zaterdag 9 juli 2022

Zomerse minestronesoep

 Na een minestrone oogstsoep voor de herfst, is het tijd voor een zomerse variant!
Met de allereerste courgette en de allerlaatste tuinbonen maakte ik deze minestrone klaar, 
hoewel je er van alles aan toe kunt voegen of weg kunt laten.
Van zo'n 'mik-alles-er-maar-in-gerecht' heeft elke tuinder er wel een paar nodig: dit is er zo één!

Deze smaken komen mooi tot hun recht en met een lekker (Foccaccia)brood erbij is het 
een complete en lekkere maaltijd!


Zomerse minestronesoep 

     maaltijdsoep voor 6 personen


Ingrediënten:
  • 2,5  l bouillon van groentebouillonblokjes of -pasta
  • 200 g fusilli pasta (bijvoorbeeld met kikkererwten)
  • 300 g gedopte tuinbonen
  • 1 courgette
  • 250 kastanjechampignons
  • 250 g kerstomaatjes
  • 100 g groene pesto 
  • Focaccia brood en/of stokbrood om af te bakken



Hoe maak ik het klaar:
Het is eigenlijk heel simpel. De verse tuinbonen uit de tuin doppen was nog het meeste werk. En heb je die niet, dan kun je voor dit recept diepvriestuinbonen nemen.
Verwarm de oven voor om het focaccia brood of stokbrood af te bakken. Je kunt ook heel feestelijk zelf Focaccia-op-een-stokje maken klik.

Maak eerst de bouillon en doe deze in een grote soeppan.
Breng aan de kook en voeg de pasta toe. Laat twee minuten koken Snijd ondertussen de courgette in blokjes. Veeg de champignons schoon en snijd in kwarten. 
Voeg de gedopte tuinbonen, de courgette en champignons aan de bouillon toe.
Laat drie minuten meekoken. Halveer ondertussen de kerstomaatjes. Voeg deze toe en voeg ook de pesto toe. Ik nam mijn zelfgemaakte pesto van daslook. Die maakte ik in het voorjaar en had ik in blokjes ingevroren. 


Ideaal en lekker om deze kruidige smaak nu in de soep terug te proeven en de soep wordt er mooi diepgroen door.
Laat de soep niet meer koken.

Klaar om aan tafel te gaan.
Lekker op een wat koelere zomerdag,
maar let op dat je de soep niet zo heet eet als hij wordt opgediend!
Geef het brood erbij.
Buona Cena!

Het volgende spreekwoord kwam ik tegen:

"Met soep zijn zorgen dragelijker dan zonder!"

Kende je die al?!
Misschien, wie weet.... werkt het wel ;)

donderdag 7 juli 2022

Mijn moestuin in juni

 Juni in de tuin: dé start van de zomer en altijd is het weer verrassend!
In juni barst het oogstseizoen los en is het super groeizaam weer.
In juni is het tijd voor slippertjes in de tuin
tot groot verdriet van mijn pedicure....
In juni kan ik de tuin nog een beetje de baas, voordat in augustus de tuin mij de baas wordt.
Wat is het fantastisch en wat geeft het een rijk gevoel om in deze tijd van het jaar 
een moestuin te hebben.
De bezigheden wisselen elkaar af en geven veel variatie en kleur aan mijn werk.
Kijk je weer mee?
Ik zal proberen je niet té jaloers te maken met mooie oogstplaatjes. 
Ik laat er wat weg en doe er wat realistische fotootjes tussen.
Veel lees- en kijkplezier bij mij in de moestuin!


