vrijdag 21 maart 2025

Viooltjessiroop

 Het is je natuurlijk niet ontgaan: het is maart en lente! 
Is het Maarts viooltje je ook niet ontgaan?
Dit schattige, tere paarsblauwe bloempje groeit graag op schaduwplekken: onder een boom, 
onder een haag. Je zou het zó over het hoofd zien. En dat is zonde, 
want het is niet alleen een mooi, geurig bloempje.  Ze is ook eetbaar èn gezond!
Tijd om iets lekkers te maken met het eerste viooltje dat bloeit. Vorig jaar suikerde ik 
de viooltjes klik!,  dit keer maak ik er een lekkere siroop van.
Dit stond al op mijn to-do-list sinds ik op vakantie prachtige
blauwpaarse viooltjessiroop in het schap zag staan...
Dat kan ik zelf maken, dacht ik toen (en denk ik vaak, ha ha)
Dus maakte ik deze maand een heel bijzonder drankje: viooltjessiroop!
Mooi, geurig en lekker!
Deze siroop is breed toepasbaar: gebruik haar in gebak, smoothies of cocktails,
 in marinades, een dressing of over ijs. Of doe decadent, net als ik en drink 
op een gewone doordeweekse dag een glas ijskoude, bijzondere viooltjeslimonade!

Hippocratus, de grondlegger van de moderne geneeskunde, wist al dat
 het Maarts viooltje [Viola Odorata]  een heilzaam plantje is. Hoewel de Latijnse naam 
 aangeeft dat het viooltje heerlijk geurt - daar komt ons woord 'odeur' vandaan -  zou er best [officinales]  bij mogen staan, wat een Latijnse aanduiding is om het medicinaal te gebruiken. 
Vroeger al werd er een heilzame hoestdrank  gemaakt, want het viooltje werkt licht slijmoplossend
 en wordt gebruikt bij keelpijn, griep en verkoudheid.  Verder is ze bloedzuiverend.
Viooltjes bevatten ook antioxidanten en flavonoïden.
Hierdoor kunnen ze ontstekingen verminderen en een snellere wondgenezing bevorderen.
Ze ondersteunen  het immuunsysteem en helpen de huid gezond te houden.
Bovendien hebben ze  een rustgevende werking, wat ideaal is bij stress of slapeloosheid. 

Nu is de tijd dat het Maarts Viooltje bloeit.
Loop er niet aan voorbij, sta even stil, buig en verwonder je... 
Zowel bloem als blad is te gebruiken in de keuken en  bevat vitamine A en C. 
Een topbloempje wat je ook makkelijk in eigen tuin kan zaaien.

Het driekleurig viooltje kun je op dezelfde manier gebruiken als het Maarts viooltje.






Viooltjessiroop


     voor 1,5 l

Ingrediënten:
  • 50 g Maartse viooltjes (2 handen vol)
  • 1 l heet water
  • 1 kg bio suiker
  • 1 bio citroen


Hoe maak ik het:
Pluk de viooltjes 's ochtends vroeg op een zonnige dag. Dan zijn de meeste inhoudsstoffen aanwezig en de bloempjes vol geur. 
Spoel ze voorzichtig af onder zacht stromend water. 
Wil je ze medicinaal gebruiken, was ze dan niet af.
Doe de viooltjes in een kan of pot en overgiet met het hete water.
Je zult zien dat binnen enkele minuten de kleur van het Maarts viooltje in het water 'zakt'.
Het lijkt eerst blauw te worden tot blauwpaars.
Dek de pot af en laat een nachtje staan.
Zeef de bloempjes, die kleurloos geworden zijn, eruit en giet het gekleurde water in een pan.
Voeg de suiker toe en verhit langzaam onder voortdurend roeren. 
Als de suiker is opgelost, haal je de pan van het vuur. Het hoeft niet te koken.
Pers de citroen uit en voeg het sap toe.

Doe de siroop in brandschone - met sodawater uitgekookte en heet water omgespoelde - flessen.
Als je deze er warm in doet en de dop vacuüm trekt, is de siroop zeker
een half jaar houdbaar. Na openen in de koelkast bewaren.
Zowel de suiker als citroen zijn natuurlijke conserveringsmiddelen.

