Uienpoeder

 Goed nieuws!

Je hoeft vanaf nu je uienschillen niet meer weg te gooien! 

In een handomdraai maak je hier een geurig poeder van wat goed en veelzijdig

 te gebruiken is in de keuken. 

Het is perfect voor mealprepping en wanneer je je eigen eten 

wilt/moet meenemen op vakantie.

Uienpoeder wordt over de hele wereld gebruikt als populair ingrediënt.

Je kunt het aan bijna alle gerechten toevoegen 

De smaak is net als bij verse uien pittig en licht zoet.

Eén voorwaarde: je moet wel biologische uien gebruiken, maar hé ... dat deden we al toch? 

Beter voor het milieu en gezond voor jezelf.

Uienpoeder maken

   

Ingrediënten:

• buitenste uirokken van rode en gele uien
• onderkant en stengeltje van uien

       verder nodig

• voedseldroger
• koffiemolen

Hoe maak ik het:

Eigenlijk kun je elke uisoort gebruiken, als het maar biologisch is.

Niet biologische uien worden namelijk behandeld met een chemisch middel zodat ze niet gaan uitlopen en lang te bewaren zijn.

Zorg dat de uien goed schoon zijn. De uien die je in de winkel koopt, zijn al goed schoongeveegd of -gewassen.

Elke keer wanneer je een ui in het eten nodig hebt, pel je deze op de gewone manier en 

snijd je onder- en bovenkant weg. Verzamel de schillen, onderkantjes en steelaanzetjes in 

een grote pot op je aanrecht.  Laat deze niet langer dan vijf dagen staan. 

Leg alle ui onderdelen op een tray in de voedseldroger en laat 2 uur drogen op 70°C.

Controleer of de op elkaar gedrukte uirokken in het steeltje ook droog zijn en

 haal deze eventueel uit elkaar.

Laat nog één tot twee uur langer drogen.

Doe alle uienschillen en stukjes in een (electrische) koffiemolen.

Ik heb er speciaal één aangeschaft om gedroogd voedsel goed fijn te malen.

De notenhakselaar van mijn staafmixer blijkt hiervoor helaas niet geschikt.

Bewaar het uienpoeder in een goed afgesloten pot en zorg dat er geen vocht bij komt.

Alsnog is uienpoeder erg gevoelig voor klonteren.

Om dit te voorkomen kun je twee dingen doen:

• Wat rijstkorrels in het potje 
• Uienzout maken, door het poeder handig te mengen met zout

Hoe gebruik je het uienpoeder?

Uienpoeder kun je gebruiken als smaakmaker in bouillon, soepen, sausen en de warme maaltijd. Eigenlijk overal waar je ook verse ui aan toevoegt. 

1 theelepel uienpoeder staat gelijk aan een kleine ui van ongeveer 70 gram.

Het is ideaal om uienpoeder mee te nemen op vakantie, want het neemt nauwelijks ruimte in.

Uienpoeder wat je in de winkel koopt, wordt gemaakt door hele uien in stukken te snijden en

 te drogen. Dat het ook kan van de kontjes, steeltjes en de schillen is toch geweldig?

Zo gooi je niets weg; don't waste food!

De voedingsstoffen blijven voor een groot deel behouden tijdens het drogen. 

Hoewel een verse ui een hogere concentratie heeft, bevat het uienpoeder ook 

essentiële voedingsstoffen en antioxidanten.

Heerlijk homemade uienpoeder, gemaakt van verse uienpellen 

die je vanaf nu niet meer hoeft weg te gooien.

Ga je mee wildplukken?!

Ga je mee op avontuur?

Samen met mij naar 't park en t bos?

Deze week liep ik een rondje stadsbos en daar neem ik graag jou mee naar toe.

Om heerlijk buiten te zijn, weg vanachter je bureau of telefoon, uit je hoofd in de natuur! 

Dát werkt stressverlagend, ontspannend en helend.

Na tig jaar weet ik het zeker: het voorjaar is mijn favoriete seizoen!

Deze maand en volgende maand organiseer ik een succesvolle wildplukwandeling.

In de natuur gaan we kijken en ervaren wat we tegenkomen!

Met mijn jarenlange expertise zal ik uitleg geven over wat we zien.

Wat is eetbaar en gezond? Wat kun je beter laten staan?

Hoe kun je oogsten, met respect voor de natuur?

En wat kun je er vervolgens mee?

We gebruiken al onze zintuigen. Niet in de laatste plaats door de fantastische proeverij 

met onder andere zelfgeplukte thee, hapjes met homemade pesto, koekjes en 

een zoete lekkernij.