Cadeautjestijd

Zó  lief!!
Krijg ik out of the blue een berichtje van Yuhua "Ik heb postelein gezaaid. Wil je het hebben?"
Natuurlijk wil ik dat, maar waar ik dat aan te danken heb, vraag ik me af...
Yuhua blijkt een goed lezer en onthoudt veel. In een klein regeltje tussendoor 
schreef ik bij moestuincadeautjes in mijn vorige moestuinblog dat postelein bij mij niet opkomt en 
daarom heeft Yuhua met haar 'groene vingers' op een flat, voor mij postelein gezaaid.
En daar kan ze het helaas niet kwijt....
Dus kreeg ik een doosje met kostbare plantjes en een pot met zelfgezaaid bloemenmengsel zomaar....
Lief van je, Yuhua! 
Ik heb er een mooi plekje voor gevonden.... en nu ga ik het verder de grond uit kijken!
En misschien een beetje laten verwilderen, zodat het zichzelf volgend jaar gaat uitzaaien ;)


Fruit uit de moestuin

Ik heb een klein aardbeienbedje aan de rand van de tuin, het valt er bijna af....
Elk voorgaand jaar mocht ik van de tuinbuurvrouw bakken vol aardbeien plukken 
van haar overdadige aardbeienbedden. Helaas is tuinbuurvrouw vervangen door  
nieuwe buurvrouwen en die willen wat meer variatie. 
Dus dit handje is echt een bijzonder plaatje, want dit jaar zijn de aardbeien zeldzaam.
Wil ik er meer kunnen eten, dan zal ik toch zelf moeten zorgen
voor vermeerdering en een groter aardbeienbed maken in augustus.
De slakken weten  nog eerder dan ik wanneer ze zoet genoeg zijn,
dus soms was ik nog te laat ook.....

Aardbeien zijn bij mij het eerste rijpe tuinfruit.
Daarna volgen de rode en zwarte bessen.
Ik moet altijd goed kijken naar het struikje rode kruisbessen bij de buurvrouw.
Als die rijp zijn, dan kan ik mijn witte kruisbessen ook oogsten.

Vervolgens komt de ene pruimenboom met de grote, sappige pruimen,
de framboosjes fietsen er een beetje tussendoor
en ik zag de allereerste bramen al.

Voor een fruitliefhebber die elke dag start met een fruitontbijt,
begrijp je dat dit de beste tijd van het jaar is!!
Ik geniet!
Nog even wachten en dan komen de nectarines, vijgen, appels 
en (kwee)peren ook nog!

Groente uit de moestuin

Waar juni begon met sla, at ik algauw ook de eerste tuinbonen...

Een bijzonder boontje, wat ik volgens de kinderen echter niet meer hoef te planten.... ;)
Koolrabi's doen het dit jaar heel goed.
Ik bedacht een recept wat niet mag ontbreken met een moestuin: een 'mik-alles-er-maar-in-taart'.
Daar kon ik de prachtige koolrabi's, de laatste spinazie en
de eerste meiraapjes in kwijt. Klik
Meiraapjes zijn een vergeten groente. Bij mij blijven ze wat klein en zijn ze rood en wit,
ze lijken qua uiterlijk en smaak op radijsjes en eerlijk gezegd snap ik wel dat ze
vergeten zijn... ik ga ze nog een kans geven in een recept met meer smaakmakers.
En verder zeg ik er even niks over...  
Ik oogstte heerlijk grote kroppen ijsbergsla! Wat een knapperige,
veelzijdige, mooie sla. Van een zeer ervaren tuinder kreeg ik een compliment
dat m'n ijsbergsla zó groot en mooi gegroeid was.
Dank U!
Rabarber kun je - voor zowel je eigen gezondheid als die van de plant -
het beste voor 21 juni oogsten.
Ze kan een jaar of acht op dezelfde plek groeien, maar heeft ook tijd 
nodig om na de oogst het wortelstelsel te voeden en ontwikkelen.
Van 2 kilo rabarber (ik heb zo'n acht planten staan) maakte ik 
rabarberlimonade en één kilo vroor ik in voor een lekkere rabarbertaart in de winter ;)
En wat ik nog meer oogstte?
Veel andijvie (zie meer bij doorschieten), de laatste spinazie, komkommers en
op de valreep de allereerste uien, courgette en 
aardappels....
En er komt nog heel veel meer aan....;)
Leve de zomer!
Leve de moestuin!


