Posts tonen met het label drank. Alle posts tonen
Posts tonen met het label drank. Alle posts tonen

woensdag 29 juni 2022

Notenport

Weet jij een walnotenboom te staan?
Deze periode van het jaar is dé tijd om groene oftewel onrijpe walnoten te plukken.
En waarom je dát zou doen?
Omdat je er zoveel lekkers van kunt maken, zoals bijvoorbeeld deze notenport!
Een heerlijke drank met een bijzonder aroma.
De goede tijd om groene walnoten te plukken is eind juni tot begin juli.
Het ligt eraan hoe het voorjaar geweest is: koud of juist al vroeg warm.
Je kunt de noten testen met een speld of naald.
Kun je de naald er zó doorheen steken, dan is de noot goed om te gebruiken.
De nootvorming - het vormen van de harde schil om de noot - is nog niet op gang gekomen.
Het schilletje is nog zo zacht dat de walnoot zijn kruidig harsige smaak aan de port  kan 
afgeven. 
Noten zijn heel gezond, maar de groene noten bevatten  nog meer goede stoffen.
Zo bevatten ze heel veel vitamine C en helpen ze bijvoorbeeld bij bloedarmoede.
Ook zitten er veel eiwitten  en onverzadigde vetzuren in de groene noot.
Op je gezondheid dan maar?!
Zo snel gaat het nu ook weer niet.
Nog even wachten.....laten we bij het begin beginnen.


Het is alweer vier jaar geleden dat ik samen met Annelies voor het eerst
 notenwijn of notenport maakte.
Toen ik afgelopen week drie nog jonge walnotenbomen op rij spotte, kon ik het niet laten....

ik moest er een paar foto's van maken en ik moest een paar groene, onrijpe walnoten plukken.
En zo besloot ik dit jaar opnieuw deze notenport te maken. 
Ik ben niet echt een portdrinker, maar deze zelfgemaakte port is heel lekker!

Annelies had een recept uit een kookboek van haar Franse oma....
En hoewel mijn Frans belabberd is, deel ik 'm hier.
Je hebt weinig ingrediënten nodig, het recept is niet moeilijk,
maar de wachttijd is lang.
 
Let's start....
Zoek één of meer walnotenbomen en pluk de groene noten.
Neem voor je wildplukavontuur een keukentrapje mee, want notenbomen zijn hoog.
Test met een speld of er nog geen nootvorming is opgetreden.

Wil je in oktober nog walnoten rapen, laat dan nog genoeg hangen.
Voor mijn  recept heb je 20 groene walnoten nodig.




Notenport

   voor 3 tot 3,5 liter


Ingrediënten:
  • 20 groene walnoten 
  • 1/2 l wodka of l'eau de vie
  • 2,5 l goedkope rode wijn
  • 1 vanillestokje
  • 500 g rietsuiker
     verder nodig:
  • keukenhandschoenen
  • grote fles met ruime hals


Hoe maak ik het klaar:
Maak een grote fles goed schoon met water en eventueel wat sulfietpoeder.
Neem de groene noten met zachte pel. Om de smaak optimaal te kunnen afgeven snijden we ze in vieren. Gebruik bij dit klusje handschoenen, want de noten kleuren je handen zwart. In de  Middeleeuwen werd er van dit sap inkt gemaakt en om je haar mooi bruin te kleuren, kun je een aftreksel van deze groene noten nemen en als spoelmiddel gebruiken.
Maar om niet dagenlang zwarte vingers te houden.... ;)
Doe de noten in een grote fles.
Het beste is om 'l eau de vin te gebruiken, maar die is in Nederland niet te krijgen. 
Als alternatief gebruik ik wodka, met bijna hetzelfde alcoholpercentage
en een neutrale smaak.
Schenk de sterke drank en de wijn bij de noten.
De wijn hoeft geen topwijn te zijn, dat is zelfs zonde.
Mijn zelfgemaakte wijn is eindelijk op, dus kroop ik op mijn knieën door de supermarkt
op zoek naar de goedkoopste wijn....
Neem het (Bourbon) vanillestokje, snijd open en voeg toe aan de drank.
Je kunt het ook weglaten of vervangen door steranijs.


