Zelf bounty's maken

Ik verklap jullie vandaag mijn quilty pleasure: ik ben dol op bounty's! Heerlijk...... kokos met een omhullende laag chocolade!

Nu eet ik ze erg weinig, zelfbeheersing redt me!

Maar bounty's kun je dus ook zelf maken: met maar 4(!) ingrediënten en zonder toegevoegde suikers. Ik weet niet hoe lang het me nu nog blijft lukken om ze met mate te eten!

Ze zijn namelijk overheerlijk en toch gezond, zo zelf gemaakt!

En het zelf maken kost niet veel tijd.

Maar het belangrijkste: voor het echte zomergevoel met wuivende palmbomen, 

hoef je enkel maar een hapje te nemen.:) 

Wie wil dat nu niet?!

Bounty's

               voor ong. 7 stuks

Ingrediënten:

• 150 geraspte kokos
• 2 el + 2 tl  kokosolie 
• 2 el honing of agavesiroop
• 75 g pure chocolade (let op het  Fair Trade keurmerk)

Hoe maak ik het klaar:

Doe de geraspte kokos met 2 eetlepels kokosolie en de honing of agavesiroop in een keukenmachine. Vermeng deze ingrediënten tot ze als een bal aan elkaar plakken. Agavesiroop is zoeter dan suiker, je hebt dus maar een klein beetje nodig.

Neem een klein cakeblik of andere rechthoekige vorm en bekleed deze met bakpapier.

Schep hier het kokosmengsel in en strijk het mooi glad. 

Zet de vorm een half uurtje in de vriezer.

Nu kun je de chocolade au-bain-marie verwarmen.

Breek de chocolade in stukjes in een kom, zet deze kom in een pannetje met heet water op het vuur.
Voeg ook de twee theelepels kokosolie toe.

Roer totdat de chocolade gaat smelten. 

Haal het kokosmengsel  - de bountyplak - uit de vriezer.

Je haalt het gemakkelijk uit de vorm, met het vetvrije bakpapier.

Het 'moeilijkste' komt nu: snijdt de kokos, zonder dat de plak overdwars breekt, in repen.

De gesmolten chocolade gaat er nu omheen.

Dat kan op verschillende manieren, experimenteer om te kijken wat jou het beste afgaat.

Houd ze niet vast met je handen, maar klem ze bijvoorbeeld tussen twee eetstokjes, lepels of gebruik een tang. Je kunt ze nu in de hete chocolade dopen en rondwentelen of de chocolade erover heen scheppen of schenken. Werk plekjes die niet zo goed bedekt zijn, bij.

Leg de bounty's op vetvrij papier en laat ze in de koelkast opstijven.

Drizzle er daarna eventueel nog wat extra gesmolten chocolade overheen,

voor een mooi effect.

En dan is het tijd voor die eerste hap......

Ogen dicht en denk aan zonovergoten stranden, azuurblauw water en kokospalmen.

Mmmmm!

Een feestje, deze zelfgemaakte bounty's!

Enneh.... mijn kinderen redden me. Ze zijn dol op deze bounty's!

Leuk weetje:

Mijn naam, Tamar, betekent palmboom.

Ah....... daar komt mijn liefde voor kokos vast vandaan!

Stompkaarsen maken

Zó leuk! Ik maakte zelf kaarsen; rustieke, mooie stompkaarsen!
Stompkaarsen die ook echt goed opbranden.
Het was al weer en paar jaar geleden dat ik voor het laatst kaarsen maakte.

Terwijl ik net aarzelde of ik er nog wel aan zou beginnen - iets met teveel hobby's enzo - ben ik over dit resultaat.....

erg tevreden. Zelf gemaakt!!

Eigenlijk wilde ik in november kaarsen maken, je weet wel: net op tijd voor Advent en voor de Kerst. Maar dat lukte me dus niet!

Maar dit resultaat vind ik verbluffend en dat niet alleen, ik vond het ook erg leuk om te doen.

Heb er een dag voor uitgetrokken, maar dan heb je ook wat.

