Tijd in mijn keuken (10)

Ik loop een beetje achter met mijn keukenserie, want het gaat bij mij altijd een beetje kriebelen van teveel structuur. Tegelijk heb ik wel een heleboel leuks en inspirerends te delen, dus maak ik er weer een mooi blog van.

De voorjaarsvakantie ligt al weer even achter ons. Die week heb ik zo weinig gedaan, dat ik die oversla. Ik begin gewoon met de laatste dag en dat is altijd een klein feestje bij ons thuis. Gewoon om de vakantie af te sluiten en niet in de laatste plaats dat alles weer 'gewoon' wordt en ik overdag weer wat rust krijg.
Dat uit zich alvast in mijn lunches. Heerlijk om mezelf te verwennen met een salade of een broodje speciaal.

Mijn weekmenu:

Lunchgerechten:
Zondag: vers afgebakken pistolet met warme zuurkool  Mjammie! Ik heb een recept gevonden wat zó lekker is, dat ik dit broodje wel wil blijven eten!!
Maandag: ik kreeg geen hap door mijn keel, dus maakte ik voor mezelf een lekkere amandeldadelshake. Heerlijk voedzaam, lekker koud op een warme dag.

Het recept is eenvoudig. Meet 3,5 dl water af. Voeg daar 75 g rauwe amandelen aan toe.

Mix tot een wit-romig drankje. Voeg eventueel naar smaak een scheutje ahornsiroop toe.

Voeg vervolgens 6 ontpitte dadels toe en mix door. En als laatste doe je er twee, in schijfjes gesneden, bevroren bananen bij. Ik gebruik een staafmixer om dit tot een romig drankje te mixen. Genoeg voor twee glazen lekkere shake, goed voor één lunch.

Dinsdag: pitabroodje met falafel balletjes. Heerlijk met geraspte wortel, schijfjes komkommer, pittige knoflooksaus, zoetzure courgette en ingemaakte groene tomaatjes. Ik heb gewoon een voorraadje falafelballetjes in de vriezer liggen. Ik ontdooi er vier of vijf. Bak een pitabroodje in een hapjespan (kan ook in een broodrooster, maar die heb ik weg geminimaliseerd ;) ) en maak er vervolgens een feestje van op mijn bord!
Woensdag: groentetosti. Klik hier om de 7 (!) goede redenen (plus recept) te vinden om af en toe een groentetosti te eten!
Donderdag: couscoussalade met komkommer; dit blijft een super lekkere mjummie-salade. Met een biologische komkommer van de Aldi
Vrijdag: versgebakken zuurdesembrood. Ja, ja, ik moest er aan geloven en heb zelf brood gebakken. Lees verder.....
Zaterdag: geitenkaassalade met rucola en noten

Met heerlijk, verse blaadjes rucola uit de kas.

Avondmaaltijden:
Zondag: Als afsluiting van de vakantie gingen we gourmetten: een feestje aan tafel. En wie denkt dat je met gourmetten niet zonder vlees kan, moet ik teleurstellen. Vegetarisch gourmetten kan prima en is reuze gezellig.

Weet je bijvoorbeeld op hoeveel manieren je een eitje in een gourmetpannetje kunt klaarmaken? En wat te denken van gebakken aardappeltjes? In elke supermarkt heb je tegenwoordig vegetarische burgers en worstjes. Snijd deze kleiner en je hebt fantastische hapjes voor in je pannetje. En natuurlijk maak je er zelf wat feestsausjes bij!
Maandag: rijst met roerbakgroentes, quornblokjes en (shame on me) kant en klare satehsaus
Dinsdag: Zuurkoolovenschotel met kerrie en stoofpeertjes uit de oven; 
Mijn groentes mogen dan bijna op zijn, maar in de kelder heb ik nog heel wat potten stoofperen staan.

