Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht paardenbloemenstroop. Sorteren op datum Alle posts tonen
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht paardenbloemenstroop. Sorteren op datum Alle posts tonen

woensdag 20 april 2016

Paardenbloem stroop

Iedereen kent wel de paardenbloem. Hij bloeit overal in april en mei  in grasvelden en vooral op plekken die je niet wilt.....  Onkruid?!

Wist je dat de paardenbloem eetbaar is? De hele plant: van wortels, bladeren, stengels tot bloemen is  eetbaar, maar dat niet alleen. Hij is ook heel geneeskrachtig. Vooral bij gal- en leverziektes is het een echt medicijn!
Als je ooit wel eens geprobeerd hebt om paardenbloem te eten, weet je dat die behoorlijk bitter smaakt.

Ik maakte deze week  paardenbloemenstroop. Wel de gezonde (en geneeskrachtige) eigenschappen, maar niet de bittere smaak. Lékker dat het is!
Wanneer je geen eigen moestuin hebt, maar toch iets wilt oogsten en maken, heb je nu de uitgelezen kans. Met paardenbloemen kun je aan de slag gaan.....
Hier staan ze uitnodigend in de tuin. Elke dag bloeien er weer nieuwe!
Zorg uiteraard dat je niet plukt op een plek waar ook honden worden uitgelaten of vlak langs een drukke autoweg.
Pluk maar raak!

Paardenbloemenstroop

Ingrediënten:
  • 2 handen paardenbloemen (zonder steel)
  • 500 g biologische rietsuiker
  • 2 schijfjes biologische citroen
Hoe maak ik het klaar:
Neem er de tijd voor. Pluk de paardenbloemen op een zonnige dag. Ik plukte twee handen vol, dat zijn ongeveer 100 bloemkopjes. Spoel ze even af in een vergiet onder de kraan.
Doe ze daarna in een pan met 500 ml water. Breng aan de kook en zet het vuur dan uit. Laat het een nacht trekken.
De volgende dag zeef je het paardenbloemenmengsel. Knijp de paardenbloemen goed uit. Je hebt nu een donkerbruine 'thee'.

Giet dit terug in de pan en voeg de suiker en de citroenschijfjes toe.  
Breng aan de kook op een laag vuur en laat het doorkoken.
Het mengsel moet van de lepel als een dunne stroop lopen.
Bij het afkoelen wordt het namelijk nog wat dikker.
Het moet smeerbaar zijn, zodat je het op een beschuitje of boterham kunt eten. 
Je kunt het tussentijds ook even laten afkoelen, dan zie je of het de gewenste dikte heeft bereikt.
Ik liet het bijna anderhalf uur zachtjes koken.
Dus neem je tijd .......
En dan is je paardenbloemenstroop klaar!
Omdat dit mijn eerste inmaakwerkje van dit jaar is, moest ik natuurlijk potjes uitkoken.
Ik heb er heel veel verzameld deze winter...... dus geen gebrek.
In sodawater kook ik de potjes en deksels ongeveer 5 minuten. Gelijk week ik eventuele lijmresten  van etiketten af.  Die schone potjes spoel ik nog twee keer om met kokend water, zodat ook de sodasporen verdwenen zijn.
Schoon werken is belangrijk, wil je iets langer kunnen bewaren.
En door de conserverende eigenschappen van zowel suiker als citroen, is een potje paardenbloemenstroop wel een jaar houdbaar.


Als je er zo lang vanaf kunt blijven......


 

donderdag 19 mei 2016

Het vliervirus!

Eindelijk......   het is zover! De vlier bloeit. De eerste bloeiende vlierbloesem zag ik vorige week op de camping bij de boer!  Ik dronk er gelijk een lekker kopje verse vlierbloesemthee.

