Minimaliseren, a way of life!

Ik heb geluk! Tjonge, kijkend naar het aantal scherven wat ik afgelopen maand heb moeten opruimen, krijg ik ont-zet-tend veel geluk!
Het gekke is, dat niet mijn kinderen van alles breken, ik doe het dus zelf!

Misschien is het minimaliseren een onbewust verlangen geworden, zodat ik met allerlei handelingen van alles breek.....

De glasbak is in ieder geval blij met mijn scherven en ja..... ik eigenlijk ook. Want heb ik iets gebroken, dan hoef ik niet meer na te denken of het nu wel of niet weg kan.

Het geluk gaat nog komen, want de laatste drie weken is het met minimaliseren niet echt opgeschoten. Ik had een week hoofdpijn, ziek was ik niet, maar fit ook niet.
Afgelopen anderhalve week had ik elke keer één of meerdere zieken thuis. Dan doe ik dus ook niet zoveel, helaas!

Red ik het dit jaar nog om van 1000 dingen afscheid te nemen??
De novemberchallenge is inmiddels ten einde. Dit blog is dan ook al een tijdlang in de maak.......

Ik heb in ieder geval een hele wandkast weggedaan en de vele spullen daarin drastisch geminimaliseerd.
Hier  het beloofde vóór- en naplaatje:

Zó was de wand eerst...... 

(picture wat vollere planken en deuren ervoor)

...... en zó is 't ie nu!

Ik schreef het al: na het minimaliseren van die kastenwand, kwam gelijk het volgende project: grondig schoonmaken, witten en 'verbouwen'.
         Vóór:                                                                                                              Na:

En dat is in één dag keihard werken, geweldig gerealiseerd!
Super blij met mijn ouders, die er waren en met een man die, als 't ie eenmaal begint, niet te stoppen is, tot het af is.

Ruim twee meter schoorsteen is weggehakt, met dit als strak resultaat.

Ik ben super blij met mijn nieuwe, lege, schone wand. En als je vaker meeleest op dit blog: met onze mooie, cosy houtkachel. Tot nog toe brandt 'ie elke dag. Genieten!














Hoewel ik een opruimpauze heb gehad, ga ik door!
Stoppen met minimaliseren doe ik niet meer! Ik heb al veel weggedaan, maar er zijn nog meer plekken in huis die aangepakt moeten worden: de schuur, mijn kelder, mijn naai- en andere handwerkspullen...... En...... ik durf het bijna niet te zeggen: mijn kruipruimte, die vol spullen ligt.......

Nog even een paar fotootjes van wat ik gedaan heb:
De eeuwige losse bakjes- en dekseltjeslade.

 

 

En geheid, als ik een bakje weggooi zonder deksel, komt opeens dat deksel weer tevoorschijn.

Herkenbaar?!

Toch gaat dit nu weg!

Mijn prachtige piano.......

Nee, die gaat niet weg!

Hier ben ik veel te blij mee en al speel ik niet zoveel als ik zou willen.....

het is een pracht meubelstuk in huis.

Alleen de hoeveelheid muziekboeken, mag drastisch minder.

Want als ik weinig speel, zal ik toch zeker mijn niveau niet verbeteren.

Al die klassieke stukken van Chopin, Beethoven en Mozart kunnen dus weg.....

En wat ik wel kan spelen: etudes en Bachstukken,

staan opgeruimd aan de binnenkant van de piano.

Niemand die het ziet en volgens mij heeft de harp er geen last van....... ;)

Plank dicht en opgeruimd!

Nu de laatste stand van zaken:

Voordat de novemberchallenge begon had ik zo'n 275 dingen weggedaan.

De eerste helft van november heb ik 310 spullen weggedaan.

En van half november tot nu kom ik op 100 (!) dingen.

Ik smokkel een klein beetje, want vijf minuten geleden kwam ik tot 93 dingen en nu ik snel even een rondje door het huis ren, kom ik tot 100. Wat doe ik met een kerst-krans die nergens past? Het ding had ik notabene in de badkamer gehangen .... wèg ermee! Twee zeepkettingen, drie kookboekjes die ik nooit inkijk en buiten op tafel kwam ik een groen vaasje tegen: kapot gevroren!

Scherven....... ik krijg weer geluk :)

Totaal:  685

Zou ik dit jaar nog tot de 1000 komen?

