Brandnetelsoep

Vandaag at ik óók een lekkere, verse groente, maar je komt hem in de winkel nooit tegen. Veel mensen met een moestuin noemen deze plant ook wel 'onkruid'. Wat? Onkruid?
Het is maar hoe je het bekijkt....  Wij aten vandaag  brandnetels!
En brandnetel kun je niet alleen prima eten, maar ook als medicijn is brandnetel ongekend. Letterlijk en figuurlijk!

De brandnetel groeit op stikstofrijke plekken. De brandhaartjes beschermen haar tegen volledige uitroeiing. Maar als meer mensen wisten hoe geneeskrachtig de brandnetel is, zouden we moestuinen vol met alleen brandnetels verbouwen!
Brandnetel begint precies op het goede moment te groeien: in het vroege voorjaar. Na een donkere, koude winter, waarin je lichaam hard heeft moeten werken om zware winterkost te verteren,  kun je nu de frisse, jonge brandnetels oogsten. Voor een gezonde, versterkende voorjaarskuur.

Wat kun je doen met brandnetels?

• thee van drinken ( zie hier voor de thee)
• gebruiken als groente in tal van gerechten
• een tinctuur van maken (heb ik gemaakt in januari),
• een voetbad nemen.....

Brandnetel bevat diverse vitamines, onder andere B en C en verschillende mineralen. De brandnetel is vooral bekend om zijn bloedzuiverende werking en het werkt bewezen goed tegen reuma.
Ze helpt tegen bloedarmoede, is bloed reinigend en bloedvormend,  ze voert water en urinezuur af. Geeft energie, bevordert de stoelgang, helpt tegen eczeem enzovoort, enzovoort. Ik heb nog geen kans gehad dit allemaal zelf te ervaren, hoewel ik daar ook wel weer gelukkig mee ben...... ;)
Wil je echt een voorjaarskuur doen? Drink dan elke dag twee koppen thee. Of van gedroogde blaadjes, of zó vers in je kopje!

Vandaag plukte ik, op de wijktuin - een schone plek - een heleboel brandnetels. Aan mijn handen zal ik voorlopig geen reuma krijgen, want ik pluk zonder handschoenen. Alleen de jonge toppen pluk ik,  vanaf  boven, zie foto. Dan voel je weinig tot geen prik. Weet je trouwens dat als je met de punten van het blad meegaat, het ook niet prikt? Alleen als je tegen de kartels ingaat, 'brandt' het je. En, als je 'brand' hebt, hoef je maar om je heen te kijken. In de nabijheid van de brandnetel groeit altijd een plantje, dat helpt om de pijn en prik weg te nemen. 
De toppen kun je oogsten zolang de brandnetel niet gaat bloeien. Gemiddeld is dat tot de langste dag van het jaar. Daarna zijn ze nog een korte tijd in de herfst te oogsten, als er weer jonge scheuten komen.   Zorg dat je altijd plukt op een plek waar geen honden worden uitgelaten en natuurlijk niet langs een drukke autoweg. Zelf vermijd ik ook kapotte blaadjes of blaadjes met vraat.
Na een half uurtje plukken, ging ik vanmorgen met een volle tas huiswaarts. Ik voelde me er echt rijk mee. Het kost niks en is zó gezond en zó lekker!
Ik maakte er vandaag brandnetelsoep van.
Mijn kinderen zijn támelijk normale kinderen: ze houden van snoep, patat en pannenkoeken! Maar deze soep vinden ze ècht lekker!!

Krijg je er ook al zin in?

Hier komt het recept:

Brandnetelsoep

Ingrediënten:

• 2 uien
• 4 el olie
• 100 g maisvlokken
• 1,5 l water
• 200 g brandneteltoppen
• 2 bouillonblokjes
• versgemalen zeezout
• versgeraspte nootmuskaat

Hoe maak ik het klaar:

Verhit de olie in een soeppan. Snipper de ui en fruit die in de olie. Voeg daarna de maisvlokken toe en het water. Breng aan de kook. Voeg dan de bouillonblokjes toe en laat 5 minuutjes koken. Was intussen de brandnetels in een vergiet onder stromend water. Je hoeft ze niet fijn te snijden, anders prik je je nog. Voeg de schoongewassen brandnetels toe aan de soep. Kook een paar minuten mee en haal daarna de pan van het vuur. Pureer met een staafmixer tot een romige, dikke soep.