Dek de fles af en zet op een warme plek, maar niet in direct zonlicht.
Laat de fles 40 dagen staan en schud regelmatig.
Voeg dan de suiker toe... schud nu elke dag een paar keer.
Na een week is de suiker als het goed is opgelost.

Zeef de noten en het vanillestokje uit de port.
Schenk de notenport in goed schoongemaakte flessen.

Laat de notenport nog 4 maanden in de flessen rusten.
Tip: noteer in je agenda wanneer je je eerste glaasje kunt drinken.
Ik verzeker je: het wachten is de moeite waard!
En dan eindelijk.... op je gezondheid!!

Geniet!

vrijdag 17 december 2021

Salielikeur

 Oh, oh wat werd dat bij mij vanmiddag onverwacht een vrolijke boel!! 
Het was tijd om de fles met salie-op-sterk-water uit de kelder te voorschijn te halen, 
te zeven en zoeten tot likeur.

En daarna moesten er foto's voor dit blog gemaakt, waarbij ik jullie natuurlijk 
moet kunnen vertellen wat ik van de salielikeur vindt....
Met dat ik de salielikeur proefde, wilde ik 'm ook even vergelijken met de laurierlikeur.
Nou ja.... je snapt het al! Ik werd er vrolijk van!

Zeker toen een vriendin langskwam en niet vies  bleek van een borreltje 's middags.
En 's avonds moest Peter eraan geloven. Zijn mening over alcohol en smaak is wat meer...
 uhm - hoe zeg ik dat? - op ervaring gefundeerd. 

Straks doe ik weer mee aan dry january  (klik) maar deze week 
moest ik de salielikeur echt even wat aandacht geven!

Hoe ik er bij kom om salielikeur te maken? Het idee kwam ik tegen bij Diana's mooie moestuin en 
laat er in mijn kruidentuin een enorm grote salieplant staan, die er om smeekt er wat van te maken!
Salie [Savlia Officinalis] is een vaste plant die zelfs in de winter - tenminste onze winters - groen blijft. 
Salie heeft houtachtige stengels en grijsgroene, zachtviltige bladeren.  
De bladeren bevatten vluchtige olie die tot ontwikkeling komt op warme, droge dagen.
 Je kunt salie het beste 's middags plukken.
Het is een keukenkruid dat bekend staat om de spijsvertering te bevorderen. 
Eet je salie bij een maaltijd met veel vet, dan verloopt de vetvertering veel gemakkelijker.
Maar naast het gebruik  in de keuken, past salie ook goed in het medicijnkastje!
Salie is een sterk antibiotisch kruid en heeft desinfecterende kracht. 
Het woord salvia komt van het Latijnse 'salvare'  wat 'gezondheid/genezing' betekent.
Naast vluchtige olie bevat het blad eiwit, looizuur, zeepstof, bitterstof, nitraten, slijm, gom, hars en nog meer.....
Niet alles is even heilzaam, bovendien bevat salie ook thujon,  net als absintalsem.
Begin 20ste eeuw dacht men dat deze stof de ziekte absinteïsme veroorzaakte. Salie en tal van andere planten maken thujon aan. Thujon is giftig als je het in grotere hoeveelheden binnen krijgt, maar het is moeilijk om een algemene drempel aan te geven waarboven bijvoorbeeld salie giftig wordt. Want de hoeveelheid thujon wisselt gedurende het jaar. In salie meten wetenschappers de hoogste concentraties in de herfst en de winter. Er zit meer thujon in oudere bladeren en minder in jongere bladeren.
Van een hoge hoeveelheid thujon kun je zelfs stuiptrekkingen krijgen.
Hoe gezond salie (en kruiden in het algemeen) ook zijn, wees er matig mee.
Zeker mensen met epilepsie kunnen salie beter laten staan.
Verse salieblaadjes werken bloedstelpend en wondhelend. Salie wordt vaak gedronken als thee 
of het wordt als gorgeldrank gebruikt. Het gaat overdadig, nachtelijk zweten tegen, 
versterkt het hart en de zenuwen. Het verwarmt de maag, verdrijft koorts en gaat braken tegen. 
Salie is bloedreinigend, werkt goed bij een zieke lever en door haar opwekkende kracht geeft ze energie.
Verslijmde luchtwegen worden door salie vrijgemaakt! 
Ontstoken keel en mondholte, keelziektes, amandelontsteking en etterende tanden, hebben baat bij salie
 en het helpt ook bij bloedend, zwerend of terugtrekkend tandvlees.
Saliethee werkt het best, maar via deze salielikeur krijg je ook de gezonde eigenschappen binnen. 
Da's toch mooi meegenomen!
En het is makkelijk te maken. Kijk maar mee...