Om je warm te maken laat ik alvast zien wat ik tegenkwam.  In twaalf mooie foto's!

Mag jij zeggen wat wát is en ook of je denkt dat het eetbaar is.

We maken er gelijk een fotowedstrijd van, leuk toch?!

De antwoorden verklap ik pas als je meegaat. Wat je kunt winnen?

Natuurlijk gratis toegang tot de wildplukwandeling en de proeverij!

Onderaan kun je reageren bij opmerkingen.

Kijk mee naar wat ik vandaag vond!

1. 

Herkenbaar met bloemen,  maar ja... is het dan nog eetbaar?!

2. 

Voor de betekenis van de naam moet je graven....

 

En hier geldt... met bloemetjes is ze giftig!

3. 

Het hangt hoog en droog en verspreid  voor sommige mensen een onaangenaam poeder.

Dat kan toch niet eetbaar zijn?!

4. 

Het sneeuwklokje kennen we natuurlijk allemaal,  maar 

is deze eetbaar of niet?

5. 

Gespot in het bos, maar ook te vinden in tuinen... aan de vruchtjes herken je 'm zeker, 

maar ook met het blad kun je uit de voeten!

6. 

Mooi groen, maar wat is dit? Deze is een beetje flauw (hoewel...) 

en moet je eigenlijk voelen en ruiken!

7.

 Aan de voet van een boom, helder en opvallend tussen het mos.

 Zou jij ze durven plukken? Wat zijn dit?

8. 

Lange ronde, stevige stengels. Hoe heet dit en 

wat kun je ermee?

9. 

Dit heldergroene blad groeit ineens overal op de bosondergrond. 

Hoewel sommige mensen het maar wát graag zouden willen vinden.

Tja... dit ga je proeven, ik verklap het alvast. Maar wát is het?

10. 

Herkenbaar toch, deze groene rozetten? 

Of herken je ze pas mét bloem?  En is dit eetbaar of niet?

11. 

Waag jij je niet aan paddenstoelen of geef je het wel een kans?

Is deze reus in de sprookjesachtige omgeving eetbaar of niet?

12. 

Wie hierdoor geraakt wordt, heeft de neiging moord en 'brand' te schreeuwen.

Eetbaar of niet,  is de vraag...

Doe je mee met de fotopuzzel? Nummer van één tot twaalf en schrijf de naam op. 

Erachter schrijf je of het wel of niet eetbaar is.

Je wint dus een deelname aan de wildplukwandeling en de proeverij. Gratis!

Niet gewonnen, maar wel heel enthousiast geworden?

Houd mijn website (klik) en de socials, zoals  insta in de gaten voor de eerstvolgende

wildplukwandeling plus proeverij.

Weet je al zeker dat je mee wilt gaan?

Geef jezelf  op en geef alvast je voorkeursdag door... 

Er gaat echt een wereld voor je open!

En na deze natuurervaring wandel je nooit meer op dezelfde manier als eerst.

Durf je?  Ga je mee?!

Kersenpittenzak zelf maken

Dat heeft even geduurd: een nieuwe blog van mij.... 

Het was hier druk met uitersten: de griep, struggles op werk en privé en een minivakantie! 

Maar ik ben er weer en heb mooie ideeën om te delen. Om te beginnen gaan we iets moois en duurzaams maken.

Het is maart, maarrr.... nog geen zomer. En vooral 's morgens kan het nog knap koud zijn. 

Heb jij ook geregeld last van uitstekende koude lichaamsdelen? Ik wel...

En speciaal daarvoor maakte ik handige warmtekussentjes of hittepitjes, gevuld met kersenpitten.

Niet gelijk weg klikken wanneer je geen kersenpitten hebt... je verzamelt ze in de kersentijd 

òf gebruikt ander vulmateriaal.

Ook maakte ik gelijk een grotere kersenpittenzak. Helend bij vermoeide of pijnlijke nekspieren

 bij buikpijn of koude voeten in bed.  Ook helpt ze bij stress.

Waar is zo'n natuurlijk warmtekussen eigenlijk niet goed voor?!

Het idee ontstond in de zomer toen ik een doosje kersen leegat en de pitten tussen mijn tanden 

door zover mogelijk weg spuugde. Toen ik ineens bedacht dat de pitten de natuurlijke vulling zijn 

voor een kersenpittenkussen. Deze zijn in de winkel best prijzig, maar prima zelf te maken.

