Amandelnaise

Laatst kwam er een vriendinnetje van school, bij mijn dochter spelen. Ze bleef gezellig mee-eten, maarrrrr........  heeft een aantal allergieën.  Haar moeder wilde al eten meegeven, maar voor mij is het juist een uitdaging om iets te bedenken wat ze wel mag eten. Niet de nadruk leggen op wat niet mag, maar gezellig meedoen met de anderen. Vooral voor jonge kinderen  (ze is 4 jaar) is het al moeilijk genoeg om te beseffen dat je vaak niet met de rest mee kan doen.

Toen ik in het voorjaar mijn befaamde rabarbermeringuetaart in een glutenvrije versie maakte, (hij mislukte maar één keer!) beloofde ik mezelf: "ik ga geen uitdaging meer uit de weg."
Als lunch had ik mijn kinderen al laten weten dat ze verplicht chips gingen eten, met een frisse, gezonde groenterijke dip. Zie mijn recept voor guaçemole.....

Het vriendinnetje mag geen tarwe, geen zuivel en geen ei. De tortillachips is gemaakt van 100% mais, zuivel vervang ik zelf altijd al door sojazuivel........ zit alleen het ei nog dwars.

Want de romige dipsaus verlangt wel drie eetlepels mayonaise. Die maak ik altijd zelf: lekker puur. Alleen de basis voor mayonaise is een eidooier.

Gelukkig ken ik  een lekker recept van mayonaise, op basis van amandelen, uit het 'Leven lang fit' kookboek.

Amandelen  (zoals alle noten) zijn uitermate geschikt voor vegetariërs, omdat ze een volwaardige bron van eiwitten bieden. Sla ik gelijk twee vliegen in één klap.

En ik maakte amandelnaise!!

Het recept heb ik wat aangepast en is volledig lactose- en eivrij. Prima geschikt voor vegans.

Gewoon een heerlijke 'mayo'naise voor tal van toepassingen. Ik deel  hier het recept:

Amandelnaise

Ingrediënten:

• 100 g bio amandelen, raw and pure
• 1,5 dl ongezoete sojamelk
• 1 tl strooigist
• snuf knoflookpoeder
• zeezout
• 2,5 - 3 dl bio zonnebloemolie
• 3 el appelazijn  (zelf gemaakte)

Hoe maak ik het klaar:
Giet wat kokend water over de amandelen, week ze even en haal het bruine vliesje eraf. Dit gaat vrij makkelijk. Je kunt natuurlijk ook gepelde amandelen kopen, maar die zijn zo'n vier à vijf euro (per kilo) duurder.

Maal de amandelen fijn in een keukenmachine en voeg de helft van de sojamelk toe. Je kunt ook gewoon water nemen, in plaats van melk. Voeg de knoflookpoeder en de strooigist toe en wat zeezout naar smaak, ik nam ongeveer een halve theelepel.
Voeg de rest van het vocht toe en meng alles tot er een gladde room ontstaat.

Zet de keukenmachine of foodprocessor op de laagste stand en laat de olie in een dunne straal op de amandelroom lopen, tot het mengsel........

...........op lobbige, dikke mayonaise lijkt.

Klop de appelazijn door de amandelnaise. Neem eventueel de helft citroensap en laat alles op de laagste stand goed mengen.

Doe de amandelnaise  in een schone pot.

Voilà.......... klaar voor gebruik!

De amandelnaise is iets dikker dan mayonaise, maar na even doorroeren, komt het snel op de gewenste dikte. Eventueel voeg je nog een lepel sojamelk, water of appelazijn toe.

De smaak is heerlijk zacht en mild.

Bewaar de pot in de koelkast. De amandelnaise is maximaal 10 dagen houdbaar.

Moet je je niet aan voedselwetten of dieetregels houden?  Lucky you!

Probeer `m toch eens uit: het is een heerlijke saus, waarmee je gasten en jezelf verrast.