Winst uit de moestuin

Ik weet van sommige tuinders dat ze alle oogst bijhouden en uitrekenen wat het hen opbrengt.
 Daar gaat het mij helemaal niet om, maar  als ik net uit de tuin in de winkel kom en dan

deze prijzige besjes zie - waar ik dus net zo'n 5(!) bakjes van vol plukte -
ben ik toch super blij met de bessenstruik in mijn tuin,
waar ik de rest van het jaar ook nog eens geen omkijken naar heb.
En zie ik dat goed? Pruimen uit Spanje? 
Bij mij groeien ze 'gewoon' in de moestuin. 
Met een pruimenboom in je tuin hoef  je geen doorgerekende benzinekosten te betalen  
en wordt het milieu niet belast.
Plant eens een fruitboom in je tuin: goed voor jezelf en de wereld om je heen!


Leiding in de kas!

Gelukkig heb ik twee kassen, maar als je deze kas ziet, lijkt het - opnieuw! - of je een oerwoud binnenstapt!

Ik heb het weer voor mekaar: de kas staat veel te vol! En dat terwijl ik nog wel zó zorgvuldig
 de kleine plantjes ging passen en meten.
Maar ja, net als  kinderen worden kleine plantjes groot!
De planten op de zuid-oost kant krijgen het meeste zon en groeien  het best!
Al ben ik vergeten of dit nu een speciale pepersoort is, of een paprika.
Weet jij het? Ik denk dat ik maar gewoon afwacht....

Maar als de komkommer tussen de muismeloen, de druif en de cantaloupe meloen
doorgroeit, kan ik niet meer afwachten en is het tijd om orde in de chaos te scheppen.
Er staan wel tomatenspiralen bij de planten, maar dat is niet voldoende!

Dus spande ik een ijzerdraadje van de ene kant naar de andere zodat ik daar 
de komkommer langs kan leiden. 
En ik bind er touwen naar toe vanaf de tomaten die wel wat leiding kunnen gebruiken.
Ook kan ik de druif erheen sturen....
Het is in ieder geval weer gezellig druk en vol in mijn kas!



 Doorschieten!

Het is een heel natuurlijk verschijnsel, maar wat minder gewenst in de moestuin: het doorschieten van planten. Ik legde de kinderen bij de schooltuinles het laatst nog uit: planten hebben - net als alle levende wezens eigenlijk - één belangrijk doel: zich voortplanten. En als bijvoorbeeld de weersomstandigheden
 wat minder gunstig  - lees: droog en warm -  zijn maakt een plant er haast mee.
Ze gaat 'doorschieten'  oftewel een lange bloemstengel aanmaken.
En dat kan opeens hard gaan...
Net voor de langste dag van het jaar schoot ineens al mijn andijvie door.
bij deze krulandijvie zie je dat goed!
Wanneer de - meestal groene - bloem gebloeid heeft, komt het zaad tevoorschijn.
De plant heeft zich succesvol voortgeplant.
Het is heel inventief, al gaat het ten koste van de groente.
Hoewel... niet helemaal. Sla en andijvie kun je nog prima oogsten.
De plant maakt wat meer bitterstof aan wat je licht kunt proeven in de blaadjes,
maar laat dat nu net nog gezonder zijn.
In plaats van een krop sla of andijvie, oogst je nu de losse blaadjes die je van 
de bloemstengel afplukt. Okay... je hebt wat meer plant nodig voor één maaltijd
maar als de tuin vol staat, is dat nog niet eens zo erg.

Zaai je sla en andijvie ná de langste dag, dan heb je veel minder kans
op doorschieten en heb je nog lekker sla en andijvie in de nazomer of herfst.
Yes! Dát ga ik doen, want daar is nog tot augustus tijd genoeg voor!

Ook een enkele ui schoot door, met een prachtige Allium bloem.


Strijd tegen het onkruid


Op gevaar af dat ze er later net zo'n hekel aan krijgen als hun moeder, laat ik elke week een tiener hier in huis - de meesten hebben toch al vakantie - mij een uurtje helpen in de moestuin.
Dat doen ze natuurlijk met veel plezier en liefde, zodat het vaak langer dan een uur wordt .. ahum.
En ondertussen hebben we mooie gesprekken,  zo mooi dat soms de handen stil staan.....

