Tijd in mijn keuken (4)

Voordat ik begin  met mijn weekmenu eerst iets anders. Iets wat ik echt belangrijk vind....

Don't waste food

Weggooien is zonde, ik val in herhaling. Op mijn blog probeer ik allerlei tips te geven wat je kunt doen met bijvoorbeeld oud stokbrood, rimpelige appels, leftovers van de warme maaltijd....

En bruine bananen.... die kun je dus prima invriezen voor een lekkere, ijskoude smoothie. Je kunt er ook bananenmelk of bananenijs van maken. 

Puur banaan, heerlijk banaan!!

Heb jij nog leuke tips hoe je eten een tweede kans geeft? En verspilling tegengaat?

Lees verder en zie hoe ik leftovers gebruik en zelfs de schilletjes van de walnoot nog kan gebruiken.......

Geniet je ook weer mee met mijn weekmenu? Wie weet kan ik je inspireren met lekkere recepten.

Mijn weekmenu

Op zondag aten we aardpeerrisotto  en daar konden gelijk de gedroogde paddenstoelen in, die ik de dag ervoor in mijn droogkastje had gelegd. Gedroogde champignons week ik een half uurtje voor, maar ze zijn vele malen krachtiger van smaak geworden dan verse champignons. Logisch, met drogen verdwijnt het vocht, het product krimpt ook altijd, maar de smaken verdwijnen niet, ze zijn juist geconcentreerd aanwezig. Het weekwater gebruikte ik ook in de risotto, maar als je dit niet doet, is het een krachtige bouillon voor een paddenstoelensoep.

Op maandag aten we pompoensoep en ik maakte - gewoon volgens mijn recept -  bijna 5 liter! Pompoen is een echte bewaargroente en ik heb er nu nog drie over. In het donker in een koele schuur, zijn ze nog steeds goed!

Soep kun je makkelijk invriezen en bewaren voor een andere keer. Ik heb er eerlijk gezegd de hele week van gesnoept tijdens de lunch. Dit kwam heus wel op. Het is immers het aller-lekkerste recept van pompoensoep!!

Hoe ik ook de pompoenpitten gebruik, lees je verderop in m'n blog....

Op dinsdag klonk er een hoeraatje bij ons in huis. We aten weer Surinaamse vega pastei.
Als het gaat om het opmaken van de augurken die hierin verwerkt zijn, kan ik dit nog heel vaak eten. Ik heb ze niet geteld, maar heb zeker zo'n 60(!) potjes augurken in gemaakt, de afgelopen zomer.


Op woensdag  aten we weer aardperen op de manier zoals ik ze het liefst eet: gegratineerd met walnoten en op een bedje van sla.

De walnoten had ik nog over van mijn wildplukavonturen.... maar wat een werk om die allemaal te kraken. Lees hieronder meer....

Op donderdag kwam  mijn moeders spruitjesovenschotel op tafel. Heerlijke spruitjes met vega ham en kaas. Veel oudere recepten, die ik al in 2016 plaatste, hebben wazige en lelijke foto's,  omdat ik toen meer met het schrijven bezig was en minder met foto's maken. Ik maak mijn blogfoto's altijd met mijn telefoon, waar een erg goede camera op zit. Maar die oude foto's zijn van mijn oude camera... het verschil is té erg. Dit recept had een opfrissing nodig met foto's dus aten we het deze week.
En het resultaat?

Is dit uitnodigend genoeg? 

Ik bedoel... het is al echt klaargemaakt en precies zó ligt het op ons bord. Het is geen foodfotografie kunstje voor in een tijdschrift....
Ik was de foto's trouwens nog bijna vergeten omdat ik zo'n trek had. Gelukkig at oudste zoon later omdat hij aan het sporten was, dus zijn bordje staat nu op de foto. ;)
Op vrijdag aten we couscous met boerenkool. Had ik al gezegd dat er toch nog wat boerenkool in mijn tuin stond?

Het is niet veel, maar één stronkje was precies genoeg voor dit recept.

Omdat het nog niet echt gevroren heeft, oogstte ik de boerenkool de avond daarvoor. Ik waste en spoelde ze goed schoon en vervolgens stopte ik ze in de vriezer. 

Zo gaat er toch een 'nachtje vorst' overheen, waardoor ze zoeter wordt. Het snijden kan ik op deze manier ook achterwege laten, want in de vriezer vriezen de blaadjes als het ware kapot. Als je de zak een beetje ruw behandelt, zijn de blaadjes al los van de steel en fijn geworden.

Op zaterdag  was het - banaal gezegd - restjesdag. Mooier gezegd: pastabuffet met veel gangen.
Nu was het niet alleen pasta, het bleek ook iets van risotto, nasi en zelfs nog een restant rode kool te zijn. Ik zat die dag even laag in mijn energie en wilde niet alleen mijn tupperware bakjes weer eens in de roulatie hebben èn de vriezer wat leger maken, maar ik wilde het ook zelf even wat makkelijker hebben.
Sommige left-overs hadden namelijk nog wel een make-over kunnen gebruiken.
Zo kun je makkelijk bitterballen of kroketten maken van restjes risotto, rijst of graan. Zie mijn inspiratie-idee van de quinoa kroket

Ook zag ik deze week een filmpje voorbij komen van macaroni muffins. Vermeng je overgebleven pasta met ei, voeg wat bloem en geraspte kaas toe en bak ze in een muffinvorm bruin.

Een erg leuk idee voor een lekkere lunch, lijkt me!

Maar goed, deze keer deed ik niets van dit alles.... 

