Kweepeercakejes in weckglazen

Dit recept maakte ik begin deze maand met kweeperen.

En nog steeds hangen er kweeperen in mijn boompje, 't is zo'n streber!  

Sommige van die kwee's gingen in deze taartjes.

Ondertussen ben ik aan 't testen hóe lang deze taartjes bewaard kunnen blijven.

Ze zijn niet gebakken in een standaard bakvorm, maar

in weckglazen. En geweckt kan voedsel heel lang bewaard worden.

Maar of dat ook kan met cake?! Dat testen we uit!

En jouw hulp heb ik daarbij nodig, want of ik deze taartjes 

zo lang kan bewaren....

Als het lukt is het natuurlijk geweldig. Je bakt maar 

één keer en maakt maar één keer je keuken vies. 

Vervolgens kun je wanneer je zin hebt in een taartje of als er 

onverwacht bezoek komt zonder moeite gewoon een potje openen.

Altijd handig, zo'n lekker taartje op voorraad.

Kweepeertaartjes in weckpotten

     voor 8 taartjes 

Ingrediënten:

  

              voor de vruchtenlaagjes

• 4 grote kweeperen, ong. 850 g
• 3 kardemompitten
• 250 g suiker
• 100 ml water
     voor het beslag
• 270 g roomboter
• 5 eieren
• 270 g suiker
• 300 g bloem
• 50 g volkoren meel
• 15 g wijnsteenbakpoeder
• snufje zeezout
• 4 el nougatine (maak je zelf!)
     verder nodig
• 8 weckpotjes van 250 - 300  ml
• olie om in te vetten
• paneermeel

Hoe maak ik het klaar:

Schil de kweeperen en verwijder het klokhuis. En met verwijderen bedoel ik niet weggooien. Je kunt schil en klokhuis gebruiken voor een lekkere likeur, of je maakt met de pitjes van de klokhuizen een verzorgende klovengel. 

Snijd de kweepeer in dunne schijfjes en doe in een pan, samen met water, suiker en de kardemompitten.

Breng aan de kook en laat in 15 minuten zacht worden.

De kleur wordt mooi rozerood als je de peren zo'n anderhalf uur laat koken,

maar dat is voor dit recept niet nodig.

Laat afkoelen en staan tot gebruik.

Bereid de weckglazen voor. Zorg dat ze brandschoon zijn 

- door ze met sodawater uit te koken bijvoorbeeld - en vet ze goed tot bovenaan toe, in met

zonnebloemolie. Bestrooi de binnenkant van de glazen met paneermeel

en verdeel dit rondom zodat de taartjes er straks makkelijk uit komen.

Maak het cakebeslag. Smelt de boter in een pannetje op laag vuur.

Mix de suiker met de eieren schuimig!

Vermeng bloem, meel, bakpoeder en zout en zeef dit.

Roer het meelmengsel door het schuimig geklopte eiermengsel.

Mix er ook de gesmolten boter door.

Vewarm de oven voor op 175°C.

Leg onderin de voorbereide weckglazen een laagje kweepeerstukjes.

Schep hierop een laagje beslag.

Schep hierop weer een laag kweepeerstukjes en dek af met een laag beslag. 

Je hebt twee laagjes van elk.

Let op! De weckglazen mogen voor max 3/4 deel gevuld zijn.

De taartjes rijzen goed en anders krijg je het deksel er niet meer op

en kun je ze niet geweckt bewaren.

Zet de taartjes in het midden van de voorverwarmde oven.

Verdeel na 20 minuten de nougatine over de bovenkant van de taartjes

en bak ze nog twintig minuten.

Leg ondertussen de rubberen weckringen in een kom met heet water.

De schone deksels liggen ook klaar.

Wanneer de taartjes heet uit de oven komen

doe je er gelijk het deksel met de rubberen ring op.

Zet vast met de metalen klemmetjes en laat afkoelen.

Omdat je snel doorwerkt en de weckglazen met taartjes op hoge temperatuur 

gelijk sluit, hoef je deze niet extra te wecken om ze toch vacuüm gesloten te krijgen. 

Voor de langere houdbaarheid is het echter wel wenselijk.

Lees al mijn tips over wecken (zonder weckketel)  hier!

Deze cakejes weck je op 90 graden in 30 minuten.

