woensdag 8 juni 2022

Tuinbonenfrittata

In het spelletje Boonanza zijn ze het meest zeldzame en kostbare boontje.... ik oogstte ze 
vanavond uit eigen tuin: de tuinboon!!
Ik maakte er - met mijn grote hoeveelheid verse eieren - 
een eenvoudige, snelle frittata van.
De hoeveelheden mag je best aanpassen,
  dit is wat er uit mijn tuin kwam.
En gelukkig groeien de tuinbonen nog even door.... ;)


Tuinbonenfrittata

   voor 6 personen

Ingrediënten:
  • 100 g tuinbonen
  • 750 g biologische aardappelen
  • 1 gele paprika
  • 10 kleine eieren ( of 8 grote)
  • 100 ml sojamelk ongezoet
  • 1/2 el milde paprikapoeder
  • versgemalen zout en peper
  • 30 g roomboter
  • scheutje olijfolie

Hoe maak ik het  klaar:

Schil de aardappelen of boen ze schoon en snijd ze in hele kleine blokjes.
Neem twee grote koekenpannen en smelt de helft van de boter in de ene pan, de helft in de andere.  Voeg ook wat olie toe. Ik gebruikte een aromatische daslookolie met lichte uiensmaak.
Voeg de aardappelblokjes toe en roerbak deze op middelhoog vuur tot ze lichtbruin gebakken zijn.
Maak de gele paprika schoon en snijd ook deze in kleine blokjes. Voeg na zo'n 7 minuten toe.
Dop de tuinbonen. Bij superverse en kleine tuinbonen is dubbel doppen niet nodig. Je kunt deze hoeveelheid ook maal twee of drie doen.  Voeg de tuinbonen toe aan het groentemengsel.
Bak nog een paar minuten en roer goed door. 
Klop ondertussen de eieren los in een kom samen met de sojamelk. Breng op smaak met peper, zout en het paprikapoeder. 

Schenk het eimengsel over de roerbakgroente in de pan. Bak de omelet op middelhoog vuur 
tot  de bovenkant gestold is en de onderkant goudbruin. Dit kost 8 tot 10 minuten.
Draai de omelet met behulp van een groot bord en bak ook de andere kant
goudbruin in de helft van de tijd.

Snijd de frittata in punten en laat niet koud worden.
Serveer er versafgebakken stokbrood of ciabatta bij.
Frittata mag dan een Spaans gerecht zijn, dit Italiaanse brood smaakt er prima bij!
Het voorjaar smaakte niet eerder zó goed!
En lekker hoeft niet duur te zijn.

Ik wacht tot de tuinbonen weer gegroeid zijn voor een volgende maaltijd!
Hoe eet jij tuinbonen het liefst?



zaterdag 4 juni 2022

Mijn moestuin in mei


Mei oh mei.... wát maak je me blij!!
Als het regent of als de zon schijnt..... het is goed, allebei!
Alles groeit, bloeit en loopt uit... 
Het werken in de tuin is een feestje!
Door werk of gebrek aan energie schoot het er bij mij - zelfs deze maand - wel eens bij in om naar de tuin te gaan, maar ben ik er eenmaal, dan kan ik bijna niet stoppen....
Al dat prachtige, jonge groen geeft  hoop en ontspanning.
Binnen in me begint het te borrelen, niet alleen van vreugde maar ook van plannetjes...
Zo zie ik bij dit plaatje niet alleen een uitlopende vijgenboom, maar allereerst de nieuwe blaadjes thee: vijgenbladthee!
Ha ha....  en daar wil ik mee aan de slag gaan.

Neem met dit moestuinblog weer een kijkje in mijn tuin en keuken. Laat je inspireren en blijf hoopvol, kijk als een kind met verwondering om je heen. Misschien vind je net als mij cadeautjes in je tuin! Nog inspiratie voor spinazie nodig? Bij mij merkten ze niet eens, dat we het dagelijks een weeklang aten. Samen met de kinderen van groep 5 word ik helemaal enthousiast bij  de schooltuintjes en die af en toe tropische temperaturen in de kas zijn voor meerdere toepassingen geschikt...
Lees je mee?!



