maandag 9 november 2020

Romige vegan uientaart

Deze heerlijk hartige taart maakte ik met de overvloed aan uien die ik dit jaar oogstte.

Met een vegan kaassaus is dit een lekkere romige uientaart.
Jaren geleden aten we deze taart ook wel eens en ik kreeg er opeens zo'n zin in.
Bij deze taart maak je ook het deeg zelf, dus het is wel bewerkelijk. 
Lang geleden maakte Peter niet alleen keukens, hij stond er ook wel eens in.
 Peters specialiteit was hartige taarten en ik probeerde hem over te halen dit nog eens te proberen.
En dát was niet alleen gelukt, ook de taart was heel goed gelukt!
Het recept komt uit het boek van Ben Klok: "de veganistische keuken".


Romige vegan uientaart

     voor 4 - 6 personen

Ingrediënten:
          
             voor de taartbodem
  • 100 g tarwebloem 
  • 100 g tarwe volkorenmeel 
  • snuf versgemalen zeezout
  • 75 g plantaardige margarine
  • 1/2 dl water of ongezoete sojamelk
            voor de vulling
  • 600 g uien
  • 25 g plantaardige margarine
  • 1 tl tijm
  • versgemalen peper
  • mespuntje nootmuskaat
  • 200 g tofu
  • 2 el tamari
             voor de vegan kaassaus
  • 50 g plantaardige margarine
  • 25 g tarwebloem
  • 1 dl ongezoete sojamelk
  • 2,5 dl water
  • 25 g maismeel
  • 5 el gistvlokken
  • 1 tl mosterd
  • mespuntje kurkuma
  • 1 teentje knoflook
  • versgemalen zout naar smaak

Hoe maak ik het klaar:
Meng de ingrediënten voor de taartbodem en kneed ze tot een soepel deeg.
Vet een bakvorm van 24 cm doorsnee in met wat zonnebloemolie en druk het deeg er met de hand in.
De rand hoeft niet hoog te zijn, anderhalve centimeter is al voldoende.
Snijd de tofu in blokjes. Je krijgt een steviger resultaat als je de tofu een nachtje in de vriezer hebt gelegd. Bak de tofu in een laagje zonnebloemolie op hoog vuur tot ze bruin is. Blus dan af met één eetlepel tamari.
Maak de uien schoon en snijd ze in ringen. Smelt de margarine en fruit de uienringen zo'n vijf minuten op matig hoog vuur. Voeg dan de tijm, nootmuskaat, peper, tofu en tamari er aan toe.
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Maak de vegan kaassaus. Smelt de margarine in een steelpan. Meng de bloem met het water en de sojamelk en voeg alle andere ingrediënten hieraan toe. 
Giet dit al roerende bij de gesmolten margarine. Breng aan de kook en laat even goed doorkoken.
Vermeng de saus met het uien-tofumengsel en giet het geheel in de taartvorm. 
Zet de taart 30 minuten in het midden van de voorverwarmde oven en laat  bruin bakken.
Laat even iets afkoelen,
snijd in punten en serveer!



Wees er op bedacht dat de volgende dag je spijsvertering extra goed werkt.
Door de prikkelende stoffen in uien wordt er in je darmen als bijproduct meer gas geproduceerd.
Wat omschrijf ik dit netjes, niet?!
Maar laat dit je niet weerhouden om deze lekkere uientaart klaar te maken,
wees er alleen op bedacht dat je de volgende dag niet een belangrijke werkafspraak hebt,
 of op sollicitatiegesprek gaat.... ;)
Uien zijn super gezond voor je!

maandag 2 november 2020

Vanille extract maken


Weet jij wat het allerduurste product in de supermarkt is? Nee?
Nee, het is niet dat speciale kratje herfstbier, die bijzondere champagne, 
unieke truffels of kaviaar....
Nee, het allerduurste product in de supermarkt is vele malen duurder dan dat.
Het meest dure product in de super vond ik voor 2115 euro de kilo.... 
'k Zal het voor je spellen: dat is twee-dui-zend-hon-derd-vijf-tien euro!!
Het allerduurste product op dit moment is een vanillestokje.
Je koopt het weliswaar per 2 gram, dus de prijs blijft te overzien, maar toch....