Trouwens, zonder magnetron zijn leftovers ook prima op te warmen.

Ik haalde ze een paar uur van tevoren uit de vriezer. Beter is nog een dag van tevoren zodat je ze rustig in de koelkast kunt laten ontdooien. Dit geeft ook de koelkast een koude-boost, zodat je daar weer energie bespaart.

Verwarm ze in een hapjespan met deksel erop of in de oven.... af en toe even doorroeren en je eten is klaar.

Ik kan in ieder geval weer vooruit met mijn bakjes.... 

Walnoten: héél gezond!

Noten zijn gezond!  En vooral voor vegetariërs zijn noten een welkome en gezonde aanvulling op hun menu. Ze bevatten gezonde vetten (maar wel vet, dus maak het niet te bont!) en veel eiwitten.

In de herfst ga ik als een heuse eekhoorn de paden op, de lanen in... op zoek naar noten. Afgelopen herfst organiseerde ik voor het eerst ook wildplukwandelingen in de stad en dat was erg leuk om te doen. Dat krijgt zeker een vervolg. We vergeten zó vaak dat er uit de natuur  veel eetbaars te halen is. Uit de winkel is het niet per definitie veiliger of schoner. Weet jij wie er daar gelet heeft op het groeiproces en of iedereen in de 'fabriek' (vies woord als het over voeding gaat) zijn handen heeft gewassen?!

Ik heb nog een grote mand hazelnoten staan en een wat kleiner mandje met walnoten en ik voel me er rijk mee!

Ik kraakte woensdagmiddag heel wat walnoten weg, samen met vriendin Christine en dochterlief. We waren anderhalf uur bezig, want het was erg bewerkelijk!  Maar het was heel gezellig.

Je kunt thee drinken en kletsen, maar je kunt ook thee drinken, ondertussen je handen laten wapperen en kletsen.... vrouwen kunnen dat prima!

En toen we zó bezig waren, al die stukjes walnoot uit de schil en tussen de tussenschotjes uit te peuteren -tja,dat heb je met zelfgeraapte walnoten - die breken snel en zitten vast in de schil....

Toen bedacht ik me weer hoe het klopt dat de vorm van de walnoot aangeeft waar het goed voor is....

Vind je ook niet dat het lijkt op twee hersenhelften?

Nou, zó mooi is de natuur dus: walnoten zijn inderdaad goed voor je hersenen.

Zit je op school en moet je veel leren? Verricht je op kantoor veel denkwerk?

Neem geregeld wat walnoten, want die zijn erg goed voor je!

Walnoten zijn verder licht laxerend, reinigend voor je darmen, ze helpen helen bij ontstekingen en zijn goed voor je lever.

Kortom: eet regelmatig wat walnoten. 

Ik neem hier en nu een schaaltje erbij..... kan ik me gelijk wat beter concentreren! 

Ik bedacht me ook dat ik had gelezen dat de tussenschotjes van de walnoten geschikt zijn om thee van te trekken. Volgens mijn boekje is deze thee een goede hulp bij verkalking van de kransslagaders, hartpijn en koorts. En ik neem aan dat er dan bedoeld wordt dat het een goede hulp is om deze aandoeningen te verminderen... ;)

In ieder geval was het deze dag dé tijd om het eens uit te proberen. Tussenschotjes zag ik genoeg.

Eerst week je de tussenschotjes van ongeveer 5 walnoten een nacht in water. De volgende morgen kook je ze even op met voldoende water voor een kopje en drink je de thee voor het ontbijt.

Ik was erg benieuwd, maar hield me aan de inweektijd.

Zou het erg bitter smaken? 

De smaak viel mee, het was niet zo uitgesproken en goed te drinken.

Hoewel ik naar mijn weten geen last van mijn hart heb, is het toch leuk om deze thee te drinken.

Misschien werkt het preventief. Wie weet..... 

Zaad winnen

Van mooie, grote pompoenen - uit eigen tuin gekweekt - kun je ook het zaad te gebruiken.

Ik heb pompoenzaad gedroogd in mijn droogkastje en eigenlijk wilde ik het pompoenzaad - die groene pitten - gebruiken om te eten. Het kan prima door granola of in bakrecepten.

Maar dat openpeuteren van al die zaden.... daar heb ik me nog geen tijd voor gegund.

Ik bewaar het pompoenzaad voorlopig maar, om het over een maand of twee te zaaien.

Dit jaar moet het me lukken!! Belangrijk is om de zaden droog en op  kamertemperatuur te bewaren. Vorig jaar was het zaad gaan schimmelen. Ik bewaar het nu in een glazen potje in de kelder en kijk regelmatig of het er nog goed uit ziet.

Wil je dit zelf ook doen, maar heb je geen eigen pompoenen? Koop dan een biologische pompoen, waarvan je het zaad laat drogen. Dit hoeft niet met een droogkastje, het kan ook eenvoudig op het aanrecht in een bakje of op een velletje keukenpapier. Wrijf wel de restjes vruchtvlees eraf, zodat ze goed schoon zijn. Wanneer je geen biologische pompoen neemt, heb je kans dat het een hybride-ras betreft. Dit is een groente gewonnen uit veredelde zaadtechnieken die geen bruikbaar zaad opleveren. Hierdoor blijven boeren bijvoorbeeld afhankelijk van zaadtelers.

Naast  pompoenzaad dat ik opnieuw gebruik, doe ik dit ook bij rode pepers.

Ik kocht de mooiste en grootste rode peper die ik kon vinden, dan zal het zaad deze eigenschappen vast doorgeven. Rode peper kan trouwens al in februari gezaaid worden.