Moestuincadeautjes


Ik noem het cadeautjes: planten die opkomen waar ik ze niet verwacht en niet heb gezaaid. En toch mag ik ervan oogsten en van genieten! Een soort wildpluken in eigen tuin, zeg maar. The best of both!
Zoals van de framboos....
Munt heeft de naam, maar framboos kan er wat van!! Ondergronds kruipen de wortels overal waar ze niet heen mogen, zodat er een waar frambozenbos kan ontstaan.
Maarre... genoeg is genoeg natuurlijk!
Soms moeten ze toch echt plaats maken voor mijn andere plannen. 
Lees door en zie bij het kopje schooltuintjes hoe en wat je met al deze frambozen kunt doen!

Munt.... overal komt ze op!
Ik zet om de paar dagen een bosje verse munt op mijn aanrecht vlakbij de kokend-water-kraan. Zó voor het grijpen voor een lekker kopje of pot verse muntthee!! En ik bakte er van de week frisse, lactosevrije koekjes van. Dat kan prima met zo'n onuitputtelijke voorraad!
En kijk eens? Als het wat langer staat, kun je het stekken. Dit kan in deze groeizame tijd van het jaar overigens met heel veel kruiden en planten!
Als ik het zaai, komt het niet op, maar elk jaar verschijnen er een paar bosjes wilde postelein  op ongeveer dezelfde plek in mijn tuin. En al bloeit ze al, de blaadjes zijn heerlijk door een groene salade:)

Goudsbloemen horen voor mij echt bij de moestuin! Ik maak er olie en zalf van en ook  een romige risotto... allemaal van de bloemblaadjes! Zaad verzamelen hoeft eigenkijk niet, ze komen door de hele tuin op.... ik geef ze een plekje aan de rand langs het pad en - al zou de goudsbloem het graag willen - niet midden tussen de sla,  boontjes en andere groentes.
Ooit zat deze pittige, paarse bladmosterd in een zakje Aziatische salademix... nu komt het op verschillende plekken terug. In het voor- en najaar kun je de verse blaadjes door een salade mengen. Ook kun je er pesto van maken of ze stoven als spinazie....
Mijn tuinbuurvrouw zaaide ooit dille en elk jaar komt het op verrassende plekken weer op. Dit aromatische, heerlijke kruid is van harte welkom!
Is het onkruid? Is het gras? Het is een grassoort: maïs!
Wonderlijk dat dit opkomt. Vorig jaar verzuchtte ik dat ik geen maïs meer in de tuin zou zetten, want de oogst valt elke keer tegen.
En dit is toch door iets of iemand opgevangen, geloof ik! Nu groeit het zowaar spontaan!
Op de plek waar de tuinbonen nu mooi en stevig in de aarde staan, had ik begin van het voorjaar peulen gezaaid. Het was oud zaad en kwam helaas niet op.
Tot er nu toch nog drie peulen het licht zien.....
Kronkelstok erbij om te klimmen: groei maar lekker! Jullie zijn meer dan welkom in de tuin!

Alleen de aardappel is niet welkom... en wat raar dat ik die toch op verschillende plekken tegenkom. Ik haal ze er snel uit, want ben als de dood voor de ziekte Phythophthora.....

Een week lang spinazie....


En toen was half mei spinazie dé groente in mijn tuin die fantastisch groeide en als enige  oogstbaar was.
Ik heb drie rijen in de koude grond staan, twee rijtjes in de kas en nog ergens een plukje staan. Het leuke aan spinazie is dat je het twee tot drie keer kunt snijden en het groeit gewoon weer aan! 
Dus aten wij een week lang alleen maar spinazie!
Saai? Welnee... het is zelfs niemand opgevallen.
Kijk maar mee naar mijn weekmenu:
Zondag aten we snelle eiermie: met spinazie en taugé, pittig op smaak gebracht met gedroogde peper en ketjap.
Op maandag aten we spinaziestamppot à la pizza, geïnspireerd op mijn andijviestimpstamp à la pizza. Met dit thema kun je eindeloos variëren.
Op dinsdag aten we een romige pastasalade met frisgroene spinazie blaadjes.
Bij de (vegetarische!) barbecue serveerde ik een eenvoudige, groene spinaziesalade.
Op donderdag aten we Great Salad met de eerste mini slakropjes en spinazie.
Op vegan vrijdag was Thais de keuken waarbij we heerlijk geroerbakte spinazie met curry, peultjes en rijst aten.
Zaterdag was het tijd voor pannenkoeken: ik maakte een machtig lekkere pannenkoekentaart met romige spinazievulling.