Exotisch en bijzonder is de vanille-orchidee [Vanilla Planifolia].
Oorspronkelijk groeide ze alleen in Mexico, nu wordt ze in meerdere landen met een tropisch klimaat gekweekt. 
De grootste export van vanille komt uit Madagaskar, waar 80% van de vanille vandaan komt. 
De bloem(en) van de orchidee bloeien  één dag per jaar en moeten handmatig bestoven worden.
Uit de bloem groeit een soort boon: de vanillepeul.

Deze wordt onrijp geplukt, vochtig verhit en daarna langzaam gedroogd. 
Hierdoor verandert de onrijpe en geurloze vrucht in een zwart en glimmend vanillestokje met 
een karakteristieke smaak en heerlijke geur. 
Vanilline is hiervoor verantwoordelijk: een reukgevend stofje op de buitenkant van het stokje.
Snijd je de vanillepeul overlangs doormidden, dan komt je bij het vanillemerg, de zaadjes.
Deze zijn zwart van kleur en zeer aromatisch.
Van bevruchting tot verkoop duurt het hele proces zo'n 15 maanden.

In 2010 kostte vanille nog zo'n 20 euro de kilo, waardoor in het Engels zelfs een soort spreekwoord ontstond. Vanille wordt gebruikt als alledaags, gewoontjes (denk aan vanille-ijs dat het goedkoopste is).
 Al een aantal jaren valt de oogst tegen, onderzoekers helpen de boeren op Madagaskar nu ook met cultivering en veredeling. Maar het handmatige werk en het lange fermentatieproces blijft.
Hierdoor zijn de prijzen schrikbarend gestegen naar 500 euro de kilo in 2018 en nu in 2020 is het nog eens vier keer zo duur geworden.
Op Madagaskar zelf is het product er alleen voor de zeer rijke mensen.
Boeren krijgen last van geweld en diefstal waardoor de prijzen nog meer stijgen omdat hun
bedrijf moet worden beveiligd.

En dat allemaal voor vanille...

Omdat vanille zo kostbaar is geworden, wordt het synthetisch nagemaakt.
Deze stof, alleen de vanilline wordt via chemische synthese uit eugenol en quaiacol gesynthetiseerd. 
Ze is heel goedkoop en kan in grote hoeveelheden geproduceerd worden. 
Je krijgt echter alleen het molecuul vanilline en niet de andere moleculen die voor veel meer geur en smaak zorgen.

Natuurlijk proef je dit verschil en is de echte, natuurlijke vanille beter.

Omdat de vanillestokjes zo duur zijn, zijn ook hiervan afgeleide producten duur.
En dit is de reden dat ik zelf vanille extract maak.

Overigens niet te verwarren met vanille essence of vanille-aroma.
Ik raakte zelf wel wat verward hierover, maar zet het nu even op een rijtje voor je:

  1. Vanille-extract wordt gemaakt met echte vanillestokjes in alcohol met een percentage van 40% of hoger.
  2. Vanille essence  wordt gemaakt met vanilline, het surrogaat voor vanille. Het wordt in alcohol met een percentage lager dan 40% opgelost.
  3. Vanille aroma (geconcentreerd of niet) wordt gemaakt van vanilline, de synthetische stof met vanille geur. Het is niet op basis van alcohol maar op basis van olie.

Ik maak dus vanille extract en dat blijkt uiteindelijk goedkoper dan dat je het ergens koopt.

 Maar eigenlijk ben ik net iets te laat.... tijdens de 'grote bakwedstrijd in huize Spijker' is mijn flesje vanille essence in één week opgegaan... en nu grijp ik mis.
Gelukkig blijkt het heel eenvoudig te maken, alleen..... je hebt er wat geduld voor nodig.
Het is niet zomaar op smaak....
Dan  in de tussentijd maar mijn -zelfgemaakte- vanillesuiker gebruiken... (klik)  
Want in de herfst is het bakseizoen wat mij betreft echt geopend!!


