Koolsoep

 Een dagje later smaakt ze nog lekkerder.... deze voedzame koolsoep.

 Van de prachtige groene kool uit de tuin, maakte ik een lekker dikke maaltijdsoep!

Niet iedereen vond 'm even lekker, maar gezond is deze echt Hollandse soep wel!

Koolsoep

          voor 6 personen

Ingrediënten:

• 500 g groene of savooiekool
• 2 kleine uien
• 4 aardappels
• klont boter
• 1 liter groentebouillon van bouillonpasta of blokjes
• 1 tl kerrie
• 0,5 l ongezoete sojamelk
• 150 g belegen kaas
• 2 takjes verse basilicum
• 3 takjes verse peterselie
• versgemalen zeezout en peper naar smaak

Hoe maak ik het klaar:

Was de kool goed en snijd in smalle reepjes. Je pureert de soep niet, dus snijd fijn. Pel en snipper de uien. Maak de aardappels schoon en snijd in blokjes.

Smelt de boter in een grote soeppan en voeg de ui en de kool toe. Laat onder goed roeren

 in een paar minuten slinken. Voeg de aardappelblokjes toe.

Maak de bouillon - ik gebruik altijd zelfgemaakte bouillonpasta  (klik) -

en voeg toe. Breng de soep aa de kook met het deksel op de pan en laat 

de groenten in 15 minuten gaar worden.

Voeg de kerriepoeder toe en de melk

en roer goed door. Breng de soep weer aan de kook.

Snijd de kaas in kleine blokjes en roer door de soep.

Was de verse kruiden, snijd in stukjes en voeg ook toe.

Bewaar een paar toefjes peterselie als garnering.

Eet smakelijk!

Wist jij het? Dat groene kool ook savooiekool genoemd wordt?

Het is een gezonde groente van Nederlandse bodem.

Hoe eet jij deze het liefst?

Tamme kastanje pesto

Wat is er leuker deze herfst dan er lekker op uit te gaan, om schatten te verzamelen?! 

Tamme kastanjes kun je nu overal in het bos of in stadsparken vinden.

De eetbare kastanje, het broertje van de bekende paardenkastanje, hebben we nodig

 voor deze overheerlijke pesto!

Heb je de tamme kastanjes uit hun stekelige bolster bevrijd, dan ben je er nog niet. 

Om deze zoete en gezonde boomvrucht te eten, moet je ze eerst pellen. 

Test van tevoren of ze nog goed zijn met 'de drijfproef'.  

Doe de kastanjes in een ruime kom met water, blijven ze drijven, dan kunnen ze weg, 

zinken ze naar de bodem, dan zijn ze goed.

Verwarm de oven voor op 200° C.

Leg ze eerst 3 minuten in kokend heet water.

Kerf een kruis in de bolle kant van de kastanje en leg ze op een bakplaat. 

Pof ze 15 minuten in de hete oven.  Daarna kun je de kastanjes makkelijk pellen. 

Niet alleen de buitenste, harde pel, maar ook het bruine vlies wat strak om de kastanjes

 zit en erg bitter smaakt. 

Pel ze warm, dat gaat het gemakkelijkst.

Heb je de kastanjes gepeld? Dan ben je klaar voor het volgende recept... 

een overheerlijke pesto met de tamme kastanje in de hoofdrol. 

Ik heb al heel wat pesto's gemaakt en elke keer vind ik de pesto die ik net heb klaargemaakt,

 de lekkerste, maar nu is het oprecht waar! Ik heb nog nooit zo'n overheerlijke pesto

 met bijzonder rijke smaken die perfect op elkaar ingespeeld zijn, geproefd.

