Mijn moestuin in februari (18)

Heerlijk! Het zonnetje schijnt en lokt ons naar buiten, de tuin in. Nu is het nog geen voorjaar, maar die uitnodigende blauwe luchten zorgden er wel voor dat ik mijn tuinspullen tevoorschijn haalde.

Okay, het is nog best koud buiten, maar ook binnen kun je al voorbereidingen treffen.

Je kunt natuurlijk nog een maandje wachten, maar wil je in het voorjaar al kunnen oogsten, moet je toch in februari al in de moestuin aan de slag.
Ik moet zeggen, bij mij begon het na m'n griep ernstig te kriebelen. De lente kun je niet afdwingen, maar plannen maken  kan altijd.

Deze week ben ik echt gestart, met hulp..... maar wat voelt dat goed!

Ik heb binnen en buiten gewerkt, plannen en lijstjes gemaakt, gezaaid, gesnoeid en je gelooft het of niet: geoogst!! Wel behoorlijk alternatief, maar voor de meeste mensen binnen handbereik.

Ik had bedacht dat ik mijn eerste moestuinblog zou schrijven als de sneeuwklokjes in mijn tuin bloeien. Nu, dat doen ze alweer een poosje, dus bij deze de eerste tuinbelevenissen van 2018. 

Binnen, aan de eettafel, ben ik begonnen met een -voorlopig- tuinplan. Ik pakte mijn schriftje erbij en al het zaad wat ik vorig jaar al gekocht had of nog over had. Zelfs op vakantie heb ik een leuk zakje zaad gekocht, wat me nu al mooie herinneringen oplevert.

Ik heb een lijst gemaakt wat ik dit jaar niet in de tuin wil.  Dat is makkelijker dan wat ik wel wil, want die lijst is veel langer. 

Omdat mijn oogst van aardappelen en tomaten tegenviel en ik bang ben dat de aardappelziekte Phytophthora in de grond komt, (of al zit) ga ik die dit jaar niet zetten. Ook alle koolsoorten boycot ik dit jaar. Omdat ik biologisch tuinier en op geen enkele manier spuit tegen ongedierte, zit de beruchte witte koolvlieg volgens mij al in de grond. En die blijft er ook wel even zitten....... 

Pepertjes zal ik om een andere reden niet zaaien dit jaar: ik heb nog een hele voorraad pepertjes in de vriezer, twee potten gedroogde chilipepers en een aantal potjes zelfgemaakte sambal. Zó heet eet ik het nu ook weer niet!;)

Maar er blijft nog genoeg over, hoor! Als je me al een tijdje volgt, weet je dat ik dit jaar sowieso een paar nieuwe dingen ga proberen. Tarwe (van de molenaar gekregen!) en Kardoen horen hierbij.

Begin april ben ik jarig en voor datgene wat ik nog mis, heb ik nu gelijk een mooi verlanglijstje.

Het liefst stap ik helemaal over op biologisch zaad, maar om nu alles weg te gooien wat ik nog heb gaat me iets te ver. Waarom ik biologisch zaad wil, daar kom ik later nog op terug.

Oh ja.....

Heb jij ook een moestuin of wil je er één gaan beginnen?

Ik heb zaad over en klaarliggen voor wie er interesse in heeft. Reageer als je graag:

• rode peper
• witte kool
• bloemkool
• peulen
• spitskool
• boerenkool
• Chinese kool

wilt hebben, gratis! Ik kan het ook opsturen.

Mijn leukste lijstje is wel wat er nu in februari al gezaaid kan worden.

En ik moet zeggen dat ik zelf verrast ben, doordat er in februari al zoveel groenten gezaaid kunnen worden, ook buiten in de volle grond!

Ik bedoel..... de tuin zag er nog niet zo lang geleden zó uit!

En sneeuwen kan het natuurlijk nog steeds in februari!

Wat kan er nu al de volle grond in, gewoon buiten dus:

• tuinbonen
• knoflook
• doperwten
• peulen
• raapstelen
• spinazie
• zomertarwe
• krootje (rode biet) 

Veel hè?!

Deze plantjes kunnen tegen een matige vorst, ook al zijn ze klein en in de groei.

