Kweepeerlikeur

 Al terwijl ik - in oktober - de kweeperen aan het schillen was, werd ik ondergedompeld in dat 

heerlijke,  zachtzoete, kenmerkende aroma van de kweepeer. Ik vond het zonde om deze geurige

 schillen weg te gooien  en bedacht dat er vast iets met de schillen te maken is.

Deze aromatische schillen met de geur van rozen en peer zijn ongetwijfeld lekker in een likeur.

En ja hoor... natuurlijk kan dit!  Ik las een tip van Daniël  om kweepeerlikeur te maken 

van de kweepeerschillen.

Om een pot vol te krijgen - ik had een deel al weggegooid - heb ik er ook de klokhuizen bij gedaan.

 Wil je meer likeur, dan kun je ook complete kweeperen in stukjes gebruiken, maar dat hoeft dus niet.

Natuurlijk haalde ik de pitjes uit de klokhuizen, want deze gaan bij mij 

in de pot voor de klovengel. (klik)

Hoe ik de likeur maak, is erg eenvoudig, alleen de wachttijd duurt weken.

Dus geduld is een voorwaarde voordat je deze likeur kunt proeven.

Kweepeerlikeur

      voor 6 dl likeur

Ingrediënten:

• schillen en klokhuizen van 2 tot 3 kweeperen
• 1/2 l inmaakbrandewijn
• 175 tot 200 g suiker

Hoe maak ik het klaar:

Was de kweeperen, schil ze, ontdoe van klokhuis en gebruik ze naar keus. 

Inspiratie nodig om iets lekkers te maken met kweeperen? Klik dan hier en kijk bij de  -k-  van kweepeer.

We hebben alleen de schillen en klokhuizen nodig. Doe ze in glazen pot van ongeveer 1 liter.

Natuurlijk kun je deze hoeveelheid vermenigvuldigen wanneer je meer kwee's en een grotere pot hebt.

Overgiet de schillen en klokhuizen met de brandewijn.

Doe een deksel op de pot zodat de alcohol niet vervliegt en laat de pot zes weken lang op kamertemperatuur staan.

De smaak en geur van de kweepeer heeft deze tijd nodig om in de alcohol te trekken.

Na zes weken 

zeef je de schillen en kweepeerstukjes eruit door een zeef met kaasdoek erin.

Doe de likeur in een fles en 

voeg 175 gram fijne suiker toe.

Laat de fles zo'n twee tot drie weken staan, zwenk elke dag een paar keer

totdat de suiker is opgelost.

Je kweepeerlikeur is klaar!

Ik vind de geur werkelijk heerlijk en kon het niet laten om een slokje te proeven.

Eerlijk gezegd drink ik mijn zelfgemaakte likeuren zelden en sommige flessen

staan al jaren in de kelder. Deze likeur wordt hier vast een uitzondering op.

Likeur is gezoete en gearomatiseerde sterke drank en minstens vier jaar houdbaar.

Deze likeur hoef je niet koel of donker te bewaren.

Geniet van deze geurige, lekkere likeur,

die ook helpend is bij maagkwaaltjes.

Natuurlijk met mate gedronken.....

Proost!

Laurierlikeur

 De Italianen lusten het graag, maar ook wij voegen in winterse stoofschotels of soepen graag een blaadje laurier toe.

Hoewel je het niet kunt eten - je haalt het laurierblaadje er altijd weer uit - geeft het

 een kruidig en niet te evenaren aroma aan je eten.

Wist je dat ze het in Italië zelfs drinken?!

 De laurierblaadjes geven een gifgroene kleur af aan de alcohol zodat je een groene likeur krijgt.

In Sicilië - waar het oorspronkelijk vandaan komt - heeft het de naam Rosorio de Alloro.

Na de zoveelste snoeisessie dit jaar... 

waarbij ik laurierblaadjes aan de buren uitdeelde voor jaren 

en mijn eigen levenslange voorraad gedroogde blaadjes nu eens niet wilde spekken,

 besloot ik ook maar eens laurierlikeur te maken. De naam klinkt in ieder geval als een klok, 

al moet je het niet tien keer achter elkaar zeggen:

laurierlikeur - laurierlikeur - laurierlikeur- laurierlikeur - laurierlikeur - laurierlikeur..... . 