Tamme kastanje pesto

Ingrediënten:

• 75 g gepelde tamme kastanjes
• 2 teentjes knoflook
• 40 g verse basilicum
• 50 g geraspte extra belegen kaas 
• 1 el vers citroensap
• 30 ml olijfolie
• 45 ml basilicumolie (van olijfolie)
• versgemalen zeezout
• versgemalen zwarte peper

Hoe maak ik het klaar:

Doordat de kastanjes eerst geroosterd zijn, krijgen ze een unieke smaak: van nootachtig aards tot heerlijk zoet met een romige textuur. Doe de gepelde kastanjes samen met de blaadjes basilicum, de geraspte kaas en de knoflook in de keukenmachine en laat draaien. Pers wat vers citroensap en voeg een eetlepel toe. Laat de olie in een fijn straaltje erbij lopen terwijl de keukenmachine draait. 

De basilicumolie maakte ik eerder deze zomer (klik) maar je kunt ook alleen een goede olijfolie nemen. 

Laat de machine draaien tot een smeuiige pesto is verkregen. 

Breng op smaak met versgemalen zeezout en zwarte peper.

De zoete kastanjesmaak komt mooi in balans door de pittige knoflook, de extra belegen kaas 

en de basilicum. Je weet niet wat je proeft...

Deze pesto smaakt verrukkelijk in een herfstige schotel met paddenstoelen.

Of geniet ervan op een borrelplank bij versgebakken brood.

Ik vind dit oprecht een heerlijke pesto. Maar hoe ik 'm ook aanprees en zelfs tapenade noemde,

 niemand  hier in huis durfde 'm te proeven.

 Mmmmm....deze week kook ik een lekkere pastapesto.

Met tamme kastanje pesto.... Dát zal ze leren!

Rozenbottelthee

 "Als ik ooit nog eens héééél veel tijd heb in het najaar, dán maak ik een keer rozenbotteljam"  

denk ik al jaren. Rozenbottels verwerken is namelijk een tijdrovend werkje.

Maar het is het zó waard! Rozenbottels zijn super gezond. Ze bevatten heel veel vitamine C,

essentiële vetzuren en antioxidanten.

Rozenbottels horen bij de rozenfamilie [Rosaceae],  net als de appel, framboos en aardbei. 

Rozenbottels - de vruchten van de roos - zijn er in allerlei vormen en maten: langwerpig, rond,

 peervormig, dik en vlezig of juist klein en zijn allemaal - net als rozenblaadjes trouwens - eetbaar.

De smaak is per soort een beetje verschillend.

Voor rozenbotteljam of -siroop heb je heel veel rozenbottels nodig en even zoveel werk.

Maar voor rozenbottelthee heb je dus niet zoveel nodig.

En rozenbottelthee is niet alleen heel gezond, maar ook lekker!

Dus plukte ik een paar handjes rozenbottels voor thee.

Laat zeker wat hangen voor de vogels. Lijsters en merels eten in de winter graag 

het vruchtvlees van de bottels en zaadeters zoals puttertjes peuteren juist de zaden eruit.

Ook kun je zelf wat zaad in de grond stoppen voor je eigen bottelrozen in de tuin.

Hoe ik de thee maak, gaat als volgt...

Rozenbottelthee

Ingrediënten:

• verse rozenbottels

Bereidingswijze:

Pluk zoveel rozenbottels als je wilt verwerken voor de thee. Pluk niet langs een drukke autoweg.

Droog de rozenbottels in een voedseldroger op 55 graden in ongeveer 12 tot 15 uur.

Laat afkoelen en snijd ze doormidden. Trek het liefst handschoenen aan en verwijder

 de pitjes en alle haartjes. Hiervan wordt namelijk jeukpoeder gemaakt en dat is niet voor niks.

Bewaar je de pitjes en haartjes dan is dit ruim voldoende voor een paar practical jokes. 

Let op! Niet gebruiken bij mensen met ademhalingsproblemen of eczeem.

Ook als je deze pitjes met haartjes in je maag krijgt, kan het daar flink irriteren. 

Verwijderen dus voor deze thee.

Je houdt nu alleen de buitenste, vlezige schil over. Die is geschikt voor in de thee. 

Doe vijf tot zes rozenbottels in een fijn theezeefje of papieren theefilterzakje.

Hang in een kop of glas en schenk er kokend heet water over. Laat vijf tot tien minuten

 trekken tot je een mooi rozerode kleur krijgt. De smaak is lichtzoet... heerlijk!