Zie je? Met spinazie is het nooit saai.
Maar, zul je je misschien afvragen: spinazie is een nitraatrijke bladgroente, daar moet je toch niet teveel van eten? Het klopt dat vroeger door het Voedingscentrum geadviseerd werd niet teveel nitraatbevattende bladgroente te eten, maar deze adviezen zijn alweer wat jaren geleden ingetrokken omdat het geen enkel risico voor je gezondheid  oplevert.
Dus ging ik de week erna vrolijk verder met sla, sla en nog eens sla eten.

Wat zijn het prachtig mooie kropjes en ik heb  ze in allerlei variaties.
En de slakken in mijn tuin? Die zie ik bijna niet.... dat mag van mij zo blijven!
En af en toe is het leuk om mijn eigen kraakverse, biologische groente eens te vergelijken met wat er in de winkel ligt.
Een moestuin levert veel meer op dan geld, maar dit is toch ook mooi meegenomen!



Binnen of buiten...

Bij de meeste planten is het duidelijk wat in de kas moet, of wat erbuiten mag. Er zijn echter 'twijfelgevallen' en dat ligt ook heel erg aan het weer in de zomer.
 Zo heb ik een paar jaar geleden heel veel paprika's mogen oogsten van buurman Teun en die planten stonden gewoon buiten! Waren prachtig gegroeid!
Hier ben ik bezig een plekje te zoeken voor alle gezaaide en opgekomen plantjes. 
Het is altijd weer passen en meten...
Maar ik ben eruit. In deze kas staat nu: paprika, peper, druif, meloen, komkommer, tomaat  aubergine en muismeloen.
En peterselie, basilicum en een slaplantje, waarschijnlijk opgekomen toen ik een zaadje heb laten vallen.
Ik heb dit jaar ook wat tomatenplanten buiten gezet. Dit zou moeten kunnen, maar eigenlijk hebben ze een afdakje nodig.  Er mag geen regen op de vruchten vallen, dan gaan ze snel rotten. Hóe de zomer zal worden, is gissen. Ik probeer het dit jaar gewoon...
Maar kijk eens naar het verschil met de kastomaat?! Prachtige, frisgroene bladeren, terwijl de tomaat buiten wat staat te kwarren. Het werd ook net kouder en er viel meer regen toen ik de tomaten had uitgeplant... ze gedijen toch het best in warmte.

De muismeloen was vorig jaar al geen succes en zo ziet dat er dit jaar weer uit als je naar bovenstaande foto kijkt. Hoewel er op het zakje staat dat ze buiten en binnen geplant kunnen worden, is mijn ervaring dat ze toch echt van warmte houdt.
Want dit is het exemplaar wat in de kas staat en dat is wel een succes!
Mooi, groen blad wat klimt en met fijne rankjes zich overal aan wil optrekken. En zie je zelfs al kleine  gele bloempjes verschijnen?
Ik ben zo benieuwd naar muismeloen en ga ze dit jaar graag eens proeven. Heb jij ze wel eens uit eigen tuin gegeten?

Zoete beloftes


Na de spinazie en de sla wordt het in juni tijd voor wat meer afwisseling! Kijk je mee wat er allemaal al groeit?
Vanuit deze prachtige bloemen, groeien nu steeds meer
robuuste, groene bonen: tuinbonen.
En zie je het op de foto een beetje? Ze groeien omhoog! Hoog tijd ook om nieuwe recepten te gaan bedenken met tuinbonen. 
Hoe eet jij ze het liefst?
Courgettes, courgettes, courgettes....ze komen er weer aan. Ik heb dit jaar de gewone groene èn gele pattisoncourgettes gezaaid. En ze komen allemaal op. Dus buren en vrienden in de buurt: bereid je voor.... ik kom ze weer uitdelen! ;)
De koolrabi's doen het ook goed, dit jaar. Ik verwacht er een heleboel. Nu nog wat creatieve en lekkere recepten gaan uitproberen met koolrabi....
Vorig jaar was de stekelige braam toch echt te rigoureus gesnoeid. Dit jaar is zijn comeback en zie ik de belofte van vele, vele bramen.
Ik popel om er weer jam van te maken of andere heerlijkheden....
En kijk eens naar dit mooie exemplaar: de eerste komkommer!! En aan deze plant zie ik er al zeker vijf groeien. En dan te bedenken  dat ik wel vijf planten in de kas heb staan....