Salielikeur

      voor 1,25 liter likeur

Ingrediënten:

  • 850 ml   Eau de vie avec poire òf wodka
  • ongeveer 200 g salie, blaadjes en takjes
  • 350 ml suiker
  • 300 ml water

Hoe maak ik het klaar:
Pluk de salie op een droge dag, liefst 's middags als de zon schijnt. 
Schud de salie uit en veeg eventueel grond of insectje weg. Was de blaadjes liever niet.
Ik liet de blaadjes aan de takken zitten en het gezamenlijke gewicht was 200 gram. Volgende keer zal ik alleen de blaadjes gebruiken  en ze ook wat fijner knippen, dan wordt er nog meer smaak en inhoudsstoffen afgegeven.
Doe de blaadjes in een goed schoongemaakte, met kokend water omgespoelde pot of fles met een brede halsopening. 

Overgiet met de sterke drank.

Ik had een fles eau de vie met peer staan, meegenomen vorig jaar van de vakantie in Luxemburg. 
Maar om puur te drinken, vond ik te sterk. Ideaal dus om te gebruiken in deze likeur.
Eau de vie [levenswater] is een helder doorzichtige sterke drank met een promillage van ongeveer 40%. Het wordt gemaakt van vergiste en daarna gedestilleerde vruchten. 
De peer is een bekende vrucht waar veel eau de vie's van gemaakt worden. 
Er is zo'n 8 kilo peer nodig om 1 liter eau de vie avec poire te maken. 
Het komt van oorsprong uit Zwitserland en werd door monniken al in de Middeleeuwen gemaakt. 
 Eau de vie is ook in Nederland verkrijgbaar, alleen wordt hier niet altijd echt vergist fruit gebruikt.
 Je kunt het vast ook zelf maken, maar dat is een ander onderwerp. Online is het te bestellen. 
Wodka is een goede vervanger: ook doorzichtig, neutraal van smaak en 
met ongeveer hetzelfde alcoholpromillage.

Zet de pot of fles weg op een donkere plek. Zorg dat de blaadjes niet boven de drank uitsteken, 
dan krijg je een mooie, lichtgroene likeur. 
Leg eventueel wat zwaars op de blaadjes, zodat ze niet gaan drijven.

Na zes weken trekken is het tijd om te verwerken en de likeur te zoeten. 

Doe de suiker met het water in een kleine pan en zet op het vuur.
 Het water hoeft niet te koken, maar de suiker moet erin oplossen. 
Blijf goed roeren, tot je geen suikerkorreltje meer ziet.
Laat afkoelen.
Zeef ondertussen de blaadjes en takjes salie uit de drank. Doe dit door een zeef met een stuk kaasdoek.
Schenk de suikersiroop bij de alcohol.

De salielikeur is gelijk klaar om te drinken.
Ik vind het altijd lekker 'on the rocks' maar de echte liefhebben drinkt 'm gewoon puur.

Zoals je ziet is het mij niet gelukt om een mooie groene kleur te krijgen.
Er staken toch wat blaadjes boven de alcohol uit.
Het glaasje links is laurierlikeur - die wás wel mooi groen - en rechts is de salielikeur.
Ach, mooi bruin is ook goed voor een zelf-maak likeur.