Waarom niet eens te combineren met zuurkool? En o,  wat was dit een super lekker recept! De kids waren het deze keer hartgrondig met me oneens, maar dat liet mij niet minder genieten!
Woensdag:  Tegenwoordig is het op woensdag spaghetti-dag. De dag dat mijn lief voor een cursus elders eet. En je raadt het al, spaghetti eet hij liever niet, maar de kinderen en ik eten het graag. Deze keer maakte ik de spaghetti klaar met de laatste verse snijbiet uit de tuin, met stiekem wat blaadjes bloedzuring erdoorheen. Erbij een goede tomatensaus en wat paddenstoelen. Het recept kun je hier vinden.
Donderdag: in mijn bewaaremmer zand, dacht ik nog een oneindige voorraad aardperen te hebben, maar de laatste viste ik er deze week uit, voor de laatste aardperenrisotto. Nu weer zo'n 8 à 9 maanden wachten op de volgende oogst.......
Vrijdag: de laatste boerenkool oogstte ik vandaag en at hem lekker snel met couscous. Een echte aanrader, dit recept
Zaterdag: in mijn moestuinblog heb je kunnen lezen dat mijn tuin gefreesd werd. Dit betekent dat alles eruit moest! Alles! Maar wat nog enigszins eetbaar was, verzamelde ik in een bakje, voordat het op de composthoop ging. En hiervan maakte ik een winter-oogstsoep.

Lekker hoor! Soep met blaadjes palmkool, een mini-preitje, spruitjes......  Ik bakte knoflookcroutons en serveerde die erbij!
Voor de grote trek maakte ik nog een hapjesbuffet klaar. Naast de soep mocht iedereen wat kiezen. Sommigen noemen dit misschien kliekjesdag of restantendag, maar een buffet klinkt leuker, toch?!  We aten onze buikjes vol!

Mijn keuken DIY's:
Aan het begin van de week, moest ik een grote hoeveelheid appel-kaneelchips klaar hebben! Het was namelijk voor de traktatie van mijn nu 5-jarige dochter! Hoera! Ze trakteerde in een klas vol allergieën en diëten deze ideale, gezonde, lekkere traktatie.

Ik schilde, boorde en droogde heel wat appeltjes, tot ik er ruimschoots genoeg had. Missie geslaagd!

Tijdens het schilproces besloot ik om tegelijk weer een pot appelazijn te maken.

In een ruime pot doe ik de schone appelschillen en klokhuizen. Vervolgens doe ik er water bij zodat de appels onderstaan. Ik leg een schoteltje er bovenop, zodat de appels niet gaan drijven  en dan maar wachten.

Deze pot stond zo'n twee weken op mijn aanrecht. Ondertussen zorgen de suikers in de appels ervoor dat het gaat gisten. Die gist komt in aanraking met zuurstof, doordat de pot niet is afgesloten en wordt zuur. En zo ontstaat appelazijn. Dus eigenlijk maak ik het niet, ik creëer alleen maar de juiste  omstandigheden.

Wil je er meer over lezen en ook over de toepassingen van appelazijn? Klik dan hier!

Ik had opeens zin om likeur te maken en herinnerde me mijn grote hoeveelheid ingevroren zwarte bessen. Hoewel ik nergens vond staan, of je ook likeur van bevroren bessen kunt maken, probeer ik het gewoon. Waarom ook niet?

Over de smaak kan ik nog niets zeggen, want likeur moet trekken. Zo'n drie maanden zelfs, maar het is het wachten vast  waard.

Ik droogde een kleine hoeveelheid oesterzwammen wat bij mijn voorraad gedroogde champignons opgeslagen wordt.