Mini pizzaatjes

Zo, de kop is eraf! Het eerste kinderfeestje van 2017, naast de nieuwjaarsfeestjes en - recepties, hebben we dit weekend gehad!

Het was een kinderfeestje, zoals een kinderfeestje hoort te zijn. Gezellige vriendjes en vriendinnetjes, lekker eten en drinken, cadeautjes die bij het uitpakken al favoriet zijn, coole spelletjes en een geweldige DIY, in de meubelwerkplaats van mijn lief. Iets tastbaars om mee naar huis te nemen.

Het mooie is, dat zo'n feestje thuis low budget is en toch een super coole herinnering oplevert.

Mijn geweldige zoon werd 9 jaar en dat hebben we gevierd! De DIY deel ik hier later, eerst zijn idee van lekker eten. 

Nadat de kinderchampagne, met een stuk legotaart, weggewerkt was, er een aantal toffe spelletjes hadden plaatsgevonden en zijn politiebureau van lego was bewonderd, werd het tijd om te eten.

Tijdens de kerstvakantie kreeg 'pizza' een prominente rol op ons menu en dat ging nog even verder op dit kinderfeestje.

Ik deel hier een  idee wat naar ieders smaak en wens kan worden aangepast.
Want met zijn kinderfeestje wilde Raf pizza eten. Dat werden dus zelfgemaakte mini pizza's.  Want wat je zelf maakt, smaakt vele malen lekkerder!

Ik kwam net thuis van een stedentrip naar Londen en ging voor niet te ingewikkeld: een makkelijke kant en klare bodem, in de vorm van een pitabroodje. 

Dit is ook een top idee om met een hele schoolklas te doen, als je een project doet over eten, Italië of feest. Met hulp van een paar moeders zijn deze kleine pizzaatjes dan heel goed te doen.  Met elke leeftijd, is mijn ervaring.

 

En op zo'n pita-pizzaatje kan van alles en nog wat.

Maar de basis is tomatensaus.

Ik 'maakte' twee rode sausen.

Eén:

Met tomatenpuree, wat water (om te verdunnen), scheut olijfolie, een geperst teentje knoflook en wat Italiaanse kruiden heb je binnen een handomdraai een goede basissaus voor pizza.

Twee:

Ik nam een potje Tosti Quick (schaam) voor het gemak.

Jammer dat er suiker (in de vorm van glucose-fructosestroop) in zit en een conserveermiddel. Gelukkig, verder alleen uitgeschreven ingrediënten en geen verhullende E-nummers.

Vooruit maar...... op een feestje mag dit!

Sommige kinderen houden niet van kaas. Nou, dat hoeft er dan niet op!

Sommige kinderen houden niet van groente (??) Nou, dat hoeft er (vandaag) dan niet op!

De kinderen missen niets als er geen vlees op tafel komt.

Op de foto zie je vegetarische 'spekreepjes' van Tivall.

En met de klok mee: geraspte kaas en plakjes mozarella, kerstomaatjes, mini-paprika's, kastanjechampignons en in het midden ananasschijven.

Wat eveneens goed kan, is maïs, zwarte olijven (de groene zijn wat pittiger), broccoliroosjes,  

(vega)worstjes in plakjes, diverse soorten kaas. Varieer gerust naar hartelust.

Wat is het toch leuk om met eten bezig te zijn.

Kinderen onthouden deze positieve ervaringen en nemen ze mee.

Als er van ieder één mini-pizza af is, mogen ze in de oven.

Ze gaan 10 minuutjes in een voorverwarmde oven op 220 graden.

Kids vinden het leuk om even te gluren of hun eigen pizzaatje al een bruin korstje krijgt, of dat de kaas goed smelt. ;)

Tijdens de oventijd kan het volgende pizzaatje belegd worden. Want één is te weinig!

En dan......

Tadaa!

Oh, wat zijn ze goed gelukt!

De tweede ronde gaat in de oven en er wordt heerlijk gesmuld!

Een waar succes voor dit feestje.

Echt partyfood!