Peter vond de salielikeur een beetje neigen naar Jägermeister.
Jägermeister is een complex smakend drankje van zoet, kruidig, bitter, fruitig en aromatisch.
De receptuur van Jägermeister wordt strikt geheim gehouden, 
maar het is goed mogelijk dat er salie in zit, toch?!
Denkend aan de goede eigenschappen van salie, is het ècht gemeend wanneer je zegt:
op je gezondheid!!

En drink met mate....

woensdag 6 september 2017

Pruimenlikeur

"Tot in de pruimentijd!" zei men vroeger als het lang zou duren als je elkaar weer zou zien.
De pruimentijd op mijn moestuin is wel een rekbaar begrip, ervaar ik dit jaar. De eerste boom op de moestuin gaf al eind juni prachtige, rood/gele pruimen. En nu oogst ik, begin september nog, van mijn andere pruimenboompje, voor het eerst sinds ik hem heb. En dit zijn kleine blauw/paarse pruimen.
Om precies te zijn bedroeg mijn oogst:  1750 gram pruimen.
Vorig jaar kwam er nog geen één pruimpje aan dit boompje.  Mijn bijenkast staat er schuin onder, dus ik ben mijn bijtjes dankbaar voor deze lekkere, tweede pruimenoogst.

Deze pruimen zijn alleen wat klein, maar in het omgekeerde pruimentaartje - klik hier voor het recept - passen ze goed.
En dan heb ik nog pruimen voor jam en voor chutney en......... dan heb ik nog meer pruimen over.
Ik maakte er lekker pruimenlikeur van.
Makkelijk te maken en het drinken........ ja, dat is dan pas  'in de pruimentijd'.

Pruimenlikeur

Ingrediënten:          
  • 500 g pruimen, schoongemaakt
  • 1 kaneelstokje
  • 2 pimentkorrels
  • 1 steranijs
  • 150 g suiker
  • 1/2 l brandewijn
Hoe maak ik het klaar:
Zorg voor een schone fles of pot van ongeveer één liter.
Was de pruimen, maak ze schoon en ontpit ze.
Doe de pruimen in de fles met brede halsopening. Voeg de pimentkorrels, de steranijs, het kaneelstokje en de suiker toe.
Overgiet met de halve liter brandewijn. Ik gebruikte inmaakbrandewijn met vanille, met een alcoholpercentage van 28%.


Er wordt wel beweerd dat likeur gemaakt moet worden met een drank van minimaal 40%,  voor een betere en minder zoete smaak. Maar ik experimenteer eens met deze. Je kunt naar smaak ook jenever of wodka gebruiken als basis voor je likeur.
Sluit de fles af en zet 'm weg. Laat de smaken zo'n drie maanden intrekken.
Vervolgens zeef je de pruimen en specerijen eruit en laat je de likeur nog 6 weken staan.
En dan....... is 't ie goed op smaak en fijn om te drinken.

Ik ben nog benieuwd wat voor kleur deze likeur gaat worden.
Ook van de geel/rode pruimen heb ik een pot likeur staan: die wordt al mooi zachtroze van kleur.

Als je de vruchten eruit zeeft, hoef je deze niet weg te gooien.
Je kunt ze nog gebruiken als 'dronken pruimen' in een gevulde cake of taart. Klik hier voor het  recept van een taart met dronken aardbeitjes. De aardbeitjes kun je vervangen door de pruimen.

En als je dan héél, héél lang hebt gewacht, bijna tot in de pruimentijd van volgend jaar, kun je deze likeur drinken.
Op je gezondheid!


vrijdag 10 maart 2017

Zwarte bessenlikeur maken

Ineens had ik zin om likeur te gaan maken en stiekum ook om het te drinken;).
Ik herinnerde me de hoeveelheid ingevroren bessen, zwárte bessen, in mijn vriezer!
De muffins en koekjes die ik ermee bakte, werden niet bepaald met gejuich ontvangen. Dus mijn voorraad ligt nog steeds ingevroren.
Sap heb ik er ook van gemaakt en die staat nog....... Dus, tijd om iets anders te maken.  Laten nu juist zwarte bessen uitermate geschikt zijn om er likeur van te maken.  Of crème de cassis........ ik kwam heel wat recepten tegen. 