Alle overige kersenpitten verzamelde ik voor in mijn eerste zelfgemaakte kersenpittenzak(je)!

Mijn inspiratie voor deze kersenpittenzak ontstond dus al in de zomer.

Maar lees gerust door, ook al heb je geen kersenpitten verzameld.

Je kunt ze namelijk online bestellen of je maakt een warmtekussen met een andere vulling,

 zoals bonen of rijst. Meer hierover staat onderaan.

Zelf maken hoeft je niet veel te kosten, want stof voor het warmtekussen is gewoon 

een restje van wat je hebt liggen. Denk aan een oude handdoek of trui, een lap stof 

van een oud gordijn. Je hebt vast wel iets.

Ga je mee aan de slag?

Kersenpittenzak of warmtekussen

      voor twee kleine en een grote

Benodigdheden: 

• 800 g kersenpitten (of bonen of rijst)
• lap stof van ong 60 bij 60 cm
• bijpassend garen
• naaimachine
• evt kruiden of etherische olie voor een rustgevende geur

 Hoe maak ik het:

Eerst de kersenpitten... haal je ze zelf uit de kersen, dan moet je ze wel voorbehandelen. Week ze eerst in water en probeer met een borsteltje het aanzittende vruchtvlees te verwijderen. Spoel twee keer na. Ik nam hier de tijd voor en liet ze een paar dagen in water staan. Laat ze dan drogen op een keukenpapiertje. Bij mij werd dat niet droog genoeg, dus droogde ik ze ook nog even in de voedseldroger, een paar uur op 60°C.

Daarna kun je de kersenpitten zolang bewaren als je wilt, in of buiten de kersenpittenzak ;)

Je kunt deze kersenpittenzak zonder naaimachine maken, maar het is handiger mét.

Knip lappen stof in de gewenste grootte. Ik nam voor het grote langwerpige warmtekussen 

een lap van 30 bij 60 cm.  Voor de twee kleine, die in een jaszak passen, nam ik 14 bij 16 cm. 

Vouw de lap stof dubbel met de goede kant op elkaar en

 speld vast. Stik twee zijkanten dicht op een cm afstand van de rand. 

De derde kant naai je voor de helft dicht.

Werk vervolgens met een zigzagsteek de randen af, doe dit voor de stevigheid dubbel en

natuurlijk om rafelen te voorkomen.

Vouw het zakje binnenstebuiten zodat de goede kant buiten zit. 

Vul  het zakje met de kersenpitten voor ongeveer 40-50% . 

Je kunt ook wat etherische olie of gedroogde lavendelbloempjes toevoegen

voor een kalmerende of ontspannen geur.

 Er moet ruimte blijven om de hittepit te kunnen vormen in je hand of nek.

Naai de vulopening dicht door ongeveer 1 mm op de rand deze kant dicht te stikken.

En klaar is je zelfgemaakte kersenpittenzak!

Je kunt ook andere vormen naaien. Denk aan een hartje - super lief om cadeau te 

doen aan iemand met koude handen - of een halfrond nekkussen.

En dan zo'n lekker warm kussentje gebruiken bij stress, kou, artrose,

menstruatiekrampen, rugpijn, verkoudheid of gewoon om te ontspannen.

Hoe kun je zo'n zelfgemaakte hittepit het best verwarmen? 

Het kan op de houtkachel,

houd hiervoor max 5 minuten aan.

Of op de verwarming.

Met restwarmte van de oven...

en laat de ovendeur open staan.

Het kan ook in een stoompan of  magnetron.

Blijf erbij wanneer je aan het verwarmen bent en doe niet zoals ik....

Overigens kun je het pittenkussen ook als een koud compres gebruiken.

Laat het daarvoor een half uur in de vriezer liggen.

In plaats van kersenpitten kun je ook het volgende vulmateriaal gebruiken:

• gedroogde bonen
• graankorrels
• havervlokken
• rijst
• gedroogde linzen
• gedroogde maiskorrels

Al deze materialen houden warmte een tijdlang vast, zodat je het kussen fijn kunt gebruiken

 bij pijn, om te ontspannen of om mee te nemen de kou in.

Is het kersenpitkussen vies geworden of gaan stinken?

Je kunt het voorzichtig wassen op de hand met een scheutje azijn.

Gebruik geen wasmiddel, neem eventueel een etherische olie voor de geur.

Volgens mij is het aan hond Eef niet echt besteedt, ze gaat steeds zieliger kijken.

Maar Raf zijn nek werd weer lekker soepel.

Wacht jij nog op de kersentijd?