Laat de cakejes afkoelen en je zult merken dat de weckringen zorgen voor

een vacuüm binnenin de pot en 

het rubberen lipje naar beneden gaat wijzen.

Zijn ze niet goed gesloten, bewaar ze dan max 4 dagen in de koelkast.

Natuurlijk heb ik een paar kweepeertaartjes niet eens dicht gedaan...

Ik lepelde de eerste lekker lauwwarm al weg.

Eerst even goed proeven hoor!

En lekker dát ze zijn!

Voor bezoek serveer je ze natuurlijk uit het glas

Je krijgt ze er redelijk makkelijk uit.

Zie je de laagjes nog een beetje?

Oh ja... en één taartje is dus niet voor één persoon!

Tenzij dit je avondmaaltijd is.

Je kunt ze gerust met twee of drie man delen.

Deze cakejes kun je lang bewaren zonder dat je een vriezer nodig hebt.

Verhalen gaan dat ze een jaar houdbaar zijn. 

Wat denk jij?

Ik weet wel zeker dat ze bij mij zo lang niet bewaard blijven.

En daarom heb ik jouw hulp nodig. Test jij mee?!

Laat even weten wanneer je dit doet.

Ik houd jullie ook op de hoogte;)

Misschien moet ik proberen te vergeten dat deze cakejes er zijn.

Er staan nu nog vier cakejes... al vier weken ;)

Kweepeerijs

 Niet normaal zoveel kweeperen er aan mijn kleine boom hangen. 

Waar het er vorig jaar precies 4 waren, is het dit jaar - ja, een mastjaar - 20 x zoveel! 

Er komen dus heel wat recepten aan met kweepeer. En we trappen af met... ijs!!

 Woon je in de buurt? Kom gerust een paar peren halen. 

Weet je een boom in het park te staan?  Pluk lekker wat peren voor een koud dessert.

Want het mag dan wel herfst zijn, met het zonnetje erbij kun je prima ijs eten.

Wat zeg ik? Dit ijs is buitengewoon lekker en feestelijk, ook zonder zon.

De kweepeer groeit aan zijn steeltje recht omhoog, alsof 't ie op de kop staat.

Tot de takken ombuigen, zoals bij mijn boompje die gebukt gaat onder de zware peren. 

Volgens mij hoor ik 'm een zucht van verlichting slaken als ik er een dik exemplaar afpluk

en de tak tenminste niet breekt onder het gewicht.

Voor dit lekkere ijs wilde ik twee kilo kwees hebben, maar eigenlijk is elke 

hoeveelheid goed. De suiker die je gebruikt weeg je namelijk pas af

na het koken, afhankelijk van het 'schone' gewicht.

Kweepeerijs

    voldoende voor 2 l ijs

Ingrediënten:

• 2 kg kweeperen
• biologische kristalsuiker
     optioneel bij dessert
• carne de membrillo
• slagroom
• blaadjes citroenmelisse 
• chocoladelepeltjes

Hoe maak ik het:

Schil de peren en verwijder de klokhuizen.

Let op! Weggooien hoeft niet, van de schillen en klokhuizen maak je een heerlijke likeur.

Van de pitjes van de kweepeer maak je een prachtig huidverzorgingsproduct, ideaal voor gebarsten eelt of kloven op je voeten. Lees meer over deze klovengel.

Snijd de kweeperen in stukjes en 

kook in een bodempje water in een kwartier zacht.

Laat een nachtje staan. Sommige kwee's worden rood, de mijne bleven zachtgeel.

Weeg de volgende dag en voeg dan 60% van het gewicht aan suiker toe.

Dit lijkt veel, maar smaak wordt onder invloed van kou minder zoet ervaren.

Bij het maken van ijs gebruik je altijd wat meer suiker.

Maak alles fijn tot moes met de staafmixer.

Doe de kweeperenmoes over in een ruime schaal of bak en zet in de vriezer.

Roer elk uur een keer goed door om de ontstane ijskristallen te breken.

Het doorroeren werkt eigenlijk op dezelfde manier als een ijsmachine en

aangezien ik die niet heb, doe ik het zó ;).

Roer elke keer na een uur goed om, totdat het ijs na ongeveer 6 uur bevroren is.

Leg een deksel op de bak (voorkom vriesbrand) en bewaar in de vriezer bij -18°C

tot ongeveer een half jaar.

Van dit ijs kun je mooie bolletjes scheppen.