Ik ga dit jaar vast vóór Kerst nieuwe kaarsen maken.:) 

Weet je dat het zelf maken van kaarsen vrijwel gratis is?!
Je recyclet namelijk de was van oude kaarsen, door oude kaarsstompjes te bewaren. Vraag ook
anderen voor je te sparen ;)
Deze restanten smelt je om, giet ze in een mal, voegt een lont toe en dat is het eigenlijk al in een notendop. Lonten kun je heel goedkoop per meter kopen, maar je kunt ook oude lonten recyclen of zelf lont maken, bijvoorbeeld door ze te haken van katoen.

Kaarsen maken: het is niet zo moeilijk, je moet het alleen even weten.
Oh ja, er zijn bronnen die beweren dat kinderen hierbij goed kunnen helpen, maar  gesmolten kaarsvet is gloeiend heet. En bij stompkaarsen moet je dit kaarsvet gieten..... daar wil je geen ongelukjes mee.
Ik zou het je niet aanraden.

Werkwijze stompkaarsen maken

Benodigdheden:

• kaarsstompjes in allerlei kleuren en maten
• kaarslont
• chipskokers (bijv. van Pringles) of andere vormen die je als mal gebruikt
• lege blikken
• zeef
• maatbeker
• satéprikkers
• knijpers of plakband
• hamer 
• één spijkertje
• borduurnaald
• bevroren koelelement

Werkwijze:
Het belangrijkste, kwam ik ook nu weer achter, is dat je heel netjes werkt òf de keuken van tevoren beschermt tegen druppend of spetterend kaarsvet. Je werkt rondom het fornuis omdat je de was au-bain-marie moet smelten. Ik dekte het fornuis en het aanrechtblad ernaast af met aluminiumfolie. Werk dus alleen daarboven;).
Zet een pan halfvol water op het vuur en zet daarin de blikken.

Twee kleine pannen kan handig zijn, één grote pan kan ook, maar let op dat de blikken niet omkiepen en er water bij het kaarsvet komt. Dan branden de kaarsen echt minder goed :(

Het is handig om een paar verschillende blikken te hebben, zodat je de kaarsrestanten  per kleur kunt smelten. Kleuren mengen gaat heel goed, dus bedenk welke kleur je graag wilt.....

Laat al het kaarsvet smelten. Prepareer ondertussen de mallen.
Ik gebruikte lege chipskokers van Pringles. Heb er heel lang over gedaan om ze te sparen want ik moest mijn kinderen ertoe zetten deze bussen leeg te eten ;)
Het praktische van deze chipskokers is, dat de buitenkant van karton is, maar de binnenkant bevat een geplastificeerd laagje. Hierdoor blijft de chips knapperig en trekt de hete was niet in het karton.
De Pringlesbussen blijven niet heel, maar zijn perfecte kaarsenmallen.
Eerst maakte ik een gaatje in de bodem. Ik gebruikte hiervoor een spijkertje.
Vervolgens deed ik de lont in de borduurnaald, voor zover dat ging.
De lont haalde ik via de onderkant van de bus door het gaatje heen.

Ik leg aan de onderkant een knoop in de lont. 

Hij kan er nu niet meer doorheen schieten.

Nu is het heel belangrijk dat de lont strak komt te staan.
Dit kun je doen door een saté prikker op de rand te leggen en hier de lont strak omheen te draaien.

Zet de lont vast met een knijper of met plakband.
Plakband werkte bij mij niet zo goed en zeker als er wat kaarsvet op druppelt, moet de lont natuurlijk niet losschieten.
Zet voor de zekerheid de mal voor de kaars op het platte gedeelte van een koelelement.
Door de bodem kan er altijd een klein drupje kaarsvet lekken, maar door de kou, stolt het dan onmiddellijk.
 De gesmolten was die je hebt verkregen door de kaarsstompjes te laten smelten, zal niet altijd zo schoon zijn. Er kunnen restjes lont in zitten, stickerrestanten of andere troep.
Zeef het kaarsvet door een oude zeef (let op: die krijg je nooit meer schoon!) en doe het dan gelijk in een kom of maatbeker met schenktuit.
Het kaarsvet kun je een paar minuten laten staan, maar bedenk dat het al gedeeltelijk gaat stollen als het niet meer verwarmd wordt.

Werk dus voorzichtig en werk door.