En....... ik bakte voor het eerst zuurdesembrood! Natuurlijk moest ik dit gaan proberen, nu ik al een tijdje een zuurdesemstarter op mijn aanrecht heb staan. Maar eerlijk gezegd zag ik er ook tegen op. Brood bakken is best een ingewikkeld proces. Bovendien rijst bij mij geen enkel deeg, hoe en waar ik het ook neerzet. En als laatste bezwaar kan ik toevoegen dat ik zelf niet zoveel brood eet. Maar voor een vrijdagmiddag besloot ik het gewoon te doen.
We eten dan met z'n vieren thuis (alleen de jongens zitten nog op school). Vers is brood het allerlekkerst, dus ik was al vroeg in de morgen aan het afwegen, meten en kneden.
En hoewel ik tussendoor gerust andere dingen kon doen, hield het brood me goed bezig.
H e t  r e e s  t o t a a l  n i e t!  Maar het recept, gekregen van een moeder uit de klas van mijn dochter, is gebaseerd op veel ervaring en klopt pre-cies! Na de derde rijs tijd, stook ik de oven flink op (klinkt lekker ambachtelijk in dit verband, maar ik zette de elektrische oven dus gewoon op 225 graden). De nog geen centimeter gerezen broden, schuif ik erin. Over de gloeiend hete bodem giet ik een kopje water en vervolgens begint het bakken.

Af en toe kijk ik even door het ruitje en ik kan het niet laten om steeds enthousiaster te worden. Wow! Het brood rijst, het wordt groter en mooier....... De bovenkant had ik ingesneden, zie je?

Toen het bakken klaar was, was dit het resultaat: twee mooie broodjes!!
En het róók lekker!
Van de weeromstuit at ik veel te veel boterhammetjes, wat me energie gaf voor de hele middag.
En mijn kinderen mochten warme boter en wat suiker erop. Daar kan geen gebakje tegenop!

Het zijn geen hoge boterhammen, maar zo vers zijn ze wel machtig.
Er is één maar........ iedereen vond dit zo lekker en goed gelukt, dat ik dit nu echt vaker moet gaan bakken. Bovendien heb ik nog meer zuurdesemstarter staan.......
Ja, soms sluipen gewoontes en tradities er op deze manier gewoon in.
Het is gelukkig een succeservaring. Super dat me dit gelukt is! Het is wat werk, maar als je het inplant, valt het ook wel weer mee.

Mijn keukenblunder:

Voor de likeur die ik ging maken, had ik verse bessenblaadjes nodig. Laat ik die nu net hebben groeien aan mijn voorjaarstakken die ik op vaas heb staan. Nou ja, dat is niet helemaal toevallig natuurlijk!
De grootste bessen blaadjes, klaargelegd op het aanrecht voor de likeur, zag ik echter even later opeens drijven in een kopje heet water! Had mijn dochter er thee van gezet......

Ha ha.... misschien zag ze het voor munt aan, ofzo.
Eigenlijk is het nog niet zo heel gek. De bladeren van de zwarte bessenstruik zijn namelijk heel gezond en prima als thee te drinken. Het verlicht kwalen zoals vermoeidheid. darmkwalen, reuma......
Eh......wacht even.....
Vermoeidheid gaat weg? Oh, daarom kon ze die avond niet slapen. Nou heb ik 'm!

Heb jij ook wel eens een keukenblunder?

Deel 'm eens hier..........

Mijn moestuin (maart 1)

Laten we eerlijk zijn, het leek wel of het nooit meer droog werd, zó begin maart. Ik kan me niet voorstellen dat ik over een tijdje water zal moeten geven in de tuin.......  Maar gelukkig, na deze regenperiode, komt er nu een explosie aan voorjaarsboden. Wat heerlijk om buiten te zijn en dít te zien en beleven:

• de was die buiten aan de lijn droogt
• de eerste verse muntthee uit de tuin, de munt komt elk jaar vanzelf weer op :)
• m'n kippen die na een korte rusttijd weer fijn drie eieren per dag leggen
• de vogels die met strootjes en takjes heen en weer vliegen

• het eerste lieveheersbeestje, koesteren doen we haar.....
• de cavia's die weer op het gras kunnen staan voor een verse hap
• de Turkse tortelduifjes die opnieuw op het veel te smalle richeltje van mijn vleermuizenkast,  een nestje proberen te fabriceren  (voor de vleermuizen is het niet erg, want sinds dat kastje daar hangt, heb ik geen vleermuis meer gezien rond ons huis)