Breng aan tafel op smaak met zeezout en nootmuskaat.

Wij eten het als maaltijdsoep en doen er stokbrood met kruidenboter bij.

Dit is mijn favo recept voor brandnetelsoep.
Kun je geen maisvlokken vinden of vind je dat niks?
Gebruik dan aardappels of volkorenmeel om de soep te binden.

Vandaag kookte ik extra veel soep: ruim vier liter! Ik had zóveel brandnetels geplukt!
Ik heb zelfs nog over. En die blaadjes droog ik in mijn droogkasje voor thee.

Morgen wordt het koud en regenachtig, is de voorspelling. Dus een lekker soepje is dan welkom!

Laat je het me horen, als je ook iets met brandnetel hebt durven klaarmaken?!

Lentestamppotje met raapsteel

Yes! Vanavond oogstte ik mijn allereerste lentegroente: raapstelen! Wat een heerlijke, frisse groente!





















Raapsteel is geen vergeten groente, maar een redelijk nieuwe groente. Bij raapsteel oogst je de blaadjes, maar als ik ze verder uit elkaar had gezaaid, had ik de wortels kunnen oogsten. Die heten  meiknolletjes en dat is familie van de koolraap. Het is een gezonde groente: de blaadjes bevatten extra veel vitamine C. Het is een vochtafdrijvende groente, die onder andere helpt bij blaasontsteking, nierstenen en eczeem......

En op deze zonniger-wordende middag, smaakte het me heerlijk in een voorjaarsstamppot. Na alle overdaad van gisteren, is dit precies waar ik behoefte aan had.
Bij elkaar sneed, beter gezegd, knipte ik ruim 400 gram raapstelen uit mijn kas.
En dit deed ik, terwijl de aardappels al op het vuur stonden.

Een half uur later zaten we al aan tafel.
Hoe vers wil je het hebben?
Nou, ik verzeker je: dit proef je!

Ik zal mijn recept met je delen. Als je verse raapstelen  kunt kopen op de markt of in de winkel, smaakt het op deze manier super!

Lentestamppotje met raapstelen

Ingrediënten:

• 1250 geschilde aardappelen (biologisch)
• 400 g verse raapstelen
• 200 g harde geitenkaas
• 1 rode ui
• scheutje sojamelk ongezoet
• zeezout en versgemalen peper

....een vergiet vol.....

Hoe maak ik het klaar:

Snijd de aardappels in stukken en kook in een klein laagje water gaar, in ongeveer 20 minuten. Snipper het uitje en fruit het in een klontje boter.

Giet de aardappelen af en stamp ze fijn. Maak de puree smeuïg met een scheutje sojamelk en een klein klontje roomboter. Breng op smaak met versgemalen zeezout en peper. Ik raspte ook nog een beetje nootmuskaat erboven. De harde, Hollandse geitenkaas snijd ik in blokjes en roer ik door de puree. Ondertussen was ik de superverse raapsteeltjes. Deze hoeft niet speciaal gesneden te worden, zo zacht is ze.

Ik roer de gefruite ui en de rauwe raapstelen door de puree. Even doorwarmen en direct serveren.

Een heerlijk verse raapstelenstamppot!

 

Heb jij wel eens raapstelen gegeten?

Hoe eet jij ze graag?

Mijn moestuin (13)

De afgelopen week had ik twee tuindagen ingepland. Moet net kunnen, met al dat werk dat ik te doen heb. Dat dacht ik, met de hele week al een ziek kind om me heen. Maar soms lopen dingen toch weer anders. De andere afspraken die er gepland stonden, liepen nogal uit.....
En er kwam bezoek! Heel gezellig! Maar mijn werk schoot er daardoor wat bij in. Dus ik heb weinig gedaan in de tuin, deze week.
Mijn weekthema is dus beperkt:

Harden en verplanten

Harden van plantjes is heel simpel. Als ze te lang, warm binnen staan (op de vensterbank boven de verwarming) gaat het plantje heel snel groeien. Lange stengels, snel blad. Maar de snelle groei zorgt voor slapheid van de stengel. Harden is dan niet anders dan de plantjes (langzaam) te laten wennen aan koudere temperaturen. Dat deed ik door de sla en de peultjes in mijn kas te zetten. Overdag warmt het daar lekker op, maar 's avonds zakken de temperaturen naar bijna de gewone buitentemperatuur.