Bewaar de gedroogde rozenbottels op een droge, vochtvrije plek.

Ze zijn goed gedroogd tot volgend jaar houdbaar.

Je kunt ze in één keer allemaal schoonmaken of dit per keer en per kopje doen.

Je kunt qua smaak variëren en de volgende variaties eens uitproberen.

Variaties: 

• Voeg een schijfje sinaasappel en een kruidnagel toe voor een frisse kruidigzoete smaak.
• Voeg een kaneelstokje toe voor een extra zoet accent
• Samen met gedroogde appelschillen krijg je ook een lekker zoete thee
• Een schepje goede honing erbij is lekker verzachtend, maar niet nodig als zoetmaker 

Probeer en varieer naar hartelust voor je eigen gezonde kopje thee! 

Kruidenwiel

 Jongste zoon had zijn fiets letterlijk kapot gereden en er moest een nieuw achterwiel in.

Het wiel wat eruit kwam had ongeveer 3 cm speling en zes(!) spaken zaten 

los of waren al verdwenen. Niet echt goed om daarmee door te fietsen...

Net toen Peter alle spaken eruit aan het halen was, bedacht ik een betere bestemming dan de kliko.

Ik wil graag een rustiek uitziend kruidenwiel voor in huis of onder het afdak bij de schuur.

Ideaal voor het drogen van keukenkruiden, theekruiden en bloemen.

Peter zag het voor zich en ik na een klein half uurtje doorwerken - van hem dan - ook.

Ook maken? Het kost je bijna niets.

Kijk maar mee....

Kruidenwiel

Benodigdheden:

• 1 fietswiel
• rvs spaken
• nijptang
• langbek buigtang
• (bakery) touw
• verse kruiden in bosjes

Hoe maak ik het:

Het fietswiel mag oud en krom, een voor- of achterwiel zijn, dat maakt niet uit.

Verwijder de buiten- en binnenband, het ventiel en het velglint. Je houdt alleen de kale velg over met de spaken. Schroef of draai elk boutje per spaak los, zodat je de spaken eruit kunt halen. Gooi ze niet weg, want van deze spaken maak je haakjes. Dit wiel heeft 36 spaken en evenzoveel gaatjes in de velg.

Neem een derde deel van de spaken en knip ze met de nijptang in drie stukken. 

Eén stuk is ongeveer 9 cm.

Buig nu aan beide kanten met de buigtang een soort haakje

zoals op de foto. Het mooist is het als alle haakjes ongeveer gelijk zijn, maar

het komt niet zo heel nauw.

Maak op deze manier evenveel haakjes als er gaatjes in de velg zitten.

Hang de haakjes erin en kijk of ze er niet te makkelijk uitvallen.

Buig ze anders nog wat verder rond.

Maak met nog zes spaken een ophangsysteem.

Draai rondjes aan de uiteinden van de spaken, die je vervolgens in elkaar haakt.

Bevestig ze op gelijke afstand aan drie kanten van de velg,

 zodat het wiel recht kan hangen.

Dit rustieke rek moet op een droge plek hangen en een plaatsje in het zicht,

is het zeker waard! 

Voor mij kwam nu het leukste werkje: kruiden verzamelen!

En dat ging bijna vanzelf want ineens zag ik overal kruiden groeien.

Door het mooie weer van de afgelopen tijd, zijn veel kruiden opnieuw

uitgelopen en staan ze er weer mooi groen bij.

Tijd voor een tweede oogst!

 

Maak niet te grote bosjes: hoe sneller de kruiden drogen,

hoe geuriger ze blijven. Ik gebruik bakery touw om ze vast te binden

en met een schuiflusje hang ik ze aan een haakje van het kruidenwiel.

Hang ze verspreid langs de velg zodat het wiel recht blijft hangen.

Heerlijk kruidig ruikt het in mijn keuken naar tijm, koriander, salie en dille . 

Morgen hang ik er ook bosjes

brandnetel aan voor in de thee en lavendelbloempjes en lavas...