Het maken is me gelukt... het is een prachtig gifgroen likeurtje geworden!

Alle likeuren die ik tot nog toe maakten, behoren maanden te trekken, deze niet!

Binnen twee weken is ze al te drinken! 

Tijd om te laten zien hoe je een prachtig groen drankje kunt maken.

Laurierlikeur

           voor ruim 2 liter

Ingrediënten:

• 60 verse laurierblaadjes (Laurus Nobulus)
• 0,75 l alcohol met een percentage van 90% (géén medicinale!!)
• 1,1 liter water
• 850 g kristalsuiker

Hoe maak ik het klaar:

Neem alleen gave, groene blaadjes zonder schildluis of iets dergelijks. Wees er zeker van dat je de goede soort [Laurus Nobulus] hebt en níet de giftige Prunus Lauracerasus. Was de onbespoten laurierblaadjes goed onder stromend water.

Knip ze daarna met een schaar in drie stukken en doe ze in een ruime pot of fles.

Overgiet met de alcohol en sluit de pot.

Zet de pot weg op een donkere plaats, maar wel bij kamertemperatuur. In een donkere (trap)kast is een goed idee.

Na een dag zag ik de alcohol al helemaal groen kleuren.

Maar laat het voor de smaak een week trekken.

Maak daarna een suikeroplossing door het water met de suiker even te verwarmen.

Zorg dat de suiker volledig in het water is opgelost en laat het mengsel helemaal afkoelen.

  Zeef de laurierblaadjes uit de alcohol. 

Je ziet dat ze ontkleurd, een beetje gelig zijn geworden.

Meng het suikerwater door de donkergroene alcohol.

Ik heb in verhouding wat meer suiker genomen, omdat wij wel van een zoet drankje houden.

Ben je niet zo'n zoetkauw, neem dan minder suiker.

Schenk de likeur over in mooie flessen.

Bewaar de flessen op een donkere plaats of gebruik donkergekleurd glas,

 anders krijg je een gelig drankje en dat zou zonde zijn.

Bewaar ze nog een week zodat de smaken op elkaar ingespeeld zijn.

Drink deze likeur ijs- en ijskoud.

Je kunt 'm ook mengen met mousserende witte wijn of meng het met droge witte wijn als aperitief.

Je kunt deze laurierlikeur ook mengen met verse room, dit mengsel moet je wel gelijk gebruiken, 

het kan niet worden bewaard.

Saluti!!

Sloe gin of slow gin

Op wildpluk woensdag liep ik een rondje door de buurt, op zoek naar....  

Ja, vlierbessen en hazelnoten leken me wel wat! Opeens zag ik aan de andere kant van een groot veld drie mensen bij de haag met struiken lopen zoeken en snuffelen. Hé.... mede wildplukkers! Daar moest ik op af.

Ze plukten geen bramen -die overigens begin september al bijna overal ingedroogd zijn - vogels halen er zelfs hun neusje voor op...

Nee, ze plukten sleedoornbessen. Laat ik daar nu juist in mijn vakantie, zittend naast een beekje, een vraag van Conny over krijgen. En ik zat tegenover de sleedoornbessen, die aan een hoge doornige struik aan de overkant van het beekje groeiden.  Ze lijken wel wat op kleine pruimen, maar eetbaar zijn ze niet echt. Ze zijn vre-se-lijk zuur en ik neem dat voor deze ene keer gewoon voor waar aan  zonder het zelf te gaan proberen.