Als de mal gevuld is met kokendheet kaarsvet, laat je de kaars afkoelen.
En dit duurt bij deze dikke kaarsen wel een paar uur.

Ik had een heleboel kaarsen te maken, dus ik ging gewoon door, maar

als de kaarsen afkoelen, ontstaat er aan de bovenkant een gat, een holletje.

Ik weet ook niet precies waarom en hoe, maar het is zo. Bij deze oranje kaars zie je dit goed.

Je kunt het zo laten, want als je de kaars gaat branden, zie je het al snel niet meer. Als je een kaars cadeau wilt doen, is het echter mooier (en professioneler) om wat kaarsvet erbij te gieten als de kaars is afgekoeld. Zo krijg je een mooie bovenkant.

En soms moet je dat nog eens herhalen.

Bij deze kaars is dat bijvoorbeeld goed gelukt.

Hoewel de kleur van de bovenrand een beetje afwijkt.

Maar ach, dat is niet zo erg.

Je kunt hier ook bewust gebruik van maken, zoals bij deze oranje-gele kaars.

Leuke effecten krijgt je bijvoorbeeld ook als je de kaars opbouwt uit allerlei kleurlaagjes .

Giet wel elke keer een nieuw laagje bij de kaars, als het andere laagje is afgekoeld.

Je kunt tijdens het kaarsvet inschenken de mal ook scheef houden..... 

Kijk maar wat er dan gebeurt.

In ieder geval laat ik de kaarsen een nacht afkoelen en uitharden.

De volgende dag

gaat de mal kapot en ook dit is weer zo gemakkelijk met deze chips kokers. Ik knipte de bovenrand in en scheurde vervolgens op de plakranden de bus verder open.
Onderaan moet je even de lont doorknippen, anders krijg je de bodem, waar de lont achter geknoopt is, er niet af.
Het is een matte kaars geworden die juist daardoor een rustieke uitstraling heeft.

Wil je geen Pringles bussen gebruiken of heb je die niet: je kunt ook kaarsen maken in een wc-rolletje.
De kaarsen zijn dan ongeveer de helft qua dikte, zoals je hierboven ziet.

Hoe je kaarsen maakt met wc-rolletjes als mal, staat heel duidelijk  hier beschreven. Dit leuke blog heet "de gulle aarde" en ik heb meerdere berichtjes over het maken van kaarsen onder elkaar gezet. Doe er iets leuks mee;)

Ik maakte  12 stompkaarsen en toen waren mijn mallen op.

Maar mijn kaarsvet nog niet.

Wat ik met het overige kaarsvet deed, schrijf ik in een volgende blog.

Want er kan nog veel meer......

Ken je trouwens deze tip?

Als je de kaars gelijkmatig wilt opbranden, zonder dat hij gaat druipen of

kaarsvet lekken, strooi dan bovenop rondom de lont, wat zout.

Je krijgt geen druipkaarsen meer, het werkt echt!

Maak jij wel eens kaarsen?

Als je dit nu - ondanks mijn enthousiaste betoog - niet gaat doen,

wil je dan voor mij kaarsstompjes sparen?? ;)

Ik kan ze wel gebruiken!

Broodplankjes

Er is toch niets vrolijker - en vooral ook praktisch -, dan een gezellig gedekte ontbijttafel, waarop stijlvolle broodplankjes een plek hebben?!
De kinderen gebruikten al jaren felgekleurde, kunststof broodplankjes, ooit eens bij elkaar gespaard met gratis zegeltjes......
Het werd tijd voor wat nieuws! En met een man als meubelmaker is dat niet zó moeilijk te realiseren..... toch duurde de uitvoering van mijn plan even. Dat heb je soms. Maar nu ben ik met onze nieuwe broodplankjes erg in m'n nopjes.
En trots op mijn lief!!
En..... zo moeilijk zijn je eigen, gepersonaliseerde, houten broodplankjes eigenlijk niet te realiseren.

Wij hebben in ieder geval zeven leuke plankjes voor eh...  weinig.