Onion borrelcrackers

 "Oh mam, het smaakt naar cheese onion chips", was het verraste commentaar 

van jongste dochter.

En ik moet haar gelijk geven: de dunne, knapperige crackers lijken qua smaak

 op deze bekende chips.

Uien zitten er inderdaad genoeg in, maar kaas niet. Het zijn vegan crackers,

met een heel uitgesproken, kruidige uiensmaak.

Dát kan kloppen. Toen de crackers aan het drogen/bakken waren in de voedseldroger

 rook het hele huis naar uien. Ook omdat ik uienpoeder maakte, maar daarover

 een andere keer meer. Lekker was het en het resultaat mag er zijn!

Ik vormde van het deeg van deze onion crackers lange rechthoeken, maar je kunt ze 

 ook in vierkantjes of driehoeken snijden. Zo is het niet alleen qua smaak, 

maar ook qua vorm een borrelbite.

Onion crackers

     voor 36 smalle crackers

Ingrediënten:

• 4 (kleine) uien
• 150 g gebroken lijnzaad
• 150 g zonnebloempitten
• 60 ml tamari
• 80 ml olijfolie koudgeperst
• water

Hoe maak ik het klaar:

Begin de avond van tevoren. Doe de zonnebloempitten in een ruime kom en laat ze in koud water weken.

Doe het lijnzaad in een grote kom en voeg 400 ml water toe en laat ook dit een nacht staan.

De volgende ochtend gooi je het weekwater van de zonnebloempitten weg. 

Mix of hak de zonnebloempitten fijn in een keukenmachine.

Het lijnzaad heeft al het water opgenomen, als het goed is.

Dat is de 'lijm' voor je crackers.

Pel de uien en snipper deze heel fijn in stukjes van zo'n 2 mm.

Doe de olijfolie, uisnippers, gemalen zonnebloempitten en het lijnzaad in een ruime kom.

Voeg de tamari  - Japanse zoute sojasaus - toe. Je kunt ook ketjap asin nemen, zoute ketjap.

Roer alles goed door elkaar en laat een half uur staan.

Je kunt deze crackers het beste drogen in een dehydrator of voedseldroger.

Heb je deze niet, dan kun je ze ook op hele lage stand in de oven laten drogen.

Gebruik bakpapier of speciale droogvellen en schep hier het crackermengsel op.

Smeer het zo dun mogelijk uit, 

maar zorg dat er geen gaten in het mengsel ontstaan. 

Ik vulde drie lades.

Zet de voedseldroger op 70°C en en droog het mengsel gedurende 4 tot 5 uur.

Haal de lades uit de voedseldroger en verdeel met een spatel, deegschraper of mes

 het grote vel in meerdere crackers. Ik maakte smalle crackers en haalde 

er twaalf van één lade. 

Zet terug in de voedseldroger en laat op 50°C nog 8 uur drogen.

Haal de crackers los van elkaar en van het bakpapier. Schep ze er voorzichtig

vanaf. Leg ze los op de roosters en laat ze nog 8 uur drogen op 40°C tot 50°C.

Als het goed is, zijn de crackers nu knapperig droog en bros.

Bewaren kan het beste in een luchtdicht afgesloten trommel, dan zijn deze crackers 

minstens een week houdbaar. Worden ze zacht of taai,

dan kun je ze even opnieuw een uurtje in de voedseldroger doen op 70°C 

Qua tijd kan het bij jouw voedseldroger best een beetje anders zijn.

Dit is van meerdere factoren afhankelijk. Kijk regelmatig en voel

aan de crackers of ze droog genoeg zijn, zoals jij dat wilt.

Bij mij waren ze zó droog en bros geworden, dat ze bijna uit elkaar vielen.

Waardoor ik bedacht dat de crackers in vierkantjes gebroken, net een lekker zoutje

zijn om op te smikkelen tijdens een film.

Net cheese onion chips dus...

De smaak is kruidig en heeft niets anders nodig.

Alleen iemand met hartige trek :)

Die kruidige uiengeur die bijna 24 uur in huis te ruiken was,

heeft een heerlijk zoutje en crackers opgeleverd.

Ben je nieuwsgierig hóe ze smaken en ga je ze zelf maken?

Leuk als je dit doet en laat weten...

Linzensoep met kraailook

 Het is hoog tijd voor soep:  linzensoep!

Een lekkere, voedzame maaltijdsoep!

Dit weekend kwam ik een klein zakje linzen tegen die in eigen tuin zijn gegroeid.

Maar ik heb er nog nooit linzensoep van gemaakt.