De collega-wildplukker die ik tegenkwam, vertelde wat hij dan wél deed met die twee zakjes geplukte sleedoornbessen. "Eerst invriezen  misschien?",  vroeg ik nieuwsgierig.  Oh nee.. het schijnt dat ze door de vorst zoeter worden - het zetmeel wordt immers onder invloed van kou omgezet in suikers - net als bij spruitjes en mispels. Maar ook dan zijn ze nog niet te pruimen (aha... vandaar die pruimen gelijkenis, ha, ha)

Nee, sloe gin maakten deze wildplukkers ervan. Ik had hier nog nooit van gehoord, dus dacht eerst dat hij 'slow gin'  zei. En natuurlijk, net als andere likeuren is het een lang-zaam proces om een likeur te maken, maar 'sloe' is in dit geval het Engelse woord voor sleedoornbes. Weer wat geleerd!

Hij deelde me niet de besjes, wel het recept. En vertelde over het grote geduld dat je moet hebben. Pas na zo'n elf jaar is hij volgens 'kenners' goed op dronk. "Maar wat ook kan", vertelde de vrouw die erbij stond, "is elk jaar twee flessen maken: eentje om op te drinken, eentje om te bewaren voor later." 

En de suikertoevoeging gaat gewoon op smaak. Zij voegen zelf niet zoveel toe, maar dat ga ik wel doen, zoetekauwen dat we hier thuis zijn. ;)

Toen ik verder liep zag ik dat ze nog een struik hadden overgelaten en plukte ik sleedoornbessen voor mijn experiment met sloe gin.

Thuis gekomen googelde ik nog wat meer over de sleedoornbes en bekeek ik meerdere recepten. Aan de hand daarvan maakte ik mijn sloe gin.

Sloe gin of sleedoornlikeur 

      voor ongeveer 1 liter 

Ingrediënten:

• 350 gram sleedoornbessen
• 6 amandelen
• 1 fles gin van 0,7 l
• 300 g kristalsuiker
  
  

Hoe maak ik het klaar:

Baat het niet dan schaadt het zeker niet: ik deed de sleedoornbessen eerst een nachtje in de vriezer.

De volgende ochtend had ik twee schoon uitgekookte flessen met brede hals, klaar staan. 

Ik verdeelde de besjes over de twee flessen.

Ik kwam ergens de tip tegen om amandelen toe te voegen voor een lichte amandelspijssmaak. Dat kunnen we natuurlijk best proberen, klinkt goed! En ik deed drie amandelen, licht gekneusd in de ene fles en drie in de andere.

Vervolgens voeg je de suiker toe en overgiet je alles met de gin.

Per fles deed ik er dus 350 ml gin bij.

Jaren geleden had ik deze gin gekocht om een likeur of iets dergelijks te maken 

en vervolgens was ik het idee (en recept) kwijt geraakt. Komt nu prachtig uit om de gin te gebruiken.

En nu komt het grote wachten.....

Wachten, wachten en nog eens wachten....

Want pas na 3 maanden mag de sloe gin, die zo 'slow' bereid wordt, gezeefd worden.

Hoewel de besjes er aan de struik paarsblauw uit zien, kleurt na één dag de gin al diep donkerrood. Prachtig!

Regelmatig schud ik de gin goed door zodat de suiker wordt opgenomen en niet op de bodem blijft.

Na het zeven schenk je de mooie donkerrode sloe gin in een mooie fles of in een karaf voor op tafel.

Mooi hè?! Je plukt in de nazomer alvast voor een drankje met Kerst.

Ik kan alleen niet zo lang wachten met dit blog te plaatsen, dus de smaak-update komt later.

Voor nu alvast dit idee, zodat ook jij aan de slag kunt met sleedoornbessen zoeken en plukken.

Het is namelijk sowieso genieten om in de natuur te zijn, te wandelen en je te verwonderen over wat er allemaal groeit. 

Ik geniet er nog eens extra van als ik ontdek dat veel eetbaar is of zelfs voor medicinale doeleinden gebruikt kan worden. 

Geweldig Ontwerp zit hierachter!

Dat worden warme herinneringen met Kerst.....toch?!

Suikertoevoeging: houd je van erg zoet, voeg dan de dubbele suikerhoeveelheid toe. 

Mag de smaak wat scherper: voeg dan de helft van de suiker toe.

Ook later in het proces kun je nog wat suiker toevoegen....