Het proces om deze siroop te maken, lijkt wel een scheikundig kleurenexperiment. 
Laat ik nu net totaal niet scheikundig onderlegd zijn, dus begrijpen doe ik het niet.
Welke kleuren ik heb zien komen en gaan?
De paarse viooltjes gaven eerst blauw af aan het kokendhete water van de infusie.
Na een nachtje 'trekken' leek het meer blauwgroen tot ik het met de suiker in de pan deed.
Tijdens het koken werd het van groen bruin
en door het toevoegen van de citroen werd het weer een soort van roze.
Helemaal paars werd het niet meer, dus die prachtig dieppaarse viooltjessiroop die
ik in het buitenland in de supermarkt zag staan, is waarschijnlijk zó
natuurlijk niet als het in eerste instantie leek.
Jammer!
Zó worden we vaak voor de gek gehouden. Daarom een niet-zo-paarse
viooltjessiroop, maar wel heel natuurlijk. Ik weet precies wat erin zit!
En jij nu ook. 

En het drankje in de fles, gefotografeerd in de volle zon, vlakbij de paarse viooltjes, 
lijkt op deze manier toch nog een beetje paars.
Toch?
Ga je 'm ook maken?
Hoewel de naam doet vermoeden dat ze alleen in maart bloeit,
is ze ook nog volop in april te vinden. Als het maar niet te warm wordt ;)

vrijdag 14 maart 2025

Groene mayonaise

 Poging één en twee mislukten jammerlijk vorig jaar.
Dit jaar is 't ie wel gelukt: een prachtig lobbige, groene mayonaise.
 
Het geheime ingrediënt? Da's daslook!
Ja... en de manier waarop je de ingrediënten toevoegt is ook erg belangrijk.

Ik maakte deze mayonaise volledig 'from scratch' wat inhoudt dat ik niet alleen 
de daslookblaadjes in het wild oogstte en de eitjes van eigen kippen raapte, 
 maar ook de appelazijn en mosterd zelf maakte.  En het mosterdzaad kwam weer uit eigen tuin.
Hóe puur en mooi wil je 't hebben!

Laat je niet afschrikken... je kunt deze mayonaise natuurlijk ook maken 
met azijn en mosterd uit de winkel.
Alleen de daslook, die verkopen ze daar niet.
Daslook heeft een echte comeback gemaakt in Nederland. Waar het eerst 
een beschermd en zeldzaam plantje was (tot 2017), groeit het nu geweldig in diverse bossen en
 parken op schaduwplekken. Waar ik de daslook pluk, groeit zoveel dat de kruidige knoflookgeur
gewoon in de lucht hangt. Genieten is het, want het mooie, verse groen is meer dan welkom 
na een lange winter. Ze groeit vroeg in het jaar - van februari tot begin mei - en is 
naast lekker ook heel gezond.
Daslook is uitermate geschikt voor een voorjaars-ontgiftingskuur!
Daslook [Allium Ursinum]  bevat geneeskrachtige eigenschappen,
 drijft afvalstoffen uit, werkt gunstig op maag en darmen en helpt bij de
bestrijding van chronische huidziektes. 
Daslook bevat vitamine C, B6 en A en antioxidanten.
Ook is ze een goede bron van de mineralen: zwavel, mangaan, ijzer, magnesium en jodium.
Daslook, ik krijg er bijna geen genoeg van.

En nu is ook mijn daslookmayonaise gelukt... Jippie!
Tijd voor een feestje, een daslookfeestje!