 Net als vorig jaar zijn veel bladeren vreemd gekruld en zit er een soort ziekte in mijn dwergnectarine... Maar het lijkt of het boompje zich herpakt, er zijn naast dit lonely exemplaar nog een paar nectarines gegroeid. Zou ik dit jaar voor het eerst nectarines van eigen boom kunnen eten?!
Ook de zwarte en rode aalbesstruiken hangen helemaal vol trossen. Om er straks echt van te kunnen genieten, drapeer ik er losjes een net overheen. De vogels mogen best wat hebben, maar ik wil zelf ook wat overhouden....

Schooltuintjes

Ook de kinderen van groep 5 zijn blij in mei! Het is niet alleen een welkome afwisseling van het rekenen en taalwerk om met juf Tamar naar buiten te gaan, maar ook bewezen beter voor de concentratie van kinderen. Ook werkt buiten-zijn in het groen stressverlagend en rustgevend.
Wat doe ik toch goed en belangrijk werk!
Ik begin trouwens altijd binnen in de klas en maak bijvoorbeeld visueel waar alle groente in de kinderen hun tuintje staat of gezaaid is.  Zodat, als ze buiten gelijk aan de slag gaan met onkruid wieden, niet ook de net gezaaide slaplantes wegwerken.
Elk jaar zijn de aardappel, ui en sla vaste prik  maar daarna wil ik graag variëren. Soms doen we radijs, goudsbloemen en augurken, een ander jaar weer krootjes, tuinkers of wortels.  Net waar ik zin in heb. Al moet ik wel vooruit denken aan de oogstlessen in groep 6. Ik maak meestal een maaltijdsoep met krootjes (juist: krootjes moeten er dus wel in!), tijm hoestsiroop en soms een calendulazalf of ingemaakte augurken. Oh, het is zó vreselijk leuk en leerzaam!
Voor de zomervakantie plan ik altijd nog een kruidenboterles en de chips- en patatles met verse aardappels. Net als de kinderen, kan ik me hier enorm op verheugen!
Hier wordt een slaplantje geplant - de zelfgezaaide sla was helaas doodgegaan, gelukkig had de juf nog genoeg plantjes thuis staan - en ernaast wordt pluksla gezaaid.
Het zaad van de pluksla zit op een zaadlint op gepaste afstand van elkaar tussen oplosbaar papier. Makkelijk voor in de schooltuintjes. En goed voor de kinderen om met zoveel mogelijk verschillende groenten en technieken kennis te maken.
Nog even water geven en dan is deze les voorbij.

Ik leer de kinderen dat we in de tuin op bezoek zijn in de wereld-van-de-kriebelbeestjes. Respect voor insecten en wormen is belangrijk!
En regelmatig krijg ik een vraag over welk beestje ze nu weer hebben gevonden....
Ik weet lang niet alles, maar er zijn veel nuttige diertjes in de tuin!

Pal naast de schooltuinen staat een strook frambozen en je raadt het al... zelfs onderdoor de houten planken van de moestuinbakken, komen de frambozen gegroeid.  Ik leer de kinderen dat je 'onkruid' met wortel en al moet weghalen en dit geldt ook voor de framboos die met wortel en aanhangend grond in een potje mee naar huis mag. Als je het met genoeg water dezelfde dag nog in je tuin zet, kun je dit jaar nog de eerste frambozen ervan eten. Lekker onkruid, hoor!!

Wat is dát nou?!

Regelmatig bereikt de temperatuur in mijn 'koude' kas al de 40° C grens. Heerlijk warm voor al die tropische plantjes die er mogen groeien! 
Maar laatst kon je 's middags wat anders tussen de tomaat en komkommer in zien staan. Platen, afgedekt met een witte doek.
Tja... deze tochtvrije plek vol warmte is ook een geschikte plaats om mijn brooddeeg te laten rijzen.
Maar ik ben vast niet de enige die zoiets bedacht, toch?!