Mijn potje basilicum staat ook al in mijn kas, maar door het harden krijgen sommige blaadjes wat bruine vlekjes. Je merkt dat de blaadjes zich verdikken, steviger worden.
En dat is nu precies de bedoeling!

Vooral de peultjes moesten nodig harden. Die groeiden zo hard binnen. Vorig jaar had ik de peulen direct buiten in de grond gezaaid, maar doordat vogels dol zijn op de kleine, lichtgroene puntjes die net boven komen,  hield ik er niet veel van over. Ik wil ze volgende week in de tuin zetten..... Uiteraard met een net erover.

Hier staan ze naast de sla, die al bijna uit de pot, in de volle grond kan.

Hier staat al een aardig kropje. Naast de net gezaaide pluksla. Die is in verhouding nog heel klein.

De sla is al goed gehard en zo in de volle grond, gaat het groeien hard. Zeker met de langere dagen en de hogere temperaturen.

Ja, met biologisch tuinieren is het zéker geduld hebben.....

Veel gezaaide plantjes groeien goed en worden binnen al groot. Vooral de tomaat wordt lang en groot. Tijd voor een nieuw potje.

Daar krijgen de wortels weer de ruimte en kan de plant beter groeien.
Ook de kleine slaplantjes verplant ik.

Hierboven de rode pepertjes plantjes.

Zou ik dit jaar zo'n grote oogst krijgen, dat ik een keer zelf sambal kan gaan maken?

Het is nu ook tijd om plantenbakken en hanging baskets te vullen. Ik had een tray vol viooltjes gekocht en ging daar ook lekker mee aan de slag.....

Als het erg koud is en de grond te nat, dan stellen we het zaaien en planten gewoon een dagje, of een paar dagen, uit. Tuinieren is immers letten op het weer en meebewegen in het ritme van de natuur.....

Wat ik deze week niet gedaan heb, komt volgende week wel weer.
Maar wat ik niet doe, is een strak tuinplan maken. En dat ga ik niet doen ook. In mijn hoofd heb ik een globaal idee, maar omdat ik alles zaai, weet ik van tevoren nooit wat er allemaal opkomt. Soms heb ik een giga opbrengst, soms groeit er niets.

  

Verder bewonderde ik wat allemaal gegroeid is in mijn kas. En ik wéét het..... volgende week ga ik óógsten! De eerste lentegroentes, vers uit de tuin, vers op je bord!

Ik kan me er nu al op verheugen!!

Een echte parel

Nog één nachtje slapen en dan ben ik jarig! En ik verklap nu alvast  'my guilty pleasure'......  ik vind het nog steeds heel leuk om cadeautjes te krijgen! Al doe ik tegelijk veel moeite om mijn huis te ontspullen. ........ Oeps: beetje tegenstrijdig.

Ik kreeg, vier dagen voor mijn verjaardag een heel bijzonder en mooi cadeau van mijn zus. Zó bijzonder dat ik het hier laat zien.

Ik kreeg dit doosje: links een blikje zeewater met daarin een kleine schelp en rechts een zilveren hanger aan een zilveren kettinkje.

Heel intrigerend.... zou daar, in die oesterschelp, een parel zitten?
En zit er ook nog een levend weekdier in? Of is 't ie al lang dood?

 

Een echte parel wordt gemaakt door het weekdier in de oesterschelp. Door pijn en moeite heen, wordt de parel gevormd. En dat kan jaren duren. Vandaar dat parels zo duur zijn!

 Het begint met een kleine, scherpe zandkorrel die binnendringt in de schelp. Dit doet het weekdier pijn. Hij krijgt de pijn niet anders weg, dan een zacht, parelmoerachtig laagje om de zandkorrel heen te maken. Maar het blijft in de weg zitten en steeds opnieuw maakt het weekdier een nieuw, glad gepolijst laagje om die stekende, pijnlijke zandkorrel heen.