Groene mayonaise


      voor 3 dl

Ingrediënten:
  • 45 g daslook
  • 2,75 dl zonnebloemolie
  • 1 eierdooier
  • 1 tl mosterd
  • 2 el appelazijn
  • versgemalen peper
  • versgemalen zeezout


Hoe maak ik het klaar:
Was de daslookbladeren en breng in een pan ruim water met zout aan de kook en blancheer de daslookbladeren een halve minuut.
Zet een bak met ijswater (water met ijsklontjes) klaar en schep ze daarin. Laat een minuut liggen en daarna uitlekken.
Dep de blaadjes heel goed droog en 
mix ze dan in een blender met de zonnebloemolie tot een prachtig groene olie.
Zeef de olie door een kaasdoek zodat alleen de groene olie overblijft.
De pulp kun je eventueel gebruiken als je daslookpasta wilt maken.

De heldergroene olie is klaar voor gebruik, klaar om je huisgemaakte mayo een prachtige kleur mee te geven.

Doe een eierdooier in een ronde, niet te wijde kom - het eiwit kun je makkelijk invriezen voor  later gebruik - en roer los met de mosterd, peper en zout. Voeg dan één lepel appelazijn toe.
Hier stap ik over op de mixer. Je kunt ook alles met een garde blijven roeren.
Belangrijk is om de olie, die gehomogeniseerd moet worden met het vette van de dooier, heel 
langzaam toe te voegen. De mosterd fungeert trouwens als emulgator.
Voeg de olie druppeltje voor druppeltje toe onder voortdurend mixen. 
Langzaam wordt het eidooiermengsel groener en gelukkig: het verdikt zich.
Ben je bijna op de helft, dan kun je met een dun straaltje schenken. Tot uiteindelijk 
een lobbige, groene mayonaise ontstaat.  Ga je te snel, 
dan heb je kans dat de mayonaise niet meer bindt en blijft de olie erop drijven.
Voeg de lepel appelazijn toe voor een smooth effect. En klaar is je daslookmayonaise!
Doe de groene mayonaise in een brandschone glazen pot en bewaar in de koelkast.
De mayonaise is ongeveer twee weken te bewaren.

Wanneer je de olie met verse daslook mengt en niet zeeft, blijft deze
te dik en bindt daardoor niet, is mijn ervaring van vorig jaar.
Vandaar de extra stappen om goede daslookolie te verkrijgen.

Al jaren gebruik ik alleen huisgemaakte mayonaise.
Klik hier voor bijna één van de oudste blogs van me;)
Zoveel lekkerder dan mayo uit de winkel! 
Maak jij het al zelf?




Andere daslookrecepten - het zijn er inmiddels 17 - 
vind je op de pagina  wildplukken plus recepten  ;)




maandag 10 maart 2025

Uienpoeder

 Goed nieuws!
Je hoeft vanaf nu je uienschillen niet meer weg te gooien! 
In een handomdraai maak je hier een geurig poeder van wat goed en veelzijdig
 te gebruiken is in de keuken. 
Het is perfect voor mealprepping en wanneer je je eigen eten 
wilt/moet meenemen op vakantie.
Uienpoeder wordt over de hele wereld gebruikt als populair ingrediënt.
Je kunt het aan bijna alle gerechten toevoegen 
De smaak is net als bij verse uien pittig en licht zoet.

Eén voorwaarde: je moet wel biologische uien gebruiken, maar hé ... dat deden we al toch? 
Beter voor het milieu en gezond voor jezelf.


Uienpoeder maken

   
Ingrediënten:
  • buitenste uirokken van rode en gele uien
  • onderkant en stengeltje van uien
       verder nodig
  • voedseldroger
  • koffiemolen

Hoe maak ik het:
Eigenlijk kun je elke uisoort gebruiken, als het maar biologisch is.
Niet biologische uien worden namelijk behandeld met een chemisch middel zodat ze niet gaan uitlopen en lang te bewaren zijn.
Zorg dat de uien goed schoon zijn. De uien die je in de winkel koopt, zijn al goed schoongeveegd of -gewassen.
Elke keer wanneer je een ui in het eten nodig hebt, pel je deze op de gewone manier en 
snijd je onder- en bovenkant weg. Verzamel de schillen, onderkantjes en steelaanzetjes in 
een grote pot op je aanrecht.  Laat deze niet langer dan vijf dagen staan. 
Leg alle ui onderdelen op een tray in de voedseldroger en laat 2 uur drogen op 70°C.
Controleer of de op elkaar gedrukte uirokken in het steeltje ook droog zijn en
 haal deze eventueel uit elkaar.
Laat nog één tot twee uur langer drogen.