Het lijkt voor de groei belangrijker dat de dagen lengen en dat er meer uren daglicht zijn. 

De temperatuur speelt zeker mee, maar voor bovengenoemde groentes maakt dat minder uit.

Maar nu de tuin.....

Wát winterklaar?!
Die stap heb ik overgeslagen....... nu maar gauw voorjaarsklaar maken, dus.

En gelukkig kwam er deze week een vriend langs.

Hij had beloofd me in de tuin te komen helpen en dát deed hij!

Hij stond woensdagochtend voor m'n neus en 's middags in de tuin.

Hij heeft ongeveer de helft van de tuin omgespit.

Niet te diep, want hij wordt maandag alweer gefreesd door mijn behulpzame tuinbuurman.

Maar het ziet er al een stuk beter uit.

Dan rest mij alleen nog het onkruid (vooral dat strekgras) eruit te vissen, met wortel en al.

En zaad en plantjes kunnen de grond in!!

Ik kan bijna niet wachten!

En ik merk dat m'n lichaam er weer aan went om buiten te zijn.

In het begin had ik het nog koud, maar ik werd van de inspanning vanzelf warm.

Terwijl Arnoud aan het zweten en spitten was, snoeide ik de frambozen kort.

Had allang moeten gebeuren, maar omdat er nog geen groei in zit, kan het vast nu ook nog.

En hier word ik altijd zó blij van......  Zie je wat dit is?
Die eerste, rode-roze  puntjes die uit de grond steken?
Dat is rabarber!
Ik maak er steeds meer lekkere dingen van, zoals jam, taarten, cake, ijs, limonade, likeur en chutney.
Gelukkig heb ik zo'n acht planten staan.
Rabarber kan zo'n jaar of tien op dezelfde plek blijven staan.

Achter en in de kas haalde ik het onkruid weg. 

Toen ik in de kas was, viel mijn oog opeens op de thermometer in het hoekje.

Wow! 

In de kas was het gewoon opgewarmd tot 20 graden door het zonnetje...... heerlijk!

Waar ik het ook warm van kreeg waren de brandnetels.

Ze groeien op wortelstokken die hardnekkig overal tussendoor groeien.

Ik trekken en trekken.......

Mijn polsen werden rood en branderig.

Want tussen tuinhandschoen en jasmouw was een stukje huid onbedekt.

Ondanks dit 'ongemak', houd ik van de brandnetel.

De hele plant is geneeskrachtig, van blaadjes tot......

wortels. Ik nam ze gelijk mee als oogst en goed gewassen, zien brandnetelwortels er zó uit.

Wat doe ik hier nu mee?

Ik snijd ze in kleine stukjes en zet ze in de alcohol.....

Huh? 

Ja en in deze blog schrijf ik hoe ik van brandnetelwortels haarlotion maak.

Misschien is het ook wat voor jou?

Mijn haar is er voller door geworden..... :)

Ik vergeet bijna een lijstje.

Wat kun je nog meer zaaien in februari, al is het niet in de volle grond?

• sla
• ijsbergsla
• prei
• aubergine
• tomaten (oké, een paar planten dan)
• bleekselderij
• knolselderij

Sla kan goed tegen kou, maar zet ze pas in maart in de kas (koude bak) buiten.

Wist je dat sla geen echte zomergroente is? In de zomer is het te warm voor sla, ze vormt dan geen krop.

Over de kas gesproken........ Ik had daar wat knoflook geplant en veldsla gezaaid.

Op een middag stond de deur op een kier open en mijn kipjes liepen buiten te scharrelen. Ik was een uurtje weg en wat hadden ze ontdekt? Dit warme, droge plekje.....

Alles was grondig omgewoeld door hun gescharrel en de  stofbaden die kippen regelmatig nodig hebben!
Ach, die veldsla wordt helemaal niks meer........

Ga ik er nu maar raapstelen zaaien.

Hoewel me dit wel op een idee brengt. Als ik een stuk grond wat losser omgewoeld wil krijgen, moet ik mijn 'graafkippen' meenemen;)  Natuurlijk niet, als er ook maar iets gezaaid of in geplant staat.........

