit gewoon nog twee keer door. Daarna gaan de plantjes 'in het zaad schieten' zoals dat in tuinderstermen heet. De blaadjes ontwikkelen zich dan niet meer, maar alle energie gaat naar een stengel met bloemetjes. En dat is niet zo lekker eten......

Hier zie je m'n vergiet vol, ruim 500 gram.

Ik maakte er het volgende gerecht mee klaar, waarin de verse smaak van spinazie goed tot zijn recht komt: met fusilli en verse eitjes van mijn kippen. En je proeft een exotisch beetje komijn. Dit alles uit de oven!

Mmmmm!

Gegratineerde spinazie-fusilli met ei

Ingrediënten:

• 350 g volkoren fusilli-pasta
• 500 g verse spinazie
• 1 blikje biologische tomatenstukjes (ong 450 g)
• 2 tl gemalen komijn
• 5 eieren
• 125 g belegen kaas
• versgemalen zeezout
• versgemalen zwarte peper

Hoe maak ik het klaar:

Verwarm de oven met grill voor op 220 graden. Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking al dente. Was de spinazie en voeg die de laatste twee minuten van de kooktijd toe.

Giet dan pasta en spinazie af in een vergiet. Doe ze na het uitlekken terug in de pan en voeg de tomatenblokjes toe en de gemalen komijn.  Breng op smaak met peper en zout. Rasp de kaas.

Doe de pasta in een ruime ovenschaal. Maak vijf kuiltjes in de pasta (of met hoeveel personen je dit eet) en breek hier de eieren boven.  Bestrooi de pasta met de kaas. Laat de dooiers vrij.

Bak het gerecht ongeveer 20 minuten in de oven tot de kaas gegratineerd is en de eieren gaar zijn.

Ik heb de dooiers heel gelaten, dat zag er mooi uit. Maar de kinderen aan tafel 'rilden'  van het nog niet perfect gestolde ei.

Volgende keer breek ik ze even kapot voor ze.

Breng aan tafel eventueel nog op smaak met zeezout en peper.

Een echt voorjaarsgerecht: verse spinazie en verse eieren!

Eet smakelijk! 

Mijn moestuin ( 14)

Hèt voorjaar en het tuinseizoen, is echt losgebarsten!  Genieten!

Dat betekent niet meer af en toe wat in de tuin doen, maar èlke dag met m'n handen in de aarde....

En...... ook regelmatig gaan oogsten! Ja! Dát heb ik al gedaan: heerlijke verse blaadjes raapsteel en spinazie hebben we gegeten.

De recepten heb ik al gedeeld: een raapstelenstamppotje en spinazie met versgemaakte tagliatelle. De volgende recepten komen er deze week aan: een spinaziepesto, een spinaziepasta met ei......  Blijf me volgen.

Naast groentes oogsten, blijft ook zaaien, harden, verpotten, poten en planten op mijn to-do-list staan.

Het zou eens saai kunnen worden........

Op dinsdagochtend heb ik mijn peulen in de moestuin gezet. Ze waren inmiddels voldoende afgehard. Met mijn handige, opvouwbare kruiwagen, loop ik, met plantjes en zaad erin naar mijn tuin.
Ik dacht: "Dat doe ik even!" maar ik overschat mezelf wel eens. Het is altijd meer werk dan ik van tevoren denk. In ieder geval kwam dat doordat ik de peulen langs een hek wilde laten groeien. Het zijn wel 'laagblijvers', maar wat ik vorig jaar merkte, is dat ze erg verwilderd groeiden.  Geen probleem, natuurlijk. Peultjes langs een hek..... maar ook het hek moest ik nog maken.

Ik had een rol gaas en stokken.

Dit was het resultaat! Net voor en naast mijn zwarte bessenstruik mogen de peultjes groeien. Ik had er ongeveer twintig voor gezaaid.

De wortels zie je normaal gesproken niet, maar met het verplanten kun je zien dat ze heel  erg hard gegroeid zijn. Ze hebben snel meer ruimte nodig. Ik zette de plantjes met een tussenruimte van vijf handen uit elkaar. Daar tussen zaaide ik het overige zaad; het mag vrij dicht op elkaar groeien.

Ach, één tak van mijn zwarte bes brak af.  Met al dat werken aan dat hek, dat geduw en getrek........
Hier krijgt hij een mooi plekje in huis.
Er zullen geen bessen aan gaan groeien, maar een mooie, bloeiende tak is het ultieme voorjaar in je huiskamer!


En vervolgens een vogelnet over de jonge peultjes heen. Want anders is al mijn moeite weer voor niks.

Zeker omdat de nieuwe buren, pal naast mijn tuin, een echte vogelloktuin hebben aangelegd. Dus daar komen o.a. duiven, kauwen en groene parkieten op af en laten die nou net ook vreselijk geïnteresseerd zijn in mijn moestuin. Vooral in jonge, tere groenteplantjes en mais bijvoorbeeld.