Doe alle uienschillen en stukjes in een (electrische) koffiemolen.
Ik heb er speciaal één aangeschaft om gedroogd voedsel goed fijn te malen.

De notenhakselaar van mijn staafmixer blijkt hiervoor helaas niet geschikt.

Bewaar het uienpoeder in een goed afgesloten pot en zorg dat er geen vocht bij komt.
Alsnog is uienpoeder erg gevoelig voor klonteren.

Om dit te voorkomen kun je twee dingen doen:
  • Wat rijstkorrels in het potje 
  • Uienzout maken, door het poeder handig te mengen met zout

Hoe gebruik je het uienpoeder?
Uienpoeder kun je gebruiken als smaakmaker in bouillon, soepen, sausen en de warme maaltijd. Eigenlijk overal waar je ook verse ui aan toevoegt. 
1 theelepel uienpoeder staat gelijk aan een kleine ui van ongeveer 70 gram.
Het is ideaal om uienpoeder mee te nemen op vakantie, want het neemt nauwelijks ruimte in.

Uienpoeder wat je in de winkel koopt, wordt gemaakt door hele uien in stukken te snijden en
 te drogen. Dat het ook kan van de kontjes, steeltjes en de schillen is toch geweldig?
Zo gooi je niets weg; don't waste food!

De voedingsstoffen blijven voor een groot deel behouden tijdens het drogen. 
Hoewel een verse ui een hogere concentratie heeft, bevat het uienpoeder ook 
essentiële voedingsstoffen en antioxidanten.
Heerlijk homemade uienpoeder, gemaakt van verse uienpellen 
die je vanaf nu niet meer hoeft weg te gooien.







vrijdag 7 maart 2025

Ga je mee wildplukken?!


Ga je mee op avontuur?
Samen met mij naar 't park en t bos?
Deze week liep ik een rondje stadsbos en daar neem ik graag jou mee naar toe.
Om heerlijk buiten te zijn, weg vanachter je bureau of telefoon, uit je hoofd in de natuur! 
Dát werkt stressverlagend, ontspannend en helend.

Na tig jaar weet ik het zeker: het voorjaar is mijn favoriete seizoen!
Deze maand en volgende maand organiseer ik een succesvolle wildplukwandeling.
In de natuur gaan we kijken en ervaren wat we tegenkomen!
Met mijn jarenlange expertise zal ik uitleg geven over wat we zien.
Wat is eetbaar en gezond? Wat kun je beter laten staan?
Hoe kun je oogsten, met respect voor de natuur?
En wat kun je er vervolgens mee?
We gebruiken al onze zintuigen. Niet in de laatste plaats door de fantastische proeverij 
met onder andere zelfgeplukte thee, hapjes met homemade pesto, koekjes en 
een zoete lekkernij.

Om je warm te maken laat ik alvast zien wat ik tegenkwam.  In twaalf mooie foto's!
Mag jij zeggen wat wát is en ook of je denkt dat het eetbaar is.
We maken er gelijk een fotowedstrijd van, leuk toch?!
De antwoorden verklap ik pas als je meegaat. Wat je kunt winnen?
Natuurlijk gratis toegang tot de wildplukwandeling en de proeverij!

Onderaan kun je reageren bij opmerkingen.
Kijk mee naar wat ik vandaag vond!

1. 

Herkenbaar met bloemen,  maar ja... is het dan nog eetbaar?!

2. 

Voor de betekenis van de naam moet je graven....
En hier geldt... met bloemetjes is ze giftig!


3. 

Het hangt hoog en droog en verspreid  voor sommige mensen een onaangenaam poeder.
Dat kan toch niet eetbaar zijn?!

4. 

Het sneeuwklokje kennen we natuurlijk allemaal,  maar 
is deze eetbaar of niet?


5. 

Gespot in het bos, maar ook te vinden in tuinen... aan de vruchtjes herken je 'm zeker, 
maar ook met het blad kun je uit de voeten!