Geniet van al het groen en verse, gezonde groente die juni je te bieden heeft. 
Trek er lekker op uit, want buiten zijn maakt je niet alleen blij, het is reuze gezond voor je!!




woensdag 1 juni 2022

Dennenknopsiroop; twee bereidingswijzen

Dat er een serieus verkoudheidsvirus rondwaart, zag ik al een tijdje aan de populariteit 
van mijn tijmsiroop en andere blogs over hoestdrank.  Ik deed er gelukkig niet aan mee, dacht ik.
 Tot ik plots op vakantie wakker werd met een droog, pijnlijk gevoel in mijn keel.... 
Dat ging niet over met wat drinken, het werd alleen maar erger.
 De dag daarna was mijn keel pijnlijk en rauw en kon je het al horen wanneer ik praatte.
Ik had een fikse keelontsteking!
Gelukkig had ik nog hoestsiroop staan: saliesiroop (klik) voor een dieper liggende, vastzittende hoest 
en een honing hoestsiroop met citroen, gember en salie (klik)
Mijn tijmsiroop is meer geschikt voor kriebelhoest in de keel, oftewel oppervlakkige hoest. 
Ik had 'm niet nodig en dat was maar goed ook, want deze was gaan gisten en niet meer te gebruiken.

Na een paar dagen werken, waarbij ik ochtendenlang aan het praten was - en regelmatig een slokje hoestsiroop tussendoor moest nemen -  was mijn hoestdrank toch echt op!
En mijn keelklachten niet over ;)
Hoog tijd om nieuwe te maken. Ik maakte tijmsiroop, want de tijm groeit goed dit voorjaar.
Maar kreeg ook een reminder dat jonge dennenscheuten nu (van half april tot eind mei) 
geplukt kunnen worden 

om daar een heerlijke en heilzame hoestsiroop van te maken...


Op je gezondheid!

En dat wilde ik graag eens gaan uitproberen, dennen staan namelijk bekend om hun gezonde, heilzame eigenschappen voor met name je keel.
Hippocratus, de grondlegger van de geneeskunde die 470 jaar voor Christus leefde, mengde al dennenknoppen met honing en schreef dit voor als medicijn bij hoest, verkoudheid, keelpijn, jicht en reuma...
Grove den bevat een slijmoplossend middel en bevordert daardoor het ophoesten van slijm. Het werkt ontstekingswerend en ontsmettend. Het bestrijdt schimmels en bacteriën, zuivert de luchtwegen en bijholten en stimuleert de ademhaling.
Hierdoor is het bij uitstek een probaat middel tegen: keelpijn, keel- of amandelontsteking, hoesten, bronchitis en verkoudheid.

Je kunt de naalden het hele jaar door gebruiken in bijvoorbeeld thee, maar in april en mei bevatten dennenknoppen de hoogste concentratie geneeskrachtige stoffen!
De den bevat veel vitamine C en is daardoor weerstandsverhogend. Ze is ook bloedzuiverend.


Ik kwam er na wat zoeken achter dat je op twee verschillende manieren 
een mooie dennenknopsiroop kunt maken.
De snelle en de langzame manier. Beide bevatten suiker, de hoestdrank 
die op de langzame manier gemaakt wordt, bevat alleen suiker, zelfs geen toegevoegd water. 
 Ik geloof dat tijd hier een toverwoord is voor kracht. 
Wanneer iets de tijd krijgt om te groeien of te rijpen, wordt het sterker en krachtiger.
Maar kies zelf....

Straks meer over het onderscheid tussen de verschillende naaldbomen...



Ik deel het eerste recept.


Langzame dennenknopsiroop


Ingrediënten:
  • dennenknoppen
  • biologische rietsuiker
  • een grote pot

Hoe maak ik het klaar:
Er staan geen hoeveelheden bij de ingrediënten, omdat je zoveel kunt plukken als er in je pot past.
Zorg voor een goed schoongemaakte pot. Ik nam een weckpot, maar een kleine(re) jampot kan ook.
Pluk de dennenknoppen niet te laag bij de grond en kijk goed of er geen beestjes op zitten. Strooi een dun laagje rietsuiker op de bodem van de pot en leg een laagje dennenknoppen hier bovenop. Druk een beetje aan. Strooi hier een dunne laag suiker overheen. Bedek de suiker met een volgende laag dennenknoppen en ga zo door: laagje om laagje.
Het mooie bij deze methode is dat je niet alle knoppen in één keer hoeft te verzamelen... Pluk wanneer het je uitkomt weer een nieuwe hoeveelheid knoppen voor een volgende laag. De onderste knoppen kunnen alvast hun vocht en hars afgeven aan de suiker....