• onze 'fontein'   (beter gezegd: borrelsteen) die weer aan kan; tjonge, wat stonk het een tijdlang in de tuin. En ik maar zoeken waar die lucht vandaan kwam......... Dat was dus van het stilstaande water wat nu weer rondgepompt werd ;)

• de eerste keer buiten in het zonnetje lunchen (wat een uur later werd dan gepland, door de grote schrobbeurt van de tafel!)
• de groene rups die ik in de tuin vond; die nu bij ons thuis een liefdevol potje...... uh plekje krijgt. Geïnspireerd door de 'poppen'kast in Blijdorp, hopen we  de metamorfose te zien van rups tot vlinder
• 

  en natuurlijk het eerste, frisse groen in de tuin. Vooral kruiden komen vaak spontaan op en groeien snel (zoals bieslook en munt op het moestuindak van het kippenhok)

Iedereen kan zijn of haar eigen lentelijst  maken, toch?!  En Genieten met een hoofdletter!

Nog even over de voorjaarstakken die ik in een vaas in huis haalde.

Dit waren takken van mijn zwarte bessenstruik (snoeiafval, zo je wilt).

Ik heb er niet alleen veel plezier van gehad, maar ook voordeel.

Toen ik vorige week besloot om zwarte bessenlikeur te maken  (ja, ja, dat kan vast wel met bessen uit de vriezer), moesten daar wèl verse blaadjes van de bessenstruik bij. En laten die nu net gegroeid zijn, binnen......

Dochterlief  van vijf wil het lieveheersbeestje goed verzorgen en dat is het meest overzichtelijk in een potje (.....)  Maar toen de bessentakken opeens luis kregen, was het lieveheersbeestje weer goed als bestrijder.....

De natuurlijke vijand van de luis, is het lieveheersbeestje.  Voor elk probleem in de natuur, is een oplossing en voor elke kwaal is er wel een geneeskrachtig kruid. Wow!

En toen bleken de takken, die inmiddels twee weken in het water staan, aan de onderkant kleine worteltjes te maken.

Takjes met worteltjes kunnen de grond in en dat is het begin van een nieuwe bessenstruik. Geweldig, toch?!

Alle soorten bessen laten zich op deze manier trouwens gemakkelijk vermeerderen.

Over vermeerderen gesproken: bij vaste kruiden kun je een deel van de wortels met takken afsteken en verplanten (scheuren noem je dit) en je hebt weer een nieuw plantje. Dit deed ik bij citroenmelisse, munt, rozemarijn (zie hierboven)  en laurier. Ook bij rabarber gaat dit prima.

De laurier (Laurus Nobilis) is trouwens een verhaal apart, want al een tijdlang staat er op mijn to-do-list dat ik laurier wil vormsnoeien. Vormsnoei mag weer,  het is een tuintrend, hoewel ik dat op zich niet zo boeiend vind. Ik wil gewoon een laurier op stam, met daarop een bolvorm.

Nu had ik ooit een soort struiklaurier gekocht,

en die blijkt nu uit zo'n 9 à 10 stammetjes te bestaan.

Dat wordt natuurlijk niks met groeien, dus ik begon met snoeien.

Drie dunne, verhoute stengels kon ik eruit knippen en trekken.

Maar de anderen niet. De wortels zaten diep en helemaal met elkaar verweven.

Met hulp van mijn lief, heb ik het uiteindelijk zó ver voor elkaar, dat alle stammetjes, op één na, eruit zijn. Pfieuw.....

Ook hierbij geldt dat ik het geoogste niet weggooi, maar alle mooie bladeren, zoek ik uit en droog ik.

Ik heb inmiddels voor de rest van mijn leven genoeg laurierbladeren.......... :)

De overige laurierboompjes staan netjes geplant en in een emmer water.

Na een dag of vijf lijken ze goed aan geslagen. Jippie!
Natuurlijk zijn ze volledig gehard.

Ik plantte ook een laurierboompje in de moestuin.