Pasta met gegratineerde Nashipeer

Heb je er al eens één geproefd? Een nashipeer? Het lijkt een kruising tussen een appel en een peer 

en ik ken mensen die hem gemakshalve 'pappel' noemen....   Maar het is geen kruising, het is een echte peer, in de vorm van een appel. 

Oorspronkelijk komt de nashipeer (of zandpeer) uit Azië. Ik kreeg heel wat nashiperen cadeau en in Taiwan worden nashiperen  als een luxe cadeau beschouwd. Rond de feestdagen zag je ze opeens ook in de supermarkt liggen.  Luxe, daar ben ik het mee eens, hoewel......  eerlijk gezegd vind ik de smaak niet om over naar huis te schrijven. Over huis gesproken: deze komen zelfs  uit Nieuw Zeeland....... dus hebben de halve wereld al overgevlogen.  Ik zou ze zelf niet kopen, maar nu ik ze toch heb, heb ik er mee gekookt. Een gerecht waar de kinderen helemaal blij van werden:

 pasta met gegratineerde nashipeer.

Ik deel het recept hier.....

Pasta met gegratineerde nashiperen

             voor 6 personen

Ingrediënten:

• 600 g volkoren macaroni
• 4 dl sojaroom
• 300 g geraspte belegen kaas
• 2 tl kerriepoeder
• 8 takjes peterselie
• 4 (nashi)peren
• 4 el pijnboompitjes

Hoe maak ik het klaar:

Kook in een ruime hoeveelheid water de macaroni al dente, zoals op de verpakking vermeld staat. Verwarm al roerend de sojaroom in een steelpan. Roer er de kerriepoeder door en vervolgens de geraspte kaas, totdat die gesmolten is. Was de peterselie en knip of snijd deze fijn. Roer ook deze door de kerrieroomsaus. Laat het niet koken.  Schil de nashiperen (de schil is niet eetbaar!), verwijder het klokhuis en snijd ze in plakken van ongeveer 1 cm dik.

Vet een ruime ovenschaal in met wat boter. Doe hierin de al dente gekookte macaroni, schik daar bovenop de plakken nashipeer en schenk vervolgens de kerriesaus erover heen.

Bestrooi met de pijnboompitten en zet de ovenschotel ongeveer 10 minuten in een voorverwarmde oven onder de grill.

Laat de pijnboompitjes mooi bruin kleuren. Let op dat dit niet te hard gaat.

 

Serveer meteen!

Geen wonder dat kinderen dit lekker vinden.

Het zoete en knapperige van de peer combineert perfect met het zachte en romige van de pasta met kerriesaus.

De peterselie en pijnboompitjes geven er hun bite aan.

Een gerecht wat lekker snel klaar is.

Het kost je een kwartier voordat het onder de grill gaat en wat is nu 10 minuutjes oventijd?

Binnen een half uur op tafel dus!

Kun je niet aan nashiperen komen?

Maak het klaar met Hollandse peer!

Mijn moestuin (51 & 52)

Allereerst wil ik iedereen die dit leest een heel goed, gezond en uitdagend 2017 wensen.
May your dreams come true!
Erg leuk dat je meeleest en ik hoop dit jaar weer veel blogs te schrijven om jou te inspireren. Inspireren voor een leefstijl die eenvoudig, groen en gezond wil zijn. Met daarin aandacht voor gezonde, vegetarische recepten, tips en ideeën vanuit de keuken, vanuit de moestuin en de natuur om ons heen.
Voor een leven waarbij je rekening houdt met en leeft met de prachtige natuur om ons heen, want we zijn niet de baas; slechts beheerders.........

Ik had van het moestuinjaar 2016 een evaluatie willen schrijven, maar ik heb de laatste week nog veel in de tuin gedaan en beleefd. Ik schuif het nog even op.

Eindelijk, eindelijk heb ik dan de ramen van mijn kas gezeemd...... ja, ja....  ik zag er tegenop, maar dat is dan ook niet voor niets. De kas op mijn moestuin telt 60 (!!) raampjes. Tel daarbij op dat er niet alleen een buitenkant is, maar ook een binnenkant en je begrijpt dat ik er even moed voor moest verzamelen! Daarentegen voelt het zó goed dat ik het gedaan heb.