Maar kijk eens naar dit plaatje!
Er staan uien, wortels en krootjes, maar aan het begin van de maand was het onkruid boven
alles uit gegroeid zoals nog een beetje zichtbaar op de bovenste helft van de foto.
Zo verstikte het onkruid alle groenten.
Met vereende krachten en urenlang doorwerken, lukte het om alles onkruidvrij te maken.
Heerlijk! Je ziet zó goed verschil!
En als tienerlief na een uurtje verdwijnt, laat ik mijn gedachten heerlijk gaan en 
werk rustgevend nog een uur of wat door....

Ook de uien in een andere hoek waren compleet overwoekerd. Ik was 
zelfs vergeten of er nu drie, vier of vijf rijen moesten staan.
Wat heerlijk dat ze weer verschenen!

Deze maand kan ik nog winnen van de tuin, wacht maar tot augustus....



Pech, plaag en snoei


Ik schreef al eerder over moeilijke en makkelijke groentes in de moestuin. Kool is voor mij - door de
veelheid aan 'gevaren' en 'plagen' die de kool bedreigen - een moeilijke groente.
Nu heb ik dit jaar alleen koolrabi en broccoli gezaaid, maar ik kreeg van Lisette ook nog 
een paar bloemkool- en spitskoolplantjes.
Héérlijk... love it!

Maar deze maand zag ik in de koolbladeren allemaal kleine gaatjes ontstaan.
En die kleine gaatjes werden grotere gaten....
Na een klein onderzoek werd het al snel duidelijk: rupsje-nooit-genoeg met tientallen
broertjes en zusjes zaten in mijn koolbladeren. 
Nu is het niet zo erg als ik deze bladeren toch niet eet  - bij koolrabi eet je de verdikte stengel
 en bij broccoli eet je de bloemknoppen - maar de uitwerpselen van de rupsen vervuilen
 de eetbare delen wel degelijk. Zo wordt ook de groei van de plant geremd 
als er minder blad is en daardoor minder fotosynthese kan plaatsvinden. 
Nu houd ik van zowel flora als fauna, maar het gaat mij toch ook om de opbrengst  uit de tuin.
Ik ga geen rupsen kweken om te laten ontpoppen tot vlinder.
Een paar rupsen zijn niet zo erg in mijn tuin, wel als het er legio worden.
Meestal  haal ik ze met de hand weg....zoveel kool heb ik dit jaar niet staan.
Het vogelgaas wat ik over sommige koolplanten in de moestuin
heb gespannen, weet ook het koolwitje redelijk tegen te houden. 
Voorkomen is altijd beter dan genezen.


Elk jaar heb ik in de één of andere struik of boom wel  last van luizen.
Dit jaar is dat in mijn nieuwe dahlia's;  ik ben dan ook geen bloemenmens ;( 
Een klein beetje luis verwijder ik meestal door wat takken of blaadjes weg te halen.
Soms  gaan ze vanzelf weg,
of ik zoek lieveheersbeestjes(larven) en plaats die bij de luizen.
Maar bij deze enkele plant met bloemstengel en zóveel luis, 
helpt alleen een wat actievere bestrijdingsmethode: spuiten tegen luis!
Maar om zelf een natuurlijk middel te maken, kost een paar weken omdat je de plantdelen
zoals bijvoorbeeld brandnetel moet laten trekken.

Veel meer kun je vinden op het informatieve tuinblog van Diana, zoals hier!
Ik ga me er nog meer in verdiepen, want ik kan nog een hoop van haar leren.
Gelukkig had buurman Felix een flesje brandnetelgier staan, die was voorbereid.
En ik mocht het gebruiken, op voorwaarde dat ik de appelboom in de voortuin even mee zou nemen. ;)
In een afgesloten fles kun je de gier heel lang bewaren...
Bovendien moet je de gier voor het spuiten nog verdunnen van 1: 5 of zoiets....
dus je hebt snel heel veel!
Note to self: gier maken voor volgend jaar en laten staan!