Wie weet wat ik nog allemaal tegenkom.

Voor het drogen van fruit en groente met een hoog vochtigheidsgehalte is dit 

droogrek niet geschikt. Het drogen verloopt te traag

waardoor er grote kans op bederf en schimmel is.

Gebruik voor deze voedingsmiddelen een voedseldroger of droogoventje 

of de restwarmte van de oven.

Laat de kruidenbosjes hangen tot ze knisperig droog aanvoelen.

Bewaar ze dan in luchtdicht afgesloten glazen (kruiden)potjes.

Let op! Per seizoen (vochtigheidsgehalte in de lucht) en per kruid

kan de droogtijd variëren.

Oh ja... heb je geen oud fietswiel meer liggen?

Misschien kun je een fiets uit een sloot trekken of een oude stationsfiets

 van iemand overnemen. Wees creatief en upcycle een oude fiets.

Zó houd je het (bijna) gratis.

Geniet van je rustieke kruidendroogwiel.

En natuurlijk van wat je allemaal nog kunt verzamelen voor in de winter!

Appeldonuts

 Al eens een appeldonut geproefd?!

Ze zijn zalig, super snel klaar, zien er prachtig uit en super gezond!

Kan dat echt? Ja, ze zijn suikervrij, glutenvrij en vegan.

Ook 'bak' je ze zonder oven. Ideaal als je weinig tijd, 

wat zeg ik: als je geen tijd hebt en toch iets feestelijks wilt serveren.

Neem gerust een appeldonut als ontbijt, of neem 'm bij een kopje kruidenthee of koffie.

 Twee of drie mag ook.... want je kent het gezegde: 'an apple a day, keeps the doctor away'.

Appeldonuts

 voor 5 à 6 donuts

Ingrediënten:

• 1 grote, lekkere appel
• 2 el pindakaas met smaakje
• zelfgemaakte granola 
  of:  havervlokken, pitten, noten en gedroogde vruchtjes

Hoe maak ik het klaar:

Kies een sappige en stevige appel. Mijn favoriet is de Elstar. Laat de appel ongeschild. De meeste vitamines en vezels zitten net onder de schil.

Boor het klokhuis eruit met een appelboor. Snijd de appel in plakken van 1 cm dik. 

Smeer pindakaas op de bovenkant van een appelplak. Ik gebruikte bio pindakaas kokos chili van de pindakaaswinkel en hoewel het vreemd klinkt is dat oprecht lekker! Zeker op deze appeldonut: zoet, hartig èn pittig tegelijk. 

Verdeel hier je zelfgemaakte granola over.

 Ik heb al eerder een heerlijke, suikervrije granola, gebakken in de koekenpan gedeeld (klik!), 

die je volledig naar eigen smaak samenstelt.

Heb je geen granola staan, dan kun je ook havervlokken nemen (tarwevlokken bevatten gluten), 

wel of niet licht geroosterd die je versierd met kokosstrooisel, gedroogde cranberries en

 rozijntjes, noten en zonnebloempitten. Kortom: alles wat je maar lekker vindt en in huis hebt.

Maak er een feestje van!

Deze lekkere smaakcombinatie verraste me!! Het is supersnel gemaakt, 

maar dat zie en proef je er niet aan af.

Natuurlijk waren mijn kinderen wat kritisch, dus maakte ik ook een kleurrijke, 

suikerrijke variant voor hen. Bestrijk de appelschijven met een laagje glazuur 

(poedersuiker met water) en verdeel daarover decoratiestrooisel voor taarten of cupcakes. 

Denk aan discodip en gekleurde hagelslag.

Deze appeldonuts zijn ook een leuk idee om te trakteren op 'de gezonde school'.

Snel gemaakt en niet zo duur. Daar kun je mee aankomen!

Geef de juffen en meesters de pindakaasvariant en de kinderen de keuze.