Werkwijze broodplankjes maken

Benodigdheden:

• een stuk berkenmultiplex (op de foto zie je 12 mm dik en 9 laags)
•  bovenfrees of figuurzaag
• decoupeerzaag 
• mal van mdf
• lijmklem
• schuurpapier
• monocoat lijnzaadolie of transparante lak
• zwarte stift of soldeerbout

Werkwijze:

Berkenmultiplex is mooi materiaal, maar hiervoor in de plaats kun je ook wat anders nemen. Ik beschrijf wat wij gebruikten. Berkenmultiplex kost ongeveer  15 euro per vierkante meter. Hier kun je zo'n twintig plankjes uithalen. Het is niet alleen bevredigend, maar ook lonend om zelf deze leuke broodplankjes te maken! Google maar eens wat houten broodplankjes ergens anders kosten.

Voordat ik foto's van de werkwijze kon nemen, waren de plankjes al zo goed als klaar; snelle man heb ik. ;)

Maar ik heb alles dubbel gecheckt zodat ik weet hoe deze plankjes gemaakt zijn en ook wat de alternatieven zijn als je geen meubelmaker bent en het op een andere manier of met ander gereedschap wilt maken.

Maak allereerst een schets van hoe jouw broodplankje eruit moet komen te zien.

Maak van de schets een mal. MDF is daarvoor geschikt materiaal, omdat het goedkoop is en de randen goed glad te schuren zijn.

Zaag de plaat met berkenmultiplex in rechthoeken of zaag al gelijk de ruwe vorm. Dit kan prima met een decoupeerzaag. De afwerking is lastiger met een decoupeerzaag, omdat je grove randen krijgt,

waar je nog lang aan moet schuren. Bovendien splintert het gauw.

Klem het stuk berkenmultiplex met een lijmtang op de mal. (Het is natuurlijk zonde om vast te maken met schroeven.....)

Peter gebruikte een bovenfrees om langs de omtrek van de mal het broodplankje uit te frezen, met een kopieerbeiteltje. Dat is een beiteltje met daaronder een wieltje die langs je mal loopt.

Je kunt ook een ander soort zaag gebruiken. Ik dacht aan een figuurzaag waar ik vroeger op school mee werkte, maar dan ben je wel vier keer zo lang bezig.

Na de juiste vorm te hebben uitgezaagd, schuur je zowel de boven- en onderzijde licht op. En schuur de zijkanten heel goed.

Wij vonden het leuk om de broodplankjes te personaliseren en hebben voor iedereen in de linkerbovenhoek de naam op de plankjes geschreven.

Het is beter om dit in te branden (met een soldeerbout bijvoorbeeld), maar laat ik eerlijk zijn..... dan liggen de plankjes bij ons over een jaar nog ongebruikt in een hoekje.;)

Dus ik gebruikte een mooie zwarte stift, een permanent marker is het beste.

En daaroverheen ging de monocoat lijnzaadolie. We hadden nog een restje staan van onze houten tafel die we hier ook mee behandeld hebben.

Je kunt ook gewone lijnzaadolie gebruiken of, als je het minder gezond voor het milieu wilt, kan transparante lak ook.

Let op, de letters blijven gevoelig voor uitvagen. En dat heb je natuurlijk niet, als je ze hebt ingebrand.

De broodplankjes zijn gelijk klaar voor gebruik!

En uiteraard niet geschikt om in de vaatwasser te doen! Daar kan hout niet tegen.

Maar even met een vochtig doekje afvegen is vaak al voldoende en ze kunnen hup, de kast weer in tot de volgende keer.

Je kunt er eventueel ook nog een randje rondom in frezen. Dan rollen de hageltjes en broodkruimpjes daarin, in plaats van op de tafel..... dat bedacht onze creatieve zoon, maar toen waren we al klaar.

En natuurlijk kun je er ook wel iets anders als een gewone, recht-toe-recht-aan boterham op eten.

Zoals een  broodje zuurkool òf

Jis' favoriete lunch: Mexicaanse pizza.

Gebruiken jullie broodplankjes?

Broodbriefjes

Geef jij ze al mee naar school:  broodbriefjes?!

Broodbriefjes zijn gezellige, liefdevolle briefjes die je bij het  lunchpakketje van je kind(eren) stopt.

Hoe leuk is dat!