Dan kan ik twéé keer oefenen met vormsnoei.

 

Dit is het boompje met de dikste stam, die mocht blijven staan.

Mijn kruidentuintje, zo direct onder het raam, ziet er opeens een stuk leger en netter uit.

Nu het boompje nog even onderhanden nemen.

 

Vormsnoei gaat altijd uit van een meerjarenplan.

Je kunt een vorm niet in één keer tevoorschijn halen.

Ik begon met de onderste takken en bladeren weg te halen, zodat de stam tevoorschijn komt.

Die mag uitgroeien tot een stevige, dikke stam en daar heeft hij nu de ruimte voor.

Omdat een laurier niet volledig winterhard is, moet ik er bij een volgende vorstperiode wel op letten, dat ik dan de stam bescherm tegen de kou. Dat was dit jaar niet nodig, omdat de bladeren en takken dicht op elkaar, zichzelf  beschermden.

De top gaat eruit op de hoogte die ik wil. De andere takken snoei ik bij, door net boven een knop of zijscheut, af te knippen. Hierdoor stimuleer je de groei van de zijscheuten. Elke keer kijk ik van een  afstandje om te bepalen of de juiste ronding zo kan groeien. Ik houd het principe in gedachten: niet meer dan een derde deel snoeien.

Of ben ik er nu toch overheen?

Met een buigzame tak, worden de zijtakken al wat naar het midden toe gebogen.....

En nu maar afwachten......

 

Ineens kreeg ik van vrienden een prachtige tuin-op-pootjes cadeau.
Van heel stevig materiaal met een waterreservoir om stuwvocht te voorkomen.
Met een handig kraantje, kan dit water ook weer weglopen.

Wat een heerlijk extra tuintje is dit!

Ik moet er nog even een plan voor bedenken, maar dat komt!

Mijn moestuin moest afgelopen week he - le - maal leeg!!

Want wat kriebelt het om echt met mijn handen in de aarde te gaan werken.

Ik oogstte de allerlaatste boerenkool en palmkool, de allerlaatste mini-spruitjes en......

de allerlaatste snijbiet.

Het was, hoewel heel klein, nog goed genoeg voor een complete maaltijd.

Mijn favoriete recept met snijbiet - en meer over deze vergeten groente- vind je hier!

En alle kleine beetjes: spruitjes, blaadjes boerenkool, blaadjes palmkool, waar niets mee kan worden klaar gemaakt, verzamelde ik voor een winteroogst-groentesoepje!
Zelfs een aardappel kwam nog boven. Oeps! 

Toen de tuin leeg was, kwam 'het bakbeest' tevoorschijn:

de frees van buurman Teun.

Hij heeft een boomkwekerij gehad en dit formaat frees past prima tussen de rijen fruitbomen door.

Nu mag 't ie mijn kleine stukje tuin frezen en de grond losmaken.

Dit jaar heb ik niet gespit.

Er wel aan gedacht, maar er zijn steeds meer verhalen dat dit het bodemleven dermate verstoord, dat je er meer last van hebt, dan dat het gemak geeft.

Frezen gaat veel minder diep en maakt de grond luchtig om die daarna gelijk te kunnen bewerken.

Wat wordt de tuin mooi zwart!

Teun freest netjes om de bessenstruik heen en zelfs om die ene plant 'eeuwig moes'.

Ik heb trouwens ook de bloemkoolplanten laten staan.

Ze zien er eigenlijk niet uit, door de duivenvraat, maar.....

toen ik opnieuw ging kijken in het hart van de plant, zag ik iets verbazingwekkends!

Kijk even mee.........

Oké! Sterk vergroot, maar toch duidelijk het begin van een pril bloemkooltje.

Zou het me dit jaar dan eindelijk lukken??!

Bloemkool uit eigen tuin?

Toen de hele tuin gefreesd was, op de bloemkolen, het aardbeienbed en de vruchtstruiken na, herkende ik m'n eigen tuintje niet meer. Wat uitnodigend om er gelijk aan de slag in te gaan!