Ik verzamel overigens ook zaad van kruiden: van dille en koriander zijn de zaden heel goed te gebruiken in de keuken, maar  natuurlijk kunnen ze ook opnieuw de grond in.

Zaad  van courgettes en tomaat koop ik meestal, mijn ervaring is dat dit beter gaat.

Heb je nog geen moestuin? Ook in een siertuin of een klein strookje groen naast je huis, kun je best wat plantjes neerzetten waar je later in het jaar lekker van kunt eten. Heb je wel eens opgelet hoe decoratief een rabarber, venkel of boerenkool is? Gewoon gebruiken..... :)

Kippeneieren

Yes! Mijn kipjes leggen deze week weer eieren, dus ik kan weer aan het bakken gaan!

Waar het aan ligt, dat de kipjes stopten met eieren leggen, weet ik niet precies. Ik heb erover gelezen: kippen worden geboren met een van tevoren vastgesteld aantal eieren die ze tijdens hun leven kunnen leggen. Vergelijkbaar met een vrouw bij wie ook al vast staat hoeveel keer ze in haar leven een eisprong krijgt....

Dus die eitjes komen heus wel....  

Kipjes leggen hun eieren het meest in de eerste twee jaar van hun leven. En ze leggen  (tijdelijk) niet door stress, verschil van voer, als ze in de rui zijn of midden in de winter.

Dit laatste gaat bij mijn kleine kipjes niet op: ze zijn juist net voor de kortste en donkerste dag van het jaar begonnen....

Misschien leggen ze hun eitjes ook wel, maar omdat ze van mij door de hele tuin mogen scharrelen, leggen ze hun eieren niet in het broednest, maar ergens onder de heg of onder een boom in de tuin. Daar moet ik dan nog eens naar op zoek gaan.  Oh..... ik weet nog een beter idee:  ik de kinderen met hun vriendjes schatzoeken  in de tuin. Zoek de eieren! 

Oh.....  is het nog te vroeg voor Pasen??

Bakken

Tja..... die mislukte koekjes..... die ga ik gewoon opnieuw bakken, want wat vond ik bij de Aldi - die soms verrassend veel biologische producten heeft? Juist ja.... gepofte quinoa.
En omdat mijn potje amandelpasta nog staat, maak ik ze opnieuw.
Wat me als eerste opvalt is de totaal andere verhouding die ik nu krijg. Gepoft graan is super licht, want er zit veel lucht in.
Helaas…. het recept is nog niet geschikt om te delen..... ik kreeg geen goede koekjes.
Deze week hoorde of las ik ergens over 'zelf beproefde' recepten. Dat bleef even haken.
Bestaat het tegenovergestelde dan ook? Gewoon maar een recept op papier verzinnen en het helemaal niet uitproberen en proeven?
Ik ben erg verbaasd, maar als ik me strikt aan een recept houd en er klopt weinig van de verhoudingen etc.... dan heb ik wel zo mijn vraagtekens erbij.

In de kelder staan drie ijsdozen.... uiteraard niet met ijs erin, maar dat is om mijn 'Carne de Membrillo' in op te bergen. Carne de wát? Ik maakte zelf kweepeergelei van het sap van kweeperen. Ik voegde suiker toe aan de vruchtmassa die overbleef en ik kookte het urenlang in..... het resultaat: deze Spaanse Carne de Membrillo. In Spanje is het een delicatesse die verkocht wordt in houten spanen doosjes. Het wordt bij een kaasplankje of tapas geserveerd als zoete tegenhanger.
Je kunt het echter ook als vulling voor bonbons gebruiken.

En dat doe ik!!

Kun je ooit aan kweeperen komen? Neem ze met beide handen aan en ga met deze heerlijke vrucht lekker aan het kokkerellen. Klik je hier  dan kom je bij het tongstrelende, hemelse recept van deze bonbons.
Dit was nog zonder eieren, maar toen bakte ik een ondeugend taartje met dronken pruimen en vruchten uit de rumtopf.
Over een rumtopf heb ik nog niet geschreven, maar dit jaar ben ik - enthousiast gemaakt door onze buren - aan een echte rumtopf begonnen. Ik zal er later nog een blog aan wijden. Het is de bedoeling dat je de zoete rum drinkt en de vruchten.... tja, die kun je weggooien. Weggooien? Nee, daar houd ik niet van. Ik mengde ze door dit taartje.  In dit taartje kwamen de vruchten van de buren. Ik kan nog even vooruit met mijn eigen rumtopf.
Mijn kinderen zijn wat huiverig voor dit taartje, maar de alcohol is bij mij in de oven helemaal vervluchtigd. Natuurlijk kregen de buren ook taart om te proeven.
Heb jij nog vruchten in rum of likeur staan?
Check dan dit lekkere recept van een ondeugend taartje.

In het weekend bakte ik opnieuw met vruchten: lekkere stoofpeergebakjes. Dit jaar heb ik nog heel wat weckpotten gevuld met stoofperen staan....
Jammer dat deze gebakjes wel erg snel op gaan. Volgende week maar weer eens bakken.

Nog één keer mijn keukenmachine...

Het lijkt wel een soap.... maar nu mijn laatste idee met de keukenmachine.

Misschien dat ik het nog niet gedeeld heb, maar sinds november werk ik weer op school. Ik ben op dit moment invalleerkracht in groep 7 voor een langere periode in verband met ziekte. En hoewel ik het niet verwacht had, vind ik het héérlijk! Natuurlijk kost het me de nodige energie en geef ik mezelf graag voor 200%.....  Wat ik ook leuk vind is de vrijheid die ik krijg om eigen lessen te ontwikkelen en uit te voeren. En die neem ik ook met beide handen.