Sinds twee jaar koop ik bewust biologische potgrond voor mijn zaaigoed.

Het is wel logisch dat plantjes beter groeien op een goede ondergrond: een rijke, bemeste en natuurlijke grond wil ik ze graag geven.

En gelukkig! Het is dit jaar, voor al die mensen met tuinkriebels, al vroeg te koop bij de Natuurwinkel.

En dit is mijn nieuwe plekje: een pottafeltje -in de ochtendzon- met ruimte genoeg om aan de slag te gaan.

Ik begon met de tuinbonen.

Voor het eerst heb ik ze als zaad gekocht. Ik zette ze twee nachten in de week in een bakje met water.

Mijn zoon vroeg zich al bezorgd af, hoe we die rare, grote bonen moesten eten......

Er staan namelijk wel vaker bakjes op het aanrecht met bonen in de week en die worden de volgende dag in een maaltijd verwerkt.;)

Maar deze bonen  werden gezaaid, voor een, hopelijk nog veel grotere opbrengst.

De kiemperiode is ongeveer 14 dagen, dus nog even wachten........

Ik maakte zelf potjes van krantenpapier.

Dit dient twee doelen: recyclen en het minder gebruiken van plastic. Tegelijk staat het ook decoratief.

Ik zette ze in de koude kas. 's Nachts kan het daar gewoon vriezen, maar met het zonnetje, warmt het overdag al lekker op.

Nog 14 daagjes wachten......

In de tuin zag ik een verrassing..... de spinazie groeide met frisgroene blaadjes opnieuw, of misschien moet ik zeggen: nog steeds.

Ik oogstte een bodempje jonge, groene blaadjes.

 

Precies genoeg voor een eerste, lekkere, groene lunchsalade.  Klik op de link voor het recept.

Hij smaakte me voortreffelijk.

Daar wil ik meer van!

En dat is de reden dat ik nog lang niet klaar ben in mijn tuin.

Heb jij ook al de kriebels gekregen?!

Zelf bounty's maken

Ik verklap jullie vandaag mijn quilty pleasure: ik ben dol op bounty's! Heerlijk...... kokos met een omhullende laag chocolade!

Nu eet ik ze erg weinig, zelfbeheersing redt me!

Maar bounty's kun je dus ook zelf maken: met maar 4(!) ingrediënten en zonder toegevoegde suikers. Ik weet niet hoe lang het me nu nog blijft lukken om ze met mate te eten!

Ze zijn namelijk overheerlijk en toch gezond, zo zelf gemaakt!

En het zelf maken kost niet veel tijd.

Maar het belangrijkste: voor het echte zomergevoel met wuivende palmbomen, 

hoef je enkel maar een hapje te nemen.:) 

Wie wil dat nu niet?!

Bounty's

               voor ong. 7 stuks

Ingrediënten:

• 150 geraspte kokos
• 2 el + 2 tl  kokosolie 
• 2 el honing of agavesiroop
• 75 g pure chocolade (let op het  Fair Trade keurmerk)

Hoe maak ik het klaar:

Doe de geraspte kokos met 2 eetlepels kokosolie en de honing of agavesiroop in een keukenmachine. Vermeng deze ingrediënten tot ze als een bal aan elkaar plakken. Agavesiroop is zoeter dan suiker, je hebt dus maar een klein beetje nodig.

Neem een klein cakeblik of andere rechthoekige vorm en bekleed deze met bakpapier.

Schep hier het kokosmengsel in en strijk het mooi glad. 

Zet de vorm een half uurtje in de vriezer.

Nu kun je de chocolade au-bain-marie verwarmen.

Breek de chocolade in stukjes in een kom, zet deze kom in een pannetje met heet water op het vuur.
Voeg ook de twee theelepels kokosolie toe.

Roer totdat de chocolade gaat smelten. 

Haal het kokosmengsel  - de bountyplak - uit de vriezer.

Je haalt het gemakkelijk uit de vorm, met het vetvrije bakpapier.

Het 'moeilijkste' komt nu: snijdt de kokos, zonder dat de plak overdwars breekt, in repen.

De gesmolten chocolade gaat er nu omheen.

