Gemberbier zelfgemaakt

Ik drink nu een glas zelfgemaakt gemberbier! En wat is dát lekker!

Gemberbier is een Surinaams drankje en uiteraard zit er gember in: veel gember!

In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, zit er geen alcohol in, het is limonade en wordt meestal geschonken op feestjes!

Deze week had ik gember gekregen in mijn verrassingstas met vruchtgroentes.....

Normaal gesproken koop ik altijd een klein stukje gemberwortel in de supermarkt. Ik snijd dit in gebruiksklare schijfjes, schil het en vries het in, om altijd wat bij de hand te hebben.
Nu ben ik dol op gember (in zoete variaties), maar wat een groot stuk gember is dit!

Wat kan ik daarmee?
Opeens verscheen het woord gemberbier op mijn netvlies. Já, dat ga ik uitproberen! Volgens mij is dat een heel lekker drankje!

En het blijkt heel gemakkelijk te maken!

Ik deel het recept graag hier.

Gemberbier

Ingrediënten:

• 125 g geschilde gember
• 1250 g rietsuiker
• 2 kruidnagels
• 2,25 l water
• 1 tl citroenzuur
• 0,5 tl vanille-essence

Hoe maak ik het klaar:

Doe de geschilde stukken gember in een kom. Pureer de gember met een staafmixer. Gember heeft een erg stevige structuur, dus raspen lukt mij nooit zo goed. Als het fijn gemaakt is, doe je het in een ruime pot of pan. Vul aan met de 2,25 l water. Voeg de kruidnagels, de vanille-essence en de suiker toe. Ik verhitte het drankmengsel even om de suiker beter te laten opnemen. Roer goed door en laat absoluut niet koken! Laat het een nacht staan om de smaken goed te laten intrekken. Maak ondertussen een citroenzuuroplossing. Meng het theelepeltje met een half kopje warm water. Als dit is afgekoeld, voeg je het toe aan het gemberbier.

De volgende dag zeef je het mengsel.

Daarna schenk je het in goed schoongemaakte flessen.

Volgens mij kun je met deze hoeveelheid suiker en het citroenzuur, het gemberbier wel een jaar bewaren.

Hoewel...... dat gaan we hier niet uittesten. Dan is het allang op!

Zet het voor gebruik in de koeling om ijskoud te serveren!

Iets meer over gember: gember is een gelig, subtropisch wortelgewas, wat zijn oorsprong in Zuid-oost Azië, waarschijnlijk India, heeft. Gember wordt gewonnen uit de wortelstok van de gemberplant, Zingiber officinale, uit de gemberfamilie. Het is een van de meest geconsumeerde specerijen ter wereld. De belangrijkste actieve ingrediënten in gember zijn de prikkelende verbindingen gingerol en shogaol 

In de Chinese geneeskunde staat gember al eeuwenlang bekend om de positieve werking op de maag en spijsvertering. Gember helpt goed tegen misselijkheid. Het wordt zwangere vrouwen dan ook aangeraden bij ochtendmisselijkheid. Ook bij wagenziekte is dé remedie: gember gebruiken!

Maar dat niet alleen, gember zou ook heilzaam werken bij de griep.

Gember is een goede ontstekingsremmer. Wanneer je last hebt van een pijnlijke keel, blaasontsteking of andere nare kwaaltjes kan gember veel goeds doen.
Gember stimuleert de alvleesklier voor de productie van verschillende enzymen. Hierdoor zal de spijsvertering beter gaan en dit zorgt voor een snelle opname van diverse voedingsstoffen. Gember helpt ook tegen een opgeblazen gevoel omdat je maaginhoud sneller naar je darmen gaat.
Je kunt gemakkelijk en simpel gemberthee drinken, door een paar schijfjes verse gember in een glas te doen en te overgieten met kokend water.
Maar als je mijn gemberbier hebt geproefd, wil je alléén dit drankje nog maar drinken!

Hoewel deze gember niet uit mijn tuin komt, kan een gemberplant wel in Nederland ontkiemen en groeien. Natuurlijk op een warme plaats (in een kas) en met de nodige beschermingsmaatregelen. Gember is een vaste plant en heb je hem eenmaal staan, dan kun je er meerdere keren van oogsten.