Aardbeienlikeur

Dit is het laatste recept met aardbeien voor dit jaar, hoor.

Wát zijn ze toch lekker èn wat had ik er dit jaar super veel uit de tuin!!

Een easy peasy idee bij veel vruchten is om er likeur van te maken. Gewoon vruchten in een pot of fles, suiker voor- óf achteraf erbij, eventueel een extra smaaktoevoeging en drank er overheen.  Een paar weken tot maanden laten staan... en klaar!

Nu kun je van bijna elke vrucht likeur maken, maar bij aardbeitjes krijgt de likeur ook zo'n mooie rozerode kleur.

En natúúrlijk proef je het zoete terug in dit gezellige drankje.

Aardbeienlikeur

          voor ongeveer 1/2 l likeur

Ingrediënten:

• 500 g aardbeien
• 250g kristalsuiker
• 2 tl vanille extract
• 3 dl wodka 37,%
• 1 liter fles

Hoe maak ik het klaar:

Kies voor gave, rijpe aardbeien. Was ze en verwijder daarna het kroontje. 

Doe de aardbeien in een pot of fles van één liter.

Voeg het suiker toe. Schep het vanille-extract erover heen en schenk de fles verder vol met wodka.

Wodka is sterke drank met een neutrale smaak, dus ideaal om op smaak te brengen als likeur.

Sommigen beweren dat het alcoholpercentage boven de 40 of zelfs nog hoger moet zijn.

Dit is niet nodig voor de houdbaarheid. En door de suikers èn door de alcohol is dit drankje zeker wel een jaar houdbaar.

Als het in de pot of fles zit, moet het op deze manier minimaal twee maanden rusten.

Je zult zien dat de drank na een dag al mooi roze kleurt. Niet alleen hun zoetheid, maar ook hun kleur geven de aardbeien af.

Zeef het drankje na twee maanden en schenk het in een mooie fles.

De aardbeitjes die overblijven,  kun je nog prima gebruiken.

Wat te denken van een lekkere dronken aardbeitjestaart?!

Probeer die maar eens uit!

And remember: don't waste food!

Enneh…. de aardbeienlikeur?

Even wachten op een serieuze gelegenheid om 'm te drinken.....

Ik zeg alvast: Proost!!

Pruimenlikeur

"Tot in de pruimentijd!" zei men vroeger als het lang zou duren als je elkaar weer zou zien.

De pruimentijd op mijn moestuin is wel een rekbaar begrip, ervaar ik dit jaar. De eerste boom op de moestuin gaf al eind juni prachtige, rood/gele pruimen. En nu oogst ik, begin september nog, van mijn andere pruimenboompje, voor het eerst sinds ik hem heb. En dit zijn kleine blauw/paarse pruimen.

Om precies te zijn bedroeg mijn oogst:  1750 gram pruimen.

Vorig jaar kwam er nog geen één pruimpje aan dit boompje.  Mijn bijenkast staat er schuin onder, dus ik ben mijn bijtjes dankbaar voor deze lekkere, tweede pruimenoogst.

Deze pruimen zijn alleen wat klein, maar in het omgekeerde pruimentaartje - klik hier voor het recept - passen ze goed.

En dan heb ik nog pruimen voor jam en voor chutney en......... dan heb ik nog meer pruimen over.
Ik maakte er lekker pruimenlikeur van.

Makkelijk te maken en het drinken........ ja, dat is dan pas  'in de pruimentijd'.

Pruimenlikeur

Ingrediënten:          

• 500 g pruimen, schoongemaakt
• 1 kaneelstokje
• 2 pimentkorrels
• 1 steranijs
• 150 g suiker
• 1/2 l brandewijn

Hoe maak ik het klaar:

Zorg voor een schone fles of pot van ongeveer één liter.

Was de pruimen, maak ze schoon en ontpit ze.

Doe de pruimen in de fles met brede halsopening. Voeg de pimentkorrels, de steranijs, het kaneelstokje en de suiker toe.