Wat een tuinkriebels!!
Eerst verdeel ik de tuin in langwerpige vakken.

Dit doe ik door stapplanken neer te leggen.

Op de losse aarde wordt natuurlijk niet gelopen!

Die stapplanken geven me de ruimte om aan weerszijden, tot de helft van het vak, te werken.

En als ik onverhoopt meer ruimte nodig heb in een vak, dan kan ik deze planken altijd nog een eindje opschuiven.

Nu de bloemkool losjes afdekken met een net, zodat de vogels er niet meer op kunnen zitten.

Tijdens het frezen en onkruid weghalen, kwam ik heel veel wormen tegen.

Dikke, vette, grote wormen.

Geweldig!!

Dit is een teken van goede, gezonde grond, want de wormen maken de aarde luchtig en doorlaatbaar voor water en wortels.

En toen kon ik lekker gaan zaaien!!
Ik heb spinazie gezaaid en knoflook geplant. Knoflook kun je zowel vóór de winter, in november al planten, maar het kan ook in februari/maart nog. Je oogst het dan later.

Ook peulen en doperwten kunnen al in de volle grond gezaaid worden.
Maar om voor te trekken heb ik peulen en doperwten in bakjes gezaaid in de kas.
Dit jonge, prille groen is erg aantrekkelijk voor vogels en nu kunnen ze er niet bij.

Straks moet ik het toch wel afdekken met netten, maar voorkiemen geeft de plantjes net even een voorsprong.

En kijk eens naar deze knopjes..........
Dat is van mijn kiwiplant.
Omdat ik die vorig jaar moest opduikelen tussen het onkruid vandaan, heeft ze geen vrucht gedragen.
Nu ligt er gronddoek onder en krijgt de plant alle ruimte om zonlicht op te vangen en te groeien.
Ik ben benieuwd of ik dit jaar kiwi's kan oogsten uit eigen tuin.........

De plantjes in de vensterbank, in februari gezaaid, beginnen al goed te groeien.

Vooral de tomaten!

Maar ook de rode pepers en de knolselderij komen al boven......

Ik heb natuurlijk een lekker warm plekje op de vensterbank op het zuiden.

Heb ik ook nog moestuinblunders begaan?

Ja, zeker!

Toen de tuinkriebels me te veel werden, maakte ik een prachtig stukje grond onkruidvrij en alle kluitjes fijner dan fijn. Ik  pakte het zakje spinaziezaad......... wat al open bleek te zijn.

Hup! Daar lag het! Gezaaid op de stenen.

Zou het daar ook vrucht dragen??
Les één: controleer de onder- en bovenkant van een zakje zaad op openingen, Tamar ;)

Maar mijn ergste blunder is deze: ik inspecteerde het treurwilgje in mijn tuin op katjes. Ik zag dat de knoest een soort spint en rare weefsels bevatte. Ik duw er even flink tegen en opeens heb ik de hele knoest in mijn hand. Gewoon afgebroken! Hij was natuurlijk niet helemaal gezond, maar...... dit was geen gewoon boompje in onze tuin.

Het was namelijk het geboorteboompje van onze oudste zoon. En nu had ik die onthoofd........

lieve help!

Nog even iets moois om af te sluiten:

De echte lenteboden zijn natuurlijk deze narcisjes. Vorig jaar als uitgebloeide bolletjes in de tuin gezet en nu bloeien ze dankbaar opnieuw. Dit jaar zette ik uitgebloeide blauwe druifjes in een hoekje, waar niks anders wil groeien. Tot volgend jaar..........  -de bolletjes dan-

Mijn volgende moestuinblog komt sneller ;)

Mijn favoriete dipsausjes

Heerlijke sausjes voor bij het gourmetten, broodjes falafel of bij de (winter)barbecue, maak je natuurlijk gewoon zelf!

De basis voor deze sausjes is een combinatie van mayonaise en biologische yoghurt.