Serveer als grand dessert met een bolletje carne de membrillo, een dot verse slagroom en 

een takje citroenmelisse.

Ik had chocoladelepeltjes voor een speciale gelegenheid bewaard en 

vond dit wel hét moment om te gebruiken. Mooi eetbaar, toch?!

Maar een takje munt of basilicum kan ook of garneer met eetbare bloemen

en ander fruit. Leef je uit!

Nu nog gasten uitnodigen met dit dessert als afsluiting!

Zet je schrap voor nog veel meer lekkere en bijzondere kweepeerrecepten

want de boom is nog lang niet leeg!

Kweepeertaartje

 Oh nee, hij is gevallen! De twee kweeperen aan mijn boompje zijn niet moeders mooiste, 

maar ik koester ze. Door een verhuizing gaf de boom vorig jaar geen vrucht, maar dit jaar ben ik blij met de twee kweeperen die er hangen. En nu vanmorgen de ene kweepeer uit de boom gevallen is, is het een teken dat ik er mee aan de slag moet.

Overrijp, wat kleine plekjes... niets erg! Deze twee kweeperen gaan bij mij in de broodpudding.

Hoewel ik even wil afspreken dat we het een taartje noemen, 

 een kweepeertaartje want dat klinkt lekkerder dan broodpudding.

Althans, dat vinden mijn kinderen....

Broodpudding is ideaal om left-overs van brood in te verwerken. Ook verwerk ik in dit taartje

een deel van mijn al eerder gemaakte producten met kweepeer, 

zoals carne de membrillo en kweepeersiroop.

Het is een echt herfstig taartje, want naast de kweepeer gaat er ook 

een deel van mijn walnotenoogst in. Niet van eigen boom, wel zelf geraapt.

Broodpudding is heerlijk als lauwwarm dessert of eet een punt bij de koffie!

En dat kan ook prima met een kweepeertaartje!

Kweepeertaartje

     voor een springvorm van 24 cm

Ingrediënten:

• 2 kweeperen
• 3 el kweepeersiroop of appeldiksap
• 30 g bio kristalsuiker + 2 tl
• 250 ml ongezoete sojamelk
• 50 g bio roomboter en om in te vetten
• 175 g oud mueslibrood
• 250 g carne de membrillo
• 30 g gepelde walnoten
• 2 eieren
• snufje zout

Hoe maak ik het klaar:

Schil de kweeperen en verwijder de klokhuizen. Let op: bewaar de pitjes uit de klokhuizen en lees onderaan wat je met de pitjes gaat doen! Snijd de kweepeer in kwarten en vervolgens in dunne plakjes.

Verwarm de kweepeersiroop - bij mij is ze half gegeleert - samen met twee theelepels suiker in een koekenpan. Voeg de plakjes kweepeer toe en bak ze al omscheppend drie tot vijf minuten op middelhoog vuur 

tot ze goudbruin zien. Laat afkoelen.

Verwarm de melk in een klein pannetje en voeg hier de boter en overige suiker aan toe.

Snijd het brood in stukken, doe in een ruime kom en overgiet met de warme melk en

 gesmolten boter. Laat 5 minuten staan.

Verwarm de oven voor op 180° C.

Pel de walnoten als je ze zelf hebt geraapt en breek in stukjes.

Roer ze door de geweekte broodstukjes. Roer ook de carne de membrillo door het mengsel.

Ik had van een voorgaand jaar nog carne de membrillo staan: je kunt het heel lang bewaren! 

Carne de membrillo is in Spaanse winkels te koop. Hoe je het (makkelijk) zelf maakt, lees je hier!

Voeg bij het inmiddels donkerbruine mengsel de twee eieren toe en een snufje zout. Roer krachtig door elkaar tot een samenhangend mengsel.

Vet een springvorm in en stort de broodpudding erin. 

Leg de licht gekarameliseerde kweepeerschijfjes in een dubbele waaiervorm

op de bovenkant van de taart. Strijk er de resterende stroop over uit.

Schuif de broodpudding in de voorverwarmde oven en 

bak in 45 minuten gaar.

Een broodpudding mag aan de binnenkant nog zacht zijn, terwijl de korst licht knapperig is.

Lekker als nagerecht, maar zolang kon ik niet wachten. Ik nam een punt bij een kop thee.

Mmmm.... kweepeer, familie van de roos, heeft zo'n heerlijke geur. Ik word er echt blij van.