Als je hiermee wilt beginnen, moet je in februari al beginnen met planten. Dat heb ik dit jaar niet gedaan, dus  ik houd het dit jaar bij kouseband,  aubergine en pepers. Zoete aardappel lukte niet....

Maar volgend jaar ga ik zeker gember proberen te kweken! Meer daarover volgt.........

Serveer het gemberbier ijskoud, met ijsklontjes.

En vul voor de helft aan met bubbeltjeswater.

Een ijskoude, feestelijke dorstlesser!

En dat niet alleen: ook verwarmend en opwekkend!

Vanavond kreeg ik een aanval van misselijkheid. Na het drinken van dit gemberbier had ik opeens weer energie om in de tuin te gaan werken.

Heerlijk!  Wat een super drankje is dít!

Healthy, suikervrije brownies

Zó leuk! Ik kreeg deze week een fruit-groentetasje cadeau met onder andere zes avocado's erin.

Vandaag startte mijn uitdaging om ze zo gevarieerd mogelijk te gebruiken en er zoveel mogelijk plezier aan te beleven.

Ik at een heerlijke lunchwrap met avocado en verschillende soorten sla.

Ik maak een lekkere guaçemole: aangevuld met groentes en maischips is dit een perfecte, gezonde lunch.

Omdat mijn koekjesvoorraad vandaag aangevuld moest worden, besloot ik koekjes te maken met avocado. Wát koekje? Het werd een healthy brownie: suikervrij en te bereiden zonder oven.

Hóe uitdagend klinkt dat?

En, geloof me.......  het is echt super lekker!

Het oorspronkelijke recept komt uit het boekje: "Gezond bakken". Ik kreeg het van mijn oudste dochter. Nu maar hopen dat ze van dit cadeau geen spijt van krijgt.......

Healthy, suikervrije brownies

Ingrediënten:

• 150 g amandelen
• 12 dadels
• 4 el cacaopoeder
• 1 rijpe avocado
• 6 el biologische kokosolie (gesmolten)
• 1 rijpe banaan
• 1 tl vanille-essence
• mespunt gemalen zeezout
• 1 el agavesiroop

Hoe maak ik het klaar:

Gebruik een keukenmachine en maal de amandelen samen met de ontpitte dadels en één eetlepel cacaopoeder fijn. Neem een vierkant cakeblik. Vet dit in met een beetje zonnebloemolie. Bekleed dit met vetvrij bakpapier. Doe het mengsel hierin en druk het stevig aan.

Meng nu de avocado met drie eetlepels kokosolie, de banaan en de vanille-essence tot een papje.

Ik mixte het fijn met de staafmixer.

Verdeel dit mengsel over  het cacaomengsel in het bakblik. Zet dit een uur in de vriezer.

Maak nu de topping door drie eetlepels cacaopoeder met drie eetlepels gesmolten kokosolie, zeezout en agavesiroop te mengen. Giet dit over de gestolde avocadolaag.

Zet nogmaals in de vriezer. Na een kwartier is alles voldoende gestold.

Ik was een beetje twijfelachtig over het resultaat, maar oh.... wat was de smaak geweldig.

Zonder wroeging nam ik vanavond een tweede brownie bij mijn kopje verse muntthee. Want het is dus gezond, maar ook super lekker!

Mijn kids zijn uiteraard nog twijfelachtiger, want ze hadden òf stiekem het recept gelezen, òf al gezien dat er 'groen spul' in zat.

Zeker na mijn brownies met zoete aardappel, zijn ze behoorlijk argwanend.

Maar: "het is niet vies", zegt mijn kritische oudste zoon.

Nou ja, dat is het understatement van de maand!

Ik zou zeggen: probeer het zelf!

Avocado, die heerlijke romige vrucht, is ook een fijne basis voor een chocolademousse.

Simpelweg luchtig mengen met een rijpe banaan en cacaopoeder.

Morgen eens kijken voor een soepje met avocado.

Maar misschien wordt het ook wel weer wat heel anders..........

Mijn moestuin (20)

Wat een heerlijke maand is mei toch: de beloften van het voorjaar.


Je zou de bloemen hiernaast eens in het echt moeten zien!!
Krachtig in hun kleurcontrast en toch fluweelachtig zacht. Dit zijn mijn tuinbonen, die ik dit jaar voor het eerst heb geplant. Ik vind ze prachtig!