Extra variatietip:

• Smelt wat blokjes pure chocolade au bain marie en verdeel deze in streepjes over de appeldonuts. Dit kan zowel bij de pindakaas donuts als bij de glazuurdonuts.
• Ga op zoek naar een bijzondere variant pindakaas of probeer eens een andere notenpasta

Nog nooit geproefd? Breng daar maar gauw verandering in ;)

Gekruide Gojibessoep

 Gojibessen in de soep? Ja... dát kan en het smaakt ook nog eens ongelooflijk lekker.

Maar ik was nooit op het idee gekomen zonder het receptje te hebben gezien op de blog 

van 'de gulle aarde' (hier) 

Natuurlijk paste ik het wat aan. Met meer dan voldoende verse gojibessen uit de tuin, 

gebruikte ik die in plaats van gedroogde.

Heb je alleen gedroogde gojibessen?  Week ze eerst in koud water en 

voeg ze vervolgens toe aan je soep.

De mooi oranje kleur komt van de verse besjes.

Qua uiterlijk lijkt wat op pompoensoep, maar qua smaak is het uniek.

Een beetje  hartig met pit en natuurlijk weet je dat dit soepje stikgezond is!

Gekruide gojibessoep

    voor 3 kommen

8

Ingrediënten:

• 125 g verse gojibessen
• 2 el zonnebloemolie
• 2 kleine uien
• 1 klein pepertje
• 2 tomaten
• 1/2 tl komijnpoeder
• 1 el groentebouillonpasta
• 1/2 l water
• wat blaadjes gedroogde brandnetel

Hoe maak ik het klaar:

Dit is echt weer zo'n leuk tuinsoepje. Mijn kleine rode peper is niet veel groter dan de verse gojibessen en de tomaten zijn mooi geel met donkere strepen. De groentebouillon kun je van een tablet maken, maar mijn zelfgemaakte pasta is niet alleen kruidig en puur, maar ook veel lekkerder. Met alle ingrediënten uit de tuin natuurlijk. Je kunt de brandnetel weglaten of verse topjes nemen. Ik gebruikte wat brandnetelblad van mijn gedroogde voorraad die ik in de winter als thee drink.

Pel en snipper de ui. Snijd het pepertje overlangs door, haal het zaad eruit en snijd heel fijn. 

Verwarm de olie in een ruime pan en fruit de ui en peper twee minuutjes. Roer af en toe.

Snijd de tomaten in blokjes en voeg deze samen met de gojibessen en het komijnpoeder toe. 

Roerbak enkele minuten en maak intussen de bouillon van de pasta, een blokje of poeder.

Schenk de bouillon erbij, samen met de gedroogde brandnetel.

Breng aan de kook en leg het deksel op de pan.

Laat zachtjes 10 minuten koken. Maak de soep fijn met een staafmixer en serveer.

Ik at het gezellig met oudste zoon voor de lunch met getoast brood erbij.

En we lieten het ons goed smaken.

Lekker soepje!!

En ideaal om lekker veel gojibessen eens op een andere manier te eten!

Mijn moestuin in september

 Wat een fantastische en bijzondere septembermaand hebben we gehad! 

Heb jij er ook zo van genoten?

In de tuin deed ik aan schatgraven en ik oogstte 

beauties van tomaten...

Dat de hele oogst door het vreemde weer dit jaar een stuk minder is, 

is deze maand nog niet te merken!

Kijk je mee? Pak een kopje thee en lees gezellig mee ;)

Schatgraven & snoeien

Het was de eerste week van september en toen kon ik me niet langer inhouden. 

Tijd om de aardappels te oogsten.

Aardappels rooien is niet gewoon aardappels oogsten en uit de grond trekken.

 Nee... het  is een heus schatgraven. Want weet jij van tevoren wat je tegen komt?

Kinderen met een schooltuin vinden de aardappeloogst-les altijd de mooiste!

Zijn het er veel of weinig?

Zijn ze groot of klein?

Samen met een vriend kon ik drie rijen lang schatgraven....

Heerlijk om te doen!

Maar nooit eerder was ik zó laat met het oogsten van de aardappelen.

Hoewel aardappels prima tegen wat koeler en vochtiger weer kunnen, ben ik

altijd een beetje huiverig voor Phytophthera, de aardappelziekte.