Ooit heb ik op mijn vroegere school waar ik werkte een eenvoudige techniekles gegeven en deze wilde ik herhalen. En daarin is dus een hoofdrol weggelegd voor mijn oude keukenmachine, want hij hoeft nog niet weggegooid.....

Ik nam een emmer gereedschap van Peter mee. Allerhande kleine schroevendraaiers en torkjes (ik wist niet eens dat dit woord bestond) nam ik mee.

Na een oproepje op Fb kreeg ik van meerdere mensen kapotte elektrische apparaten  aangeleverd. Voor de veiligheid knipte ik de stekkers eraf.

De opdracht op school was simpel: per twee of drie kinderen is er een elektrisch apparaat, pak passend gereedschap en haal het uit elkaar. En.... het hoeft niet meer in elkaar gezet te worden! Da's wel zo makkelijk.

Kinderen kiezen trouwens zelf voor deze activiteit, want zijn kinderen niet geïnteresseerd, dan mogen ze ook schilderen of (scrunchies) naaien of gedichten schrijven of lezen...… 

De binnenkant van zo'n apparaat komt bloot en leert kinderen hoe iets in elkaar zit. Mijn enige opdracht is: probeer te tekenen hoe een binnenkant eruit ziet of teken hoe de stroom loopt. Tegenwoordig zit er in bijna elk apparaat wel een printplaat. Zelfs in een oude Senseo… behalve in mijn 'antieke' keukenmachine dan. De kinderen keken ook naar bijzondere en waardevolle metalen. 

Ik kreeg hier net zoveel energie van als sommige kinderen. Zeker toen één (bijzondere) leerling  naar me toe kwam met glinsterende ogen en zei: "Juf, dit is ècht de leukste les die ik ooit heb gehad. Ik wist niet dat er zulke leuke dingen op school konden." Toen ik zijn enthousiasme en nieuwsgierigheid zag, wist ik het..... hier doe ik het voor!

De keukenmachine bevatte veel koperdraad. De hard kunststof buitenkant was niet interessant meer.....  maar wat er in zit, dat krijgt op deze manier het daglicht nog een keer te zien.

Werk je niet op school of met kinderen, dit is ook een erg leuk idee om met een kinderfeestje te doen. Geef ze een elektrisch apparaat, wat gereedschap en je hebt geen kind aan ze.....

Dilemma van de week

Knoflook uit de tuin..... dát zou eens leuk zijn. Maar vooralsnog moet ik het doen met knoflook uit de winkel. Mijn dilemma heeft weer te maken met waar de knoflook vandaan komt.
Want gewone Hollandse knoflook kan goed tegen het Nederlandse weer en met de uitlopers die eraan gaan groeien in deze tijd van het jaar, kun je ze dan makkelijk in de tuin planten. 

Maar ja, deze knoflook komt vanuit de hele wereld.

Welke zou jij kiezen? Die uit Argentinië, China of Spanje?

En welke argumenten spelen voor jou mee? 

Tot volgende week!

Dan verschijnt voorlopig alweer de laatste blog in deze serie: 'tijd in mijn keuken'

Trendy met droogbloemen in glas

Aan het eind van de zomer kreeg ik gebrek aan lege, glazen potten, maar langzamerhand krijg ik ze weer terug....

Wanneer er een pot augurken, appelmoes, jam of stoofpeertjes leeg gaat.

En naast dat ik deze lege potten bewaar voor het nieuwe inmaakseizoen, kan je er ook andere leuke dingen mee doen.

Vorige maand kwam mijn zus Carolien met een leuke DIY. 

Een blijvend bloemstukje in een glazen pot voor een trendy tafelversiering.

Voor deze decoratie worden droogbloemen gebruikt. Grote kans dat je ze vroeger bij je oma of moeder ook hebt zien staan. Het waren stoffige boeketjes en dé trend in de jaren zeventig en tachtig. Daarna zag je ze jarenlang niet meer, zelfs bloemenwinkels hadden ze niet meer in het assortiment, maar nu kan het stof er weer van af. Ze zijn weer helemaal hip en we kunnen niet meer om droogbloemen heen.

Ik leverde de glazen potten en Carolien ging aan de slag met haar nichtjes. Ze had dit idee gezien als tafeldecoratie in een restaurant. En staan ze niet gezellig?!

Er bleven wat droogbloemen over en natuurlijk kreeg ik weer lege glazen potten.... 

deze Diy werd  geboren!

Dank je, Carolien dat ik je idee mag delen.

Diy: blijvend bloemstukje in glas

Benodigdheden:

• 1 grote glazen pot
• stukje gedroogde mos
• droogbloemen in verschillende kleuren
• lijmpistool
• evt binddraad
• evt spuitverf 

Hoe pak ik het aan:

Maak het gedroogde mos eventueel een beetje vochtig, zodat het goed te vormen is. Scheur, snijd of knip het op maat, zodat het in het deksel van de pot past.

Let op dat er niets tussen het schroefdraad komt, je moet het deksel weer op de pot kunnen draaien.

Lijm het stuk mos vast op het deksel met de hete lijm.

Neem verschillende droogbloemen en combineer ze. Let niet alleen op kleur, maar ook op hoogte. Je kunt de bloemen nu in het mos steken  of er op leggen. Het is mooi als je met verschillende hoogtes werkt en de hoogte van de pot goed benut. Zijn de steeltjes van de bloemen wat slap of juist krom, maak ze dan steviger door er binddraad omheen te winden.