Blij dat ik vandaag mijn kweepeertje zag vallen zodat ik er mee aan de slag moest.

Blij word ik ook van dit zoete kweepeertaartje enneh.... 

niet verklappen dat dit eigenlijk een broodpudding is. ;)

Tips:

• van de pitjes uit de verse kweepeer maak je heel makkelijk een heerlijke, verzorgende gel voor  handen of voeten. Lees er hier alles over
• gebruik in plaats van kweepeersiroop kweepeergelei of appeldiksap
• in plaats van carne de membrillo kun je ook kweeperen gebruiken die je overhoudt wanneer je kweepeergelei maakt. Neem 250 gram gekookte kweeperen en zoet met 6 eetlepels ahornsiroop of 150 g suiker
• vervang het mueslibrood door gewoon brood en voeg 50 g rozijnen toe
• voor een wat hogere broodpudding: voeg 1 el wijnsteenbakpoeder toe en neem een springvorm van 22 cm
• hoewel dit officieel een broodpudding recept heet, kun je het gerust een taartje noemen. Het is zacht en smeuïg van structuur zoals een brownie...  Noem het zoals je wilt en geniet ervan!

Kweepeerchutney

        Wát kun je  veel doen met een goede fruitoogst.... de mogelijkheden lijken wel eindeloos.                    

Vorig jaar maakte ik een bijzondere, zoetzure chutney van de kwee.  

Het recept heb ik nog niet gedeeld en ga ik bij deze doen.

Potten en potten vol maakte ik. Deze kweepeerchutney is voldoende voor heel veel chutneyplezier....

En je weet het misschien wel: een goede chutney is zowel pittig, zoet en zuur tegelijk.

Die veelheid aan smaken wat zorgt voor een smaakexplosie heeft deze chutney in ieder geval!

Dit recept vond ik op de site van Okke  en heb ik wat aangepast

en met mijn grote kweeperenoogst bijna verdubbeld.

Kweepeerchutney

      voldoende voor 5 -6 grote potten

Ingrediënten:

• 1200 g  kweeperen (schoon gewicht)
• 900 g zoetzure appeltjes (schoongemaakt gewicht)
• 150 g gedroogde vijgen
• 35 g gedroogde abrikozen
• 210 g verse gemberwortel geschild
• 6 uien
• 6 rode pepers
• 4,5 tl kardemom
• 3 tl zeezout
• 600 g witte basterdsuiker
• 900 ml rode wijnazijn

Hoe maak ik het klaar:

Het meeste voorwerk is al gedaan wanneer je de ingrediëntenlijst goed opvolgt.

De kweeperen zijn geschild en van klokhuis ontdaan.

Pas op: gooi dit niet weg! Deze aromatische vrucht kan helemaal gebruikt worden. Met de pitjes uit de klokhuizen maak je een voedende gel (klik) 

Wat je met de schillen kunt doen, laat ik je binnenkort weten.

Snijd ze in kleine blokjes. De appelschillen en klokhuizen hoef je trouwens ook niet weg te gooien. Maak hier appelazijn (klik) of appeltaartthee (klik) van. Snijd ook de appels in kleine blokjes.

Pel de uien en snipper ze. Verwijder bij de pepers de meeste zaadlijsten en pitjes. Als er een paar blijven zitten is dit niet erg. Je krijgt er wat meer pit bij. Snijd de pepers in kleine stukjes.

Snijd de gedroogde vijgen en abrikozen in kleinere stukjes. Schil de gemberwortel en gebruik de schil voor een kop opwekkende gemberthee. Snijd de gember in hele kleine stukjes. 

Doe al het schoongemaakte fruit, de uien, pepers en gember in een grote, ruime pan. Voeg er de suiker en wijnazijn aan toe evenals 4,5 dl water! Voeg ook de kardemom en zout toe en breng het mengsel aan de kook. Laat alles in een gesloten pan 3 uur lang doorkoken tot de chutney wat indikt.

Maak ondertussen glazen potten goed schoon door ze uit te koken met sodawater en vlak voor gebruik nog even goed na te spoelen met kokendheet water.

Vul de potten met de hete chutney en zet ze omgekeerd weg.

Wanneer de deksels vacuüm zijn getrokken, kun je de chutney met gemak

twee jaar bewaren. Na openen in de koelkast zetten en binnen 3 maanden opmaken.