Uiteindelijk leverde ons schatgraven mooi zo'n 15 kilo aardappels op. 

Het zijn veel kleine aardappeltjes, maar hé...  krielaardappeltjes 

zijn exclusief en in de winkel duurder dan grote exemplaren ;)

--

Niet alleen de aardappelplanten verborgen een ondergrondse schat. 

Hetzelfde geldt voor mijn kamerplant, de gember! 

In februari had ik gemberknolletjes geplant en nu ben ik reuze benieuwd.

Is het alleen wat gember voor in de thee? Of kan ik er wat batches gembershot

of gemberbier van maken?

De oogst valt helaas wat tegen dit jaar. Komt dit door poes Lilly

die af en toe haar kattenbak verruilt voor mijn kamerplant??

Meer lezen over zelf gember (of kurkuma) kweken als kamerplant?

Klik dan hier!

--

Schatten haal ik ook uit de peulen van de droogbonen.... Kijk eens mee hóe mooi!

Je stopt één boon in de grond waar  een plantje uit groeit met wel tien tot twaalf peulen.

In elke peul zitten gemiddeld vier bonen. 

Zó leuk om je opbrengst te zien verveelvoudigen.

Alleen wel bijzonder dat de boontjes die ik in de grond stopte, er heel anders uitzagen. 

Volgens mij waren dat adukibonen (die een beetje op bruine bonen lijken) en wat ik oogst 

zijn prachtig witte boontjes met roze-paarse vlekjes. Echte schatten komen tevoorschijn!

En in één peul vond ik zelfs het omgekeerde: één wit met rode boon en 

daarnaast vier rode bonen met witte spikkels....

Is dat niet wonderlijk?!

Prachtig! Zouden ze later, tijdens het droogproces 

pas hun bruine kleur krijgen?

Zo lang kan ik niet wachten...

Ik had droogbonen nodig en samen met kikkererwten kookte ik een deel van mijn oogst

voor in de chili. Een takje bonenkruid erbij zorgt voor een lichtere verteerbaarheid 

van de bonen en het ruikt minder zwaar.

Experiment van de droogbonen is geslaagd...

Wat geeft het hebben van een moestuin toch veel terug, naast het plezier 

en de voldoening die je er al van hebt.

--

Na de oogst is het de goede tijd om fruitbomen te snoeien.

Bessenstruiken kunnen ook nog steeds gesnoeid worden.

Ook in oktober kan dat overigens nog prima.

Vanuit onverwachte hoek kreeg ik hulp bij het snoeien van de laurier.

Om een mooie (bol)vorm te krijgen is zo'n elektrische heggeschaar toch wel handig....

Ondertussen in de kas...

Ik was bang dat ik geen luffa zou kunnen oogsten dit jaar....  Wel, de eerste vruchten komen eraan.

Met het warme weer liet ik de deur geregeld op een kier staan en de bloemetjes zijn dan toch bevrucht...

Maar ja.... zou het niet een beetje laat in het jaar zijn?

Zo'n luffa mag wel een meter lang worden en zo dik als je bovenarm.

En die lichte waas onderaan bij het afstervende bloempje?

Is dat geen schimmel?

Ik heb tot nog toe al mijn hoop op dit vruchtje gesteld, maar

misschien moet dan de zomer nog even terugkomen.

Niet alleen qua temperatuur, maar ook qua uren daglicht,

want dat vinden planten eigenlijk nog belangrijker!

De paprika's schitteren dit jaar door afwezigheid en dat terwijl

ze zó goed opkwamen. De plantjes, opgekweekt in maart,

groeiden goed, maar eenmaal uitgeplant verdween de één na de 

ander. Dit was mijn laatste paprikaplant en hier zaten zelfs al twee

paprikavruchtjes aan. Ik snap er niks van.

Ondanks dagelijks water geven, verdorden de bladeren 

en na een paar dagen hing de plant helemaal slap.

Bij het opgraven zag ik dat de wortels waren afgestorven... 