6. 

Mooi groen, maar wat is dit? Deze is een beetje flauw (hoewel...) 
en moet je eigenlijk voelen en ruiken!

7.

 Aan de voet van een boom, helder en opvallend tussen het mos.
 Zou jij ze durven plukken? Wat zijn dit?

8. 

Lange ronde, stevige stengels. Hoe heet dit en 
wat kun je ermee?



9. 


Dit heldergroene blad groeit ineens overal op de bosondergrond. 
Hoewel sommige mensen het maar wát graag zouden willen vinden.
Tja... dit ga je proeven, ik verklap het alvast. Maar wát is het?

10. 


Herkenbaar toch, deze groene rozetten? 
Of herken je ze pas mét bloem?  En is dit eetbaar of niet?

11. 


Waag jij je niet aan paddenstoelen of geef je het wel een kans?
Is deze reus in de sprookjesachtige omgeving eetbaar of niet?

12. 

Wie hierdoor geraakt wordt, heeft de neiging moord en 'brand' te schreeuwen.
Eetbaar of niet,  is de vraag...



Doe je mee met de fotopuzzel? Nummer van één tot twaalf en schrijf de naam op. 
Erachter schrijf je of het wel of niet eetbaar is.
Je wint dus een deelname aan de wildplukwandeling en de proeverij. Gratis!
Niet gewonnen, maar wel heel enthousiast geworden?
Houd mijn website (klik) en de socials, zoals  insta in de gaten voor de eerstvolgende
wildplukwandeling plus proeverij.
Weet je al zeker dat je mee wilt gaan?
Geef jezelf  op en geef alvast je voorkeursdag door... 

Er gaat echt een wereld voor je open!
En na deze natuurervaring wandel je nooit meer op dezelfde manier als eerst.
Durf je?  Ga je mee?!


woensdag 5 maart 2025

Kersenpittenzak zelf maken

Dat heeft even geduurd: een nieuwe blog van mij.... 
Het was hier druk met uitersten: de griep, struggles op werk en privé en een minivakantie! 
Maar ik ben er weer en heb mooie ideeën om te delen. Om te beginnen gaan we iets moois en duurzaams maken.
Het is maart, maarrr.... nog geen zomer. En vooral 's morgens kan het nog knap koud zijn. 
Heb jij ook geregeld last van uitstekende koude lichaamsdelen? Ik wel...

En speciaal daarvoor maakte ik handige warmtekussentjes of hittepitjes, gevuld met kersenpitten.
Niet gelijk weg klikken wanneer je geen kersenpitten hebt... je verzamelt ze in de kersentijd 
òf gebruikt ander vulmateriaal.

Ook maakte ik gelijk een grotere kersenpittenzak. Helend bij vermoeide of pijnlijke nekspieren
 bij buikpijn of koude voeten in bed.  Ook helpt ze bij stress.
Waar is zo'n natuurlijk warmtekussen eigenlijk niet goed voor?!

Het idee ontstond in de zomer toen ik een doosje kersen leegat en de pitten tussen mijn tanden 
door zover mogelijk weg spuugde. Toen ik ineens bedacht dat de pitten de natuurlijke vulling zijn 
voor een kersenpittenkussen. Deze zijn in de winkel best prijzig, maar prima zelf te maken.
Alle overige kersenpitten verzamelde ik voor in mijn eerste zelfgemaakte kersenpittenzak(je)!
Mijn inspiratie voor deze kersenpittenzak ontstond dus al in de zomer.
Maar lees gerust door, ook al heb je geen kersenpitten verzameld.
Je kunt ze namelijk online bestellen of je maakt een warmtekussen met een andere vulling,
 zoals bonen of rijst. Meer hierover staat onderaan.
Zelf maken hoeft je niet veel te kosten, want stof voor het warmtekussen is gewoon 
een restje van wat je hebt liggen. Denk aan een oude handdoek of trui, een lap stof 
van een oud gordijn. Je hebt vast wel iets.

Ga je mee aan de slag?