Ga door tot de pot vol is, of tot je het genoeg vindt. Dek af met een laag suiker.
Sluit de pot en zet op een warme, zonnige plek.
Laat de pot twee tot drie maanden staan.
Je ziet dat de suiker vloeibaar wordt, doordat het zich mengt met het vocht uit 
de knoppen van de den. De naalden zijn een soort harskanalen.
Je ziet dat het langzamerhand een siroop wordt.
Je kunt tussendoor al een lepeltje proeven, maar hoe langer het staat,
hoe beter de inhoudsstoffen kunnen intrekken.
Je hebt alvast een pot vol, voor wanneer de -r-  weer in de maand komt.

Op dezelfde manier maakte ik ooit eens uiensiroop.
Net zo makkelijk, net zo goedkoop, alleen nog sneller klaar.....  Klik

Met mijn zere keel heb ik echter geen geduld om maanden te wachten op mijn dennensiroop,
dus maakte ik ook een flesje snelle dennensiroop!

En om daar maar snel mee te beginnen volgt hier het recept,
natuurlijk kun je dit verdubbelen om een voorraadje aan te leggen.




Snelle dennenknopsiroop

     voldoende voor een klein flesje

Ingrediënten:
  • 100 g dennenknoppen
  • 250 ml water
  • 150 bio rietsuiker

Hoe maak ik het klaar:
Verzamel de dennenknoppen en spoel ze goed af in een vergiet. Doe ze samen met het water in een pan en breng aan de kook. Laat het dertig minuten koken. Ben je verkouden en heb je een lage weerstand, ga dan af en toe boven de pan hangen en adem diep de gezonde dennengeur in.

Laat even afkoelen en zeef de geconcentreerde dennenthee door een kaasdoek.
 De dennenknoppen kun je weggooien.

Het is een melkachtige vloeistof geworden.
Breng deze nu met de suiker opnieuw aan de kook.
Laat zonder deksel op de pan 10 minuten inkoken.
Laat je het langer inkoken dan kun je gaan voor de hoestpastilles (klik) en maak je 
er dennenknopsnoepjes van. Goed voor je keel en makkelijk mee te nemen.
De hoestsiroop mag wat stroperig worden...
Zorg dat je een brandschoon flesje (liefst uitgekookt) klaar hebt staan en giet de hete siroop erin
Bewaar in de koelkast en neem bij een zere keel dagelijks drie eetlepels.

Ook kinderen mogen deze hoestdrank gebruiken,
geef hen twee maal daags een theelepel.




Verschillende naaldbomen

Zie jij soms tussen de bomen het bos niet meer?
Helaas woon ik niet in of dichtbij een bos, maar middenin de randstad.....  
Gelukkig in een groene stad en het groene hart is op fietsafstand, maar toch...
Ik moet echt op zoek naar naaldbomen en tussen allemaal verschillende naaldbomen dé den ontdekken.
Het oude kerstliedje "oh dennenboom, oh dennenboom" zet je namelijk snel op het verkeerde been. 
Wat we met Kerst massaal in huis halen, is namelijk geen den, maar een spar.  
Dus op zoek naar een uit de kluiten gewassen, mooie dennenboom is meestal 
een mooie Nordman spar of blauwspar. Afgaan op het uiterlijk is hierbij niet handig.

Het volgende ezelsbruggetje kan helpen als je kijkt naar de groeiwijze van de naalden.

  • De D van Den is ook de  D van Duo
  • De S van Spar is ook de S van Single
  • De L van Lariks is ook de L van Legio

Oftewel: dennennaalden groeien altijd per twee tegelijk, 
bij een Spar groeien de naalden los van elkaar en 
bij een Lariks groeien de naalden als een bosje bij elkaar.

Op mijn dagelijkse rondje met de hond kwam ik al gauw een prachtige dennenboom tegen, 
vlakbij huis. De naalden groeiden  bij elkaar, dus het was een den....  dacht ik.