Als je bewust amandelnaise gebruikt, (ei- en zuivelvrije mayonaise) kun je de yoghurt  

vervangen door een schep sojayoghurt of een scheut sojaroom.

Met stip op nummer 1 staat bij de kinderen de knoflooksaus!

Niet moeilijk te maken en je kunt hem zo pittig maken als je zelf wilt. Als je 'm trouwens 

een dag van tevoren maakt, wordt het vanzelf pittiger, doordat de knoflook smaak 

zich meer gaat ontwikkelen.

Mijn favoriet is de mosterd-rozijnensaus. Je móet deze een keer geprobeerd hebben!

Erg simpel is de kerriesaus, maar wat heerlijk dat ik al verse bieslook in de tuin heb groeien! 

Die kan ik  gelijk gebruiken. Trouwens, knip bieslook liever, voor een beter en mooier resultaat.

De paprikasaus zie je wel op de foto, maar dat recept deel ik hier niet.

Deze kun je hier vinden.

Kies voor een goede, lekkere mayonaise, want dat is de basis voor je saus.

Ik maak mijn mayonaise zelf!

Kies ook voor een goede, biologische, dikke yoghurt.

Ik neem even grote schaaltjes. Op deze foto's zie je robuuste espressokopjes, 

wat ook prima kan. Maak hierin je basissaus:

Twee eetlepels mayonaise en evenveel volle yoghurt.

Dit maakt het sausje frisser, wat dunner en minder vet.

Knoflooksaus

Ingrediënten:

• 2 el mayonaise
• 2 el volle yoghurt
• 2 teentjes knoflook
• 1 el rauwe uisnippers
• 1 el fijngeraspte kaas
• evt. 1 el witte wijn

Hoe maak ik het klaar:

Maak eerst de basissaus door de mayonaise goed met de yoghurt te vermengen.

Pers de teentjes knoflook erboven uit.

Snipper een kwart ui heel fijn. Neem hiervan één eetlepel en roer dit door de saus.

Rasp op een fijne rasp een beetje belegen kaas. Roer ook hiervan één eetlepel door de saus.

Voeg eventueel een lepel witte wijn toe.

Let op dat de saus niet te dun wordt!

Lekkerrrr!

Mosterd-rozijnensaus

Ingrediënten:

• 2 el mayonaise
• 2 el dikke yoghurt
• 1-2 tl fijne mosterd
• 2 el rozijnen
• 1 el gebakken uitjes (uit een potje)
• 1 el witte wijn

Hoe maak ik het klaar:

Neem wat heet water en wel hierin de rozijnen ongeveer 10 minuten.

Roer de mayonaise en de yoghurt goed door elkaar voor de basissaus.  Roer de mosterd erdoor.

En ook de gebakken uitjes.

Laat de rozijnen uitlekken, dep droog en roer ze eveneens door het sausje.

Breng evt. op smaak met een lepel witte wijn.

Kerriesaus

Ingrediënten:

• 2 el mayonaise
• 2 el yoghurt
• 1 tl kerrie
• 10 sprietjes bieslook

Hoe maak ik het klaar:

Vermeng de mayonaise en de yoghurt voor de basissaus.

Roer het kerriepoeder hier doorheen. 

Neem wat verse sprietjes bieslook (hiep hoi, die komt bij mij uit de tuin!) en 

knip ze heel fijn boven de saus.

Voilà!

Klaar is ook je kerriesausje.

Deze sausjes zijn twee tot drie weken houdbaar in de koelkast.

Wij gebruikten deze sausjes bij het gourmetten.

Het geeft nét dat beetje extra!

Dat beetje sjeu......

Ben jij benieuwd welke sausjes er nog meer makkelijk te maken zijn?

Deel 2 met mijn favoriete dipsausjes vind je hier.

Zwarte bessenlikeur maken

Ineens had ik zin om likeur te gaan maken en stiekum ook om het te drinken;).

Ik herinnerde me de hoeveelheid ingevroren bessen, zwárte bessen, in mijn vriezer!