Ik ga even rustig aan doen. Nog 315 dingen te gaan.

Moet lukken, maar het mag ook in 2017.

Het gaat om een verandering in mijn denken.

Niet alles kopen wat ooit van pas zou kunnen komen en wat toevallig in de aanbieding is.

Kritischer bedenken wat weg kan.

Want laat ik eerlijk wezen.......

Minimaliseren is leuk, ik kan het leren en het is a way of life.

Ik ga ervoor!

Gekonfijte gember

Ik kreeg verse gemberwortel, twee   tassen   vól   gemberwortel!
Ik woog het: het was zo'n tweeënhalve kilo! Wat moet ik met zovéél gember?

Ik weet er wel iets op.....

• drinken als hete gemberthee  (paar stukjes in een glas en kokend heet water opschenken) 
• invriezen, geschild en in stukjes om te kunnen gebruiken indien nodig
• mijn gemberbier voorraad aanvullen: ik maakte liters en liters gemberbier! (lees hier ook meer over gember: de oorsprong, werkzame stoffen en geneeskracht!)
• uitdelen aan mensen die ook gember gebruiken

........ maar toen had ik nog steeds heel veel gember over. 

En ik besloot gekonfijte gember te maken.

Je weet wel, die 'nootjes' op siroop, of de zogeheten bakgember. Ik gebruik het niet zó vaak, maar àls ik een keer een pannenkoek eet, is mijn favoriete beleg: kaas en gember. Sowieso een lekkere combi!

Dus ik maakte gekonfijte gember. En dat sloeg een goede bres in mijn gember voorraad......
En voor wie wel eens wil weten hoe dat gaat, deel ik mijn ervaring hier.

Het is, zo las ik, belangrijk om 'jonge' gember te gebruiken. De zogenaamde verse uitlopers en niet de oude, dradentrekkende wortels. Nu, ik had niet zóveel keus, want de gember die ik had, bleek niet meer zó jong te zijn. Ik maakte het gewoon.....

Gekonfijte gember

Ingrediënten:

• 500 g bio gember
• 400 g biologische rietsuiker
• water

Hoe maak ik het klaar:

Ik houd van pure, verse ingrediënten èn ik houd ervan, als een recept zó weinig nodig heeft.

De gember die ik kreeg, was biologisch en als ik dan toch iets maak, doe ik het liever goed: biologisch dus!

Schil de gember en snijd deze in stukjes van  ongeveer 2,5 cm groot.

Tijdens het koken worden de stukken nog wat kleiner.
Je houdt veel schil over.
Ik verdubbelde het bovenstaande recept en had ruim 300 g aan schil over.



















Dit hoef je natuurlijk niet weg te gooien, want hier kun je prima gemberthee van trekken. Pittig en opwekkend!
Ik bewaar het in een afgesloten bakje en af en toe gebruik ik het. Drie tot vijf stukjes in een theepot en in een glas 2 stukjes met kokend water overgieten.

Breng de stukjes gember in een pan met ruim water aan de kook. En kook het ongeveer 20 minuten.  Giet de gember af, gebruik dit water ook als lekker pittige gemberthee.

Doe de gember opnieuw in een pan. Voeg de suiker toe en 7 dl water.
Breng aan de kook en laat daarna op halfhoog vuur inkoken zonder deksel.

Tot een deel van het water verdampt en het vocht wat dikker, wat stroperig wordt.

Dit gebeurt na ongeveer 2,5 tot 3 uur.

De gemberstukjes worden langzaam geler en wat kleiner.

Natuurlijk kan het pannetje tijdens het inkoken ook op de houtkachel...... :)

Zorg voor goed gesteriliseerde potjes, omgespoeld met kokend water en schep daar de gember in. Voeg ten slotte de hete suikerstroop toe en laat het op de kop afkoelen. Op die manier trekken de deksels vacuüm en hoef je de gekonfijte gember niet in de koelkast te bewaren.

Leuk receptje, als je echt veel gemberwortel hebt of als je alles graag zelf klaar maakt.

Ik zou er zelf geen gember voor kopen, denk ik, want in de potjes bakgember die je in de winkel koopt, zitten geen E-nummers. Ook dát bestaat uit alleen maar suiker (wel de goedkoopste natuurlijk), gember en water.

Oh ja, mijn zelf gekonfijte gember proeft wel errug pittig.