Hier een vreemde vóór-foto en dat komt door de vieze ruitjes.......

In de tuin bij ons huis staat deze iets kleinere kas (10 ruitjes minder!) en ik kreeg gewoon zin om die ook schoon te zemen. Ik zat in de flow, zeg maar. Natuurlijk was het buiten koud, maar ik zorgde voor goed warm water, zodat mijn handen tenminste warm bleven. Hè hè.. . deze klus is lekker geklaard! De kasjes zijn schoon genoeg om er weer in te gaan werken in het voorjaar.

Wat zeg ik: voorjaar?!
Het begon al te kriebelen toen ik bij de kerstshow van de Intratuin  liep.
Want opeens herinnerde ik me dat ik nog een waardebonnenboekje van mijn dochter had gekregen, met daarin een heel lieve en voor mij inspirerende waardebon...........

Ik mocht hem gelukkig inwisselen, want dochterlief had flink verdiend met haar bijbaantje.
En de Intratuin hielp ook mee: de biologische zaden van Organic waren in de aanbieding. Hoe meer zakjes je kocht, hoe hoger het kortingspercentage.
Nou, ik zat me te verlekkeren voor het schap waar al die zakjes zaad hingen.

Ik kocht vijf zakjes zaad: spinazie, kervel, witlof en twee zakjes veldsla.

Geen enkele groente kun je nu zaaien, stond er te lezen. Maar ik weet wel beter. In januari kun je op een beschutte plek al prima spinazie zaaien.
Ik dacht aan mijn schone kas en zie het al voor me: heerlijk verse, groene blaadjes in februari op mijn bord........
Kervel is een kruid en groeit ook prima in een bak. Ideaal voor op het balkon of de verticale tuin. Witlof heb ik al twee jaar tevergeefs gezaaid, waarschijnlijk was het zaad niet goed verpakt en daardoor minder kiemkrachtig geworden. Dit jaar wil ik het opnieuw proberen.
Veldsla is gewoon heerlijk en een echte wintergroente. Ik moet alleen nog even wachten met zaaien: pas in september.

Of ik al kriebels voel komen?
Jazeker! Ik krijg er zin in.

Gelukkig kan ik nu nog steeds oogsten, al moet ik af en toe wat groentes kopen. Natuurlijk kies ik in de winkel voor biologisch: die groente heeft rustig kunnen groeien, op echte grond, zonder kunstmest en zonder dat het bespoten is. Altijd een goede keus!!

Hoewel het al heeft gevroren en ik fijn wat blokjes gehakte selderij in de vriezer heb liggen, kan ik nog gewoon verse selderij knippen uit mijn kruidentuintje. Frisgroen en kruidig! Ik gebruik het altijd voor door de nasi-zonder-zakjes-en-pakjes.

Nu is het de tijd om aardperen te oogsten en dat heb ik deze keer rigoureus gedaan. Ik had de veronderstelling dat de aardperen niet zo goed waren gegroeid, misschien door het natte voorjaar waardoor ook andere groentes dit jaar niet goed groeiden. Maar ik werd blij verrast......

Een hele emmer vol met knoestige, grillig gevormde gróte aardperen.

Heerlijke groente! Ik ga er lekker hartige taart mee maken, risotto, röti-koekjes......

En een paar ga ik terugplanten. Maar dan in een ander hoekje van de tuin.

Ze vermeerderen zich vanzelf en blijven altijd groeien.

Wil je dit ook? Je kunt nu nog aardperen kopen op een biologische markt of bij de Natuurwinkel. Eet er lekker van en stop er een paar in de grond.......