Druk, druk bezig kan ik zijn met de tuin: plantjes voorzaaien, plantjes verpotten, plantjes harden, plantjes in de kas zetten, plantjes in de volle grond zetten, zaaien in de volle grond. Bezig zijn met mijn niet bestaande tuinplan, met rechte lijnen trekken, met vijanden van mijn plantjes weren en met netten spannen. En natuurlijk, ik had het nog niet genoemd, onkruid wieden.
Heel belangrijk: genieten tussendoor en tot rust komen met mijn vingers in de aarde! Gelukkig zijn in de tuin en gelukkig
zijn in het oogsten!

Deze week is het de week na ijsheiligen.
IJsheiligen is de naam voor een aantal katholieke heiligen, van wie de naamdagen vallen in de periode van 11 tot en met 15 mei. Volgens de volksweerkunde zijn dit de laatste dagen in het (voor)jaar waarop nog nachtvorst kan optreden.
IJsheiligen is een heel bekend begrip bij (moes)tuinders en boeren. Pas na deze periode is het veilig genoeg om alle plantjes in de grond te zetten.

En je merkt het aan de temperatuur: het is blote voeten weer. Helaas heb ik mijn tijd deze week moeten verdelen tussen tuin, huishouden en vooral de kledingwissel bij de kinderen.

Maar goed.... ik doe (nog) niet aan biologisch dynamisch tuinieren, dus hoef ik niet op de tijd en de maanstanden te letten. Ik zaai en plant wanneer ik wil.
En Degene die het laat groeien, doet Zijn werk!
Dat begint overigens met het weer.
Zo héérlijk als het regent in mei.
Zo'n zachte bui, die alles opfrist; niet koud maakt, maar alleen maar nat.....

Ik moet altijd denken aan het ouderwetse liedje over de meiregen. Ik ken het maar half, maar het zingt door mijn hoofd. De regen maakt dat ik groter wordt, groter wordt, groter wordt.......  Nu ja, niet ik, maar mijn plantjes......
Ik heb zo'n hekel aan die weer app die een cijfer voor het weer geeft. Als het dan regent, krijgt de dag een onvoldoende. Vreselijk aanmatigend! Heerlijk juist, die regen. Goed voor de tuin en voor mijn plantjes en goed voor mijn watervoorraad in waterput en regenton. Wát onvoldoende? Een dikke voldoende krijgt de meiregen van mij!

Oogsten:
Ik begin met oogsten, want dat ben ik in mijn vorige blog vergeten te noemen. En dát is nog wel zo leuk!!

Ik oogstte de laatste spinazie. Wat is die goed gegroeid! Ik heb er wel acht maaltijden afgehaald. Ook plukte ik regelmatig wat blaadjes spinazie voor door een salade.

En ik oogstte mijn eerste radijsjes. Dit is voor mij een echte groente en ik verwerkte ze, samen met de blaadjes, in een stamppotje. Je kunt er zelfs soep van koken, maar dat recept volgt nog......
Ik had ze niet zo vroeg gezaaid, maar radijsjes groeien snel. Na een week of vier kun je ze al oogsten. Vorig jaar had ik trouwens wat teveel gezaaid......  Heb ik ze nog in staan maken, maar dát is niet voor herhaling vatbaar!

En de allereerste peul zag ik opeens!! Mooi!
Alleen, hoe maak je er iets mee klaar, als je maar één peultje tegelijk oogst?
Peultjes zijn makkelijk in te vriezen. Ik maak ze schoon, puntjes eraf en dan gaat het peultje in een bakje. Elke keer dat er weer een peultje gegroeid is, gaat die erbij, totdat ik voldoende heb om te verwerken in een recept. Hoewel.... ze kunnen natuurlijk altijd in een groentetosti (lees hier de 7 redenen om eens een groentetosti te eten).
Mijn slakropjes moeten nog wat groter worden, maar snijsla oogst ik regelmatig.
En..... hoe vreemd: de postelein die ik zaaide, kwam niet op, maar in mijn kasje waar ik niet had gezaaid, kwam wel postelein groeien. Natuurlijk van vorig jaar, had het zich toch al uitgezaaid.
Ik maakte er een lekkere posteleinsalade mee. Hmmm..... postelein is echt mijn lievelingsgroente.
Nog maar een keer proberen te zaaien!