Ik ken, sinds de buurtschool ook is overgegaan op een continue rooster, geen scholen meer hier in de stad, waar de kinderen tussen de middag thuis komen eten.

Maar soms is het wel een erg lange dag voor je kind. Zeker net na een vakantie, of nadat je kind ziek is geweest.

Een liefdevol briefje van mama - of papa -, die zeker aan je denkt, kan dan net helpen om de dag vol te houden, de pauze leuker te maken en het brood lekkerder te laten smaken!

Ik ben geen echte handletteringsmoeder, maar voor deze briefjes hoef je dat niet eens zelf te doen. Het wordt ons heel makkelijk gemaakt.

Leve pinterest en Google afbeeldingen .....

Daar vind je  kant en klaar allerlei soorten broodbriefjes!!

Deze briefjes kun je gratis downloaden en printen!

Dat heb ik ook gedaan, daarna heb ik de briefjes uitgeknipt,

 ingekleurd en de naam ingevuld om het persoonlijk te maken.

En vervolgens geplastificeerd. Zo kunnen de briefjes langer meegaan en vaker gebruikt worden.

Als je op deze link klikt, kom je gelijk bij deze leuke site vol met broodbriefjes, gesorteerd op thema, leeftijd etc.  De site is opgericht door  Jildou en Kim, twee enthousiaste mama's die ooit begonnen met briefjes met het brood mee te geven......  En dat groeide uit tot een leuke site, vol met deze briefjes.

Je komt allerlei thema's tegen zoals Valentijn, Cito-toetsen, bijna vakantie enzovoort.

Voor de nieuwste en meest actuele broodbriefjes  kun je Jildou en Kim ook volgen op facebook , printerest, twitter en instagram. De nieuwste briefjes zie je daar voorbij komen...

Natuurlijk kijk je wat bij jou en je kindje past.

Wil je weten waar deze boterhammen op liggen?

Dat is een zelfgemaakte broodflapmap.

Als je hier klikt, vind je m'n DIY om deze zelf te maken.

Ga jij je kind ook eens een broodbriefje meegeven?

Misschien houd je van handletteren en maak je ze zelf.....

Met liefde voor je kind :)

 

Lego-speelkleed

Ik twijfel even over het onderwerp van deze blog, want met eten heeft het helemaal niets te maken.
Maar met recyclen, afval verminderen en minimaliseren des te meer. En omdat dit thema hier al vaker voorbij is gekomen, sterker nog..... steeds meer mijn hart heeft, vind ik het toch leuk om het resultaat van mijn naaiproject te delen.

Mijn jongste tiener (hij werd in januari 10!) is een echte lego-bouwer. Hij ontwerpt zelf de mooiste bouwwerken en gebruikt het voor zichzelf als uitlaatklep als hij boos of teleurgesteld is. Maar natuurlijk vooral om er lekker mee te spelen en vernieuwende of praktische bouwsels te maken.
Op zijn kamer staat een grote legokist, maar tegenwoordig wil hij ook graag beneden, bij de andere gezinsleden èn niet onbelangrijk, bij de warme kachel, met z'n lego spelen.
Maar elke keer die kist de trap op en af sjouwen is onbegonnen werk.
En alles in de huiskamer laten staan, dat wil ik na onze huiskamermetamorfose niet meer.

Dus ik naaide voor hem een lego-speelkleed en hier was hij super blij mee.

En het bleek makkelijker gemaakt, dan ik dacht.

Ik recyclede voor dit naaiproject een oud gordijn en een oud dekbedovertrek. Saillant detail: onder dat dekbedovertrek sliep ik zelf nog als kind, zo'n dertig jaar geleden. Wat maakten ze vroeger goede kwaliteitsstof!

En in dit legospeelkleed krijgt het alsnog een tweede leven!

Lego-speelkleed naaien

Benodigdheden:

• 2 lappen stevige stof in bij elkaar passende kleuren van 175 bij 175 cm 
• 1 touw of stevig koord van ongeveer 3 meter lang
• garen in bijpassende kleuren
• eventueel labels of zakjes

Werkwijze:

Neem de twee grote lappen stof en knip ze vierkant, als dat nog niet gedaan is.