Ik heb gelukkig nooit last van allergie of hooikoorts, maar in het voorjaar krijg ik wel een bijzonder virus: het vliervirus! Ik heb koortsachtig veel zin om met de vlier aan de slag te gaan. En als de vlier bloeit, zijn er voor mij weer talloze manieren om gebruik te maken van de vlierbloesem en de vlierbes. Ook de bast, de bladeren en de wortels zijn trouwens te gebruiken. In het voorjaar gebruik ik de bloesem en in het najaar de besjes en ik maak er zoveel mogelijk verschillende producten mee.
Vorig jaar maakte ik van de vlierbes:
  • vlierbessenlikeur
  • vlierbessensap
  • vlierbessensiroop 
  • onrijpe besjes maakte ik in als kappertjes
Natuurlijk zijn er nog veel meer mogelijkheden en daar ga ik dit jaar er vast een aantal van uitproberen. Het leuke is dat er overal in de vrije natuur vlierbomen groeien. Gewoon gratis, voor iederéén!
Officieel is de vlier geen boom, maar een struik. De vlier kan heel hoog worden en heeft verhoute takken, dus als je het een boom noemt: prima!
Ik noem het gewoon: de vlier!
De besjes beginnen te rijpen vanaf september.
Maar nu eerst is het tijd voor de vlierbloesem!
Ik open hierbij het vlierseizoen en begin vandaag met:  thee en pannenkoeken!
Vorig jaar maakte ik van de vlierbloesem:
  • vlierbloesemsiroop
  • vlierbloesempannenkoeken
  • vlierbloesemthee
En geloof me, je kunt er niet teveel van hebben.
De vlierbloesem heeft de meest krachtig werking. Ze is weerstandsbevorderend, zweetafdrijvend bij griep en verkoudheid en ze voert gifstoffen uit je lichaam af. Ideaal om in de winter elke dag een paar koppen vlierbloesemthee te drinken.
Ik dacht dat ik afgelopen jaar een flinke voorraad verzameld had, maar het was halverwege de winter op.....  en toen kreeg ik dus de griep. Dat krijg je dan, hè?!

De hele vlier heeft grote medicinale waarde.
Waar is het allemaal goed voor? Vlierbloesem kun je goed gebruiken als thee. Thee van bast en wortel is goed tegen reuma. Thee van de bladeren is goed bij suikerziekte. En de vlierbes reinigt het bloed, laxeert, werkt zweetafdrijvend en lost slijm op. Werkt genezend en pijnstillend bij zenuwontsteking en darmkoliek. Nou, dat is toch een aardig rijtje.
Als je daar nog niet enthousiast van wordt, dan wordt je het vast van mijn recepten! 
Vandaag heb ik mijn gezondheid een boost gegeven door de vlierbloesem te gebruiken.

Ik bakte vlierbloesempannenkoeken, die ik serveerde met dit voorjaar vers gemaakte paardenbloemenstrooop.
En ik dronk een kop verse vlierbloesemthee.
Mmmmm.... de smaak van het voorjaar is zoet en zacht!

Vlierbloesempannenkoek

(genoeg voor 8 pannenkoekjes)
Ingrediënten:

  • 125 g volkoren meel (bio)
  • 100 g bloem (bio)
  • 1 ei
  • snufje zeezout
  • 5 dl sojamelk (evt. met een smaakje)
  • 8 vlierbloesemschermen
Hoe maak ik het klaar:
Maak eerst het pannenkoekenbeslag: de twee soorten meel vermeng ik samen met het snufje zout. Vervolgens mix ik de melk en het kakelverse ei (net gelegd door mijn kippen) erdoorheen, tot een beslag.
Doe een klontje boter in een pan en schenk daarin het pannenkoekenbeslag. Druk in de vochtige bovenkant een groot vlierbloesemscherm, zodat de bloemetjes vast in het beslag komen te zitten. Of gebruik twee kleinere schermen.
Knip met een schaar de dikkere steeltjes weg, zodat alleen de hele dunne steeltjes overblijven en de bloemetjes natuurlijk.
 
Bak ook de andere kant goudbruin.
Serveer met lekkere zoete paardenbloemenstroop of ander zoet beleg naar keuze. Ik serveerde er ook  courgette-citrusvruchtenjam bij. Een friszure smaak. 

Mmmmm..... lekker!