Zaaien en planten:

Ik heb de laatste dingen voorgezaaid, gewoon voor de zekerheid. Wat extra prei en boerenkool, waar ik nog niet aan toegekomen was. Het krijgt nog een plekje op de vensterbank....

In mijn wijktuin ben ik veel bezig geweest. Op maandag heb ik samen met mijn zoon mijn hele voorraad bleekselderij meegenomen om te planten. Schrik niet: het zijn 40 plantjes. De jongste twee kids hebben een eigen tuintje (een hoekje van mijn tuin), daar konden zo'n tien plantjes in. Een deel heb ik op een rij gezet, een ander deel onder een tunnelnet. Want ik moet deze keer de vogels echt te slim af zijn.
Onder het net plantte ik ook twee courgettes, de laatst overgebleven paksoiplantjes, een overgebleven slaplantje en een andijvieplantje.
Kijk, dat is weer het voordeel van géén tuinplan hebben. De ruimte wordt gewoon opgevuld en de hoeveelheid plantjes is eigenlijk altijd goed. We maken het gewoon passend!
Ik vind het er mooi bij staan.

Op zaterdag heb ik mijn stamslabonen gezaaid.
Dit doe ik altijd in de volle grond en dat kan prima. Deze keer heb ik ze even voorgeweekt. Sommigen doen dit altijd, ik merk niet zoveel verschil.
Omdat het stambonen zijn, hoeven ze niet met stokken geplant te worden. Ze blijven laag bij de grond en gaan niet klimmen.
Ik heb zo'n drieënhalve rij gezaaid, toen pas was m'n zaad op. Ach, het geeft niet, want sperziebonen zijn bij ons erg geliefd. We noemen ze 'kusstokjes', en ik heb een heleboel heerlijke recepten ermee. En wat teveel is, kan gemakkelijk worden ingevroren. Volgende week ga ik blij mijn stokbonen zaaien in mijn moestuin, hoor!

Voordat ik de rijen dichtmaak, strooi ik overal een beetje biologische koemestkorreltjes bij (met het eko-keurmerk). Gewoon voor de zekerheid.
Oh ja.... ik moet nog mais zaaien. Dat moet ik niet vergeten, want maiskolven zijn zó lekker! Vooral mijn jongste dochter zou zwaar teleurgesteld zijn als er geen kolfje op haar bord verschijnt. Ja, ja, de kleuter die niet van groente eten houdt, is dol op een hele maiskolf.

Schooltuin:
Na vier weken was het dan weer zo ver: de kinderen kwamen weer op hun schooltuintje. Deze week gaf ik drie lessen, omdat juf Janny ziek was. In drievoud heb ik de kinderen verteld waar alles in hun tuintje staat en waar ze dus geen plantjes moeten weghalen. Al het andere groen is dus onkruid. Het betekent simpel gezegd dat jij het niet op die plek hebt gezaaid of geplant en daarom dát plantje er niet wil hebben. Zó kan zelfs een aardappelplant of een aardbeienplant 'onkruid'  zijn.
Helaas was er veel opgegeten door de slakken, de vogels en we vonden zelfs konijnenkeutels op de tuin. Het wordt ons niet zo gegund, lijkt het!
Er viel heel wat te wieden en ik maakte er met de kinderen maar een wedstrijdje van. Wie zijn of haar emmer het meest vol met onkruid heeft..... En ik had (met de wiedhulp van andere vrijwilligers) een behoorlijk volle emmer! Ja, spelenderwijs gaat alles makkelijker en blijft het leuk!
En deze les werd er gezaaid.
Drie verschillende soorten:

De kinderen kregen allemaal een eigen bakje met een afgepaste hoeveelheid zaad. Op de plek waar ze goed gewied hadden, zaaiden ze twee soorten sla en radijs.

De 'l' in snijsla betekent dat dit links van het pad gezaaid wordt.

De 'r' in rucola (of raketsla) betekent dat het rechts van het paadje gezaaid wordt.

De radijs heeft wat meer groeiruimte nodig en wordt aan beide kanten van het paadje in de schooltuin gezaaid.

Nou, met dit groeizame weer zullen de kinderen volgende week al het eerste groen boven de grond zien komen.

Gevaren voor de tuin:

Ik span netten tegen de vogels.