Of geef eens een zelfgemaakte pot chutney cadeau wanneer je voor een etentje bent uitgenodigd.

 Erg origineel en terug van weggeweest: ambachtelijk gemaakte cadeautjes.

Je kunt chutmey serveren bij een broodje kaas, in een pitabroodje, bij een kaasplankje,

een rijstgerecht of een zomerse bbq. 

Nog nooit chutney gegeten? Maak je eigen chutneys voortaan zelf

en geniet van een veelheid aan smaken.

Konfijten

 Konfijten is een heel oude conserveringsmethode om vruchten te bewaren  Vruchten konfijten 

werd vroeger vooral door de rijken gedaan, omdat suiker lang relatief heel duur was.  

De techniek is te vergelijken met inzouten of pekelen. Maar bij konfijten wordt het fruit 

langdurig in suikersiroop gegaard en vervolgens gedroogd. Hierdoor worden vruchtsuikers 

omgezet in conserverende of hogere suikers die bescherming bieden tegen micro-organismen. 

Zó wordt het product lang - maanden tot zelfs jaren - houdbaar, zonder koeling.

Door de komst van de koelkast is het konfijten wat naar de achtergrond gedrongen.

Jammer want de smaak en textuur van gekonfijte producten is uniek. 

Door het langdurige proces van garen, krijgen smaken namelijk de tijd om tot hun recht te komen.

Zoals met meer dingen uit grootmoeders tijd is konfijten weer trendy om te doen, ondanks dat het 

 een heel bewerkelijk proces is. Ik vond het nog niet zo makkelijk, als het lijkt, 

maar probeerde het voor je uit!

Ik zocht uit hoe je fruit kunt konfijten en besloot  een deel van mijn kweeperenoogst te konfijten. 

Harde vruchten zijn het meest geschikt om te konfijten. Denk aan appels, peren en ananas.

 Sinaasappelschillen en gember worden ook vaak gekonfijt en terugkijkend in mijn blog, 

ontdekte ik dat ik  al eens gekonfijte gember maakte (klik), 

al was die techniek veel eenvoudiger dan wat ik hieronder beschrijf....

Konfijten van kweeperen

    voor potten vol gekonfijt fruit

Ingrediënten:

• 2 kilo kweeperen, schoongemaakt gewicht
• 3 kg biologische rietsuiker +.....
• 2 l water

Hoe maak ik het klaar:

Let op:  kweeperen bevatten veel pectine, met name de schillen en  pitjes. Het is bij konfijten niet de bedoeling dat de boel gaat geleren (binden). Wees daarop alert en laat niet langer koken dan nodig is. 

 

Schil de peren, verwijder de klokhuizen en weeg  tot 2 kilo.  Het recept halveren is natuurlijk prima als je minder fruit hebt.

Snijd de peren in gelijke, dunne plakjes. 

Blancheer de plakjes een halve minuut in kokend water, niet langer! 

Haal uit de pan met een schuimspaan en spoel gelijk af met koud stromend water.

Dit blancheren kun je ook overslaan, ik deed het omdat kweeperen zo hard zijn.

Maak een suikersiroop van gelijke delen water en suiker en neem even veel als het gewicht

 in kilo's fruit. Dus ik nam 2 liter water en voegde er 2 kilo suiker aan toe. 

Breng deze suikersiroop aan de kook, roer regelmatig zodat de suiker volledig oplost in het water.

Heb je een kook- of suikerthermometer, verhit de siroop dan tot 107 graden.

Voeg de uitgelekte peerplakjes toe en breng opnieuw aan de kook.

Laat nu 1 minuut koken en zet het vuur uit. Doe de deksel op de pan en laat volledig afkoelen.

 Laat een nacht staan.

Schep de volgende ochtend de partjes peer uit de suikersiroop. 

Voeg 25%  extra suiker toe, in mijn voorbeeld is dat dus 500 gram om de siroop 

nog geconcentreerder te maken. Breng aan de kook en laat de suikerstroop 

een paar minuten flink doorkoken.

Voeg de kweepeerparten toe en kook nog 1 minuut. Zet het vuur uit en laat weer volledig afkoelen.

Schep de peren uit de pan en herhaal het hele proces een derde keer.

De kweepeerpartjes zijn nu door en door gesuikerd...