Ik heb groen binddraad gebruikt voor de stevigheid.

Je kunt de bloemen in het mos steken. Je kunt ook wat lijm gebruiken om 

de droogbloemen op hun plek te houden.

Naast bloemen is het ook mooi om gedroogde grassen - zoals pampagras - te gebruiken.

Draai de pot op het schroefdeksel en creeër zo een stolp waar dit leuke bloemstukje

 voor altijd onder kan blijven staan.

En stoffig? Dat wordt het op deze manier nooit.

Het paars-groene randje van het deksel vond ik niet mooi bij het geheel staan, dus spoot ik

 zilverlak op het deksel en de rand..... ik ben tevreden!

Deze kleurige tafeldecoratie is ook beter voor het milieu: je hoeft geen verse snijbloemen meer te kopen...  Want hoe mooi en luxe een boeket bloemen ook staat, heb je  er wel eens over nagedacht hóe snijbloemen worden geteeld?

Heb je bloemen uit de kas? Die kosten erg veel energie om te telen. En bloemen van de koude grond krijgen erg veel chemische bestrijdingsmiddelen toegediend.

Misschien een tip voor Valentijnsdag....
met droogbloemen kun je het hele jaar door aan je geliefde denken. Ze blijven mooi in bloei
en je huis is goed gestyled volgens de laatste woontrends.

Geniet ervan!!

Tijd in mijn keuken (3)

Van een koksopleiding tot schilderen, van een dochter in Duitsland tot het dilemma van de keukenmachine...…het komt allemaal voorbij deze week.
Lees lekker mee en lach niet te hard om mijn blunders.... want voor elk probleem zijn er minstens drie oplossingen, leer ik mijn kinderen altijd.
We beginnen met mijn weekmenu.....

Weekmenu

Op zondag aten we mijn lievelingsgerecht: krootjesrisotto!
Ook op mijn  blog is dit een populair recept want het telt zo'n 3600(!) views.
Ik maakte de variant met de vegetarische spekjes.


Op maandag wilde ik een ovenschotel met rode kool en aardappelpuree maken. Ik wist dat het veel werk was, dus ik had al dingen klaargezet en begon erg op tijd, dacht ik.... Want toen ik de tofu wilde gaan bereiden als hachee, bleek dat ik de tofu al een dag in de marinade had moeten laten zitten.
Dat werd dus gauw plan B.... een snel gerecht met de snijboontjes uit mijn vriezer. Ik maakte ze lekker klaar met mihoen en cashewnoten... het recept staat nog niet op mijn blog, maar dit ga ik vast vaker klaar maken. En lekker handig om dit in 20 minuten op tafel te kunnen zetten....

Op dinsdag aten we dus de tofu-hachee met rode kool uit de oven, na een marinadetijd van ongeveer een dag was ik er deze keer klaar voor.

Op woensdag was het feest aan tafel.... eindelijk had ik genoeg moed verzameld om wortellasagne klaar te maken.
Buurman Teun heeft nog twee rijen wortels in de tuin staan en hij voelt zich beledigd als ik ze niet help oogsten en opeten. Dus dat doe ik graag! Maar voor de wortellasagne heb ik ruim een kilo schoongemaakte wortels nodig. Dat is wel even een werkje. Zeker omdat de wortels niet allemaal even recht groeien en dat het schoonmaken met natte grond eraan, minstens twee keer zo lang duurt.
Uiteindelijk was het zoveel werk en kreeg ik nog een akkefietje met mijn keukenmachine ...  lees hieronder...  dát we pas om half acht aten.
Ik heb daar niet zoveel problemen mee, maar ja.... de kinderen konden na drie bordjes wortellasagne opscheppen gelijk naar bed!

Op donderdag was het tijd voor een lekker-snel-klaar maaltijd met pasta. Ik at pasta met courgette, zongedroogde tomaatjes en room. Dit recept heb ik nog niet gedeeld, omdat ik het zó simpel vindt, maar als ik het zo opschrijf, is het eigenlijk wel de moeite waard....
Snik, voor nu was dit de laatste courgette uit de vriezer. En eigenlijk had ik misgeteld met de snijboontjes: ook daar heb ik geen maaltijd meer aan, na deze week.
Dát wordt creatief omgaan met de weinige groentes die nog in mijn tuin staan.
Op vrijdag heb ik iets heel leuks gedaan. En door hoorden wat snacks bij. Zie verhaal hieronder.
Op zaterdag stond er weer een etentje met Peter op het programma. Gezellig bij mensen thuis. Deze keer was er een Amerikaans buffet:  diverse broodjes, hamburgers en voor mij kaasburgers, plakjes cheddar, sla, tomaat, gefruite uitjes, patatjes, mayo en coleslaw. Alles klopte! Zelf maakten we de broodjes klaar..... Ik bedacht me dat dit ook een goed idee voor een kinderfeestje is. Iedereen belegt een broodje naar keuze.

Horeca-opleiding

Toen oudste zoon - die dit jaar examen doet - me zondagmiddag stond te helpen met de guacemole, liet hij zich ontvallen, dat hij misschien wel kok wilde worden.
En ja, daar moet je dan wat mee als moeder..... zeker als foodblog-mammie.
Dus zocht ik naar een opleiding in de buurt èn naar de open dagen daarvan. En vrijdag was er in Den Haag een open dag van 16 tot 20 uur. Ik vond het eerst een vreemde tijd, maar voor een horeca-opleiding is het wel logisch: er was voor ons gekookt èn van alles klaargemaakt.