Deze vlierbes pannenkoeken zijn heerlijk als nagerecht,
  maar ze kunnen ook prima als lunchgerecht geserveerd worden.  
Of bak er eens eentje voor bij een kopje koffie of thee.
De rest van de geplukte vlierbloesem hang ik te drogen in mijn droogkasje.  Hoewel je ze ook vers kan gebruiken (gewoon kokend water erover schenken) is de smaak gedroogd krachtiger en het is heel lang houdbaar.

Heb jij al een vlier gespot bij je in de buurt? In het plantsoen of gewoon langs de weg?
Laat je het me weten hoe jij gebruik maakt van de vlier?

woensdag 20 maart 2019

Stamppotje van vogelmuur

Ik nam het eigenlijk mee voor de kippen, want die zijn dol op vogelmuur. Maar het rook zo lekker dat het uiteindelijk 
op mijn eigen bord belandde.
En...… ik kreeg zeer enthousiaste reacties!!

Ken je vogelmuur??
Vogelmuur (Stellaria Media) of Stermuur of Vogelkruid of Ganzenmuur groeit in tuinen, op braakliggende akkers, in plantsoenen.... overal eigenlijk waar het niet gezaaid is. 

Het is een echte bodembedekker, met oppervlakkige wortels. Braakliggende grond is niet gezond en natuurlijk. De eenjarige vogelmuur lijkt vanzelf overal op te komen en bloeit 

met kleine stervormige (vandaar Stella) bloempjes het hele jaar door. Vogels houden van verse vogelmuur vandaar de Nederlandse naam. Het is vochtafdrijvend, laxerend, verkoelend en heelt wonden. En niet alleen voor vogels. Voor mensen is het niet alleen eetbaar als een wilde groente, het is heel gezond. Het ruikt licht kruidig en friszuur, ik vond het naar postelein ruiken en laat dat nu net mijn lievelingsgroente zijn. Vogelmuur bevat vitamine C en de mineralen silicium, magnesium en kalium. Je kunt zowel de blaadjes, bloemetjes als stengels eten.
Het heeft geneeskrachtige eigenschappen: is vochtafdrijvend, jeukwerend en daarom wordt er zalf van gemaakt. Het werkt ook goed bij vermoeidheidsklachten. 

De meeste tuinders kennen het als onkruid, maar ja..... het is maar wat je onkruid noemt. 
Ik vond het de gok waard om er een lekkere stamppot mee te maken en deel mijn recept graag hier.

Stamppotje van vogelmuur

                  voor 6 personen

Ingrediënten:
  • 1500 g bio aardappelen
  • 600 g vogelmuur
  • 2 uien
  • 220 g jongbelegen kaas
  • versgemalen zeezout
  • versgemalen peper
  • snufje nootmuskaat
  • klontje roomboter
  • 150 ml sojaroom
Hoe maak ik het klaar:
Schil de aardappelen, snijd ze in stukken en doe ze in een pan met een laagje water en wat zout.
Breng aan de kook. Laat in ongeveer 20 minuten gaar koken en giet af.
Was de vogelmuur grondig. Snijd de worteltjes eraf en spoel alle grond eraf. De bloemetjes, stengels en blaadjes zijn allemaal eetbaar.
Na het wassen snijd je ze goed fijn, dan verslik je je later niet in de lange stengels.
Snipper de uien en fruit ze in een kleine koekenpan.
Stamp de aardappels fijn en roer er een klontje boter en de sojaroom door tot een smeuïg geheel.

Roer er de gefruite ui door. Snijd de kaas in kleine blokjes en roer ook die erdoor.
Breng op smaak met zout, versgemalen peper en wat nootmuskaat.
Roer daarna de vogelmuur in gedeeltes erdoor en laat het op middelhoog vuur gedeeltelijk slinken.
Serveer meteen.
Ik serveerde er een vegetarisch 'braadworstje' bij. Je kunt het verder op smaak brengen met gebakken champignons of een jus, maar juist die lichte, frisse smaak komt nu goed tot z'n recht. 
Less is more!
Ben je trouwens met minder personen: ik maakte het recept zo, dat het makkelijk te delen is.
Dit is een uitstekend voorjaarsstamppotje, laat het je goed smaken!