Maar zou het ook kunnen met bevroren bessen?
Ach, waarom niet? Give it a chance......
Ik nam het simpelste idee: hóe leuk en hóe handig.......

























Omdat ik de zwarte bessenstruiken pas nog snoeide en daarvan de takken op vaas zette als frisse lenteboden, kon ik nu de benodigde verse blaadjes oogsten van mijn voorjaarstakken.  Want die verse bessenblaadjes moeten in de likeur.
Daarnaast had ik een voorraad wodka in huis, voorbarig gekocht om mijn wijn een alcoholboost te geven. Maar dat is dus helemaal niet nodig, want die doet het gewoon prima en is goed op smaak :).
Niets belette me meer om likeur te maken.

In juni en juli kan ik al weer de volgende zwarte bessenoogst verwachten en met drie goed gesnoeide struiken zal dat vast heel wat kilo's opleveren. 
En wat is er dan beter voor de motivatie om na een hele dag werken in de tuin, met het bessen plukken en verwerken bijvoorbeeld, 's avonds een bessenlikeurtje te nemen!
Ja, ik deel het recept nu alvast en loop op de zaken vooruit. Het drinken zal nog zo'n drie tot vier maanden duren. Likeur moet rusten en rijpen, de smaken moeten goed intrekken.
Maar om mezelf  lekker te maken en jullie te inspireren (òf bij het tuincentrum òf  in je tuin) deel ik hierbij het recept.......

Zwarte bessenlikeur

             (voor ongeveer 1,2  liter)
Ingrediënten:
  • 500 g zwarte bessen
  • 200 g suiker
  • 4 kruidnagels
  • 1 kaneelstokje
  • 1 liter wodka
  • 3-4 blaadjes van de zwarte bessenstruik

Hoe maak ik het klaar:
Ik gebruik bevroren bessen, die gewassen, maar met steeltje en al, zijn ingevroren. In het seizoen (juni/juli) gebruik je natuurlijk verse bessen. Ik verwijder niet alle steeltjes omdat na het trekken je de likeur toch zeeft. Ik ben even gemakzuchtig. Maar wil je netjes werken, verwijder dan alle steeltjes. Doe de bessen in een schone, grote pot.
Voeg de droge ingrediënten toe
en schenk vervolgens de wodka erbij.
Deze bevat ongeveer 40% alcohol. Je kunt ook jenever gebruiken met een gelijk alcoholpercentage.
De bessen zullen de drank een dieprode kleur geven en daar mogen ze drie maanden over doen.
Tot die tijd zet ik de pot afgedekt op de vensterbank, lekker in het zonnetje, af en toe.

Hoe gaat het verder na die drie maanden?
Giet alles door een zeef met neteldoek over in een schone pot. Vervolgens knijp je de bessen fijn om maar zoveel mogelijk sap, kleur en voedingsstoffen in de
drank te krijgen.  Je kunt de bessen ook eerst pureren en daarna zeven. Je kunt ook een stamper gebruiken om de bessen te kneuzen. Kortom: wees creatief.
Doe de gezeefde likeur in een schone karaf of mooie fles en laat deze dan nog zeker een maand rusten.
Meestal deel ik pas een recept als ik het uitgebreid geproefd en gekeurd heb.
Deze likeur heb ik nog niet geproefd, maar ik twijfel er niet aan, dat deze lekker zal zijn.
En wie weet, komt er in jouw tuin nu een zwarte bessenstruik te staan?

Ik weet wel dat wachten en geduld beloond worden.
Zwoegen trouwens ook, al heb ik zelf de hand in deze beloning. ;)

Voor boven de achttien!
PROOST!