Tot er een mooie, gladde parel zich heeft gevormd in de schelp bij het weekdiertje.

Dit bijzondere verhaal kende ik wel, maar opeens krijg ik zo'n cadeau in handen. Moet ik de parel gaan zoeken? 

Het is toch zeker een grapje dat er nog een levend weekdier in de schelp zit? 

Dekseltje eraf om te gaan ontdekken..... 

Mijn zus weet van niks......

De schelp zit dicht. Potdicht! 

Iets of iemand   houdt   de   schelp   dicht.....

Ik krijg hem niet open met mijn vingers, ook niet met mijn nagels ertussen. 

Er breekt een randje af...... 

Uiteindelijk..... met wat meer kracht en geweld, krijg ik een opening.

Wat ik dan zie, beneemt me de adem..... er zàt een schelpdier in!

En nu is 't ie kapot! Ik voel me schuldig........

Tegelijkertijd geeft het diertje zijn schat prijs.

Wauw!! 

Een echte parel! Gevormd door het diertje, gedurende een lange, lange tijd van pijn en ongemak.

Wat is 't ie mooi!

Een parel met twee randjes  rondom (het diertje was nog bezig) en mooi lichtroze van kleur 

Deze parel past in het hangertje van de ketting. 

Ik ben er blij mee, maar denk nog wel aan het arme weekdiertje.....

Wat een bijzonder lief, mooi en symbolisch cadeau!

Zonder pijn, geen parel!

Zonder verdriet, geen schoonheid!

En echte schoonheid (een mooi karakter!), zit van binnen!

De les die de parel me leert.....

Ik ga deze bijzondere ketting veel dragen!

Mijn stadskippen!

Kippen houden middenin de stad. Kan dat? Ja, hoor: dat kan!
Ik wilde al eerder een bericht wijden aan mijn kippetjes, want dankzij hen, heb ik een geweldige eiervoorraad. Net voor Pasen bijna 50 stuks (inclusief een gekregen doosje van de winkel)
Mijn zoon zei: "mam, we moeten echt eieren gaan eten. Alle doosjes zitten vol! "   "Geen probleem,  kind, Pasen komt eraan!"
Leuk en lekker: zulke verse eieren! De meeste kippen beginnen  in het voorjaar eieren te leggen. Onze kippen begonnen nèt voor de kerst. En ik gaf ze géén kunstlicht, hoor!

Ondanks dat ik ze de hele winter  niet bijster veel ruimte heb kunnen geven.

Zo zag het hok er vorig jaar nog uit, maar nu staat het op instorten. Het wordt echt een bouwval. En de ruimte is voor zes kippen ècht te klein!

De kuikens zijn errug groot gegroeid........
Ik was niet zo kieskeurig met het kopen van kuikens, nà een mislukte broedperiode van onze eigen kip. Het zijn dus grote legkippen geworden.......

Er is een nieuw hok-in-de-maak, maar dat is deels mislukt. Het wordt  ècht heel speciaal.... maar daar volgt nog meer over....

Gelukkig, net voor Pasen kregen onze kippetjes toch meer ruimte. Een deel van de tuin is voor ze afgezet en een deel van het hok is weg.....

Hier kun je de lijn van de dakrand nog zien, van het deel dat is weggedaan.
Het hoge gedeelte van het hok is gebleven, ze kunnen er zelf in en uit lopen, zowel naar boven als onderin.

Vanaf ons woonkamerraam is er een hek geplaatst, naar het hek aan de voorzijde van de tuin. Dit is schuin geplaatst, waardoor ze ongeveer 12 m2 tuin krijgen.

  

We hebben in totaal zes kippen: vijf hennen en een haan.

Het zijn drie grote kippen (de kuikentjes), één krielkip en een serama haantje en hennetje; formaat halve krielkip.

We houden niet van standaard kippennamen, dus bij ons heten de dames:

Popcorn, Lispeltuut, Dramaqueen, Goudhaantje en Zazu. Onze man heet Pepper.