Vanille-extract maken

         voor 100 ml

Ingrediënten:
  • 100 ml wodka van 40% of meer
  • 1 vanillestokje of vanillepeul

Hoe maak ik het:
Snijd het vanillestokje in de lengte doormidden, zodat het glinsterende zwarte zaad zichtbaar wordt.
Doe het stokje in een flesje, schenk de wodka erbij en schud even krachtig.
Zet het flesje weg op een donkere plek en schud elke week goed.
In plaats van wodka kun je ook jenever of rum gebruiken, maar wodka is neutraal van smaak waardoor je geen bijsmaak aan je vanille-extract zal hebben. 

Door de vanillepeul zal het snel bruin kleuren.
Na twee maanden is het vanille extract goed op smaak.
Je kunt het vanillestokje er uit halen of laten zitten. 
Wanneer je het laat zitten, zeef het extract dan voor gebruik, 
zodat er geen stukjes in  je gebak of gerecht komen.

Heerlijk in een cake of waar je ook maar de smaak vanille aan toevoegt!

Wanneer het extract bijna op is, kun je het bijvullen met wodka èn een vanillestokje toevoegen.
Of je laat het gebruikte vanillestokje drogen voor de vanillesuiker.
Gooi het in geen geval weg, daar is het te kostbaar voor.


zaterdag 31 oktober 2020

Tulbandcake met advocaat

Zelf advocaat maken is een leuk werkje en met een restant wat ik nog in de koelkast had staan, 
bakte ik deze lekkere tulbandcake.


Dat ik dit niet eerder bedacht!!
Nu in de herfst is het gezellig om te bakken en heerlijk om te genieten van de geur 
van versgebakken cake of koekjes. Kruip lekker bij de kachel en geniet van het binnen-zijn.
 Ik verklaar het bakseizoen voor geopend!



Tulbandcake met advocaat

 

Ingrediënten:
  • 120 g bloem
  • 120 g volkoren meel
  • 1 el bakpoeder
  • snufje versgemalen zout
  • 150 ml advocaat
  • 250 g roomboter
  • 100 g poedersuiker
  • 1 tl vanillesuiker
  • 4 eieren


Hoe maak ik het klaar:
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Zeef de twee soorten meel samen met het bakpoeder en het zout twee keer voor een luchtig resultaat.
Doe de boter - die op kamertemperatuur is - samen met de suiker in een ruime kom. Mix de boter met de suiker licht en romig. 
Voeg één voor één de eieren toe en mix elke keer goed tot het ei is opgenomen. 

Voeg de advocaat toe en mix tot een egaal beslag. Schep elke keer een lepel van het meelmengsel
 door het eimengsel en mix op lage stand het meel erdoor.
Vet een tulbandvorm licht in met een klein beetje zonnebloemolie 
en schep het cake-advocaatbeslag in de vorm.
Zet in de voorverwarmde oven en bak in 50 minuten gaar en goudbruin.
Prik erin  om te kijken of ook het midden gaar is.
Is de cake gaar, laat hem dan in de geopende oven afkoelen.

Een plaatje, is het niet?
En lekker?
Mmmm... probeer zelf maar eens!
Strooi er wat poedersuiker overheen voor een feestelijk effect.
De cake is binnenin licht geel door de advocaat, maar de èchte advocaatsmaak proef je niet duidelijk.
De alcohol in de advocaat is door het bakken verdwenen.....
Nog een beetje warm en net uit de oven is deze luchtige tulband ver-ruk-ke-lijk!
Ook voor kinderen....

Heb je veel eieren over en wil je eens zelf advocaat maken?
Klik dan hier.....

woensdag 28 oktober 2020

Pompoen muffins

 In déze tijd van het jaar moet je wat met pompoenen, of je nu wilt of niet.  
En negeren is geen optie voor mij, want  heerlijk groot en oranje komen ze uit eigen tuin. 
 En ik ben er dolblij mee.
Pompoen is lekker veelzijdig: een heerlijke groente.
Ben je niet dol op een pittige curry en heb je nooit kunnen genieten van pompoensoep (het zou kunnen..... ) probeer dan eens deze 

muffins met pompoen. 
De zachtzoete, zalvige smaak maakt deze muffins bijzonder!
Zó heb je pompoen nog nooit geproefd!