Wil je nog meer recepten met onkruid?

Wat te denken van:
Allemaal overheerlijk en gezond!
Let op dat je deze planten niet plukt vlak langs een drukke weg of op een plek waar honden worden uitgelaten. Een afgesloten (en verwilderde) tuin of park is wel een prima plek.

Laat je me weten als je dit een keer hebt klaargemaakt?
Ik ben heel benieuwd wat je er van vindt...….






zaterdag 26 maart 2016

Eetbare planten uit de natuur

Afgelopen weekend kon je me een (heel) klein rondje door het Westerpark zien lopen. Ik deed er bijna anderhalf uur over. Nee, gelukkig! Ik had geen enkel verstuikt en was niet door m'n knie gegaan.
Ik liep gezellig in een groep met een gids van het IVN mee. En op zo'n klein rondje bleek er ontzettend veel te zien. Zelfs nu al, in het vroege voorjaar als de plantjes aarzelend hun eerste blaadjes, stengeltjes of bloemetjes boven de grond uitsteken. Brrrrr...... het is nog een beetje koud!
En dan heb ik het nog niet eens over alle plantjes. Nee! Alleen de eetbare en eventueel geneeskrachtige kruiden en plantjes kregen onze aandacht.
En dat waren er, ja.... ik heb precies geteld, 18!
Een aantal kende ik goed, ook hun werking en gebruikswijze. Andere plantjes kende ik nog niet.
Geweldig dat al dat groen boven komt, om na een lange, koude winter de mens weer hoop te geven. En daarnaast beloven ze gezondheid en vitaliteit. Wie wil dat niet?! Maar je moet wel weten wat wát is. En dat was nu precies het doel van de wandeling.
Het thema van deze wandeling was "eetbare kruiden en planten uit de natuur".

Het IVN is een landelijke stichting en staat voor Instituut Voor Natuureducatie en duurzaamheid. Ze willen mensen betrekken bij de lokale natuur. Het doel is om met hun georganiseerde natuuractiviteiten te ontdekken hoe leuk, leerzaam, gezond en belangrijk de natuur is. Een echte, onvergetelijke natuurbelevenis!
Dìt was niet mijn eerste wandeling met het IVN en zeker niet de laatste. Het was leerzaam en om de informatie niet te snel te vergeten heb ik alle namen genoteerd en schrijf ik dit ook hier allemaal op. Mijn oudste dochter maakte de foto's.

Het eerste plantje waar we bij stil stonden was de sleutelbloem. Ik herkende de bladeren van een kamerplant, dacht ik. En ja.... dat klopte ook. De latijnse naam is: primula officinalis en bij tuincentra verkopen ze de doorgekweekte primula met grote bloemen.
Van deze sleutelbloem kun je thee trekken (je neemt de gele bloementros en overgiet die met kokend water)  die goed is tegen slapeloosheid en hoofdpijn. Verder werkt het bloedreinigend. Je kunt van de bloemen ook een wijn maken die goed is voor het hart.
Er werd door de enthousiaste gids een prachtige mythe bij verteld, waardoor het duidelijk werd hoe de sleutelbloem aan zijn naam komt. Over een schat in een rots en de sleutel die daar achter bleef....

Daarna zagen we het 'groot hoefblad'. Althans..... de bijzondere bloemen ervan. We konden nog geen blad bespeuren. Het groeide vlak langs het water. Van de wortel kun je thee trekken die zweetafdrijvend werkt en goed helpt tegen koorts. De grote bladeren (vers gewassen en geplet) kun je gebruiken als omslagen bij brandwonden en open voeten.



Op deze foto lijkt het wel een soort koraalachtige plant. Of iets voor in een surrealistische wereld zoals in de films van 'Lord of the rings'.  Fotografie by Faye.....