De olijvenboom heb ik mooi in bolvorm gesnoeid met oudste dochter
de laurierboom deed jongste zoon.
Ik ben niet zó goed in mooi recht of in dit geval mooi rond snoeien.
Dan is het fijn om een extra paar ogen - en handen - te hebben.
Snoeiafval bestaat eigenlijk niet bij de laurier.
De mooie bladeren kun je drogen, bewaren en uitdelen....
En je kunt laurierlikeur maken (klik).... een heerlijk en gifgroen drankje.

Ik oogst dus nooit laurierblaadjes... ik snoei de boom af en toe bij ;)

Schooltuintjes


Verdrietig en fijn nieuws deze keer uit de schooltuintjes!
Eerst het verdrietige:

Het lijkt of de moestuinbakken er keurig schoon en onkruidvrij bij staan,
maar is het niet een beetje te leeg?  Is er al zóveel geoogst?!
Nee, dát is het niet!
Er zijn vandalen binnengekomen - de schooltuin mag niet afgesloten worden - 
en hebben van de vierentwintig aardappelplanten er heel veel uitgetrokken...
Er staan er nu nog maar zeven...
Ook de uien moesten het ontgelden en de sla....
Echt heel sneu! 
Als het nu mensen zijn die het goed kunnen gebruiken
om het zelf lekker op te eten, is het minder erg en begrijpelijk.
Oh, wat waren de kinderen van slag!
En ik moet zeggen: ik zelf ook!
Elk jaar wordt er wel eens wat vertrapt of uitgetrokken, 
maar deze keer lijkt het heel stelselmatig te zijn gebeurd.
En vervolgens zie je de aardappel- en slaplanten vertrapt op de paadjes liggen.
Natuurlijk staat er geen naam bij...

Ik probeer altijd van alles het beste te maken, dus zocht ik naar oplossingen,
maar je snapt wel dat we van slag waren....

De eerste oplossing was een fijne kookles!
Ik ging met de klas lekker aan de slag met rabarber:
de kinderen maakten allemaal hun eigen zoete rabarberstick. Klik!
Interessant om je eigen gebakje te maken met zelf geoogste groente.
De meeste kinderen vonden het lekker!
Volgens juf Hanneke is dit een les die zeker moet blijven!
En wat was het super gezellig om thee te drinken van citroenmelisse wat
als onkruid groeit in en om de tuin....

Oplossing twee was opnieuw zaaien.
Maar ja... voor aardappelen en uien is het nu te laat....
Elk kind mocht zelf kiezen of ze wortels, radijs of meiraapjes wilden zaaien.
Daar is het nog de goede tijd voor.
Of ze kozen alles.... als er veel lege ruimte in hun tuin was.
En twee weken later waren de eerste sprietjes al te bewonderen.
Gelukkig! Er is altijd een nieuw begin mogelijk...de tuin geeft het goede voorbeeld!

De laatste les voor de vakantie is het oogstles!
En gelukkig....  het kan nog!
Noem me eens één ding wat meer bevredigend is dan met je zelf gezaaide,
goed verzorgde en goed gegroeide groente naar huis te gaan?
Deze jongens zijn in ieder geval super blij en trots op hun oogst!
De enkele kropjes doorgeschoten sla, de uien die er nog stonden,
mochten mee naar huis. 
En zo mooi dat de kinderen goed kunnen delen: niemand ging met lege handen naar huis.

Tot slot nog een paar mooie zomerse plaatjes van juf Hanneke:

Want hier is de tuin toch voor bedoeld?!
Genieten en gebruiken.
En lezen kun je overal!
Sommige kinderen blijken hoogvliegers....


Geniet van de zomer en trek er lekker op uit...
in je eigen tuin of daarbuiten!
Of lees eens lekker een boek buiten....



vrijdag 1 juli 2022

Rabarberlimonade

 De langste dag van het jaar is geweest en rabarber wordt na die datum nog zuurder dan 'ie al was.
 Oftewel, de hoeveelheid oxaalzuur wordt hoger, niet alleen in het blad, maar ook in de stelen.
Een andere goede reden om rabarberstelen niet meer na juni te oogsten, is dat de plant goed 
op krachten kan komen om de jaren die volgen voldoende oogst te kunnen leveren. 
Rabarber is een plant die zeker 8 jaar op dezelfde plaats kan groeien.