Schep ze met een schuimspaan uit de suikersiroop en laat heel goed uitlekken.

Neem ook hier de tijd voor.

De partjes peer zijn van lichtgeel tot rood verkleurd.

Leg de partjes op een droogvel voor de voedseldroger.

Stel de temperatuur in op 60°C en laat drogen in 8 tot 12 uur.

Het fruit mag nog licht plakkerig aanvoelen, een beetje sticky zeg maar.

Doe een grote schep suiker op een velletje bakpapier en wentel de partjes door de suiker. 

Bewaar ze in een afgesloten pot.

Ben je op zoek naar recepten met minder suiker, dan moet je geen vruchten gaan konfijten. 

Suiker wordt niet alleen voor de smaak, maar vooral ook als conserveermiddel gebruikt.

Hierdoor is het fruit wel 10 maanden houdbaar en dat was vroeger erg belangrijk in de tijd

 vóór vriezers en koelkasten.

Gekonfijt fruit wordt nog steeds verkocht in speciaalzaken en bijvoorbeeld op de markt.

Ik kon het niet laten en kocht wat gekonfijt - of zoals het ook wel genoemd wordt: gesuikerd -

fruit. Links gekonfijte ananas en rechts  gekonfijte meloen.

In het midden mijn zelf gekonfijte kweepeer. Past goed, toch?!

Wat kun je doen met gekonfijt fruit?

Eet het heerlijk als fruitig snoepje tussendoor voor wat extra energie.

Ook is het heel geschikt als decoratie op taarten en cake.

De suikersiroop hoef je niet weg te gooien. De fruitsmaak zit er helemaal door 

en met kweeperen zorgt dit voor een bloemig-zoet aroma.

Gebruik als limonadesiroop en geef eens met bruisend water,

schenk over cake of ander gebak, maak er ijsthee van  of geef over desserts.

Met dit recept heb ik voor het eerst fruit gekonfijt en eerlijk is eerlijk: ik vind het wel 

een  bewerkelijk proces. Ik ben er meer dan een week mee bezig geweest. 

En wat zijn er een kilo's suiker doorheen gegaan.

Nu scheelt het dat ik gelijk een geweldige hoeveelheid nam. 

Als ik het nog een keer doe, is een halve kilo fruit konfijten ook al leuk om te doen... 

Je tandarts en de weegschaal zijn  niet blij als je hier elke dag handenvol van snoept, 

maar af en toe eens zondigen mag best.

Ook helpend bij een winterdip...... gun jezelf af en toe iets zondig zoets!

Waar ga jij voor? Kopen of zelf eens konfijten?

Kweepeersiroop

 Geen tien, geen twintig, maar wel een-en-twin-tig prachtige, grote kweeperen kon ik dit jaar oogsten 

van mijn eigen kweepeerboom(pje). Ze is nu echt goed aangeslagen en na een paar jaar geduld 

komt er een geweldige oogst. Of heeft de droogte van afgelopen zomer de boom goed gedaan?

De meest bekende recepten zoals kweepeergelei en Carne de Membrillo heb ik voorgaande jaren

 al gemaakt en liggen nog steeds op voorraad.

Tijd om nieuwe recepten met kweeperen uit te proberen en te genieten van de geweldige smaak

 en geur van deze bijzondere en vergeten vrucht.

Deze harde perensoort is niet geschikt om zó te eten, ze moet bewerkt worden,

 vergelijk het met stoofperen. 

Hoewel ze peren worden genoemd en nauw verwant zijn met de appel en peer die we kennen, 

behoren kweeperen tot de rozenfamilie [Rosaceae] en dát ruik je!

Een bloemig-zoete geur vulde het hele huis toen ik alleen nog maar aan het schillen was.

Heerlijk!

Ik maakte een heerlijke limonadesiroop waarin je de zoete peer en subtiele roos goed kunt proeven!

Volg je de stappen met me mee?!

Kweepeersiroop 

     voor 2 liter siroop en 14 l limonade

Ingrediënten:

• 2,5 kg kweeperen
• 1 kg suiker, in een verhouding van 1:1 met het sap

Hoe maak ik het klaar:

Maak eerst het sap en kook hiervoor de kweeperen een uur.

Heb je een sappan, dan kunnen de kweeperen makkelijk hierin. Lees meer over de werking van een sappan bij mijn blog over appelsap maken klik! 