Bij de ingang stond een mooie foodtruck en koks in opleiding hadden gerookte paling op een toastje….. Tenminste, daar leek het op, maar daar liepen we snel langs.

Binnengekomen bevond zich hét restaurant aan de rechterkant. Wat zag dit er professioneel uit. We liepen er op goed geluk binnen. Oudste zoon voelt zich in nieuwe situaties en op nieuwe plekken niet bepaald op z'n gemak, dus ik sleepte hem min of meer mee.

We zouden eerst maar eens iemand spreken... Een kok die er precies zó uit ziet als je van een kok mag verwachten. Tenminste.....  als je in stereotypen denkt.

Hij was goedlachs, vriendelijk en rond.... zoals hij later in het gesprek vertelde: een kok moet altijd proeven. Want je kunt moeilijk eten meegeven als je niet weet of het goed op smaak is. Niet te zout, niet te flauw.... En van veel proeven, zeker als je al dertig jaar kok bent, wordt je vanzelf rond! Toch?! :)

Na een lang gesprek - waarbij ondertussen lekkere hapjes werden geserveerd door studenten - hadden we al onze vragen gesteld en was er veel duidelijk geworden.

Foto's van internet (ROC Mondriaan) gehaald, was vergeten zelf foto's te maken....

We liepen verder naar de grote horeca keuken, terug langs de bar, waar je elk drankje kon bestellen wat je maar wilde. En in het kader van de open dag was alles gratis.

Ik wilde graag nog verder rondlopen, mensen spreken en meer hapjes proeven, maar oudste zoon wist het al: kok is niets voor hem! Lange en onregelmatige werktijden - vooral met Kerst en in het weekend -  geen hoog salaris en je moet alles proeven wat je klaar maakt. Ook als het niet vegetarisch is.....  dát vindt hij dus helemaal niks!

En weet je? Dat is prima! Als je weet wat je niet wilt, ben je ook al een stuk op de goede weg.

Is het dan jammer dat ik na een drukke dag werken ook nog hier naar toe ben gegaan? Oh nee, hoor! Ik vond het razend interessant om hier rond te kijken en met al die lekkere hapjes en cocktails is het eigenlijk zeer de moeite waard om hier vaker naar toe te gaan.

Ik weet het goed gemaakt: volgend jaar sleep ik gewoon dochterlief hier mee naar toe!! En het jaar daarna ga ik er weer heen met eerste of tweede zoon. En het jaar daarna...... ;)

Zero Waste shoppen

Over dochterlief gesproken.... ik hoefde deze week maar voor vijf personen te koken, want oudste dochter zat voor een uitwisselingsproject in Duitsland. Super leuk voor haar! Ze zat in een gastgezin en moest Engels spreken met de mensen om zich heen. Er waren ook studenten uit Denemarken, Spanje en Portugal. Op school hadden de studenten gewerkt aan een presentatie over Cornerstones of Sustainability (hoekstenen van duurzaamheid) en dan met name: "Refuse and Reduce."

Als studenten volgend jaar in Nederland komen, zal het thema "Repurpose en Upcycle" zijn.

Natuurlijk is het super stom om je moeders blog te noemen of sowieso om over je moeder te praten, maar via Whatsapp kreeg ik wel leuke berichtjes binnen. "Ja mam, ik wist er al veel van, doordat jij er altijd over vertelt" en "Ik heb aan je gedacht, mam en extra veel foto's voor jou gemaakt" toen ze naar een verpakkingsvrije winkel ging. 

En van deze foto's mag ik dus hier ook wat delen.....

Want tja....  hier word ik enthousiast van!

Zie je hoe strak en mooi alles is ingericht? Het heeft ook wel wat weg van een ouderwetse kruidenier met grote potten. De bedoeling is echt dat je met je eigen pot of tas komt, hoewel je ook glazen potten of flessen van de winkel kunt meenemen.

Zelfs zeep en olie zitten in grote potten of ketels!!

Glas is een geweldig product omdat het 100% te recyclen is. Vandaar dat je overal glas ziet.

Hier in Nederland zijn ècht bedroevend weinig Zero Waste winkels. En dan bedoel ik winkels waar je géén plastic tegenkomt en waar het vanzelfsprekend is dat je je eigen pot of bak of tas meeneemt. 

Op dit moment, begin 2020 zit er 

• een bulkwinkel in Amsterdam: Delicious Food
• een winkel in Amersfoort: De Nieuwe Graanschuur
• en er is een vers initiatief in Den Haag: lekker Nassuh.  Maar die is alleen op woensdagmiddag open.
• bij Ekoplaza en Dille & Kamille kun je redelijk veel onverpakt kopen, maar deze winkels zijn niet volledig zero waste.

Andere geweldige initiatieven in Groningen en Utrecht zijn enthousiast begonnen, maar binnen een paar maanden moesten ze hun deuren sluiten.

Wat is dit toch met Nederland? 

In België en Duitsland zijn veel meer van deze verpakkingsvrije winkels. Ze lopen goed en er komen veel mensen hun boodschappen doen.

Heb jij wel eens gehoord van een verpakkingsvrije winkel?

Of er misschien zelf je boodschappen gedaan?

Lees meer onderaan....

Tuintje op je aanrecht

In de winter, als er buiten nauwelijks iets groeit, is een vers tuintje op je aanrecht een goed idee. Ik kweek mijn eigen spruit- of kersgroentes zelf.

En dat is echt easy peasy.