In de moestuin is het onkruid voor het grootste deel dood! Dat is fijn en geeft nu een goed overzicht waar wat staat en hoeveel ruimte ik heb.
De grond is slecht te bewerken aan de kant van de erfgrens: veel stenen en hele taaie boomwortels zitten onder de grond. Daarom heb ik er een paar jaar geleden voor gekozen om er struiken en boompjes te planten: een kiwiplant, frambozenstruiken, m'n appelboompje, een kruisbes en een aalbes groeien daar best. Alleen woekerde het onkruid daar weer tussendoor: bijna onuitroeibaar!

Halverwege de zomer had ik al een strook worteldoek gebruikt om het onkruid tegen te gaan. Met mooie uitsparingen voor de struiken. Hier zie je nog even dit zomerse plaatje.
Maar omdat ik ook mijn aardperen had gepoot tussen de struikjes, kon nog niet de hele strook langs de erfgrens met worteldoek worden afgedekt. En dat kan nu wel!
Ook de grond onder de bessenstruiken is een plek voor woekerend onkruid.
Daar moet ik nog nieuw worteldoek voor kopen, helaas was het worteldoek op.

Is worteldoek eigenlijk wel geschikt om te gebruiken? En is dat wel biologisch verantwoord?
Worteldoek is juist een heel goed alternatief voor tuinders die eventueel tegen onkruid willen spuiten.
Woteldoek laat water en voedingstoffen makkelijk door.
En jonge planten hebben door de afwezigheid van onkruid geen concurrentie en kunnen zich optimaal ontwikkelen

Toch zie ik het als tijdelijke oplossing. Als de onkruidwortels niet meer kunnen uitlopen en er geen fotosynthese proces plaats vindt, gaan op een gegeven moment die wortels dood. Dus na een paar jaar, kan het worteldoek weg en is ook deze strook beter bij te houden door gewoon te schoffelen.
Maar om te zeggen dat ik dáár ook zo naar uitkijk?!

Eerst ga ik deze week op een minivakantie naar Londen.

En dat kan nu prima, mijn tuin zal me niet missen. 

Mijn blogberichten liggen daardoor even stil, maar dat heeft dus een leuke reden.

Tot later.......

Pittige chilimuffins

Ik weet zeker dat ik  naast al die zoete oliebollen heel erg zin krijg in iets hartigs!
Deze keer geen hartige groentebeignets. Die heb ik al jaren gebakken en geserveerd met een oosters dipsausje. 

Nee, dit jaar ga ik voor lekkere, hartige muffins.  In de oven in plaats van in het vet......... 

In de diepvries ligt nog een voorraadje rode en groene pepers uit mijn tuin, mijn kippen leggen nog steeds eieren en van het kerstdiner heb ik nog een plantje verse koriander over.

Ik maak pittige chilimuffins als tegenhanger bij al dat zoete....

Het leuke van muffins is dat ze snel klaar zijn èn het komt niet zo nauw met het deeg. Ik bedoel, het hoeft niet glad en smooth te zijn,  het moet juist wat klonterig blijven.

Pittige chilimuffins

Ingrediënten:

• 175 g bio bloem
• 100 g volkoren meel
• 3 tl wijnsteenbakpoeder
• snuf gemalen zeezout
• 1 el basterdsuiker
• 100 g maismeel (polenta)
• 60 g geraspte belegen kaas
• 2 el verse koriander
• 90 g boter
• 1 ui (niet te groot)
• 2 rode Spaanse pepers
• 190 g roomkaas
• 1 groot ei
• 2,75 dl sojamelk

Hoe maak ik het klaar:

Verwarm de oven voor op 200 graden. Vet twee muffinvormen in met wat olie. Doe de bloem, het volkorenmeel, de bakpoeder en het zout in een kom en vermeng  goed. Snijd de koriander fijn. Roer  de suiker, het maismeel, de geraspte kaas en de koriander door het meel.

Smelt de boter in een pannetje. Hoe leuk! Dat gaat op mijn kachel, die deze gure dag overuren draait.

Snipper de ui heel fijn, snijd de rode pepers in hele kleine stukjes. Bij het gebruik van een bevroren pepertje is het handig het in bevroren toestand te snijden, voordat het pepertje zacht wordt.