Een voorbeeld van tegengestelde belangen dus: ik en mijn buren. En vogels trekken zich niets aan van schuttingen!
Wèl van netten!
Zegt mijn dochter gelijk: "Mam, wel elke dag even gaan kijken, hoor! Dat er geen vogel in het net verstrikt raakt".

Dat doen we natuurlijk!

En kijk eens naar de mooi-witte bloesem van de oude pruimenboom.....

Vorig jaar dachten we dat de boom eruit zou moeten, maar na een snoeibeurt, gaat hij toch weer uitlopen. Vorig jaar maakte ik van de valpruimen, die er lelijk uitzagen, pruimenchutney. Die was zó lekker!! Ik kan de smaak nog zo voor me halen, al waren die vijf potjes chutney binnen no time op. Wie weet kan ik er dit jaar wat meer maken!

Oh ja, ik zette de slaplantjes, die goed afgehard waren, in de volle grond in mijn kasje. Er vormen zich al echte kroppen, bij de grootste twee. Zou ik ze volgende week al kunnen oogsten?

Woensdag was de aftrap van

                                             het schooltuinseizoen!!

Er komt vier keer een groep 5 op de woensdagochtend. Bij één klas verzorg ik de les.

En dat is zó leuk om te doen! De kinderen komen graag naar de tuin. Ze hebben een voorbereidende PowerPoint presentatie op school gezien en zijn heel gemotiveerd. Zeker vandaag, want ze krijgen eindelijk hun eigen tuintje!!

De stokken zijn uitgezet en de 'hoofdpaden' al getrapt.

In ganzenpas liep mijn groep achter me aan en links en rechts wees ik ze hun tuintje aan.

Op school of op een activiteitencentrum hebben ze hun eigen naambordje gemaakt.

Die zetten ze achteraan in hun tuintje. Makkelijk voor mij...... ;)

De kinderen krijgen een rechthoekig lapje grond. In het midden trappen ze zelf een paadje.

Ik heb de 'voorbeeldtuin'. Hopelijk is het dít jaar ècht een voorbeeld van netheid en een geweldige oogst (........). In de voorbeeldtuin geef ik de praktische les. Ik doe alles voor (aanschouwelijk onderwijs) en de kinderen doen het na.

Zo'n eerste les is wel grappig, want ik moet alles uitleggen. Niets is vanzelfsprekend!

Welk gereedschap is er? Hoe ziet het eruit? Hoe werk je ermee?

Deze eerste keer besteedde ik extra aandacht aan de hark. Hoe houdt je hem vast en hoe loop je ermee? Lijkt simpel, maar laat de kinderen niet hun eigen gang gaan, want dan vallen er gewonden.

Je draagt de hark langs je lichaam, met de tanden naar je eigen been (laars) gericht. En op de tuin gekomen, leg je hem met de tanden naar beneden in de grond (voordat je erover struikelt.......)

 Ik zal het nog wel een aantal keer moeten herhalen, maar deze les ging het goed!

Elke les heeft een thema en de eerste acht à negen weken wordt er elke keer iets, volgens een vast en vooropgezet plan, in hun tuintje gezet. Soms gepoot, soms gezaaid.

De eerste les is altijd de aardappel aan de beurt. De kinderen krijgen er twee. Ze poten er één aan de ene kant van hun paadje en één aan de andere kant. We meten de afstanden af met plantstokjes, zodat het bij iedereen ongeveer op dezelfde plaats staat en er genoeg groeiruimte is!

Nieuw in het jaarprogramma is, dat elk kind twee viooltjes mag planten.

Het resultaat is gelijk een fleurig gezicht. Op de verder nog kale, zwarte tuintjes, bloeien al mooie gele, paarse, blauwe en witte viooltjes.

Elke les moeten de kinderen ook onkruid wieden en hun tuintje schoon maken/houden. De eerste paar keer vinden ze dat nog leuk, daarna wordt het wat minder.....

Het was nog een koude ochtend, deze week, dus

nadat de aardappels gepoot en de viooltjes geplant waren, liet ik ze niet te lang wieden.

Genoeg geleerd, deze dag!

Volgende week de volgende les!

Een grote verrassing zagen we op de composthoop,

de plaats waar alle emmertjes vuil geleegd  worden.

Ons tuinegeltje!

Hij werd wreed gestoord in zijn rust.....

Maar wat een mooi diertje.

Hij ziet er een beetje mager uit, doordat hij een lange winterslaap achter de rug heeft.

Maar dat is voor ons niet erg.

Want egels eten........... juist ja: slakken!

Dat wil elke moestuinder wel!

Een egel in je tuin: dè natuurlijke manier om slakken uit je tuin te verwijderen.

Laat hem maar lekker veel eten!

Ik ben blij met ons egeltje!