Pompoenmuffins

          voor 12 - 15  stuks

Ingrediënten:
  • 370 g volkorenmeel
  • 15 g wijnsteenbakpoeder
  • 40 g havermout
  • 300 g pompoen
  • 10 verse pruimen (of uit de diepvries) 
  • 1/2 tl gemberpoeder
  • 1/2 tl kardemom
  • 1/2 tl kaneel
  • 1/2 tl versgemalen zout
  • 125 g witte basterdsuiker
  • 1 ei
  • 125 g roomboter

Hoe maak ik het klaar:
Maak de pompoen schoon, de schil kun je van de oranje Hokaido pompoen gerust laten zitten.
Snijd de pompoen in blokjes en stoom ze in 10 minuten gaar in een stoompan. Doe de pompoenblokjes in een kom en pureer ze fijn met de staafmixer.
Meng hier het zout en de specerijen doorheen.
Verwarm de oven voor op 190 graden.
Snijd de verse pruimen in kleine stukjes. In de pruimentijd heb ik pruimen ingevroren speciaal voor de taart. Ideaal om in bakrecepten bevroren pruimen te gebruiken.
Doe de boter in een steelpan en laat op laag vuur smelten.
Doe de droge ingrediënten in een kom, roer goed door en maak een kuil in het midden.
Voeg de gepureerde pompoen toe aan de gesmolten boter. Roer hier ook het ei door. 
Meng goed tot een smeuïge, gladde puree verkregen is.
Doe deze puree bij het meelmengsel  en roer vanuit het midden door elkaar. Voeg de stukjes pruim toe. 


De karakteristieke structuur van muffins ontstaat doordat het meel niet helemaal wordt opgenomen.
Meng daarom niet te lang, houd het deeg klonterig  anders worden de muffins taai en plat.... 
Vet een muffinvorm in met wat zonnebloemolie en verdeel het deeg over 12 tot 15 vormen.
Schuif in de oven en bak de muffins in 20 minuten goudbruin.

Nog een beetje warm is de smaak onweerstaanbaar.
Maar een dag later zijn ze nog even lekker!

Met de perfecte combinatie van specerijen is dit een heerlijk herfstige muffin.
Geniet ervan!

maandag 26 oktober 2020

Gepeperde spaghetti

 Héérlijk.... spaghetti!!
Deze is wel heel erg simpel, maar hoewel al vaak gegeten, had ik 'm nog niet gedeeld met jullie.


Simpele gerechten zijn soms juist wat we nodig hebben.....
Zeker als het ook nog eens lekker snel klaar is en maar 5(!) ingrediënten telt.
Er zit niet veel groente in, serveer een gevuld soepje vooraf, een lekkere salade voor erbij
en als je hier helemaal geen zin hebt.... bak er dan wat lekkere groentemuffins bij, zoals ik deed (klik)
Troost-eten wordt het dan! 


Gepeperde spaghetti

           voor 5 - 6 personen


Ingrediënten:
  • 600 g volkoren spaghetti
  • 6(!) tenen knoflook
  • 3 kleine Spaanse pepers
  • 1,5 dl olijfolie
  • 30 g (een bosje) peterselie
  • 150 g geraspte Parmezaanse kaas

Hoe maak ik het klaar:
Maak de Spaanse peper schoon, verwijder het steeltje, snijd de zaadlijsten slordig weg (hier zit de hete stof capsaïne in) zodat het gerecht lekker pittig wordt. Snijd de peper in kleine stukjes. Was de peterselie goed en snijd fijn. Fijn dat deze 'kruiden' nog overvloedig in mijn kas groeien. Maak de knoflook schoon en snijd ze in  hele fijne snippers.
Verwarm de olijfolie - ja, allemaal - in een steelpannetje en fruit hierin op laag vuur de knoflook, peper en peterselie.
Kook ondertussen de spaghetti volgens de aanwijzingen op de verpakking al dente.
Giet af en meng er gelijk het knoflook-oliemengsel doorheen.
Strooi er 4 eetlepels geraspte kaas over en serveer meteen!
Serveer de rest van de geraspte kaas erbij.