Voordat ik kon beginnen, liep ik deze week twee dagen te zoeken in mijn nieuwe keuken waar ik de zakjes zaad van de kiemgroente had neergelegd. Normaal gesproken deel je je lades en keukenkastjes in naar datgene wat bij elkaar hoort.

Borden bij borden, samen met de schaaltjes en broodplankjes; beleg, crackers, cornflakes etc. bij elkaar; ik heb een lade met pasta's, rijst, peulvruchten etc.; ik heb een kruidenkastje. Maar ja, waar 'horen' de zakjes met zaad voor kiemgroente thuis? Wie het weet, mag het zeggen....

Uiteindelijk, na twee dagen vond ik ze in de kelder, achter de keukenmachine. Tja... regelmatig verbaas ik mezelf over hoe ik denk.;)

Maar weer terug naar de plantjes..... Deze kiemgroente of 'spruiten'  zijn gewone plantjes, alleen oogst je ze heel jong. Ze zitten middenin hun groeispurt waardoor ze vol levenskracht en energie zitten. Wanneer je ze eet, krijg je dit ook binnen. Super food dus!

Ik kweek vaak alfalfa, een licht en dun plantje zonder uitgesproken smaak. Deze week gebruikte ik ook broccolizaad om te laten ontkiemen. En nee... in mijn aanrechttuintje komen hier nooit broccolistronkjes aan, de krachtige kiemen zijn voor nu genoeg!

Ze staan mooi als garnering bij de lunch of het diner. Ze zijn lekker door een salade of op een boterham..... kortom: gewoon ervan genieten als je ze hebt.

Allereerst laat je het zaad in water opzwellen. Een eetlepel zaad is vaak ruim voldoende.

Op de verpakking staat hoe lang de inweektijd is. 

Vervolgens doe ik ze in mijn kweekbakje. Wanneer je dit niet wilt aanschaffen, 

gebruik je een grote glazen pot, die je bovenaan sluit met een stukje horrengaas.

Geef elke dag twee tot drie keer water en laat dat langs het zaad 'spoelen'...

Vooral de alfalfa is een snelle lichtgroeier. Je ziet na twee dagen al de worteltjes naar beneden schieten.

Ik heb ook wel eens radijskiemen gekweekt of een mengsel van diverse plantjes.

Taugé groeit op dezelfde manier, maar moet in het donker staan. 

Als je trouw water geeft kun je de alfalfa al oogsten na 4 tot 5 dagen.

Als je niet gelijk alle groentes wilt gebruiken, kun je ze nu ook in een bakje met deksel in de koelkast bewaren. 

Ze blijven dan nog zo'n drie dagen vers.

Kijk voor het assortiment zaad bij een biologische winkel of Ekoplaza. 

Bakken

Ik heb nog een mand vol zelfgeraapte hazelnoten staan.... ook tijdens mijn wildplukwandelingen heb ik genoeg verzameld. Ideaal voor in mijn hazelnootkoekjes.

Dus ik kraakte nootjes.. en kraakte en kraakte..... een avond lang!

Voor heerlijke, pure hazelnootkoekjes!

Als je hier klikt kom je bij het recept. Eigenlijk zijn het een soort zandkoekjes, maar ik maakte ze zonder boter: lactosevrij en vegan.

Omdat ik de koekjes erg klein maakte en er heel veel op de bakplaat pasten,
hebben we bijna de hele week van deze koekjes gegeten...…

Dat scheelt weer bakken!

Schilderklus

Dat ik wat minder heb gebakken en heb geëxperimenteerd in de keuken kwam vooral doordat ik twee dagen aan het schilderen was. Nee, helaas niet op een doek, maar de kozijnen van de keuken waren aan de beurt. Ze waren nog blauwgrijs met een soort zacht geel, in de kleur van de oude keuken. Dit mag wel eens veranderen.
Afgelopen jaren heb ik heel wat schilderervaring opgedaan, dus ik voel me wel zeker met een schilderskwast in de hand! Helaas kost het altijd weer meer tijd dan ik vooraf inschat, vooral het vóórwerk: schuren en afplakken.

Maar het resultaat in wit en zand, mag er zijn.
Ik ben trots op mijn werk!

En vooral blij ben ik met mijn kelderraampje.

Doordat onze keuken  is uitgebouwd, zit het kelderraampje nu binnen in huis.
Maar het was nog geschilderd in de buitenkleuren: donker- en lichtgroen.

Dat moest over....

Kijk hoe nostalgisch en idyllisch.... ;)

Door dit schilderen, krijg ik zowaar zin om nog meer schilderklussen op te pakken.

Het plafond en de muur moeten nog gewit worden, maar ook de deuren in de gang en op de overloop moeten opnieuw geschilderd worden.

Voor de zekerheid heb ik mijn oude verfkleren gewassen, zodat ze klaarliggen voor een volgende klus.
En in het voorjaar is de buitenboel aan de beurt....

Als er wat minder blogs verschijnen, weet je wat ik aan het doen ben. ;) 

Drogen

Mijn favoriete manier om voedsel voor langere tijd te bewaren is  drogen. Met mijn droogoventje heb ik al van alles uitgeprobeerd. Lees meer hierover op mijn pagina uit mijn droogoventje, inclusief recepten.
In mijn koelkast stonden deze week 'ineens' drie bakjes champignons....
Met zo'n afprijssticker vind ik ze onweerstaanbaar.
De twee grote kisten Elstar appels in de schuur gingen opeens wel erg hard achteruit en mijn vriendin kwam als verrassing twee biologische stokbroden brengen.
Veel hiervan kan ik drogen.
Ik stapelde deze week mijn droogoventje heel vol....