Heb je geen sappan, lees dan bij mijn blog over kweepeergelei maken, hoe je sap maakt in een gewone pan. Klik

Vang het sap op en meet het af.

Met dit sap maken we de limonade... 

Mijn voorbeeld is heel simpel. Van ongeveer 6 grote kweeperen won ik 1 liter sap.

Hiervoor gebruikte ik 1 kilo suiker.

Heb je een andere opbrengst, houd dan dezelfde verhouding aan.

Meet het sap af en doe in een pan.

Voeg de suiker toe en roer goed door tot de suiker volledig is opgenomen.

Laat de siroop niet koken, je hebt kans dat het dan gaat geleren en dat is niet de bedoeling.

Je siroop is nu klaar.

Zorg dat er goed schoongemaakte flessen klaar staan en schenk de hete limonadesiroop in de flessen.

Draai de dop erop en zet op de kop weg, doe dit niet bij flessen met een beugelsluiting.

Deze siroop is eenvoudig te maken en geeft je een prachtig drankje,

wat zeker een jaar houdbaar is.

Eenmaal geopend bewaar je de fles in de koelkast en drink je 'm leeg binnen 2 maanden. 

Maar ik wed dat  'ie vast al veel eerder op is!

Van het overgebleven vruchtvlees van de kweeperen kun je Carne de Membrillo (klik) maken. 

Een heerlijk zoete kweepeerpasta.

Houd een verhouding van ongeveer 1 : 7 aan wanneer je deze limonade aanmaakt met (bruisend) water.

Hoewel de toegevoegde suiker veel lijkt, valt het mee wat je per glas verdund binnenkrijgt.

Geniet van de smaak van kweepeer, gevangen in een fles.... 

Verras je gasten eens met een heerlijk alcoholvrij aperitief door deze siroop in een mooi glas 

te serveren en schenk er bubbeltjeswater op! 

Geniet!

Carne de membrillo

 Yes! Ik heb dit jaar weer kweeperen op de kop kunnen tikken. Nou ja.... 

op de kop getikt betekent  in dit geval dat ik twee kweeperen uit eigen tuin heb geoogst en 

nog meer kweeperen zelf heb geplukt.

 Ik ontdekte een paar aangeplante bomen in een park, niemand die ze oogstte

 dus deed  ik dat met alle plezier!

Het waren niet alleen kweeperen [Cydonia Oblonga], maar ook kwee appels en een soort sierkwee. 

Ze zijn allemaal eetbaar en  familie van de roos: dát ruik je! 

Oh, wat komt er een heerlijk aroma vrij als de kweepeer een paar dagen 

op de fruitschaal of op de aanrecht ligt!

Twee jaar terug kreeg ik een tas vol kwee's van Kees en daar maakte ik van alles mee.

Omdat ik dacht dat ik teveel recepten ineens deelde, heb ik de carne de membrillo overgeslagen.

Tijd om dat goed te maken.

Kweeperen zitten vol vitamine A, B en C.  De kweepeer is niet rauw te eten, ze smaakt

wrang en zuur en is keihard. Bij verhitting gaat vitamine C  helaas voor een groot deel verloren,

maar gelukkig bevinden zich ook veel mineralen zoals kalium en ijzer in deze vrucht. 

En in de schil vind je veel antioxidanten. In de pitjes en schil zit ook nog eens heel veel pectine.

 Pectine is een vezel die qua gezondheid veel vocht kan vasthouden en afvalstoffen neutraliseert. 

 Pectine kan je cholestrolwaarde laten zakken, doordat ze de afvoer van vetten stimuleert 

(en de absorptie van vetten vertraagt).

Het meest bekende product dat je met kweeperen kunt maken is kweepeergelei.

Om te zien hoe je deze verfijnde prachtig roze gelei maakt, klik hier

Gelei kun je eigenlijk van allerlei soorten fruit maken en hiervoor gebruik je 

het sap wat vrijkomt bij het koken.

Wat je overhoudt wanneer je dit vocht hebt gebruikt, is een ingedikte massa vruchtenpuree.

En van deze vruchtenpuree kun je Carne de membrillo maken.

Soms onterecht en kortweg membrillo genoemd, maar dat is alleen maar Spaans voor Kweepeer.

'Carne de' betekent zoveel als 'pasta van....'.

Ik kwam ook de naam 'Dolce de membrillo' tegen. 'Dolce de' wil zoveel zeggen als 'zoet en zacht van...'