Buon Appetito!



donderdag 22 oktober 2020

Perenazijn zelf maken


Oh, ik kan geen stoofpeertjes meer zien..... eventjes dan, hoor want lekker zijn ze wel!
Wat héb ik zitten schillen, zeg! Kilo's kleine stoofpeertjes.... ik schilde me een slag in de rondte.
Elk jaar krijg ik stoofpeertjes van Thea, de buurvrouw op de hoek. 
Maar dit jaar heeft de perenboom zich werkelijk overtroffen... wát waren er veel peren!!
Het geweldige is, dat ik van deze onbespoten, biologische peertjes ook de schillen kan gebruiken
 voor een geweldig leuk, nieuw project.

Al jaren maak ik rond deze tijd van het jaar liters appelazijn,  
dit jaar is het tijd om eens te experimenteren met de stoofperen die ik kreeg.

Kun je misschien perenazijn maken, vroeg ik mezelf af. Het antwoord 
op deze vraag kon ik niet vinden, dus ging ik aan het experimenteren.
Maak je azijn? Dan ben je bezig met fermenteren en dat proces duurt zeker een paar weken.
Inmiddels heb ik dat proces afgerond en kan ik nu voor jullie beschrijven hoe je perenazijn maakt, 
want het is me gelukt!!



Perenazijn maken

             
Benodigdheden:
  • perenschillen
  • klokhuizen van peren
  • water
  • ruime (weck)pot
  • kaasdoek
  • elastiek
  • evt. schoteltje

Hoe ga ik te werk:
Wanneer je toch bezig bent onbespoten peertjes te schillen, bewaar dan de gave en schone schillen. Bij het doormidden snijden van de stoofpeertjes bewaar je ook de klokhuizen. De steeltjes kun je wegdoen, net als lelijke of rotte plekjes. 
Doe de schillen en klokhuizen in een grote glazen (weck)pot. Vul de pot met water zodat alles onder staat.
Leg eventueel iets zwaars op de schillen, want ze hebben de neiging om boven te komen drijven.
Dek af met een stukje kaasdoek. Dit heeft twee redenen: 
  1. afdekken voor stof en fruitvliegjes 
  2. het is luchtdoorlatend. 

Dat er lucht bij kan komen is essentieel omdat de azijnzuurbacterie - die gewoon in de lucht zit - het natuurlijke vruchtsuiker omzet in azijnzuur.  
Eerst gaan de perenschillen door de suiker die er in zit, gisten. Dit zie je al na een paar uur gebeuren. 
Het water gaat bubbelen en schuimen en je hoort het soms zelfs ploppen.
Het proces van fermenteren heeft warmte nodig, een kamertemperatuur van 20 graden is goed.
Zet je de pot warmer, dan gaat het proces sneller. Het geheel duurt zo'n twee tot drie weken.
Je neus is de belangrijkste graadmeter om te weten of de azijn klaar is.
Ruik regelmatig of de inhoud  naar azijn ruikt. 
De geur is natuurlijk niet te vergelijken met een supermarktazijn. Deze fruitazijn is veel zachter 
van smaak, minder zuur: complex en aromatisch. 

Schrik overigens niet 
als je een laagje witte 'drab' boven op je azijn ziet liggen.
Dit is géén schimmel, maar moer en juist een teken dat het super goed gaat met je azijn.
Moer is een ander woord voor droesem, het bezinksel na fermentatie bij wijn. 
Bij azijn gaat het juist bovendrijven.

Als de azijn na zo'n drie weken klaar is, schep je de moer eraf. 

Je kunt de moer bewaren door ze met wat vocht in een bakje in de koelkast te zetten. 
Zo start je (in de winter) makkelijker een nieuwe azijn op.
Zeef de azijn met behulp van een kaasdoek.
Knijp de perenschillen niet uit, dan blijft je azijn troebel.
Schenk de azijn in mooie flessen en bewaar ze op kamertemperatuur.

Ik denk dat ze dezelfde gezonde werking heeft als appelazijn, maar dat ga ik zeker voor je uittesten.