Overgiet met de halve liter brandewijn. Ik gebruikte inmaakbrandewijn met vanille, met een alcoholpercentage van 28%.

Er wordt wel beweerd dat likeur gemaakt moet worden met een drank van minimaal 40%,  voor een betere en minder zoete smaak. Maar ik experimenteer eens met deze. Je kunt naar smaak ook jenever of wodka gebruiken als basis voor je likeur.

Sluit de fles af en zet 'm weg. Laat de smaken zo'n drie maanden intrekken.

Vervolgens zeef je de pruimen en specerijen eruit en laat je de likeur nog 6 weken staan.

En dan....... is 't ie goed op smaak en fijn om te drinken.

Ik ben nog benieuwd wat voor kleur deze likeur gaat worden.

Ook van de geel/rode pruimen heb ik een pot likeur staan: die wordt al mooi zachtroze van kleur.

Als je de vruchten eruit zeeft, hoef je deze niet weg te gooien.

Je kunt ze nog gebruiken als 'dronken pruimen' in een gevulde cake of taart. Klik hier voor het  recept van een taart met dronken aardbeitjes. De aardbeitjes kun je vervangen door de pruimen.

En als je dan héél, héél lang hebt gewacht, bijna tot in de pruimentijd van volgend jaar, kun je deze likeur drinken.

Op je gezondheid!

Rabarbercello

Ik oogstte de eerste knalrode en zachtroze stengels rabarber die weelderig in mijn tuin groeien.  Heerlijk!

Als variant op limoncello kun je rabarbercello maken. En dat maakte ik vandaag van mijn eerste oogst!

Zoals alle likeuren moet ook deze cello enkele weken tot maanden trekken, dus er kan maar beter alvast een fles in de maak staan op m'n verder steeds leger wordende kelderplanken.
Van de winter dronk ik deze rabarbercello met kaneel; heerlijk on the rocks. Niet alleen de zachtroze kleur drinkt mooi weg, ik vond het erg lekker.

Heb je (nog) geen rabarber in de tuin? Het is een sierlijke plant en misstaat niet in een sierborder bij je huis. Elk jaar komt rabarber vanzelf weer op. Gelukkig nu ook op de groenteafdeling te koop.

Naast deze lekkere cello, die heel simpel te maken is, kun je ook heerlijke taarten bakken met  rabarber. Daar ga ik deze week mee aan de slag.

Hier volgt de.......

Rabarbercello

Ingrediënten:

• 750 g rabarber
• 300 g witte suiker
• 2 kaneelstokje
• 7 dl wodka (of zoveel tot de rabarber onder staat)

Hoe maak ik het klaar:

Neem de rabarber, was ze schoon  en snijd ze in stukken.

Zorg voor een schone, grote pot van ongeveer 1,5 tot 2 liter.

Doe de rabarber in deze pot.

Voeg de suiker en de kaneelstokjes toe.

Schenk de wodka erbij.

Ik gebruikte 0,7 liter, je kunt ook schenken tot alle rabarberstukjes onder staan.

Dek de pot af en zet deze op een donkere plek.

Door het donker, blijft de kleur goed behouden.

Hier op mijn vrijwel lege kelderplank, staat 'ie goed.

Laat de rabarbercello zes weken trekken, tot de suiker is opgelost in het drankje.

Zeef de drank, die nu lichtroze is geworden. Gooi de kaneelstokjes weg, bewaar de rabarberstukjes voor in een taart of cake, bijvoorbeeld deze lekkere rabarbertaart.

Schenk de likeur in een mooie karaf of fles.

 

Laat de rabarbercello nog drie maanden rusten, daarna is ze goed om te drinken.

Het is niet alleen leuk om zelf likeur te maken, maar je weet ook precies wat erin zit: geen kunstmatige toevoegingen dus.

Made in Holland.

Niet alleen lekker als ijskoud aperitief of digistief, maar rabarbercello leent zich er ook voor om te mixen in cocktails of mousserende wijnen.

Nog even geduld.......  en dan:

Proost!