Dit kan ik maar beter met mate gebruiken.

Maar houd je van de smaak van gember....... lekkerrrrr!

Appeltaartjam maken

Wie houdt er nu niet van appeltaart?!! Ik ken niemand.......  Jij?

En nu is het mij gelukt déze smaak, de lekkere appeltaartsmaak,  te vangen in een potje met jam!!

Dit is ècht de laatste jam die ik dit seizoen maak, hoor. En het kwam goed uit, want ik had, naast mijn mand vol valappels,  nog drie (??) aangebroken zakken geleisuiker staan.

Ik besloot het 'jammen' gelijk in een workshop-vorm te gieten.

Charlotte had nog een workshop jam-maken van me tegoed en daarom doken we gezellig de keuken in.

En o.... wat wás het gezellig!

En de jam zelf? Ja, die smaakt geweldig, dus deel ik hem hier! 

Je kunt dus van appels prima jam maken. Het was voor mij de eerste keer dat ik dit probeerde en het duurde héél lang, maar het resultaat is er naar!

Heb je nog appels over, of kun je goedkoop aan appels komen....... ik zou zeggen : maak er een potje van!

Natuurlijk heb je appels, kaneel en suiker nodig. Rozijnen laat ik voor het gemak weg, hoewel dat ook best zou kunnen.

De avond tevoren had ik al een pan vól geschild tijdens het kijken van een goede film; dat gaat gemakkelijk samen.

Maar we besloten alle appels te verwerken. Dus terwijl er al een pan opstond voor appelstroop, schilden we nog veel meer appels.......

En terwijl de pan met appelstukjes op het vuur stond voor de appeljam, haalden we de allerlaatste appeltjes door de sapcentrifuge.

Dat gaat snel: ongeschild en met klokhuis en al.

Het werd een heerlijk, dorstlessende appelsmoothie!!

Want ja, wie werkt moet ook eten.

Vervolgens maakte ik ook nog een lekkere couscous-lunchsalade klaar.

Het maakt niet uit dat die appeljam wat bewerkelijk is, we kwamen de tijd wel door.

Maar nu naar het recept......

Appeltaartjam

• 2 kilo appels
• 1500 g geleisuiker
• 2 kaneelstokjes
• 1 citroen

Hoe maak ik het klaar:

Schil de appels en verwijder de klokhuizen. Snijd de appels in partjes. Was ze en doe ze in een ruime pan. Voeg zoveel water toe, dat de appelstukjes net onderstaan.

Breng het aan de kook, samen met één kaneelstokje en laat het met een deksel op de pan 30 minuten doorkoken.

Giet het daarna door een zeef met neteldoek en laat het ongeveer 30 minuten uitlekken.

Druk met een lepel zoveel mogelijk het vocht uit de appelpulp.

Meet het opgevangen vocht in milliliters en voeg evenveel geleisuiker toe in grammen.

Ik had bijna 2 liter vocht en voegde dus 2 kg geleisuiker toe.

Je kunt ook kiezen voor geleisuiker in een verhouding van 2 : 1 en dan voeg je de helft toe.

Pers de citroen uit en voeg het sap toe aan het vocht.

Voeg het kaneelstokje toe en ook de appelpulp.

Breng aan de kook en laat het zonder deksel inkoken.

Volgens  het recept wat ik gebruikte, zou de jam na 5 minuten genoeg ingedikt zijn.

Nou....... dat was bij ons niet het geval, helemaal niet!

Op de foto kun je goed zien, hoe dun het eigenlijk is.

Het duurde en het duurde.....

De lunch werd opgesmikkeld, de appelstroop dikte in, ik ging  naar de fietsenmaker om een fiets op te halen, maar de appeljam bleef sap. Uiteindelijk heeft 'ie bij elkaar ongeveer 3 tot 4 uur gekookt, maar toen ontstond er ook iets prachtigs.

Als stoofpeertjes lang koken, worden ze rood (ja, ja, ook zonder perenrood of port)!

Als appels lang koken, worden ze........  óók heel mooi rood!

Misschien een beetje beïnvloedt door het kaneelstokje, maar het resultaat is dus:

aardbeienrode appeltaartjam.

En zeg nou zelf: met zo'n mooi kleurtje smaakt het bijna nog lekkerder.