Appel (en peren)azijn toepassingen:

  1. als wasverzachter
  2. in dressings
  3. oplossen in een glas water en opdrinken voor je gezondheid en om af te vallen
  4. deppen bij insectenbeten
  5. voor de intieme hygiëne
  6. in het drinkflesje voor knaagdieren tegen diarree
  7. als haarspoeling na een wasbeurt voor prachtig glanzende lokken
  8. in mayonaise voor een verfijnde smaak (klik)
  9. tegen kalknagels, dep ze twee keer per dag met azijn

Als je dit hele verhaal mooi vindt, maar je stoofpeertjes zijn op, of je hebt gewoon geen zin om zelf azijn te maken, dan heb ik mooi nieuws: 
deze prachtige beugelflesjes met 250 ml perenazijn staan in mijn winkeltje.
Een flesje kost 4,10
Kijk voor meer informatie of meer producten ... hier!


Veel plezier met je perenazijn!

woensdag 21 oktober 2020

Laurierlikeur

 De Italianen lusten het graag, maar ook wij voegen in winterse stoofschotels of soepen graag een blaadje laurier toe.
Hoewel je het niet kunt eten - je haalt het laurierblaadje er altijd weer uit - geeft het
 een kruidig en niet te evenaren aroma aan je eten.

Wist je dat ze het in Italië zelfs drinken?!
 De laurierblaadjes geven een gifgroene kleur af aan de alcohol zodat je een groene likeur krijgt.
In Sicilië - waar het oorspronkelijk vandaan komt - heeft het de naam Rosorio de Alloro.

Na de zoveelste snoeisessie dit jaar... 

waarbij ik laurierblaadjes aan de buren uitdeelde voor jaren 
en mijn eigen levenslange voorraad gedroogde blaadjes nu eens niet wilde spekken,
 besloot ik ook maar eens laurierlikeur te maken. De naam klinkt in ieder geval als een klok, 
al moet je het niet tien keer achter elkaar zeggen:
laurierlikeur - laurierlikeur - laurierlikeur- laurierlikeur - laurierlikeur - laurierlikeur..... . 

Het maken is me gelukt... het is een prachtig gifgroen likeurtje geworden!
Alle likeuren die ik tot nog toe maakten, behoren maanden te trekken, deze niet!
Binnen twee weken is ze al te drinken! 
Tijd om te laten zien hoe je een prachtig groen drankje kunt maken.



Laurierlikeur

           voor ruim 2 liter

Ingrediënten:
  • 60 verse laurierblaadjes (Laurus Nobulus)
  • 0,75 l alcohol met een percentage van 90% (géén medicinale!!)
  • 1,1 liter water
  • 850 g kristalsuiker

Hoe maak ik het klaar:
Neem alleen gave, groene blaadjes zonder schildluis of iets dergelijks. Wees er zeker van dat je de goede soort [Laurus Nobulus] hebt en níet de giftige Prunus Lauracerasus. Was de onbespoten laurierblaadjes goed onder stromend water.
Knip ze daarna met een schaar in drie stukken en doe ze in een ruime pot of fles.
Overgiet met de alcohol en sluit de pot.
Zet de pot weg op een donkere plaats, maar wel bij kamertemperatuur. In een donkere (trap)kast is een goed idee.

Na een dag zag ik de alcohol al helemaal groen kleuren.
Maar laat het voor de smaak een week trekken.
Maak daarna een suikeroplossing door het water met de suiker even te verwarmen.
Zorg dat de suiker volledig in het water is opgelost en laat het mengsel helemaal afkoelen.

  Zeef de laurierblaadjes uit de alcohol. 
Je ziet dat ze ontkleurd, een beetje gelig zijn geworden.

Meng het suikerwater door de donkergroene alcohol.
Ik heb in verhouding wat meer suiker genomen, omdat wij wel van een zoet drankje houden.
Ben je niet zo'n zoetkauw, neem dan minder suiker.

Schenk de likeur over in mooie flessen.
Bewaar de flessen op een donkere plaats of gebruik donkergekleurd glas,
 anders krijg je een gelig drankje en dat zou zonde zijn.
Bewaar ze nog een week zodat de smaken op elkaar ingespeeld zijn.

Drink deze likeur ijs- en ijskoud.
Je kunt 'm ook mengen met mousserende witte wijn of meng het met droge witte wijn als aperitief.

Je kunt deze laurierlikeur ook mengen met verse room, dit mengsel moet je wel gelijk gebruiken, 
het kan niet worden bewaard.

Saluti!!