Leg ze met de goede kant op elkaar. Ik tekende aan alle zijden het midden af en verbond deze punten boogvormig. 

Knip vervolgens deze verkregen cirkel uit. 

Naai  met de naaimachine, met garen in bijpassende kleur, de twee cirkels op elkaar.

Houd een opening van 10 cm over. Als de stof snel rafelt, zigzag je de randen. Ik doe dit eigenlijk altijd, want het is een kleine moeite. Doe dit zeker bij de 10 cm brede opening. Naai een klein zoompje in beide lagen stof zodat het daar netjes afgewerkt is.

Draai de cirkel binnenstebuiten, zodat de goede kanten nu zichtbaar zijn.

Strijk de stof glad met een strijkijzer en vooral op de naad, zodat die strak en recht zit.

Naai vervolgens een tweede cirkel op ongeveer 6 à 7 cm van de rand, helemaal rondom.

Je hebt nu een tunnelzoom verkregen.

Rijg het lange, stevig koord of touw door deze tunnelzoom.

Voor het touw gebruikte ik een ge(vinger)haakt koord van Zpaghettidraad.

Met behulp van een grote veiligheidsspeld is het koord door de tunnelzoom heen te rijgen.

Met dit koord kun je het legospeelkleed  transformeren tot een zak.

En aan dit koord draag je zowel het kleed als de inhoud ergens naar toe.

Als het kleed ergens ligt, kan het glad gestreken worden en kan er zowel op als naast het kleed gespeeld worden.

Ik maakte nog enkele versieringen op het kleed.

Zo naaide ik een paar kleine zakjes met rits, in bijpassende kleur op het kleed.

Hierin kunnen kleine onderdeeltjes bewaard worden, zoals poppetjes, wieltjes of speciale onderdeeltjes.

Natuurlijk kun je dit kleed ook gebruiken voor ander speelgoed.
Denk aan playmobile, constructiemateriaal, blokken, clics.
Het grote voordeel is dat het snel en makkelijk opgeruimd is na het spelen!

Had ik al gezegd dat mijn lego-bouwer er erg blij mee is?

En ik ook, dat dit project geslaagd is!

En dat ik stoffen die nog mooi zijn, een tweede leven heb kunnen geven.

Even binnenkijken (deel 2)

Hoera! Ben ik weer! Ziek zijn is niet leuk, maar in een mooie, rustige omgeving is dat wel een stuk aangenamer dan in een rommelig huis.
Hier is dan het beloofde deel twee van even binnenkijken.
Na twee grondige minimaliseerrondes en een maand hard werken aan de make-over van onze huiskamer heb ik het resultaat hier gedeeld.
Maar hoe heet onze stijl nu eigenlijk, vroeg ik me af.

Hoewel ik kookboeken als romans lees en geniet van kooktijdschriften en 'Landleven', lees of kijk ik zelden interieurbladen of -programma's.
Niet dat ik het niet interessant vind, maar een mens -dit mens- kan gewoon niet alles bijhouden.
We zijn lang bezig geweest met de definitieve inrichting van onze huiskamer. Ideeën hebben tijd nodig om te borrelen en groeien, voordat ze concreet uitgewerkt zijn.
Mijn vriendin heeft hier duidelijk meer verstand van en van haar kreeg ik wat ideeën zoals het wegdoen van de vensterbanken, geen salontafel middenin je kamer en die strakke gordijnstroken van Ikea hingen bij haar ook mooi.
Haar stijl is Scandinavisch industrieel.
Dat lijkt niet op die van ons.......  hoewel.
Volgens Linda is onze huiskamer Scandinavisch landelijk of landelijk Scandinavisch ingericht, you name it.

Het klinkt niet alleen leuk, het is echt een eenheid geworden van rust. I love it.....
Een Scandinavische stijl kenmerkt zich door een houten vloer (of laminaat met de uitstraling van hout), veel wit en de kleuren petrol blue of grijsgroen.
Omdat we ons plafond van grove houten balken laten zien en mooi wit hebben gemaakt, geeft dat een landelijke sfeer. Samen met de witte piano, de sfeervolle houtkachel met robuust houtrek en andere meubels......

En die andere meubels laat ik hier nog even zien.