Oh wacht..... als de appeltaartjam dus eindelijk genoeg ingedikt is (en toen ik naar de fietsenmaker was, heb ik het vuur gewoon uitgezet, hoor) dan vul je brandschone, met kokend water omgespoelde jampotjes ermee.

Zó heb je de smaak echt gevangen en kun je er een winter lang mee doen.

Natuurlijk had Charlotte een paar potjes appeltaartjam verdiend. Deze workshop paste niet in één dag, dus kreeg ze die later.

Mijn zoon is echt dol op deze appeltaartjam.

Hij  heeft gekeurd en geproefd en wil niets anders meer op zijn boterham hebben.......

Hoewel het op aardbeienjam lijkt, is dit toch ècht de appeltaartjam!

Ik maak voor mezelf geen boterhammen met jam  klaar, maar gebruikte deze jam als topping op mijn (verder) suikervrije appeltaartkoekjes, die ik deze week bakte. Mjummmie!

Maar het smaakt natuurlijk ook fantastisch bij de zondagse scones met clotted cream.

Ben je een dagje thuis?

Misschien leuk om deze smaak ook eens te vangen?!

..............

Hmmm, maybe ;)

Surinaamse vega pastei

Terwijl mijn zwem maatje gisteren naar Suriname vloog, had ik gelukkig nog tijd gehad om bij haar de ingrediënten van deze Surinaamse pastei te checken.
Ik kan hem wel lekker vinden (oh ja!!) maar het moet ook kloppen.........

En ja......... er zitten augurkjes in  èn wortels en doperwtjes....... en het kan prima vegetarisch!

Er gaan lekker veel groentes in, de allerlaatste augurkjes van eigen inmaak, eitjes van mijn eigen kippen, wortel uit de tuin..... En wat zíet het er mooi uit!

Voor het gemak maak ik het met bladerdeeg klaar. Mag best een keertje!

Hier het recept:

Surinaamse vega Pastei

                voor 6 personen

Ingrediënten:

• 2 el olijfolie
• 2 uien
• 2 teentjes knoflook
• 250 g quorn
• 250 g tofu
• 2 tomaten
• 1 biologisch groentebouillonblokje/ 1 el bouillonpoeder
• 100 ml water
• 200 g bio diepvriesdoperwten
• 1 kleine winterwortel
• 4 zoetzure augurkjes
• 2 el verse peterselie
• 12 plakjes diepvriesbladerdeeg (of neem twee vellen vers bladerdeeg)
• 2 eieren
• versgemalen zeezout
• versgemalen zwarte peper

Hoe maak ik het klaar:

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Kook in een klein pannetje de twee eieren hard in 8 minuten.

Verhit de olie in een hapjespan en bak hierin de ui, knoflook en de tofu en quorn. Je kunt ook andere vleesvervangers gebruiken. In Suriname wordt vaak kip gebruikt, hoewel het prima vegetarisch kan....... Bestrooi met versgemalen zeezout en peper. Voeg de in stukjes gesneden tomaten,  het bouillonblokje en het water toe. 

 

Doe het deksel op de pan en laat het geheel 10 minuten sudderen.

Maak de wortel schoon en snijd in plakjes. Snijd de augurken in plakjes en hak de gewassen peterselie fijn.

Voeg de doperwten, wortel, augurk en peterselie toe en roerbak 5 minuten, zodat het vocht iets kan verdampen.

Bekleed intussen een bakblik (met bakpapier) met bladerdeeg. Ik gebruikte zes losse plakjes, zorg  dat ze goed aan elkaar hechten. Prik de bodem hier en daar in met een vork.

Leg de vulling hierop en verdeel de plakjes ei erop. Vorm van de overgebleven bladerdeeg een even grote lap als deksel en vouw dit over de vulling heen. Kneed de randen van de onder- en bovenkant samen.

Snijd in het midden een klein deegrondje uit, zodat tijdens het bakken de stoom kan ontsnappen.

Bak de Pastei in het midden van de oven in ongeveer 30 minuten goudbruin en gaar.

  Eventueel bestrijk je met een losgeklopt eitje de bovenkant, voor een extra glanzend, goudbruin resultaat.

 

Niet laten staan, maar gelijk serveren.

Hier in huis gaat er een hoeraatje op, als dit op tafel komt: iedereen houdt van deze Pastei!

Dit is ook een prima gerecht voor op een buffet.