Kersenpittenzak of warmtekussen

      voor twee kleine en een grote

Benodigdheden: 
  • 800 g kersenpitten (of bonen of rijst)
  • lap stof van ong 60 bij 60 cm
  • bijpassend garen
  • naaimachine
  • evt kruiden of etherische olie voor een rustgevende geur

 Hoe maak ik het:
Eerst de kersenpitten... haal je ze zelf uit de kersen, dan moet je ze wel voorbehandelen. Week ze eerst in water en probeer met een borsteltje het aanzittende vruchtvlees te verwijderen. Spoel twee keer na. Ik nam hier de tijd voor en liet ze een paar dagen in water staan. Laat ze dan drogen op een keukenpapiertje. Bij mij werd dat niet droog genoeg, dus droogde ik ze ook nog even in de voedseldroger, een paar uur op 60°C.
Daarna kun je de kersenpitten zolang bewaren als je wilt, in of buiten de kersenpittenzak ;)

Je kunt deze kersenpittenzak zonder naaimachine maken, maar het is handiger mét.
Knip lappen stof in de gewenste grootte. Ik nam voor het grote langwerpige warmtekussen 
een lap van 30 bij 60 cm.  Voor de twee kleine, die in een jaszak passen, nam ik 14 bij 16 cm. 
Vouw de lap stof dubbel met de goede kant op elkaar en
 speld vast. Stik twee zijkanten dicht op een cm afstand van de rand. 
De derde kant naai je voor de helft dicht.
Werk vervolgens met een zigzagsteek de randen af, doe dit voor de stevigheid dubbel en
natuurlijk om rafelen te voorkomen.
Vouw het zakje binnenstebuiten zodat de goede kant buiten zit. 
Vul  het zakje met de kersenpitten voor ongeveer 40-50% . 
Je kunt ook wat etherische olie of gedroogde lavendelbloempjes toevoegen
voor een kalmerende of ontspannen geur.
 Er moet ruimte blijven om de hittepit te kunnen vormen in je hand of nek.
Naai de vulopening dicht door ongeveer 1 mm op de rand deze kant dicht te stikken.

En klaar is je zelfgemaakte kersenpittenzak!
Je kunt ook andere vormen naaien. Denk aan een hartje - super lief om cadeau te 
doen aan iemand met koude handen - of een halfrond nekkussen.
En dan zo'n lekker warm kussentje gebruiken bij stress, kou, artrose,
menstruatiekrampen, rugpijn, verkoudheid of gewoon om te ontspannen.

Hoe kun je zo'n zelfgemaakte hittepit het best verwarmen? 
Het kan op de houtkachel,
houd hiervoor max 5 minuten aan.
Of op de verwarming.
Met restwarmte van de oven...
en laat de ovendeur open staan.
Het kan ook in een stoompan of  magnetron.

Blijf erbij wanneer je aan het verwarmen bent en doe niet zoals ik....
Overigens kun je het pittenkussen ook als een koud compres gebruiken.
Laat het daarvoor een half uur in de vriezer liggen.

In plaats van kersenpitten kun je ook het volgende vulmateriaal gebruiken:
  • gedroogde bonen
  • graankorrels
  • havervlokken
  • rijst
  • gedroogde linzen
  • gedroogde maiskorrels
Al deze materialen houden warmte een tijdlang vast, zodat je het kussen fijn kunt gebruiken
 bij pijn, om te ontspannen of om mee te nemen de kou in.

Is het kersenpitkussen vies geworden of gaan stinken?
Je kunt het voorzichtig wassen op de hand met een scheutje azijn.
Gebruik geen wasmiddel, neem eventueel een etherische olie voor de geur.
Volgens mij is het aan hond Eef niet echt besteedt, ze gaat steeds zieliger kijken.
Maar Raf zijn nek werd weer lekker soepel.