Fruit de ui en de peper in het pannetje met  boter. En laat het weer wat afkoelen.

Roer de roomkaas los met het ei. Klop de melk erdoor, totdat je een romig, egaal mengsel hebt.

Roer het melkmengsel door het bakmeel. Roer ook de boter met de gefruite groentes erdoor.

Het beslag moet klonterig blijven, dus roer niet te lang.

Verdeel het beslag over de vormpjes, schep ze voor driekwart vol.

Bak de muffins in 10 tot 15 minuten in de oven goudbruin.

 

Bij mij bleven ze wat licht van kleur.

Geen probleem als dat gebeurt: zet de oven wat hoger en gebruik eventueel de grill om een lichtbruin korstje te krijgen.

Ik heb er natuurlijk gelijk een paar geproefd èn oh..... wat zijn deze lekker!

Precies genoeg pit en zeker weten een goede tegenhanger bij een 'sweet evening.'

Deze ga ik vaker bakken!

Een heel goede jaarwisseling!

Leuk dat je meeleest en tot volgend jaar........

 

Grand Dessert

Wat is er leuker dan een feestelijk diner af te sluiten met een Grand Dessert?!

Grand mag dan ook echt grand zijn! Snoeperij die iedereen lekker vindt en lekker luxe voor een keertje. 

Na een echte feestmaaltijd, zoals met Kerst of een verjaardag, sluiten we de maaltijd graag af met een grand dessert.

Ik deel hier even het idee, wat eigenlijk heel simpel is.

Zorg in de eerste plaats voor een 'grand' bord.

Rangschik hierop wat snoeperijen.

Kant en klaar gekocht, of zelfgemaakt.

Je ziet hier een stukje zelfgemaakte brownie (van  avocado met cacao) Klik hier voor het recept.

Daarnaast twee (diepvries) slagroomsoesjes, een kerstig petit fourtje (zó, wat was dat vreselijk zoet!) twee pepermuntballen en een 'after eightje'.

Net even wat extra's: een lepel silhouette gemaakt met poedersuiker. Natuurlijk kun je dit op een wit bord maken met cacaopoeder.......

Ook kun je variëren met allerhande uit karton uitgeknipte vormen.

Afhankelijk van het feest: denk aan sterren, een kerstboompje, een ballon, een hartje.........

Lekker en grappig!

Vervolgens mag er ijs bij. Deze keer niet zelf gemaakt, want er zijn zoveel lekkere smaken te koop.

Tot slot voor de liefhebber wat slagroom (daar houd ik zelf niet van!) Deze keer met Kerst ging ik erg voor het gemak, met een kant en klare spuitbus. Het liefst klop ik sojaroom op, voor een grote dot erbij.....

En dan...... de brand erin!

Gezellig een sterretje erin voor een super feestelijk effect.

Dat er wat 'zware metalen' op je dessert neerdwarrelen nemen we voor één keer op de koop toe.

Een grand afsluiting, dit Grand Dessert.

Alleen toegestaan met feestjes!

En natuurlijk kun je naar harte lust variëren in smaak, vorm en kleur.

Boomtakverlichting

Oh.... dit is zó'n geweldig sfeervolle, gezellige lamp. We maakten hem deze week zelf.  Het is namelijk niet moeilijk te realiseren als je tijd hebt! We maakten unieke, sfeervolle en verplaatsbare verlichting voor een diffuus licht binnenshuis.

Een grote stevige boomtak is de basis, een strip ledverlichting maakt het af. Mijn lief had een paar jaar geleden een strip ledverlichting voor zijn verjaardag gekregen (zo'n 5 meter) en het lag maar en lag maar...... Zonder bestemming. Nu mag het in deze boomtak en het staat ontzettend cosy  in een lege hoek hier in de eetkamer.

Ik zal hier de DIY delen, zodat meerdere boomtakken een mooie bestemming kunnen krijgen....... :)!

Het begint allemaal met het zoeken van een geschikte, lange boomtak. Deze is ruim 2 meter lang.