Toen zagen we het speenkruid. Uit de grond getrokken zie je de worteltjes die er inderdaad uitzien als speentjes. Zo komt 'ie aan z'n naam. Volgens mij kun je van de bladeren ook thee zetten, maar ik weet het niet meer precies.

We liepen langs look zonder look. Een plantje wat ruikt naar bieslook, maar geen familie is daarvan. Hoewel de blaadjes wel eetbaar zijn.


De brandnetel is een heel bekende en veelvoorkomende plant. Is 't ie bij jullie ook bekend als bloedzuiverend en lekker als 'groente'? Volgende week zet ik een recept van brandnetels op mijn blog.

Ik heb al brandnetelthee gedronken en dat is, zeker nu in het voorjaar, passend bij een bloedzuiverende, energie-gevende voorjaarskuur. Ik heb zelfs nog een flesje brandneteltinctuur in de badkamer staan. Goed voor mijn haar.....

Op de foto hierboven zie je ook het bekende kleefkruid, oftewel 'walstro' staan (latijnse naam: Galium). Dit kruid is eetbaar zoals je spinazie eet, je kunt er thee van trekken en zalf van bereiden. Walstrothee is tegen heel veel ziektes een probaat middel. Het is reinigend en werkt ook bij huidziektes. Wauw! Dat wist ik niet allemaal.......

Wist je dat braamblad ook geneeskrachtige eigenschappen bezit? Je kunt er thee van trekken en als je daarmee spoelt is het goed tegen keelontsteking en mondzweertjes.

Wat een mooi madeliefje, hier op de foto. Ze heeft haar blaadjes net open, al is het geen zonnige dag. 's Avonds sluiten de bloemblaadjes zich weer, als het donker wordt. Je ziet wat roods op het hart, dit komt doordat het een koude dag was. De plant scheidt dan het verwarmende antocyaan af, wat de rode kleur geeft.
Het madeliefje is eetbaar. Het bloempje staat decoratief in een salade en ook de blaadjes kun je daarin verwerken. Het helpt bij een snellere wondgenezing.
Let wel op waar je ze plukt. Het is niet fris als er ook honden in hetzelfde veldje worden uitgelaten......

Maar dit geldt voor alle kruiden en bloemen, natuurlijk!

Wist je dat het fluitenkruidblad ook eetbaar is? Dat had ik nog nooit gehoord. Oogst het fluitenkruidblad voordat hij bloeit. Dan is 't ie het lekkerst. Het is lekker in salades en in soep en de blaadjes lijken qua smaak een beetje op kervel........

De vlier komt als kleine plant ook al op. Het kan uitgroeien tot een soort boom, maar eigenlijk hoort hij thuis bij de struiken. De vlier gebruik ik al op vele manieren. Zo heb ik vorig jaar in de lente vlierbloesemthee, vlierbloesemsiroop en vlierbloesempannenkoekjes gemaakt. En van de vlierbessen  maakte ik in de nazomer vlierbessenlikeur, vlierbessensap, vlierbessensiroop en vlierkappertjes.....
Toen mijn lieve dochter dit vertelde, kreeg ik gelijk een uitnodiging om me aan te sluiten bij een werkgroep van het IVN...... wie weet doe ik dat ooit wel eens! De blaadjes kun je ook gebruiken om thee van te trekken. De hele vlier is geneeskrachtig, werkt sterk zweet afdrijvend en is een echt geneeskruid bij griep. Wat jammer dat mijn thee al op was in januari, toen ik eindelijk de griep kreeg......
Dit voorjaar nog wat meer bloesems verzamelen maar.......

We schuifelden verder langs 'nagelkruid'. De wortels geuren naar kruidnagel en je kunt er een geweldig tonicum van maken bij darmklachten. Het bevat bitterstof en looizuur, is pijnstillend en versterkend.

'Veldkers' kwamen we tegen.

Sleedoorn is een struik/boom en van de bessen kun je wijn maken.

Klein hoefblad is een geneeskrachtig kruid. Van de bladeren kun je prima thee trekken voor een slijmoplossende hoestthee. Je kunt van de bladeren omslagen maken tegen longkwalen en je kunt er zalf van maken.