De muffins en koekjes die ik ermee bakte, werden niet bepaald met gejuich ontvangen. Dus mijn voorraad ligt nog steeds ingevroren.

Sap heb ik er ook van gemaakt en die staat nog....... Dus, tijd om iets anders te maken.  Laten nu juist zwarte bessen uitermate geschikt zijn om er likeur van te maken.  Of crème de cassis........ ik kwam heel wat recepten tegen. 

Maar zou het ook kunnen met bevroren bessen?
Ach, waarom niet? Give it a chance......
Ik nam het simpelste idee: hóe leuk en hóe handig.......

Omdat ik de zwarte bessenstruiken pas nog snoeide en daarvan de takken op vaas zette als frisse lenteboden, kon ik nu de benodigde verse blaadjes oogsten van mijn voorjaarstakken.  Want die verse bessenblaadjes moeten in de likeur.
Daarnaast had ik een voorraad wodka in huis, voorbarig gekocht om mijn wijn een alcoholboost te geven. Maar dat is dus helemaal niet nodig, want die doet het gewoon prima en is goed op smaak :).

Niets belette me meer om likeur te maken.

In juni en juli kan ik al weer de volgende zwarte bessenoogst verwachten en met drie goed gesnoeide struiken zal dat vast heel wat kilo's opleveren. 

En wat is er dan beter voor de motivatie om na een hele dag werken in de tuin, met het bessen plukken en verwerken bijvoorbeeld, 's avonds een bessenlikeurtje te nemen!

Ja, ik deel het recept nu alvast en loop op de zaken vooruit. Het drinken zal nog zo'n drie tot vier maanden duren. Likeur moet rusten en rijpen, de smaken moeten goed intrekken.

Maar om mezelf  lekker te maken en jullie te inspireren (òf bij het tuincentrum òf  in je tuin) deel ik hierbij het recept.......

Zwarte bessenlikeur

             (voor ongeveer 1,2  liter)

Ingrediënten:

• 500 g zwarte bessen
• 200 g suiker
• 4 kruidnagels
• 1 kaneelstokje
• 1 liter wodka
• 3-4 blaadjes van de zwarte bessenstruik

Hoe maak ik het klaar:

Ik gebruik bevroren bessen, die gewassen, maar met steeltje en al, zijn ingevroren. In het seizoen (juni/juli) gebruik je natuurlijk verse bessen. Ik verwijder niet alle steeltjes omdat na het trekken je de likeur toch zeeft. Ik ben even gemakzuchtig. Maar wil je netjes werken, verwijder dan alle steeltjes. Doe de bessen in een schone, grote pot.

Voeg de droge ingrediënten toe

en schenk vervolgens de wodka erbij.

Deze bevat ongeveer 40% alcohol. Je kunt ook jenever gebruiken met een gelijk alcoholpercentage.

De bessen zullen de drank een dieprode kleur geven en daar mogen ze drie maanden over doen.

Tot die tijd zet ik de pot afgedekt op de vensterbank, lekker in het zonnetje, af en toe.

Hoe gaat het verder na die drie maanden?

Giet alles door een zeef met neteldoek over in een schone pot. Vervolgens knijp je de bessen fijn om maar zoveel mogelijk sap, kleur en voedingsstoffen in de

drank te krijgen.  Je kunt de bessen ook eerst pureren en daarna zeven. Je kunt ook een stamper gebruiken om de bessen te kneuzen. Kortom: wees creatief.

Doe de gezeefde likeur in een schone karaf of mooie fles en laat deze dan nog zeker een maand rusten.

Meestal deel ik pas een recept als ik het uitgebreid geproefd en gekeurd heb.

Deze likeur heb ik nog niet geproefd, maar ik twijfel er niet aan, dat deze lekker zal zijn.

En wie weet, komt er in jouw tuin nu een zwarte bessenstruik te staan?

Ik weet wel dat wachten en geduld beloond worden.

Zwoegen trouwens ook, al heb ik zelf de hand in deze beloning. ;)

Voor boven de achttien!

PROOST!