Wát een geluk!
En een week lang, elke ochtend om 7 uur 's ochtends, plukte ik rondom de knoppen van deze den....

Eerst verzamelde ik voldoende knoppen voor mijn hoestsiroop die op de langzame manier gemaakt
 kan worden.
Toen deze pot bijna helemaal vol was, werd ik echter overvallen door twijfel....
had ik nu wel of geen dennenknoppen geplukt?
Of was het misschien toch een spar?
Ik probeerde andere naaldbomen te ontdekken en ging zelfs
 bij verschillende buren op bezoek, speciaal om hun naaldbomen van dichtbij te kunnen bekijken.

Ik had van die mooie dennenboom nu wel de toppen geplukt, maar het bleek een spar te zijn!
Hier dacht ik dat de naalden per twee tegelijk groeiden,
maar groeien ze echt per twee tegelijk, dan  zitten ze ook per twee vast aan elkaar.
zoals je hier boven mijn duim goed kunt zien!
 Deze blog zou bijna niet geschreven zijn door schaamte over mijn vergissing....
Maar...  we blijven mens en maken fouten. 
En als je niet van je eigen fouten leert, kun je van die van een ander en van mij leren...

Waarschijnlijk was 'mijn den' een oude kerstboom van iemand; ooit uitgeplant in het plantsoen.
Het oude liedje....
Dus al mijn geplukte 'dennenknoppen' waren sparrenknoppen....
Is nu mijn hoestsiroop mislukt?

Oh nee, gelukkig niet! 
En dat maakt het weer een hoopvol verhaal.
Ook sparrenknoppen hebben een geneeskrachtige werking en zijn 
gezond voor de luchtwegen.
Sparrenknoppen werken goed bij ziektes en aandoeningen van het ademhalingssysteem.
Het helpt  ook bij de bestrijding tegen schimmels en is goed voor je doorbloeding.
Dus eigenlijk heeft het bijna dezelfde werking als de den.
Alleen... de den is wat krachtiger en is bovendien een inheems groeiende boom in ons  land.

Gelukkig wist ik nog wel het onderscheid tussen een Taxus en een andere naaldboom.
Vergis je daar niet in, een Taxus is giftig!

Niet getreurd: ik maakte sparrensiroop en die is nog steeds heel goed voor je keel.

Natuurlijk vond ik - nadat beide siropen net gemaakt waren -
een paar echte dennen... 
daar ga ik nu maar thee van drinken;)

En om volgend jaar  zeker weten dé echte dennensiroop te kunnen maken,
kocht ik van mijn verjaardagsgeld een mooie, struikvormige den.
Een Pinus  mugo pumilio, oftewel dwergbergden.
Hij wordt niet hoger dan zo'n 30cm,  kan tegen extreme kou,
heeft een arme bodem nodig (geen mest) en is groenblijvend.
Ik klemde 'm  in een hoekje van de tuin, tussen de tegels in

en al wordt 'ie niet groot... ik heb nu wel een echte den, compleet met naalden!
Kan ik volgend jaar vast een klein flesje hoestsiroop maken.
En als het niet genoeg is...  ik weet nu waar de dennen groeien ;)

Jij ook?

Een  biologisch flesje dennenknopsiroop bij Holland & Barret kost je zo'n  7 euro
en dan krijg je 0,1% pinus (den) er in.
En  dit is de rest:

Tarwesiroop*; echinaceaextract* (3,7%); tijmextract*, extract van zwarte bes* (Ribes nigrum); propolisextract* (1,1%); eucalyptusextract; salie-extract (Salvia officinalis); zonnedauwextract (Drosera rotundifolia); extract van haagbeuk (Carpinus betulus); etherische oliën: eucalyptus* (Eucalyptus globulus, Eucalyptus smithii), den* (Pinus sylvestris 0,1%), tijm* (Thymus zygis ct. linalol), pepermunt* (Mentha piperita) *biologische teelt.


Zelf maken is niet alleen leuk omdat het goedkoop is, je weet ook precies wat er in zit.
En dat vind ik wel belangrijk;)

Heb jij al eens je eigen hoestsiroop gemaakt?!
Sla dit recept op, als je er dit jaar niet aan toegekomen bent...