Dat kan op verschillende manieren, experimenteer om te kijken wat jou het beste afgaat.

Houd ze niet vast met je handen, maar klem ze bijvoorbeeld tussen twee eetstokjes, lepels of gebruik een tang. Je kunt ze nu in de hete chocolade dopen en rondwentelen of de chocolade erover heen scheppen of schenken. Werk plekjes die niet zo goed bedekt zijn, bij.

Leg de bounty's op vetvrij papier en laat ze in de koelkast opstijven.

Drizzle er daarna eventueel nog wat extra gesmolten chocolade overheen,

voor een mooi effect.

En dan is het tijd voor die eerste hap......

Ogen dicht en denk aan zonovergoten stranden, azuurblauw water en kokospalmen.

Mmmmm!

Een feestje, deze zelfgemaakte bounty's!

Enneh.... mijn kinderen redden me. Ze zijn dol op deze bounty's!

Leuk weetje:

Mijn naam, Tamar, betekent palmboom.

Ah....... daar komt mijn liefde voor kokos vast vandaan!

Stompkaarsen maken

Zó leuk! Ik maakte zelf kaarsen; rustieke, mooie stompkaarsen!
Stompkaarsen die ook echt goed opbranden.
Het was al weer en paar jaar geleden dat ik voor het laatst kaarsen maakte.

Terwijl ik net aarzelde of ik er nog wel aan zou beginnen - iets met teveel hobby's enzo - ben ik over dit resultaat.....

erg tevreden. Zelf gemaakt!!

Eigenlijk wilde ik in november kaarsen maken, je weet wel: net op tijd voor Advent en voor de Kerst. Maar dat lukte me dus niet!

Maar dit resultaat vind ik verbluffend en dat niet alleen, ik vond het ook erg leuk om te doen.

Heb er een dag voor uitgetrokken, maar dan heb je ook wat.

Ik ga dit jaar vast vóór Kerst nieuwe kaarsen maken.:) 

Weet je dat het zelf maken van kaarsen vrijwel gratis is?!
Je recyclet namelijk de was van oude kaarsen, door oude kaarsstompjes te bewaren. Vraag ook
anderen voor je te sparen ;)
Deze restanten smelt je om, giet ze in een mal, voegt een lont toe en dat is het eigenlijk al in een notendop. Lonten kun je heel goedkoop per meter kopen, maar je kunt ook oude lonten recyclen of zelf lont maken, bijvoorbeeld door ze te haken van katoen.

Kaarsen maken: het is niet zo moeilijk, je moet het alleen even weten.
Oh ja, er zijn bronnen die beweren dat kinderen hierbij goed kunnen helpen, maar  gesmolten kaarsvet is gloeiend heet. En bij stompkaarsen moet je dit kaarsvet gieten..... daar wil je geen ongelukjes mee.
Ik zou het je niet aanraden.

Werkwijze stompkaarsen maken

Benodigdheden:

• kaarsstompjes in allerlei kleuren en maten
• kaarslont
• chipskokers (bijv. van Pringles) of andere vormen die je als mal gebruikt
• lege blikken
• zeef
• maatbeker
• satéprikkers
• knijpers of plakband
• hamer 
• één spijkertje
• borduurnaald
• bevroren koelelement

Werkwijze:
Het belangrijkste, kwam ik ook nu weer achter, is dat je heel netjes werkt òf de keuken van tevoren beschermt tegen druppend of spetterend kaarsvet. Je werkt rondom het fornuis omdat je de was au-bain-marie moet smelten. Ik dekte het fornuis en het aanrechtblad ernaast af met aluminiumfolie. Werk dus alleen daarboven;).
Zet een pan halfvol water op het vuur en zet daarin de blikken.

Twee kleine pannen kan handig zijn, één grote pan kan ook, maar let op dat de blikken niet omkiepen en er water bij het kaarsvet komt. Dan branden de kaarsen echt minder goed :(

Het is handig om een paar verschillende blikken te hebben, zodat je de kaarsrestanten  per kleur kunt smelten. Kleuren mengen gaat heel goed, dus bedenk welke kleur je graag wilt.....