Wacht jij nog op de kersentijd?

woensdag 19 februari 2025

Onion borrelcrackers

 "Oh mam, het smaakt naar cheese onion chips", was het verraste commentaar 
van jongste dochter.
En ik moet haar gelijk geven: de dunne, knapperige crackers lijken qua smaak
 op deze bekende chips.
Uien zitten er inderdaad genoeg in, maar kaas niet. Het zijn vegan crackers,
met een heel uitgesproken, kruidige uiensmaak.
Dát kan kloppen. Toen de crackers aan het drogen/bakken waren in de voedseldroger
 rook het hele huis naar uien. Ook omdat ik uienpoeder maakte, maar daarover
 een andere keer meer. Lekker was het en het resultaat mag er zijn!

Ik vormde van het deeg van deze onion crackers lange rechthoeken, maar je kunt ze 
 ook in vierkantjes of driehoeken snijden. Zo is het niet alleen qua smaak, 
maar ook qua vorm een borrelbite.



Onion crackers

     voor 36 smalle crackers

Ingrediënten:
  • 4 (kleine) uien
  • 150 g gebroken lijnzaad
  • 150 g zonnebloempitten
  • 60 ml tamari
  • 80 ml olijfolie koudgeperst
  • water

Hoe maak ik het klaar:
Begin de avond van tevoren. Doe de zonnebloempitten in een ruime kom en laat ze in koud water weken.
Doe het lijnzaad in een grote kom en voeg 400 ml water toe en laat ook dit een nacht staan.
De volgende ochtend gooi je het weekwater van de zonnebloempitten weg. 
Mix of hak de zonnebloempitten fijn in een keukenmachine.
Het lijnzaad heeft al het water opgenomen, als het goed is.
Dat is de 'lijm' voor je crackers.
Pel de uien en snipper deze heel fijn in stukjes van zo'n 2 mm.
Doe de olijfolie, uisnippers, gemalen zonnebloempitten en het lijnzaad in een ruime kom.

Voeg de tamari  - Japanse zoute sojasaus - toe. Je kunt ook ketjap asin nemen, zoute ketjap.
Roer alles goed door elkaar en laat een half uur staan.

Je kunt deze crackers het beste drogen in een dehydrator of voedseldroger.
Heb je deze niet, dan kun je ze ook op hele lage stand in de oven laten drogen.

Gebruik bakpapier of speciale droogvellen en schep hier het crackermengsel op.
Smeer het zo dun mogelijk uit, 
maar zorg dat er geen gaten in het mengsel ontstaan. 
Ik vulde drie lades.
Zet de voedseldroger op 70°C en en droog het mengsel gedurende 4 tot 5 uur.
Haal de lades uit de voedseldroger en verdeel met een spatel, deegschraper of mes
 het grote vel in meerdere crackers. Ik maakte smalle crackers en haalde 
er twaalf van één lade. 
Zet terug in de voedseldroger en laat op 50°C nog 8 uur drogen.
Haal de crackers los van elkaar en van het bakpapier. Schep ze er voorzichtig
vanaf. Leg ze los op de roosters en laat ze nog 8 uur drogen op 40°C tot 50°C.
Als het goed is, zijn de crackers nu knapperig droog en bros.
Bewaren kan het beste in een luchtdicht afgesloten trommel, dan zijn deze crackers 
minstens een week houdbaar. Worden ze zacht of taai,
dan kun je ze even opnieuw een uurtje in de voedseldroger doen op 70°C 

Qua tijd kan het bij jouw voedseldroger best een beetje anders zijn.
Dit is van meerdere factoren afhankelijk. Kijk regelmatig en voel
aan de crackers of ze droog genoeg zijn, zoals jij dat wilt.
Bij mij waren ze zó droog en bros geworden, dat ze bijna uit elkaar vielen.

Waardoor ik bedacht dat de crackers in vierkantjes gebroken, net een lekker zoutje
zijn om op te smikkelen tijdens een film.
Net cheese onion chips dus...
De smaak is kruidig en heeft niets anders nodig.
Alleen iemand met hartige trek :)

Die kruidige uiengeur die bijna 24 uur in huis te ruiken was,
heeft een heerlijk zoutje en crackers opgeleverd.

Ben je nieuwsgierig hóe ze smaken en ga je ze zelf maken?
Leuk als je dit doet en laat weten...