Een paar dagen na 21 juni - ik neem altijd maar aan dat planten niet precies de datum bijhouden -
 oogstte ik alle rozerode, dikke rabarberstelen die er nog groeiden aan mijn acht planten.
 Om het hele jaar rond van de friszure smaak van rabarber te kunnen genieten, 
maakte ik van 2 kilo rabarber een lekkere limonadesiroop!
En toen had ik nog meer rabarber over om in te vriezen. Gewoon schoongemaakt 
en in stukjes kan dat prima in de vriezer. 
Zó kan ik nog eens rabarbertaart bakken buiten het seizoen.

In dit blog het simpele recept van rabarberlimonade, die je in twee fases kookt.
Vind je het teveel werk of heb je simpelweg geen rabarber in de tuin?
Deze siroop komt ook in mijn winkeltje te staan.


Rabarberlimonadesiroop

    voor 2 l  siroop

Ingrediënten:
  • 2 kg rabarberstelen
  • 1 kg suiker
     Verder
  • sappan
  • uitgekookte flessen

Hoe maak ik het klaar:
Snijd het blad van de rabarberstelen en was de stelen. Snijd in stukjes van zo'n 2 cm.
Gebruik een sappan om sap te maken of kook de rabarber in een liter water in een grote pan zo'n  30 minuten. 
Daarna zeef je de rabarber eruit en vang je het vocht op.
 Voeg geen suiker toe!
Wil je geen siroop maken, maar rabarbersap?
Voeg dan tijdens het koken 200 g suiker toe en schenk het sap na 45 minuten 
kokendheet in flessen.
Ik ga verder voor siroop en vang het sap na 45 minuten koken in een maatbeker op. 
Neem ongeveer dezelfde hoeveelheid suiker in grammen 
als de hoeveelheid sap in milliliters of iets minder.

Van deze hoeveelheid rabarber won ik 1200 ml sap en ik deed er een kilo suiker bij.
Ik koos voor biologische rietsuiker. 
Deze suikerhoeveelheid lijkt enorm, maar je verdunt de siroop 1 : 7 
 en dan valt het reuze mee met de suikers die je binnenkrijgt.

Verwarm het sap met de suiker in een pan. Roer goed door zodat de suiker oplost in het sap. 
Laat het sap niet koken,  maar wel goed heet worden.
Giet de limonade in goed uitgekookte en met heet water omgespoelde flessen. 
Gebruik een trechter om de limonade in smalle flesopeningen te krijgen.

Je krijgt op deze manier een lang houdbare limonadesiroop.
Eenmaal geopend bewaar je de fles in de koelkast 
en drink je 'm binnen een maand leeg. Moet lukken, toch?!
Natuurlijk heb ik geproefd en laten proeven....
De smaak is friszoet en verrassend.
Ook lekker om bruisend water te gebruiken.
Zó krijg je een heerlijk, alcoholvrij aperitief.

Wil je liever iets met alcohol?
Schenk dan een scheut rabarbersiroop in een glas prosecco.

Of schenk de rabarbersiroop over een zomers ijsdessert.
Je kunt er alle kanten mee op.

Geniet van deze frisse voorjaarssmaak het hele jaar door!