Laat al het kaarsvet smelten. Prepareer ondertussen de mallen.
Ik gebruikte lege chipskokers van Pringles. Heb er heel lang over gedaan om ze te sparen want ik moest mijn kinderen ertoe zetten deze bussen leeg te eten ;)
Het praktische van deze chipskokers is, dat de buitenkant van karton is, maar de binnenkant bevat een geplastificeerd laagje. Hierdoor blijft de chips knapperig en trekt de hete was niet in het karton.
De Pringlesbussen blijven niet heel, maar zijn perfecte kaarsenmallen.
Eerst maakte ik een gaatje in de bodem. Ik gebruikte hiervoor een spijkertje.
Vervolgens deed ik de lont in de borduurnaald, voor zover dat ging.
De lont haalde ik via de onderkant van de bus door het gaatje heen.

Ik leg aan de onderkant een knoop in de lont. 

Hij kan er nu niet meer doorheen schieten.

Nu is het heel belangrijk dat de lont strak komt te staan.
Dit kun je doen door een saté prikker op de rand te leggen en hier de lont strak omheen te draaien.

Zet de lont vast met een knijper of met plakband.
Plakband werkte bij mij niet zo goed en zeker als er wat kaarsvet op druppelt, moet de lont natuurlijk niet losschieten.
Zet voor de zekerheid de mal voor de kaars op het platte gedeelte van een koelelement.
Door de bodem kan er altijd een klein drupje kaarsvet lekken, maar door de kou, stolt het dan onmiddellijk.
 De gesmolten was die je hebt verkregen door de kaarsstompjes te laten smelten, zal niet altijd zo schoon zijn. Er kunnen restjes lont in zitten, stickerrestanten of andere troep.
Zeef het kaarsvet door een oude zeef (let op: die krijg je nooit meer schoon!) en doe het dan gelijk in een kom of maatbeker met schenktuit.
Het kaarsvet kun je een paar minuten laten staan, maar bedenk dat het al gedeeltelijk gaat stollen als het niet meer verwarmd wordt.

Werk dus voorzichtig en werk door.

Als de mal gevuld is met kokendheet kaarsvet, laat je de kaars afkoelen.
En dit duurt bij deze dikke kaarsen wel een paar uur.

Ik had een heleboel kaarsen te maken, dus ik ging gewoon door, maar

als de kaarsen afkoelen, ontstaat er aan de bovenkant een gat, een holletje.

Ik weet ook niet precies waarom en hoe, maar het is zo. Bij deze oranje kaars zie je dit goed.

Je kunt het zo laten, want als je de kaars gaat branden, zie je het al snel niet meer. Als je een kaars cadeau wilt doen, is het echter mooier (en professioneler) om wat kaarsvet erbij te gieten als de kaars is afgekoeld. Zo krijg je een mooie bovenkant.

En soms moet je dat nog eens herhalen.

Bij deze kaars is dat bijvoorbeeld goed gelukt.

Hoewel de kleur van de bovenrand een beetje afwijkt.

Maar ach, dat is niet zo erg.

Je kunt hier ook bewust gebruik van maken, zoals bij deze oranje-gele kaars.

Leuke effecten krijgt je bijvoorbeeld ook als je de kaars opbouwt uit allerlei kleurlaagjes .

Giet wel elke keer een nieuw laagje bij de kaars, als het andere laagje is afgekoeld.

Je kunt tijdens het kaarsvet inschenken de mal ook scheef houden..... 

Kijk maar wat er dan gebeurt.

In ieder geval laat ik de kaarsen een nacht afkoelen en uitharden.

De volgende dag

gaat de mal kapot en ook dit is weer zo gemakkelijk met deze chips kokers. Ik knipte de bovenrand in en scheurde vervolgens op de plakranden de bus verder open.
Onderaan moet je even de lont doorknippen, anders krijg je de bodem, waar de lont achter geknoopt is, er niet af.
Het is een matte kaars geworden die juist daardoor een rustieke uitstraling heeft.

Wil je geen Pringles bussen gebruiken of heb je die niet: je kunt ook kaarsen maken in een wc-rolletje.
De kaarsen zijn dan ongeveer de helft qua dikte, zoals je hierboven ziet.