Het is een Spaans gerecht en in Spanje is het dan ook het hele jaar door verkrijgbaar, 

zowel in tapasbars als in winkels. Hier in Nederland moet je goed zoeken, dus maken we het zelf!

Gelukkig is het nu de tijd voor kweeperen. Ze zijn verkrijgbaar van oktober tot januari.

Carne de membrillo

Ingrediënten:

• kweeperen
• rietsuiker
• gedroogde laurierblaadjes

Hoe maak ik het klaar:

Er staan geen hoeveelheden bij en dat klopt. Je neemt zoveel kwee's als je hebt kunnen plukken, krijgen of kopen. 

Veeg het dons eraf en snijd ze in kwarten. Omdat de schil en het klokhuis zoveel pectine bevat, kook je die lekker mee. Hoewel...  houd zeker wat pitten apart om deze lekkere, verzorgende klovengel (klik) te maken. Gooi het steeltje weg.

Doe de kweepeerkwarten in een pan gevuld met water zodat alle vruchten net onder staan. Kook tot ze gaar en zacht zijn, dit duurt ongeveer een uur.

Zet de pan van het vuur, laat minstens een nacht afkoelen. Van het vocht kun je prachtige rozerode gelei maken (klik) maar het vruchtvlees gebruiken we voor de carne de membrillo.

Verwijder nu de klokhuizen. Je kunt er ook voor kiezen om de klokhuizen eerst weg te snijden, maar kook ze dan mee zodat de pectine wordt afgegeven aan de gelei en de pasta.

Pureer het overgebleven vruchtvlees met de staafmixer. Weeg de vruchtenpuree af 

en neem dezelfde hoeveelheid rietsuiker. Roer door en vermeng goed. 

Doe het mengsel in een hoge pan en breng aan de kook. Pas op! Het bevat weinig vocht, 

maar door de suiker wordt de pasta flink heet en gaat het ploppen en spetteren. 

Je moet heel regelmatig roeren, dus bescherm jezelf daar tegen. 

Kook net zo lang tot de massa dik is en niet meer terugloopt over de bodem van de pan 

wanneer je het naar één kant hebt verplaatst.

Dit kan best lang duren, bij mij was dit zo'n tweeënhalf uur.

Stort de ingedikte massa in een cakeblik dat je met bakpapier hebt bekleed.  Laat afkoelen. 

Het mag nu niet meer plakkerig zijn.  Is dit wel het geval? 

Dan moet je de massa verder inkoken om in te dikken.

Hoe kun je de Carne de Membrillo bewaren?

Haal de pasta uit de vorm. Bij mij was 't ie goed gelukt en niet meer plakkerig.

 Snijd in plakken van ongeveer 1,5 tot 2 cm. Traditioneel worden ze in spanenhouten doosjes bewaard.

 Helaas, die heb ik niet.

Wel legde ik - ook traditie - tussen elk plakje een laurierblaadje en

 deed de plakken vervolgens in een tupperware doos (...)

Bewaar de carne de membrillo in ieder geval op een droge, koele plaats zoals een kelder. 

Een goed ingedikte Carne de membrillo is meer dan een jaar houdbaar. 

De enorme hoeveelheid suiker conserveert goed, ik proefde laatst een membrillo van drie jaar oud

 en die was nog lekker!

Wat kun je doen met Carne de Membrillo?

• Het is een heerlijk zoete tegenhanger op een kaasplankje. In Spanje wordt het traditioneel geserveerd met harde schapenkaas. Dit kaasplankje kan zowel een tapas als een dessert zijn

• Je kunt het als vulling voor bonbons gebruiken (klik)
  
  
• Lekker bij een grand dessert
  
  
• In dit leuke kweepeertaartje gaat een heleboel Carne de membrillo!
  
  
• Je kunt er zelf snoepjes van maken. Door langer bewaren droogt de Carne de membrillo nog verder in.

Snijd de membrillo in blokjes of vorm er juist balletjes van.

Rol ze door een laagje fijne suiker en bewaar koel.

Een heerlijk snoepje van de kweepeer waarin je het fijne rozenaroma nog proeft.

Deze heerlijke lekkernij is echt de moeite waard. 

Probeer 'm zelf te maken of op één of andere manier te bemachtigen. 

Het is nu de goede tijd voor kweepeer!