De dovennetel is er in verschillende variaties. Je hebt ze met witte, gele of zelfs paarse bloempjes. Deze bloempjes zijn eetbaar en staan ook heel mooi in een salade of je bakt ze mee in een cake.

We liepen langs smalle weegbree. Hieronder zie je hem naast de paardenbloem groeien. Naast smalle, heb je ook brede weegbree. Het is een geneeskrachtige plant waarvan je de bladeren gebruikt om thee mee te zetten. Deze thee is goed tegen alle ademhalingsziektes, vooral tegen hoesten en astma (....) De bladeren helpen goed bij wondgenezing, gaan ontsteking tegen en genezen ook wespensteken.

Dit plantje kende ik helemaal niet. Nu maar hopen dat ik het herken, als ik het nodig mocht hebben!

De paardenbloem is iedereen wel bekend en hij is ook in zijn geheel eetbaar. De bladeren worden zelfs speciaal gekweekt en worden vervolgens verkocht als (de ietwat bittere) molsla. De paardenbloem helpt vooral bij gal- en leverziektes. Vorig jaar maakte ik paardenbloemenstroop. Erg lekker en tegelijk gezond!

Tot slot liepen we langs de meidoorn, een boom waarvan de bladeren, bloemen en bessen te gebruiken zijn bij hartklachten. Wil je de bessen eten, dan moet je ze na de vorst plukken of ze een nachtje in de vriezer bewaren. Dan zijn ze wat zoeter en lekker om te gebruiken.
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                Wat heb ik er veel van geleerd. Wat is er veel leerzaams in de natuur te ontdekken. Ik kan hier echt heel enthousiast over worden.
Kruiden die je kunt drogen om als een soort koffie te gebruiken, kruiden voor in de soep of salade, kruiden die je kunt roken (met een licht verdovende werking.....), planten die helpen tegen insectenbeten of brandnetelpijn, kruiden voor thee, kruiden met geneeskrachtige werking waar je zalf van kunt maken.
Wat is de natuur toch veelzijdig en boeiend. En we weten nog niet eens de helft!
Veel oude kennis is verloren gegaan....
Veel oude kennis is weer te vinden bij enthousiaste mensen die er voor gáán. Zoals de mensen die voor het IVN werken en weer heel veel oude kennis proberen door te geven. Met veel enthousiasme en liefde voor de natuur. Geweldig!

Na afloop was er nog een proeverij: heerlijke brandnetelkoekjes (jammer dat ze koud waren) die ik zeker ook eens ga maken. Het recept staat op de site van het IVN.  Toastjes met kruidenkaas of -boter met kruiden (ik weet niet meer welke). En..... een kopje warme brandnetelthee. Oh..... wat was het koud, die dag. Ik was verkleumd en zoiets warms geeft nieuwe energie......
Of kwam dat vooral door de 'bloedzuiverende'  werking van de brandnetel?! ;)


Nog een leuk verhaal en oude tip.
Hieronder zie je pitriet staan, met harde, rechte stengels.
Dit is niet eetbaar, maar je kunt er wel wat anders leuks mee.

Als je het buitenste groen eraf haalt, zie je een wit buisje aan de binnenkant. Het is mogelijk om dit er helemaal uit te trekken. Het lijkt op een soort rietje. 
  Het is vanbinnen hol en vroeger werd het gebruikt als lont voor een olielampje. Het absorbeert de olie en leidt die naar boven. Op die manier brandt het pitriet als een zelf 'gewonnen' lont.
Dat ga ik ook een keer proberen. Wat is dát grappig en leuk!


Ondanks de kou heb ik genoten van deze IVN -wandeling en ook de kinderen vonden het leuk.
Wat mij betreft zijn ze geslaagd in hun doelstelling. Het was een natuurbelevenis die leuk, leerzaam en gezond is en het belang van de natuur weer duidelijk naar voren bracht!

Gelukkig, dit jaar zijn er nog meer wandelingen of excursies kosteloos te volgen.
Laat je het me weten als je ook zo'n wandeling doet?!