Hoe je kaarsen maakt met wc-rolletjes als mal, staat heel duidelijk  hier beschreven. Dit leuke blog heet "de gulle aarde" en ik heb meerdere berichtjes over het maken van kaarsen onder elkaar gezet. Doe er iets leuks mee;)

Ik maakte  12 stompkaarsen en toen waren mijn mallen op.

Maar mijn kaarsvet nog niet.

Wat ik met het overige kaarsvet deed, schrijf ik in een volgende blog.

Want er kan nog veel meer......

Ken je trouwens deze tip?

Als je de kaars gelijkmatig wilt opbranden, zonder dat hij gaat druipen of

kaarsvet lekken, strooi dan bovenop rondom de lont, wat zout.

Je krijgt geen druipkaarsen meer, het werkt echt!

Maak jij wel eens kaarsen?

Als je dit nu - ondanks mijn enthousiaste betoog - niet gaat doen,

wil je dan voor mij kaarsstompjes sparen?? ;)

Ik kan ze wel gebruiken!

Broodplankjes

Er is toch niets vrolijker - en vooral ook praktisch -, dan een gezellig gedekte ontbijttafel, waarop stijlvolle broodplankjes een plek hebben?!
De kinderen gebruikten al jaren felgekleurde, kunststof broodplankjes, ooit eens bij elkaar gespaard met gratis zegeltjes......
Het werd tijd voor wat nieuws! En met een man als meubelmaker is dat niet zó moeilijk te realiseren..... toch duurde de uitvoering van mijn plan even. Dat heb je soms. Maar nu ben ik met onze nieuwe broodplankjes erg in m'n nopjes.
En trots op mijn lief!!
En..... zo moeilijk zijn je eigen, gepersonaliseerde, houten broodplankjes eigenlijk niet te realiseren.

Wij hebben in ieder geval zeven leuke plankjes voor eh...  weinig.

Werkwijze broodplankjes maken

Benodigdheden:

• een stuk berkenmultiplex (op de foto zie je 12 mm dik en 9 laags)
•  bovenfrees of figuurzaag
• decoupeerzaag 
• mal van mdf
• lijmklem
• schuurpapier
• monocoat lijnzaadolie of transparante lak
• zwarte stift of soldeerbout

Werkwijze:

Berkenmultiplex is mooi materiaal, maar hiervoor in de plaats kun je ook wat anders nemen. Ik beschrijf wat wij gebruikten. Berkenmultiplex kost ongeveer  15 euro per vierkante meter. Hier kun je zo'n twintig plankjes uithalen. Het is niet alleen bevredigend, maar ook lonend om zelf deze leuke broodplankjes te maken! Google maar eens wat houten broodplankjes ergens anders kosten.

Voordat ik foto's van de werkwijze kon nemen, waren de plankjes al zo goed als klaar; snelle man heb ik. ;)

Maar ik heb alles dubbel gecheckt zodat ik weet hoe deze plankjes gemaakt zijn en ook wat de alternatieven zijn als je geen meubelmaker bent en het op een andere manier of met ander gereedschap wilt maken.

Maak allereerst een schets van hoe jouw broodplankje eruit moet komen te zien.

Maak van de schets een mal. MDF is daarvoor geschikt materiaal, omdat het goedkoop is en de randen goed glad te schuren zijn.

Zaag de plaat met berkenmultiplex in rechthoeken of zaag al gelijk de ruwe vorm. Dit kan prima met een decoupeerzaag. De afwerking is lastiger met een decoupeerzaag, omdat je grove randen krijgt,

waar je nog lang aan moet schuren. Bovendien splintert het gauw.

Klem het stuk berkenmultiplex met een lijmtang op de mal. (Het is natuurlijk zonde om vast te maken met schroeven.....)

Peter gebruikte een bovenfrees om langs de omtrek van de mal het broodplankje uit te frezen, met een kopieerbeiteltje. Dat is een beiteltje met daaronder een wieltje die langs je mal loopt.

Je kunt ook een ander soort zaag gebruiken. Ik dacht aan een figuurzaag waar ik vroeger op school mee werkte, maar dan ben je wel vier keer zo lang bezig.