Het sfeervolle plaatje lijkt in het bos genomen, maar is  gewoon in het plaatselijke stadspark gemaakt.

Daar lag deze tak, al lang geleden afgebroken. Hij is redelijk droog en

déze (thumb up) mocht mee naar huis!

Op de zaagbank wordt de bast eraf gehaald en hij wordt op de goede lengte gezaagd.

Niet voor niks zit er een gevorkt uiteinde aan deze tak.

Zó blijft hij wat steviger staan èn het heeft een natuurlijker uitstraling.

Hij wordt goed bekeken en een paar knoesten worden weggezaagd.

Met een close-up zie je: het is verweerd, knoestig maar bovenal ècht hout!!

Met een bovenfrees maakt mijn lief een groef in de lengterichting van de boomtak.

Vooraf is de breedte van de strip ledverlichting gemeten.

Om uitschieten van de frees te voorkomen, zitten er aan weerszijden blokken met lijmtangen vast.

Zo wordt de frees recht geleid.

Heb je geen bovenfrees of is dit te moeilijk? Met een scherpe guts kun je op een ambachtelijke en langzame manier ook een groef uit de boomtak halen.

Aan één uiteinde gaat de groef over in een gat, geboord met een speedboor.

Hier moet de ledverlichting doorheen en daaraan vast zit het besturingskastje. Bij deze ledstrip is dit bedienbaar met een afstandsbediening.

Met een grote speedboor is de onderkant opengemaakt.

Hier past het besturingskastje in van de ledverlichting.

De trafo zelf moet in het stopcontact.

Bij elke ledstrip kan dit weer een beetje anders zijn.

Even puzzelen......

Het past......

En het zit goed!

De plakstrip van deze ledstrip krijgt voor de zekerheid wat montagekit erbij. Bij een nieuwe ledstrip werkt de plakstrip meestal prima, maar deze ledverlichting lag al een tijdje te wachten op een bestemming!

Aan de onderkant maakt mijn lief twee stootdoppen vast.

Hierdoor staat de boomtak steviger èn........ niet onbelangrijk:

kan het signaal van de afstandsbediening goed opgevangen worden door het bedieningskastje, wat in de boomtak zit.

YES! Hij doet het !

Even uitproberen natuurlijk, maar het is gelukt!

De verlichting is ook dimbaar...... wat een luxe!

De kerstboom is nog niet weg, maar wat is dit nu een gezellig hoekje in de eetkamer!!

Zó`n leuk effect in deze donkere dagen: dat mag verdubbeld worden.

Na een ochtendje shoppen, kwamen dochterlief en ik met nog twee strips ledverlichting thuis.

Gewoon bij de Kruidvat, nog geen 10 euro, èn deze keer een strip die in meerdere kleuren licht geeft.

Groen, geel, paars, blauw en daarbij nog allerlei variaties in het verspringen van deze kleuren.

Er werd een nieuwe tak gevonden.

En toen bleek de strip maar één meter lang te zijn.

Ach, geen probleem: het besturingskastje komt halverwege in de boomtak te zitten. Ook ingefreesd met de bovenfrees. En het snoer zit eronder in een smallere groef.

 

Het snoertje is vastgekit voor de stevigheid.

Ik vind een groene hoek erg mooi, zeker met de palm erbij.

En ja...... sfeerverandering kan nu ook.

Het licht is mooi, geeft een mooi effect en de afstandsbediening is nog makkelijker te bedienen doordat het ontvangkastje hoger ingebouwd zit.

In weinig tijd hebben we er twee prachtige sfeerlampen in huis bij.

Het makkelijke is, dat je ze in elk stopcontact kan inpluggen.

Wil mijn zoon, die in een  junglekamer slaapt, ook een lichtje bij het slapengaan,

dan mag hij een keer de boomtak lenen ;)

Is dit leuk of is dit leuk?!?

Laat je het me weten als je dit idee ook hebt uitgevoerd?

En stuur dan even een fotootje.......