Alsof er een dier aan geknaagd had, maar de planten ernaast

hadden nergens last van. Snap jij het?

Of zijn ze getroffen door een mysterieuze paprikaziekte? 

Deze beauties licht ik er even uit, ze maken bijna mijn paprika-gemis goed:

ze zijn niet groot, maar klein en vurig, oftewel: lekker pittige pepers!

En net als bij groene en rode paprika's kun je ze met 

elke kleur oogsten. De groene mag dan onrijp zijn, 

ze is wel eetbaar. De kleuren van de regeboog verschijnen aan deze plant:

groen gestreept met geel, oranje, paars en 

ook nog rood..... het is een feestje in de kas!!

Nog meer...

Samen met de aardappels kwam ik met nog veel meer thuis....

De oogsttijd is met deze warme temperaturen nog niet voorbij. Nog steeds oogst ik 

komkommers en ook de courgetteplanten beginnen aan een nieuwe groeispurt...

Zo oogstte ik babycourgettes voor in een lekkere salade. En 

er verschijnen telkens nog grote exemplaren, verstopt onder de bladeren.

Ook deze prachtige kool met de dubbele naam kon ik oogsten.

Weet jij hoe 'groene kool' nog meer genoemd wordt?

De mooie kantrand aan de zijkant is geen natuurlijke groeiwijze

het is veroorzaakt door rupsen, maar gelukkig kon ik de kool redden.

En op deze manier is het een prachtigexemplaar, toch?!

En niet onbelangrijk: smaakvol!

Ik had er niet echt meer op gerekend, maar ineens zijn daar de feloranje vruchtjes

 van de boksdoorn oftewel de gojibes. En ze komen met tientallen tegelijk! 

Lekker zijn ze niet echt, maar voor je gezondheid tellen ze voor tien! 

Ik maak er dit jaar bijzondere recepten van... Heb jij verse of gedroogde gojibessen

 tot je beschikking? Blijf meelezen want deze week komt er nog een heel speciaal recept.

Dit superbesje groeit gewoon in Nederland  en komt vrij algemeen voor in de kuststrook 

langs de zeeduinen en ook wel langs de grote rivieren.

Nieuws

De weeuwenteelt vorig jaar winter viel erg tegen. Dit jaar heb ik er èn de tijd niet voor èn de zin er niet in. Maar bij een tuincentrum val ik toch altijd weer voor wat plantjes.

Want deze joekel van een boerenkool is al een jaar oud....

En binnenkort komt 'ie echt een keer op ons bord.

En dus kocht ik nieuwe, schattige kleine boerenkooltjes...

Zou ik die aan het eind van deze winter al kunnen oogsten?

Ik geef ze in ieder geval wat extra water in de droge septembermaand.

En ik kon het niet laten:  andijvie...

Veilig uit de buurt van slakken plant ik ze in mijn moestuinbak.

Maar ja... daar heb ik al een paar keer poes Lilly uitgetild terwijl ze daar

net haar toilet maakte.  Een rekje erover en zo zijn deze prille

plantjes ook tegen dat gevaar beschermd.

Plant jij dit najaar nog iets nieuws in de tuin?

Zeg het met bloemen...

Fier en hoog staan deze, op mini zonnebloempjes lijkende, gele bloemen

te wuiven in de wind.

Het zijn de gele en eetbare bloemen van de aardpeer.

Na een warme zomer, bloeien ze vrolijk en overvloedig!

Ik geniet er van: buiten en binnen!

Ook andere bloemen stralen....

en maken ons blij.

Ik maakte van kleine, eetbare bloempjes fleurige ijsblokjes.

Feestelijk en vrolijk om te bewaren als het straks donker is in huis.

Soms was het gewoon te warm om in de tuin te werken.

Een hittegolf in september heb ik nooit eerder (in de Randstad) meegemaakt....

tijd om van de tuin te genieten in plaats van erin te werken.

En dan moet ik 'm straks al winterklaar te maken....

Wat gaat het hard, bijna alweer een moestuinseizoen voorbij.