Onderaan had ik een tray voor de champignons die ik in kwarten had gesneden.

Daarboven had ik twee trays met appelschijven, bestrooid met kaneel voor lekkere appel-kaneelchips.

Daarboven vulde ik een rek met hele dunne sneetjes stokbrood: voor toastjes en in het bovenste deel zette ik een aantal honingpotjes.

Op vijf trays kon alles er tegelijk in.  

Ik krijg wel eens de vraag of (overheersende) geuren in ander eten trekken. Ik merk daar niet veel van. Toen mijn droogoventje aan stond, rook je vooral de champignons,

maar de appel-kaneelchips smaken er niet minder lekker van. 

Dat kan dus eigenlijk best. Let alleen op dat je de trays af en toe wisselt. Bij mijn droogkastje is de onderste het snelst klaar. En het drogen duurt wat langer, maar ik kijk of proef altijd of iets goed is....

Blunder van de week

Mijn blunder van de week heeft te maken met mijn  schilderklus.... dat mooie kleine kelderraampje haalde ik los en legde ik op tafel om te schuren, lekker makkelijk. Tijdens het schuren legde ik mijn arm op het glas. En niet gewoon....  nee, ik drukte met mijn elleboog op het raampje. En ja, daar kunnen raampjes niet tegen...… krrr.. ak! Er zaten wel acht barsten in.  Ik schrok zó erg dat ik bijna wilde stoppen met schilderen voordat ik begonnen was. Ik dacht er niet eens aan  om er een foto van te maken...…. en die heb ik dus ook niet.
Maar goed, ik raapte mijn moed bij elkaar, verstopte het raampje tijdelijk en ging door.
Uiteindelijk heeft Peter er 's avonds een nieuw raampje in gemaakt. Zonder mooie, ouderwetse stopverf, maar ach... kit is van deze tijd.  Na vier mislukte pogingen met glassnijden, had hij het voor elkaar. Die knapperd van me!

Keukenmachine

Mijn dilemma van vorige week bestond uit de vraag of ik mijn keukenmachine zou moeten vervangen omdat de kom door hitte vervormd was.
Maar ach.... het deksel paste nog, de keukenmachine draaide nog. Bedankt voor jullie reacties en het meedenken bij dit dilemma van me!
Ik besloot hem niet weg te doen. Woensdag, bij het maken van de wortellasagne, rasp ik altijd een kilo wortels met de keukenmachine. De kinderen kwamen gezellig helpen, maar het was raar..... het deksel ging steeds een beetje omhoog, waardoor de wortels de rasp niet goed raakten. Toen ik, halverwege de klus, de deksel naar beneden probeerde te drukken, hoorden we een vreemd, schrapend geluid. Vervolgens rook ik een soort schroeilucht en de machine stopte ermee.
Ik kan er lang of kort over schrijven, maar dit was dus het definitieve einde van mijn keukenmachine....
Hij deed het niet meer en de rest van de wortels moest ik met de hand raspen..... :(

Het was nu toch tijd voor een nieuwe. Wat zou ik kiezen?
Op Marktplaats zag ik precies dezelfde die ik nu ook had.... Nog zo goed als nieuw, stond er bij..... En natuurlijk is het beter voor het milieu om te recyclen.
Maar online shoppen is verleidelijk. Peter zag al gauw een paar keukenmachines die ook geschikt voor me zouden zijn. En ja.... op een nieuwe krijg je garantie.

Uiteindelijk ben ik overstag gegaan en koos ik voor de keukenmachine van Bosch.

De messen zijn bij deze machine helemaal van metaal,  de keukenmachine gaat vooral de hoogte in - neemt dus minder ruimte in - en er zit een blender bij. Die heb ik al lang geleden weggedaan, maar mis ik wel eens.

Dus uiteindelijk heb ik voor  deze gekozen.

Als 't ie net zo lang mee gaat als het vorige exemplaar, is het nog niet zo'n verkeerde keus, toch?!

Bovendien heb ik de oude keukenmachine nog niet weggegooid. Ik heb er nog een laatste idee voor... daarover volgende week meer.

Enneh…. wat zijn die messen scherp van mijn nieuwe machine!!

Ik ga eens bedenken voor welke keukenklus ik hem als eerste ga gebruiken.....

Dilemma

Ik neem het nieuwe dilemma van de week gewoon uit mijn verhaal hierboven.
Zero waste winkelen....
Let jij daar al op? Neem je rijst in een plastic verpakking of kies je voor rijst uit een kartonnen doosje? (Ik nam net  het kartonnen doosje mee ;))
Weeg je je fruit en groente af en neem je ze mee in een herbruikbaar netje of zakje?
Of fiets je speciaal wat verder om fruit of groente zonder plastic op de markt te kopen?

Wat zou jij doen als er een verpakkingsvrije winkel in jouw woonplaats komt?
Of ergens in de buurt....

Wordt dat jouw winkel? 

Ga je er moeite  voor doen om de plastic afvalberg te verminderen?

Zero Waste winkels zijn wel wat minder makkelijk.

Het boodschappen doen kost meer tijd, want je weegt alles zelf af in plaats van dat je allerlei kant en klare verpakkingen in je winkelwagentjes kiepert.

Het is ook nog wat duurder, omdat het anders is. Heb je dat er voor over?

Ik ben benieuwd of jij er al eens over nagedacht hebt...

Maak het tot jouw dilemma, de komende tijd ;)