Om te beginnen was tijdens de verbouwing onze glazen salontafel gesneuveld. Beter gezegd, hij stond voortdurend in de weg tijdens het witten, stuken etc.  Na diverse keren stoten gaf mijn lief er uit frustratie een trap tegenaan, waar het glas niet tegen kon.
Tijd voor een nieuwe salontafel......

maar we kochten........ Tadaa: een hocker!

Ooit hadden we een bank met loungedeelte, waar je zo lekker onderuit kon zitten.
Dat mis ik soms en volgens mij missen ook de kinderen iets waar ze hun steeds langer wordende benen op kunnen leggen.

Dus vooruit, we kochten er twee!

Dit zijn echt multifunctionele meubelstukken, omdat ze èn voetenbank, zitplek òf salontafel zijn.

Afhankelijk van wat we nodig hebben. En soms ook nog tegelijkertijd.

Hockers zijn makkelijk te verschuiven of weg te zetten, zodat de ruimte in de kamer kleiner of respectievelijk groter lijkt.

Maar hoe blijft je kopje thee staan op een zachte bovenkant van een hocker?

Daar maak je dus iets voor.

Bij voorkeur ook iets multifunctioneels.

We hadden een paar planken laminaat over en maakten zelf, wat we bij de Ikea hadden gezien:

Een op te rollen tafelblad, bestaande uit kleine latjes van 28 mm breed.

Ik beschrijf even hoe je deze ook zelf kunt maken:

Deze latjes worden stijf tegen elkaar aangeplakt met schilderstape en op de achterkant word een stuk sterke meubelstof gelijmd, met een uitsparing van 1 cm rondom.

Belangrijk hierbij is om de latjes plat te laten liggen en de stof met ultra sterke contactlijm (zoals Bison tix) in te smeren. Zonder wachttijd en zonder de latjes met lijm te behandelen, plak je de meubelstof op de latjes. Laat dit 24 uur plat drogen. De stof ventileert voldoende.

Vervolgens zijn de latjes los van elkaar te bewegen en kun je dit multifunctionele tafelblad ook gebruiken als schoottafel,

of als tafel over een bankleuning, één die wat breder is dan die van onze bank dan.;)

Wij zijn erg tevreden over deze oplossing en het geeft ons de vrijheid en ruimte in de woonkamer die we zo graag willen en die past bij de behoefte van ons gezin!

Graag laat ik je nog een bijzonder meubelstuk zien, wat we zelf ontworpen hebben. Peter maakte het al weer even geleden:

 onze multifunctionele, verrijdbare plantenbak die tegelijk als roomdivider functioneert.

En nog meer.......

Op elke plek kan dit meubelstuk staan, maar dat hij ook nog wat verbergt, maakt het interessant!

En maakt het tot het favoriete meubelstuk van onze kinderen.

Als je de onderkant opent en ergens in de buurt van een stopcontact stroom pakt,

kan de lift gebruikt worden, waardoor de televisie tevoorschijn komt.

Verstopt onder de plantenbak.

Dit is overigens een heel bewuste keuze, omdat ik niet wil dat de televisie bij ons in huis een te prominente plek inneemt. Er zijn toch veel leuke, creatieve dingen te bedenken die je (samen!) kunt doen, in plaats van voor de buis hangen?!

En er is ruimte voor de dvd-speler, het kastje van de digitenne, de Wii, wat afstandsbedieningen en spelletjes.

De televisielift die hierin zit, is behoorlijk prijzig, maar is het helemaal waard. Dit is onze geweldige, verrijdbare oplossing!!

Als het nodig is, kan de tv zelfs in de deuropening worden gereden, zodat je buiten kunt zitten......

Dit was de nette, opgeruimde open computerhoek. De verrijdbare roomdivider werd gebruikt om de rommel op het bureau en rondom de computer, uit het zicht te houden.

Want,  picture de tafel opengeklapt, een stuk of 20 papieren, rekeningafschriften, huiswerk en knipsels erbovenop, plus het zelfde aantal op de grond onder en naast die tafel  en dan heb je het plaatje wat het daarvoor was. 

Het was en bleef een doorn in het oog van mijn lief.