En hier, tussen de snijbiet,  lijkt wel wat dramatisch gebeurd te zijn. Als ik het goed zie, zijn dat een heleboel duivenveren. Zouden er al buizerds op de tuin zijn komen wonen?

Van mij mag het.....

Ik controleer onder loopplanken en onder stenen waarmee het net vastligt, of er slakken zijn. Slakken houden van vochtige, donkere plekjes. Gelukkig is het een paar weken droog geweest. Dat scheelt enorm in het aantal slakken op de tuin. Ik haal ze uit mijn tuin vandaan en..... helaas: ze mogen niet blijven leven van me! Het is òf mijn eten, òf hun eten. Ik kies voor m'n gezin, als ik met mijn tuin het jaar rond zelfvoorzienend wil eten!

 

 Een 'na gedane arbeid is het goed foto's maken'- foto.

Wat groeit de snijbiet en de radijs links al goed. En achteraan  staan de aardappels en uien al hoog boven de grond. Goed, hè?

Daar kan ik blij van worden.

Daar doe ik het voor!

Rabarber-meringuetaart

Vorig jaar tijdens het oogstfeest van de tuin, proefde ik deze rabarbertaart. Ik was meteen verkocht!


Wat is dit lekker!  Een perfecte combinatie van het zoete meringue (eiwitschuim) met het zure van de rabarber, op een perfecte bodem.

Echt, heb je een plekje over in je kruiden- of siertuin, zet er een rabarberplant neer. Hij heeft decoratieve, grote bladeren en je hebt er geen omkijken naar. Hij komt elk jaar weer terug, het is een vaste plant. En al houd je niet zo van rabarber, deze taart is verrukkelijk!

Prachtig, hè?! Die rozerode stelen.....

Ik heb genoeg rabarber in mijn tuin en (nog steeds) elke dag vier kakelverse eitjes van mijn kippen. Dus dit is een perfect recept met datgene wat ik nu in overvloed heb.

Hier komt het recept wat zelfs mijn lief  heerlijk vindt:

Rabarbermeringuetaart

Ingrediënten:

Taartbodem:

• 175 g boter
• 100 g bloem (bio)
• 100 g volkorenmeel (bio)
• 1 el rietsuiker

Rabarbervulling:

• 1 kilo rabarber
• 5 eierdooiers
• 4 el bloem
• 250 ml sojaroom
• 400 g rietsuiker

Meringue:

• 150 g fijne suiker
• 6 eiwitten
• 1 tl vanille-extract

Hoe maak ik het klaar:
Je maakt deze rabarbermeringuetaart in drie stappen klaar. Het wordt ook in drie fases gebakken. Hoewel het geheel ongeveer twee uur duurt, is het niet zo bewerkelijk of moeilijk als het misschien lijkt.
Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet een ovenschaal van ongeveer 25 x 30 cm licht in met zonnebloemolie.
Maak nu eerst de taartbodem. Doe het meel, de bloem en de suiker in een kom en vermeng. Doe de boter erbij en snijd deze met een mes in kleine stukjes. Kneed met koele hand de boter goed door, totdat een samenhangend deeg is verkregen. Verdeel deze in de ovenschaal en druk goed aan.
Bak de taartbodem 15 minuten in de voorverwarmde oven.
Haal hem er dan uit en laat een beetje afkoelen.

Tijd voor de tweede stap: de rabarbervulling maken. Maak de rabarber schoon en snijd hem in kleine stukjes. Doe de eierdooiers (je mag er ook zes gebruiken, hoor! Ik had al een eierdooier voor de mayonaise gebruikt, dus gebruikte ik dat overgebleven eiwit), de bloem, de sojaroom en de rietsuiker in een grote kom.

Roer goed door elkaar en roer ook de rabarberstukjes erdoor.

Verdeel de rabarbervulling over de afgekoelde taartbodem en zet het in de oven. Bak het één uur tot de taart stevig is.

Neem uit de oven en laat weer wat afkoelen.

Neem de zes eiwitten en klop deze met de mixer tot een schuimige massa. Voeg de fijne suiker in gedeeltes toe en blijf kloppen. Voeg ook de vanille-essence toe en mix tot stijve pieken. Verdeel daarna het eiwitschuim over de afgekoelde rabarbertaart. 