Na de juiste vorm te hebben uitgezaagd, schuur je zowel de boven- en onderzijde licht op. En schuur de zijkanten heel goed.

Wij vonden het leuk om de broodplankjes te personaliseren en hebben voor iedereen in de linkerbovenhoek de naam op de plankjes geschreven.

Het is beter om dit in te branden (met een soldeerbout bijvoorbeeld), maar laat ik eerlijk zijn..... dan liggen de plankjes bij ons over een jaar nog ongebruikt in een hoekje.;)

Dus ik gebruikte een mooie zwarte stift, een permanent marker is het beste.

En daaroverheen ging de monocoat lijnzaadolie. We hadden nog een restje staan van onze houten tafel die we hier ook mee behandeld hebben.

Je kunt ook gewone lijnzaadolie gebruiken of, als je het minder gezond voor het milieu wilt, kan transparante lak ook.

Let op, de letters blijven gevoelig voor uitvagen. En dat heb je natuurlijk niet, als je ze hebt ingebrand.

De broodplankjes zijn gelijk klaar voor gebruik!

En uiteraard niet geschikt om in de vaatwasser te doen! Daar kan hout niet tegen.

Maar even met een vochtig doekje afvegen is vaak al voldoende en ze kunnen hup, de kast weer in tot de volgende keer.

Je kunt er eventueel ook nog een randje rondom in frezen. Dan rollen de hageltjes en broodkruimpjes daarin, in plaats van op de tafel..... dat bedacht onze creatieve zoon, maar toen waren we al klaar.

En natuurlijk kun je er ook wel iets anders als een gewone, recht-toe-recht-aan boterham op eten.

Zoals een  broodje zuurkool òf

Jis' favoriete lunch: Mexicaanse pizza.

Gebruiken jullie broodplankjes?

Broodbriefjes

Geef jij ze al mee naar school:  broodbriefjes?!

Broodbriefjes zijn gezellige, liefdevolle briefjes die je bij het  lunchpakketje van je kind(eren) stopt.

Hoe leuk is dat!

Ik ken, sinds de buurtschool ook is overgegaan op een continue rooster, geen scholen meer hier in de stad, waar de kinderen tussen de middag thuis komen eten.

Maar soms is het wel een erg lange dag voor je kind. Zeker net na een vakantie, of nadat je kind ziek is geweest.

Een liefdevol briefje van mama - of papa -, die zeker aan je denkt, kan dan net helpen om de dag vol te houden, de pauze leuker te maken en het brood lekkerder te laten smaken!

Ik ben geen echte handletteringsmoeder, maar voor deze briefjes hoef je dat niet eens zelf te doen. Het wordt ons heel makkelijk gemaakt.

Leve pinterest en Google afbeeldingen .....

Daar vind je  kant en klaar allerlei soorten broodbriefjes!!

Deze briefjes kun je gratis downloaden en printen!

Dat heb ik ook gedaan, daarna heb ik de briefjes uitgeknipt,

 ingekleurd en de naam ingevuld om het persoonlijk te maken.

En vervolgens geplastificeerd. Zo kunnen de briefjes langer meegaan en vaker gebruikt worden.

Als je op deze link klikt, kom je gelijk bij deze leuke site vol met broodbriefjes, gesorteerd op thema, leeftijd etc.  De site is opgericht door  Jildou en Kim, twee enthousiaste mama's die ooit begonnen met briefjes met het brood mee te geven......  En dat groeide uit tot een leuke site, vol met deze briefjes.

Je komt allerlei thema's tegen zoals Valentijn, Cito-toetsen, bijna vakantie enzovoort.

Voor de nieuwste en meest actuele broodbriefjes  kun je Jildou en Kim ook volgen op facebook , printerest, twitter en instagram. De nieuwste briefjes zie je daar voorbij komen...

Natuurlijk kijk je wat bij jou en je kindje past.

Wil je weten waar deze boterhammen op liggen?

Dat is een zelfgemaakte broodflapmap.

Als je hier klikt, vind je m'n DIY om deze zelf te maken.

Ga jij je kind ook eens een broodbriefje meegeven?

Misschien houd je van handletteren en maak je ze zelf.....

Met liefde voor je kind :)