Als ook de tv uit het oog (en uit het hart) is, dan de computer ook!!

We kochten een strak wit dressoir, heel Scandinavisch bij de Ikea, met daarin opbergruimte voor a-l-l-e-s:

computer, snoeren, beeldscherm, muis en toetsenbord, kantoorspullen, kaarten, postzegels, pennen, telefoonopladers, printer, papier, administratie rondom hypotheek, woning, rekeningen etc. etc.

Echt alles zit in deze kast!

Voordat dit paste, moest er wat weg, een heleboel eigenlijk, maar volgens Marie Kondo hoeven we ook helemaal niet zoveel papieren te bewaren. Bijvoorbeeld salarisstrookjes: bekijk ze, klopt het bedrag? Is het juiste salaris bijgeschreven? Oké, dan kan het salarisstrookje weg.

Onderin rechts, op de tweede plank, zie je de ruimte voor de complete administratie.

Gewoon die losse mapjes!

En één rood mapje is voor actuele actiepunten. 

Ik neem mezelf voor elke week dit mapje door te werken en te legen.

Ook post kan daar dus gelijk in opgeborgen worden en hoeft niet te gaan slingeren op de tafel of het aanrecht.

De andere mapjes bevatten diploma's, arbeidscontracten en spaarrekeningen van de kinderen.....

het is meer dan voldoende!

Verder past in het kastje ook de printer, lamineerapparaat (?), lijmpistool, printpapier en cadeaupapier.

Op de twee planken boven het computerbeeldscherm  staan 10 mandjes.

Er zijn nog een paar mandjes leeg, maar verder is er overzichtelijk opgeborgen wat een mens zoal nodig kan hebben.
Ik moet nog even mijn verbazing kwijt als ik kantoorspullen nodig heb. Wil ik plakband kopen, dan zitten ze per 5 rollen verpakt, wil je nietjes kopen, dan koop je die per doosje van 1000 (!) stuks tegelijk..... Elastiekjes, splitpennen, punaises: allemaal veel en veel te veel. De winkel hoeft het niet te bewaren, nee..... dat doe je dus in je eigen kast.
Maar vooruit: als je voorraad overzichtelijk opgeborgen is, zie je wat je nog hebt en wat je vooral níet hoeft te kopen!

En het staat nu allemaal netjes opgeborgen!

En tot slot kom ik bij het min of meer nutteloze, maar decoratieve stuk aan:

een oude, houten huishoudtrap
Helemaal nutteloos is het trouwens niet, want in de gang en de keuken bewijst deze oude trap wel degelijk zijn nut. Ik kan namelijk niet overal bij!

Maar deze oude trap, vol met houtworm, werd eerst gebruikt op de moestuin om de pruimen uit de boom te plukken.
Een wonder dat niemand eraf gevallen is, want inmiddels stond íe zó scheef.
Gelukkig kon Peet hem opknappen.

Ik zag inmiddels een prachtig wit exemplaar voor ogen, dus dat het hout heel anders was, maakte niet uit.
Ik kreeg schilderhulp en dit is het resultaat:

Hier nog alleen in de grondverf, maar ik vind het een prachtig, doorleefd trappetje!

Volgens mij heb ik nu alles laten zien.
Oh nee..... nog één ding:
Achter de bank is  nog ruimte over.

Daar staat een spannende, oude houten kist.
En daarin de schat van de kinderen:
stapels en stapels en stapels stripboeken.
Netjes gerangschikt en...... is er een strip uitgelezen?
Dan gaat het netjes terug in de kist.
Met een boete als stok achter de deur, want als er meer dan twee stripboekjes op de slaapkamer gevonden worden.... word ik rijk!
En er is een speciale stripboekenkistbewaarder, die zorgt dat de kist netjes blijft.

Mijn landelijk Scandinavisch ingerichte huiskamer kent nu geen geheimen meer.
Ik voel me er thuis en het meest belangrijke..... als ik op de bank ga zitten, hoef ik niet meteen weer op te springen om van alles te gaan doen. Er heerst rust!

Heb ik jou op de één of andere manier kunnen inspireren?
Dat zou ik super leuk vinden.

Hoe ziet jouw huiskamer eruit?