Schakel de oven terug naar 150 graden. Zet de taart nog 15 - 20 minuten in de oven. Laat de meringue stevig worden en ietwat bruinen.

Et voilà!

Klaar is je Rabarbermeringuetaart!

Laat hem afkoelen voordat je ervan gaat genieten. Warm vind ik hem niet zo lekker!

Deze hoeveelheid is genoeg voor twintig stukken.

En geloof me.....  het is machtig!

Enjoy!

Mijn favoriete recept met...... radijs

Ze liggen alweer een aantal weken in de winkel.  Ik had ze dit jaar wat later gezaaid,  maar vandaag oogstte ik mijn eerste....  radijsjes!
Voor veel mensen is radijs een soort snackgroente, zoals cherrytomaatjes en komkommer. Maar wist je dat je radijs ook kunt bakken en koken? En dat je ook het loof prima kunt eten, als extra groente?
Vandaag at ik de eerste radijsjes in een stamppot.
Een lekkere aangeklede versie met gehakte walnoten, vega-spekjes, bieslook en honing. En lekker dat radijsjes zó zijn!

Hier zie je ze nog in de tuin. Ik heb ze in twee fases en in twee tuinen gezaaid. Leuk om te zien, dat ze goed groeien, maar ook hun eigen tijd nodig hebben. In m'n moestuin waren ze groter, maar daar had ik ze ook twee weken eerder gezaaid. En in m'n wijktuin waren er verschillende radijsjes aangevreten, maar daar vond ik ook zo'n 6 naaktslakken tussen de bladeren verstopt.

Ik wilde zo'n twee bosjes radijs hebben, dat is tussen de 400 en 600 gram. Dat kon ik ruim oogsten.

Radijsjesstamppot

Ingrediënten:

• 1,5 kg aardappelen
• 2 bosjes radijs, zo'n 400-600 gram
• 25 g boter
• olijfolie
• 200 g vegetarische spekjes (bij de AH) of tofu, gemarineerd met tamari
• 50 g walnoten
• zeezout en versgemalen peper
• 1,25 dl sojaroom
• 1 el honing (bio)
• 2 el gehakte bieslook

Hoe maak ik het klaar:

Schil en was de aardappelen. Kook ze gaar in zo'n 20 minuten. Was de radijsjes en het loof.

Verwijder het worteltje en de steelaanzet, maar bewaar het loof!

Snijd de schoongemaakte radijsjes in plakjes. Verhit wat boter en olijfolie in een koekenpan en smoor hierin de radijsplakjes voor 5 minuten. Schep ze uit de pan. Neem de vega-spekjes of gebruik gemarineerde tofublokjes en bak ze in dezelfde pan krokant. Schep de walnoten erdoor. Giet de aardappelen af en stamp ze met zeezout, versgemalen peper en de sojaroom tot een smeuiige puree.

Spatel de radijsjes, tofublokjes en noten erdoor. Roer een eetlepel honing erdoor.

Snijd het schoongewassen radijsloof in kleine stukjes.  En roer deze rauw door de stamppot. Bestrooi de stamppot met versgeplukte, fijngeknipte bieslook.

Echt een heerlijk stamppotje. Laat je verrassen door de verschillende smaken.

En als je niet zo van radijs houdt:  op deze manier is het een verrassend lekkere maaltijd.

Kinderen vinden het al leuk, omdat er roze stukjes en walnoten in zitten.....

Eet smakelijk!

Het vliervirus!

Eindelijk......   het is zover! De vlier bloeit. De eerste bloeiende vlierbloesem zag ik vorige week op de camping bij de boer!  Ik dronk er gelijk een lekker kopje verse vlierbloesemthee.

Ik heb gelukkig nooit last van allergie of hooikoorts, maar in het voorjaar krijg ik wel een bijzonder virus: het vliervirus! Ik heb koortsachtig veel zin om met de vlier aan de slag te gaan. En als de vlier bloeit, zijn er voor mij weer talloze manieren om gebruik te maken van de vlierbloesem en de vlierbes. Ook de bast, de bladeren en de wortels zijn trouwens te gebruiken. In het voorjaar gebruik ik de bloesem en in het najaar de besjes en ik maak er zoveel mogelijk verschillende producten mee.
Vorig jaar maakte ik van de vlierbes:

• vlierbessenlikeur
• vlierbessensap
• vlierbessensiroop 
• onrijpe besjes maakte ik in als kappertjes

Natuurlijk zijn er nog veel meer mogelijkheden en daar ga ik dit jaar er vast een aantal van uitproberen. Het leuke is dat er overal in de vrije natuur vlierbomen groeien. Gewoon gratis, voor iederéén!