Eet smakelijk!

Mijn moestuin (47 & 48)

Om maar met de deur in huis te vallen:  ik heb weer eens iets bijzonders gedaan, afgelopen week!! Ik was met gereedschap en een boomstam in de weer. Vervolgens heb ik twee boomstammen 'geplant' op de schaduwrijke plek onder de vijgenboom.  Boomstammen planten?? Ja, afgekapte, 'dode' boomstammen......
En erin zit deuvelbroed.... klinkt een beetje creepy, maar het heeft te maken met paddenstoelen.  Voordat ik er te veel over verklap...... Een blog hierover verschijnt binnenkort.  Maar het is ècht heel leuk!!!

Een paar foto's als sneak preview,

de rest volgt.....

Bizar, ik heb vorige week nog de laatste tropische groentes geoogst uit de kas. Eerlijk gezegd was ik ze een beetje vergeten. En het is toch ècht geen verwarmde kas.......  

De mini-aubergines (ja de plant gaat nu toch dood) en de Spaanse pepers geoogst.  Lekkerrr.

De pepers vries ik trouwens in, kun je prima doen en voor gebruik haal je het gewenste aantal pepers eruit.  De zaadlijsten zijn van de bevroren peper makkelijk te verwijderen.

Is 't ie eenmaal ontdooid, dan wordt het wat moeilijker. Ach...... houd je van pit? Dan snijd je ze gewoon mee..... er is geen wet die zegt dat je de pitjes en zaadlijsten moet verwijderen....

Geef bij het eten er dan wat 'te blussen' bij. Brood of rijst zijn ideaal. Suiker helpt ook, maar drink nooit water!!

Ik oogstte de eerste aardperen! Op deze foto kun je goed zien, hoe vers ik het op mijn bord wil hebben. Het is deze weken rond vijf uur al donker, maar ik moest ze rond die tijd nog gaan oogsten.

Gelukkig had ik een 'zaklamp' bij me........ ;)

Hier is een wel heel grote aardpeer, met verschillende aan elkaar vastgegroeide knolvertakkingen. Ondergronds groeit de aardpeer of topinamboer of Jerusalem artisjok flink door. Omdat ik ook erg veel kleine knolletjes vond, denk ik dat ik de rest van de aardperen nog even laat zitten. Tot eind februari kunnen ze nog prima  geoogst worden.

Oh ja, ik at ze in mijn lievelingsgerecht: gegratineerde aardperen.  Klik hier voor het recept.

Verder groeit de rucola gestaag in mijn kas. Wonderlijk! Ik kan het vast gaan oogsten, komende week....

De tijd van verse munt thee is alweer geweest..... helaas!

Gelukkig heb ik nog wat colakruid op het moestuindak van het kippenhok groeien.  Lekker hoor! Af en toe een vers kopje colathee ;)

Het heeft ook al een paar keer flink gevroren.

Is de boerenkool geen decoratieve plant zo?! In een nette border zal hij niet misstaan!

En na de vorst smaakt 't ie nog lekkerder!

Ik oogst de bladeren van onder af. Elke keer bij verschillende planten. Zo  kan de 'kroon' doorgroeien en heb ik langer boerenkool om te oogsten.

Ik heb een mooie rij bloemkoolplanten staan, maar ik weet nog steeds niet of het nu winterbloemkool is of niet.

Het is natuurlijk belangrijk bij het zaaien van planten om te weten wanneer ze geoogst kunnen worden. Dan weet je tenminste ook wannéér je ze moet zaaien.

Ik vrees dat ik er vanzelf achter ga komen.

Ik vind de bladeren van de bloemkool verdacht slap gaan hangen..... :(

Met de komst van de vorst is het ook tijd om kwetsbare boompjes en struiken te beschermen tegen de kou. Maar  wanneer hebben planten nu echt bescherming nodig? Tegenwoordig wordt in de media een beetje nachtvorst al snel breed uitgemeten, als: “winterkoude komt eraan!”. Nachtvorst is echter een doodnormaal verschijnsel. Vaak daalt de temperatuur niet lager dan -5 graden Celsius. Een temperatuur waar bijna geen enkele plant zich ook maar iets van aantrekt.