woensdag 29 juni 2022

Notenport

Weet jij een walnotenboom te staan?
Deze periode van het jaar is dé tijd om groene oftewel onrijpe walnoten te plukken.
En waarom je dát zou doen?
Omdat je er zoveel lekkers van kunt maken, zoals bijvoorbeeld deze notenport!
Een heerlijke drank met een bijzonder aroma.
De goede tijd om groene walnoten te plukken is eind juni tot begin juli.
Het ligt eraan hoe het voorjaar geweest is: koud of juist al vroeg warm.
Je kunt de noten testen met een speld of naald.
Kun je de naald er zó doorheen steken, dan is de noot goed om te gebruiken.
De nootvorming - het vormen van de harde schil om de noot - is nog niet op gang gekomen.
Het schilletje is nog zo zacht dat de walnoot zijn kruidig harsige smaak aan de port  kan 
afgeven. 
Noten zijn heel gezond, maar de groene noten bevatten  nog meer goede stoffen.
Zo bevatten ze heel veel vitamine C en helpen ze bijvoorbeeld bij bloedarmoede.
Ook zitten er veel eiwitten  en onverzadigde vetzuren in de groene noot.
Op je gezondheid dan maar?!
Zo snel gaat het nu ook weer niet.
Nog even wachten.....laten we bij het begin beginnen.


Het is alweer vier jaar geleden dat ik samen met Annelies voor het eerst
 notenwijn of notenport maakte.
Toen ik afgelopen week drie nog jonge walnotenbomen op rij spotte, kon ik het niet laten....

ik moest er een paar foto's van maken en ik moest een paar groene, onrijpe walnoten plukken.
En zo besloot ik dit jaar opnieuw deze notenport te maken. 
Ik ben niet echt een portdrinker, maar deze zelfgemaakte port is heel lekker!

Annelies had een recept uit een kookboek van haar Franse oma....
En hoewel mijn Frans belabberd is, deel ik 'm hier.
Je hebt weinig ingrediënten nodig, het recept is niet moeilijk,
maar de wachttijd is lang.
 
Let's start....
Zoek één of meer walnotenbomen en pluk de groene noten.
Neem voor je wildplukavontuur een keukentrapje mee, want notenbomen zijn hoog.
Test met een speld of er nog geen nootvorming is opgetreden.

Wil je in oktober nog walnoten rapen, laat dan nog genoeg hangen.
Voor mijn  recept heb je 20 groene walnoten nodig.




Notenport

   voor 3 tot 3,5 liter


Ingrediënten:
  • 20 groene walnoten 
  • 1/2 l wodka of l'eau de vie
  • 2,5 l goedkope rode wijn
  • 1 vanillestokje
  • 500 g rietsuiker
     verder nodig:
  • keukenhandschoenen
  • grote fles met ruime hals


Hoe maak ik het klaar:
Maak een grote fles goed schoon met water en eventueel wat sulfietpoeder.
Neem de groene noten met zachte pel. Om de smaak optimaal te kunnen afgeven snijden we ze in vieren. Gebruik bij dit klusje handschoenen, want de noten kleuren je handen zwart. In de  Middeleeuwen werd er van dit sap inkt gemaakt en om je haar mooi bruin te kleuren, kun je een aftreksel van deze groene noten nemen en als spoelmiddel gebruiken.
Maar om niet dagenlang zwarte vingers te houden.... ;)
Doe de noten in een grote fles.
Het beste is om 'l eau de vin te gebruiken, maar die is in Nederland niet te krijgen. 
Als alternatief gebruik ik wodka, met bijna hetzelfde alcoholpercentage
en een neutrale smaak.
Schenk de sterke drank en de wijn bij de noten.
De wijn hoeft geen topwijn te zijn, dat is zelfs zonde.
Mijn zelfgemaakte wijn is eindelijk op, dus kroop ik op mijn knieën door de supermarkt
op zoek naar de goedkoopste wijn....
Neem het (Bourbon) vanillestokje, snijd open en voeg toe aan de drank.
Je kunt het ook weglaten of vervangen door steranijs.


Dek de fles af en zet op een warme plek, maar niet in direct zonlicht.
Laat de fles 40 dagen staan en schud regelmatig.
Voeg dan de suiker toe... schud nu elke dag een paar keer.
Na een week is de suiker als het goed is opgelost.

Zeef de noten en het vanillestokje uit de port.
Schenk de notenport in goed schoongemaakte flessen.

Laat de notenport nog 4 maanden in de flessen rusten.
Tip: noteer in je agenda wanneer je je eerste glaasje kunt drinken.
Ik verzeker je: het wachten is de moeite waard!
En dan eindelijk.... op je gezondheid!!

Geniet!