Officieel is de vlier geen boom, maar een struik. De vlier kan heel hoog worden en heeft verhoute takken, dus als je het een boom noemt: prima!
Ik noem het gewoon: de vlier!

De besjes beginnen te rijpen vanaf september.

Maar nu eerst is het tijd voor de vlierbloesem!
Ik open hierbij het vlierseizoen en begin vandaag met:  thee en pannenkoeken!

Vorig jaar maakte ik van de vlierbloesem:

• vlierbloesemsiroop
• vlierbloesempannenkoeken
• vlierbloesemthee

En geloof me, je kunt er niet teveel van hebben.

De vlierbloesem heeft de meest krachtig werking. Ze is weerstandsbevorderend, zweetafdrijvend bij griep en verkoudheid en ze voert gifstoffen uit je lichaam af. Ideaal om in de winter elke dag een paar koppen vlierbloesemthee te drinken.

Ik dacht dat ik afgelopen jaar een flinke voorraad verzameld had, maar het was halverwege de winter op.....  en toen kreeg ik dus de griep. Dat krijg je dan, hè?!

De hele vlier heeft grote medicinale waarde.

Waar is het allemaal goed voor? Vlierbloesem kun je goed gebruiken als thee. Thee van bast en wortel is goed tegen reuma. Thee van de bladeren is goed bij suikerziekte. En de vlierbes reinigt het bloed, laxeert, werkt zweetafdrijvend en lost slijm op. Werkt genezend en pijnstillend bij zenuwontsteking en darmkoliek. Nou, dat is toch een aardig rijtje.

Als je daar nog niet enthousiast van wordt, dan wordt je het vast van mijn recepten! 

Vandaag heb ik mijn gezondheid een boost gegeven door de vlierbloesem te gebruiken.

Ik bakte vlierbloesempannenkoeken, die ik serveerde met dit voorjaar vers gemaakte paardenbloemenstrooop.

En ik dronk een kop verse vlierbloesemthee.

Mmmmm.... de smaak van het voorjaar is zoet en zacht!

Vlierbloesempannenkoek

(genoeg voor 8 pannenkoekjes)

Ingrediënten:

• 125 g volkoren meel (bio)
• 100 g bloem (bio)
• 1 ei
• snufje zeezout
• 5 dl sojamelk (evt. met een smaakje)
• 8 vlierbloesemschermen

Hoe maak ik het klaar:

Maak eerst het pannenkoekenbeslag: de twee soorten meel vermeng ik samen met het snufje zout. Vervolgens mix ik de melk en het kakelverse ei (net gelegd door mijn kippen) erdoorheen, tot een beslag.

Doe een klontje boter in een pan en schenk daarin het pannenkoekenbeslag. Druk in de vochtige bovenkant een groot vlierbloesemscherm, zodat de bloemetjes vast in het beslag komen te zitten. Of gebruik twee kleinere schermen.

Knip met een schaar de dikkere steeltjes weg, zodat alleen de hele dunne steeltjes overblijven en de bloemetjes natuurlijk.

 

Bak ook de andere kant goudbruin.

Serveer met lekkere zoete paardenbloemenstroop of ander zoet beleg naar keuze. Ik serveerde er ook  courgette-citrusvruchtenjam bij. Een friszure smaak. 

Mmmmm..... lekker!

Deze vlierbes pannenkoeken zijn heerlijk als nagerecht,

  maar ze kunnen ook prima als lunchgerecht geserveerd worden.  

Of bak er eens eentje voor bij een kopje koffie of thee.

De rest van de geplukte vlierbloesem hang ik te drogen in mijn droogkasje.  Hoewel je ze ook vers kan gebruiken (gewoon kokend water erover schenken) is de smaak gedroogd krachtiger en het is heel lang houdbaar.

Heb jij al een vlier gespot bij je in de buurt? In het plantsoen of gewoon langs de weg?

Laat je het me weten hoe jij gebruik maakt van de vlier?