Er is een verschil  tussen nachtvorst en 'echte' vorst. Vorst die niet alleen in de nacht maar ook overdag aanhoudt. Bij 'echte' vorst  raakt de bovengrond bevroren en kan het matig tot streng gaan vriezen. Zeker in combinatie met sneeuw. Bij matige vorst liggen de temperaturen tussen de -5 en -10 graden Celsius. Bij strenge vorst liggen de temperaturen tussen de -10 en -15 graden Celsius. Vaak wordt er dan gesproken over een vorstperiode. Extreem zijn de zogenaamde koudegolven waarbij de temperatuur gedurende minimaal 5 dagen niet boven nul komt en het in de nachten streng vriest. Het zijn deze temperaturen die sommige planten de das om kunnen doen.

De mate waarin planten zijn bestand tegen koude wordt winterhardheid genoemd. Dit is afhankelijk van de soort en soms ook leeftijd van een plant. Waar de plant groeit is een derde erg belangrijke factor. Zet planten die van zichzelf gevoelig zijn voor vorst daarom eerder op een beschutte plek in de tuin, dan op een open, winderige plaats.
Planten in pot lopen bovendien een groter risico op vorstschade dan planten in de volle grond. De wortel van de plant-in-pot bevindt zich boven de grond. Het risico op bevriezing is daardoor aanzienlijk groter. Zelfs winterharde planten kunnen in een pot dood vriezen of schade oplopen. Wortels van planten in de volle grond zijn goed beschermd. Meestal bevriest alleen de bovenlaag en blijven diepere wortels gevrijwaard van vorst.

Planten en boompjes kun je ook op een natuurlijke manier beschermen tegen de kou. In de eerste plaats is het altijd beter om je tuin pas in maart op te schonen. Dus heb je je tuin nog niet 'winterklaar'? Geeft niet.......  Verdorde planten en afgevallen blad zorgen voor een natuurlijke bescherming van de bodem.
Soms is het nodig om over de grond nog een extra beschermlaag aan te brengen van blad, compost of bijvoorbeeld houtsnippers. Deze methode heet officieel mulchen.
Met matige vorst is er in mijn tuin wel eens een eucalyptus boom en een laurierboompje doodgevroren..... en ook mijn olijfboompje. Zonde natuurlijk!

Maar ik ben voorbereid en heb een voorraad noppenfolie bewaard. Dit wikkel ik om de stam van het kwetsbare boompje. Dit gaat niet over de blaadjes en de top heen, want folie laat geen licht en lucht door.... dan zou het boompje stikken. De stam en wortels beschermen is het beste!

Mijn  laurierboompje en nieuwe olijfboompje pak ik goed in.

Voor olijven is een temperatuur van -8 graden Celsius het minimum.

Ik doe weer wat aarde en blaadjes rondom het noppenfolie op de grond.
Heb je geen plastic noppenfolie, het kan ook heel goed met een (fleece)deken.
Je kunt ook winterbeschermingshoezen of thermohoezen kopen, vanaf vijf euro per stuk.

Onze vijgenboom is zich hier zo thuis gaan voelen, dat ik haar niet hoef in te pakken. De boom is al zo'n elf jaar oud en staat op een beschutte plek in de tuin.....

En..... met vooral winterkost op het menu (en mandarijntjes op de fruitschaal die niet zoveel vitamines bevatten) is het goed jezelf een extra boost te gunnen door verse kiemgroente op je menu te zetten.

De bekendste kiemgroentes zijn: alfalfa en taugé.
Maar je kunt ook radijs- of broccoli kiemen eten.
Doordat de kleine plantjes in de groei zijn, zitten ze vol groei- en levenskracht.
Dit merk je in je voeding: het geeft energie.

Ik heb een eenvoudig kweekbakje waar het zaad in het middelste bakje zit. Watergeven, wat je twee tot drie keer per dag doet, zorgt voor het ontkiemen van het zaad. Maar door de gaatjes loopt het water gelijk door, je spoelt de zaadjes als het ware.

 

Hier zie je het begin van kieming. Sommige zaadjes krijgen al kleine worteltjes........

En hier zie je het zaad na een dag of vijf. Er kan al voorzichtig geoogst worden.

Ik zou zeggen: gun jezelf wat extra groente.

Lekker op een boterham of beschuitje, door de salade of gewoon een plukje als garnering op de rand van je bord (wèl opeten dan!!)

 

Zó kun je zelfs midden in de winter nog zaaien.

Tot de volgende keer!