 

Zwarte bessenlikeur maken

Ineens had ik zin om likeur te gaan maken en stiekum ook om het te drinken;).

Ik herinnerde me de hoeveelheid ingevroren bessen, zwárte bessen, in mijn vriezer!

De muffins en koekjes die ik ermee bakte, werden niet bepaald met gejuich ontvangen. Dus mijn voorraad ligt nog steeds ingevroren.

Sap heb ik er ook van gemaakt en die staat nog....... Dus, tijd om iets anders te maken.  Laten nu juist zwarte bessen uitermate geschikt zijn om er likeur van te maken.  Of crème de cassis........ ik kwam heel wat recepten tegen. 

Maar zou het ook kunnen met bevroren bessen?
Ach, waarom niet? Give it a chance......
Ik nam het simpelste idee: hóe leuk en hóe handig.......

Omdat ik de zwarte bessenstruiken pas nog snoeide en daarvan de takken op vaas zette als frisse lenteboden, kon ik nu de benodigde verse blaadjes oogsten van mijn voorjaarstakken.  Want die verse bessenblaadjes moeten in de likeur.
Daarnaast had ik een voorraad wodka in huis, voorbarig gekocht om mijn wijn een alcoholboost te geven. Maar dat is dus helemaal niet nodig, want die doet het gewoon prima en is goed op smaak :).

Niets belette me meer om likeur te maken.

In juni en juli kan ik al weer de volgende zwarte bessenoogst verwachten en met drie goed gesnoeide struiken zal dat vast heel wat kilo's opleveren. 

En wat is er dan beter voor de motivatie om na een hele dag werken in de tuin, met het bessen plukken en verwerken bijvoorbeeld, 's avonds een bessenlikeurtje te nemen!

Ja, ik deel het recept nu alvast en loop op de zaken vooruit. Het drinken zal nog zo'n drie tot vier maanden duren. Likeur moet rusten en rijpen, de smaken moeten goed intrekken.

Maar om mezelf  lekker te maken en jullie te inspireren (òf bij het tuincentrum òf  in je tuin) deel ik hierbij het recept.......

Zwarte bessenlikeur

             (voor ongeveer 1,2  liter)

Ingrediënten:

• 500 g zwarte bessen
• 200 g suiker
• 4 kruidnagels
• 1 kaneelstokje
• 1 liter wodka
• 3-4 blaadjes van de zwarte bessenstruik

Hoe maak ik het klaar:

Ik gebruik bevroren bessen, die gewassen, maar met steeltje en al, zijn ingevroren. In het seizoen (juni/juli) gebruik je natuurlijk verse bessen. Ik verwijder niet alle steeltjes omdat na het trekken je de likeur toch zeeft. Ik ben even gemakzuchtig. Maar wil je netjes werken, verwijder dan alle steeltjes. Doe de bessen in een schone, grote pot.

Voeg de droge ingrediënten toe

en schenk vervolgens de wodka erbij.

Deze bevat ongeveer 40% alcohol. Je kunt ook jenever gebruiken met een gelijk alcoholpercentage.

De bessen zullen de drank een dieprode kleur geven en daar mogen ze drie maanden over doen.

Tot die tijd zet ik de pot afgedekt op de vensterbank, lekker in het zonnetje, af en toe.

Hoe gaat het verder na die drie maanden?

Giet alles door een zeef met neteldoek over in een schone pot. Vervolgens knijp je de bessen fijn om maar zoveel mogelijk sap, kleur en voedingsstoffen in de

drank te krijgen.  Je kunt de bessen ook eerst pureren en daarna zeven. Je kunt ook een stamper gebruiken om de bessen te kneuzen. Kortom: wees creatief.

Doe de gezeefde likeur in een schone karaf of mooie fles en laat deze dan nog zeker een maand rusten.

Meestal deel ik pas een recept als ik het uitgebreid geproefd en gekeurd heb.

Deze likeur heb ik nog niet geproefd, maar ik twijfel er niet aan, dat deze lekker zal zijn.

En wie weet, komt er in jouw tuin nu een zwarte bessenstruik te staan?