Helaas, volgens de normen van het biologische keurmerk, zijn het, ook al krijgen ze 12 m2 tuin, nog geen biologische kippen. Ze hebben dan namelijk 4 m2 per kip nodig, oftewel het dubbele..... 

Wil je meer informatie over het houden van kippen in de stad? Denk je erover om zelf kippen aan te schaffen? Dan kan ik het niet beter verwoorden dan hier:  over de biologische stadskip  beschreven staat.  Een heel informatief en inspirerend blog.

Het enige waar ik anders over denk, is dat je wèl een haan kunt houden in de stad.

Ik was een aantal jaar geleden bij een kinderboerderij en dat werd een bijzondere ervaring! Toen ik in de grote stal liep, met metalen dak, wandelde er een haan rond, die tot aan mijn knieën kwam: gróót beest! Op een gegeven moment begon hij te kraaien en werkelijk: horen en zien verging!  Het was een machtig geluid en dat werd nog weerkaatst door het metalen dak.

Nù, zo'n haan moet je natuurlijk niet in je (stads)tuin houden.

Maar als je, zoals wij, kiest voor een Serama haantje,  is het een heel ander verhaal.

Deze maakt zelfs minder geluid dan de kippen, zo bescheiden is zijn klankkast. En de dames kip vinden het wel fijn: een man die voor ze zorgt, ze beschermt en de lekkere hapjes voor ze opzoekt. En een haan bij de kippen zorgt voor minder ruzie bij de dames, de pikorde ligt vast. Er wordt voor ze gezorgd!

Het woord 'hanig' of 'haantjesgedrag'  herken ik niet bij ons haantje. Hij is vooral heel lief voor zijn vrouwtjes. En vindt hij een lekker hapje: dan eet hij het niet zelf op, maar geeft het aan zijn lievelingsvrouwtje. Zelf eet hij als laatste.

En natuurlijk krijgen we bevruchte eieren. Vorig jaar is het niet gelukt om zelf kuikentjes te krijgen, hoewel één kip echt haar best deed met broeden. Maar het moet mogelijk zijn! Wie weet, volgend jaar weer eens proberen. Nu zit het binnenhok en de loopruimte in de tuin even (over)vol!

Twaalf vierkante meter: dat is toch aardig scharrelen. Hoewel kippen eigenlijk de hele dag door moeten  kunnen eten. Gewoon kleine beetjes, lekker scharrelen en rommelen, af en toe een uitdaging krijgen..... We doen ons best voor ze.

  

Hier zijn ze nog verbaasd en tevreden, maar een dag later willen ze nog meer de ruimte....

Ze vliegen gewoon over het hek heen! 

Gaas wordt vastgezet met tie-rips en het hekje in het midden geeft toegang om de eieren te rapen, water te geven en het binnenhok te inspecteren. Eén van de kinderen heeft als taak om voor de kippen te zorgen. Een hele verantwoording, die ik soms overneem en natuurlijk in de gaten houd. Maar wel belangrijk om op deze manier verantwoordelijkheid te leren dragen!

  

Het hek is gemaakt van gaas wat we vonden op de tuin en bij het grof vuil. De palen zijn stukken, die over zijn van de poort.

De randjes gaas bovenop het hek zijn bedoeld om de kippen geen 'landingsplek' te geven, als ze erover heen willen vliegen. Want dat is ook niet de bedoeling!! 

Ze probeerden het natuurlijk op dag twee al uit, maar nu wordt het ze moeilijker gemaakt.

Hier zitten ze al lekker op stok!

De voerbak hangt binnen, zodat er geen regen in kan komen.

De waterbak die eerst altijd werd omgegooid, is nu een oude pan. Gaatjes erin, kettinkjes van een hanging basket erdoor en hun waterbak hangt. Met regen krijgen ze alleen maar meer..... 

Nog een natuurlijke zitstok in de tuin

Wat wil een kip nog meer.....

En wij?

We  krijgen elke dag lekker eieren!

Als het goed is van tevreden scharrelkippen.....

Bananenberkensap en studentenhaver

Daar staat die grote fles met helder, 'levend' berkensap in mijn koelkast.......  uitnodigend te wachten tot ik er wat mee zal doen.
Iedereen proefde er wat van en vond er wat van.

Mijn kleine meid is deze week ziek thuis: koortsig, moe en nog steeds zwaar verkouden. Zij heeft zéker versterkend berkensap nodig! Het zal de peuterpuberteit nog wel zijn, maar als mama zegt dat het goed voor haar is, moet ze het juist niet hebben. (grrrr...... al die gezonde tips in de wind slaan, vandáár dat ze ziek is!)

Wat mevrouwtje lekker vindt, is gedroogd fruit, vooral in de vorm van rozijnen. En  noten. 
In mijn basisvoorraad hoort een zak biologische, rauwe, ongebrande amandelen thuis. En ik heb nu ook een grote zak paranoten in de kast. Samen met mijn voorraad in de herfst gevonden hazelnoten en walnoten, geeft dit een lekkere mix met rozijnen.
Juist ja, studentenhaver! Maar dan biologisch en in de verhouding die ik lekker vindt. En zonder pinda's, want dat zijn geen noten.....





Maken jullie dit wel eens zelf? Het is heel geschikt voor vegans, want noten bevatten veel eiwitten en gezonde vetten. Als ik het eet, doe ik het altijd 's morgens, wat past bij m'n fruitontbijt.
Maar vandaag maakte ik het voor de kleine zieke en ze hielp zelf goed mee.

Ziet er toch uitnodigend uit? Heerlijk!

En dan vind ik er het volgende drankje wel goed bij passen:

 Bananenberkensap

Ingrediënten:

• 2  bevroren bananen, die heb ik meestal wel op voorraad in de vriezer liggen
• 700-750 ml berkensap

Hoe maak ik het klaar:
Vries de avond van tevoren twee (over)rijpe bananen in, zonder schil! Verder heel simpel: snijd de bevroren banaan in stukjes en pureer het met een staafmixer tot een smeuïge drank.
Ben je een echte zoetekauw? Voeg nog een theelepeltje ahornsiroop toe.

Genoeg voor 3 -4 glazen

Heb je geen berkensap en lijkt dit je ook lekker?
Vries de avond van tevoren twee (over)rijpe bananen in, zonder schil!
Neem gewoon kraanwater en voeg er voor het 'zoete' nog een lepel ahornsiroop aan toe.



Klaar is je bananensapje. Heerlijk dorstlessend en kinderen zijn er dol op.

Behalve dan mijn zieke kleutertje natuurlijk........

 

Kom in de kas!

Misschien staat het al genoteerd in je agenda, misschien is het je tot nog toe ontgaan.... maar het eerste weekend van april wordt het "Kom in de kas" publieksevenement georganiseerd in het Westland.
Je bent bij verschillende tuinders welkom om in hun kas te kijken.
Er worden activiteiten georganiseerd voor het publiek, maar vooral wordt je geïnformeerd over waar je eten vandaan komt en wat er voor nodig is, voordat het op je bord ligt.
Leerzaam, interessant en leuk, ook voor volwassenen!

Om daar bij aan te sluiten, vind ik het wel een leuk idee om de trouwe lezers van mijn blog uit te nodigen om in mijn (piepkleine) kassen een blik te werpen.
Niet allemaal tegelijk natuurlijk.

Ik heb voor de eerste drie belangstellenden een mooi tomatenplantje klaar staan.
Wie het eerst reageert..... wie het eerst komt.....

Het lijkt me leuk om elkaar te ontmoeten, dus als je geïnteresseerd bent in moestuinieren en als je in de buurt woont:  welkom! Op zaterdag 2 april van 11.00-12.00 en zondagmiddag van 14.30 - 15.30 uur
We kunnen informatie en plantjes uitwisselen, tips en trucs voor het komende tuinseizoen en je kunt alles bekijken. Ook heb ik zaad over..... van allerlei soorten planten. Van tomaat, wortel tot bloemkool. Het goede nieuws is, dat het in april de juiste tijd is, om dit te gaan zaaien.....
Stuur even een mailtje, reactie of berichtje via FB.

En natuurlijk wil ik de 'echte' tuinders jullie aandacht niet ontnemen, dus kijk gerust even op de site van  kom in de kas........