Ik weet wel dat wachten en geduld beloond worden.

Zwoegen trouwens ook, al heb ik zelf de hand in deze beloning. ;)

Voor boven de achttien!

PROOST!

Vlierbessenlikeur

Vandaag stond er een reminder op mijn agenda: vlierbessenlikeur zeven. Oh ja, dat  is waar ook. Ik heb  in de kelder nog een paar 'spannende' flessen staan met bijzondere inhoud.. Ik probeer van alles uit, met datgene wat ik (in overvloed) kan oogsten..... en likeur maken is eigenlijk niet zo moeilijk.

Zo heb ik nog een fles mispellikeur staan van 3 jaar geleden. Alcohol die ik heb laten trekken met mispels en kruidnagels. Ik vind de smaak te kruidig en sterk, dus wie eens een glaasje wil proberen.....

En ik heb een fles rabarbercello in de 'maak'. Die staat gewoon te wachten tot het 15 november is en dan mag ik hem eens gaan proeven.....

Maar goed, terug naar de vlierbessenlikeur.

De tijd van de vlierbessenoogst is nu echt voorbij, maar ik had een likeur 'in de maak' en die moet lang trekken. In dit geval heb ik vlierbessen, kaneelstokjes en suiker toegevoegd aan.......  Ik weet het niet eens meer. Ik moet nog zoeken naar het recept. Goed dat ik een reminder had staan, anders was ik het vast vergeten!

Het zeven is natuurlijk niet veel werk. Ik zette de spullen klaar, maar had niet veel nodig.

Dit zeef ik eruit en gooi ik weg. Wat ruíkt het...... sterk spul, zeg!

En dit blijft er over!

Ik heb het recept gevonden!!

Vlierbessenlikeur

Ingrediënten:

1/2 liter brandewijn 35%  (je kunt ook inmaakbrandewijn gebruiken, dan wordt 'ie nog wat zoeter)

200 g rietsuiker

300 g vlierbessen

2 kaneelstokjes

De vlierbessen van de steeltjes rissen en goed wassen. Daarna droogdeppen en de vlierbessen, samen met de suiker en de kaneelstokjes in een ruime fles doen. Overgieten met de brandewijn. Dit 6 weken laten staan en dan zeven. Klaar voor gebruik.

Oh... ik was dus zes weken geleden gestart met de likeur!

Nu ik toch bezig was....

Ik vond nog twee halve flessen vlierbessensap. Bij het gebruik van de sappan weet ik nooit precies hoeveel sap er uit de vruchten komt..... en dit was twee keer het restant.

Ik ga hier nog even siroop van maken. Ook een eenvoudig klusje.

Ik had bij elkaar 700 ml vlierbessensap. Ik goot het in een pannetje en deed er evenveel suiker in grammen bij. Dus 700 gram.

Dit lijkt heel erg veel, maar je kunt ervoor kiezen 'gezonde' suiker te nemen. Ik gebruik bijvoorbeeld altijd rietsuiker, maar je kunt ook biologische vruchtensuiker gebruiken (= fructose). En, er zitten voor de rest geen andere stoffen in. Je verdunt deze siroop 1 : 7  met water. Dus je krijgt maar een klein beetje binnen.
Goed roeren, want de suiker moet zich vermengen met het sap.
Zorg ervoor dat het niet aan de kook komt. Als dit gebeurt, wordt de siroop dik en stroperig. Zodra de suiker is opgelost, giet ik de siroop in brandschone en met kokend water omgespoelde flessen.



Ik bewaar de met sodawater uitgekookte flessen apart en hoef ze nu alleen nog maar goed met kokend water om te spoelen. Dat scheelt weer tijd en zo kan ik dit klusje even snel tussendoor doen.
De warme flessen op z'n kop laten afkoelen, dan trekken ze vacuüm en met de suiker, die een conserverende werking heeft, is de siroop zeker een jaar houdbaar!



Als het tenminste lukt ze te bewaren, want ik heb net geproefd en het is lekkerrrrrrr!!

~