Tijd om daar verandering in te brengen.

En ik combineer het met een kruid dat nu volop in het wild te plukken is: kraailook!

De wilde versie van bieslook, die je ook kunt gebruiken.

Linzensoep is al heel oud... het allereerste recept van linzensoep wordt beschreven in de Bijbel 

wanneer Jakob een grote pan linzensoep kookt en zijn broer dat zó lekker vindt ruiken,

 dat hij niets liever wil dan een kom van die linzensoep eten.

Al kost hem dat zijn toekomst. Dit verhaal uit Genesis kan gedateerd worden 

zo'n 1600 voor Christus. Minstens zó oud is linzensoep dus...

Er zijn honderden recepten voor linzensoep.

Een Joods kookboek gebruikte ik ter inspiratie en maakte er mijn eigen variatie op.

Linzensoep met kraailook

     voor 6 personen

Ingrediënten:

• 375 g linzen, bruine of rode
• 2 el olijfolie
• 2 uien
• 2 wortels
• 1 el komijnpoeder
• 1 el paprikapoeder
• 2 l groentebouillon
• 1 el tomatenketchup
• bosje kraailook
• 2 takjes peterselie

Hoe maak ik het klaar:

Pel en snipper de ui.

Schil de wortel, halveer en snijd in plakjes.

Verhit de olijfolie in een ruime pan en voeg de uisnippers toe. 

Voeg na twee minuten de wortel aan de gefruite uisnippers toe.

Je hebt rode, gele en bruine linzen. Bruine linzen - die vaak iets langer moeten koken - kwamen uit mijn tuin, maar dat was niet genoeg. Ik vul aan met rode linzen, want combineren kan goed.

Voeg de linzen toe en

 roer goed door het groentemengsel. Voeg het water met groentebouillonpasta of groentebouillontabletten toe.

Roer de specerijen erdoor. 

Breng het geheel aan de kook en laat 40 tot 50 minuten koken 

tot de wortel en linzen zacht zijn.

Voeg de tomatenketchup toe en pureer de soep met een staafmixer.

Knip de kraailook fijn boven de soep en strooi er wat verse peterselie over.

Serveer de soep goed heet met vers afgebakken meergranen stokbrood en een dot roomboter.

Mmmjummm.

Daar is een mens wel aan toe met dit koude, gure weer!

Wat jij?!

Kraailook kun je oogsten van december tot en met april. Het allerleerste wilde kruid wat je kunt oogsten.

Als je wat langer wacht kun je ook bieslook

nemen die dan in de tuin groeit. Een teentje knoflook toevoegen kan ook.

Lees alles over kraailook hier!

Olielampjes in voorjaarsthema

 Olielampjes maak je easy zelf. Naast dat het makkelijk is, hoeft het je niets te kosten!

In deze olielampjes upcycle ik diverse materialen en met gedroogde lentebloemen krijgen

ze een uitnodigend voorjaarsthema mee.

Vorig voorjaar begon ik enthousiast met het drogen van bloemen.

Tot nog toe deed ik er niet veel mee... maar het is sfeervol ze te verwerken 

in deze zonnige olielampjes.

Want die winter heeft inmiddels wel lang genoeg geduurd! 

Ook maken? Doe mee....

 

Olielampjes in voorjaarsthema

      voor 3 lampjes

Benodigdheden:

• 3 schone, glazen potjes met deksel
• diverse kleine droogbloemen en blaadjes
• mod podge
• kwast
• lont van 8 mm dik
• zonnebloemolie, mag gebruikt zijn
• dikke spijker
• hamer

Hoe maak ik het:

Over droogbloemen volgt een andere keer meer. Ik ga er vanuit dat je weet hoe je bloemen droogt.

Heb je ze (nog) niet, sla dit idee dan op voor later. En zo gauw de eerste voorjaarsbloemetjes bloeien, ga je aan het drogen.

Bewaar droogbloemen per soort in droog, vetvrij papier op een donkere plek.

Speciaal voor deze crea olielampjes, schafte ik mod podge aan. Mod podge is een lijm, 

sealer en vernis in één die doorzichtig opdroogt en een beschermend laagje over in dit geval

de droogbloemen legt. 

Smeer met een kwastje de mod podge heel dun op de buitenkant van de glazen pot.

Schik hierop droogbloemen zoals je het mooi vindt.

Ik gebruik madeliefjes - de perfecte droogbloem - en duizendblad, verfijnd en mooi groen.

Kies wat voorhanden is en wat je mooi vindt.

Ga vervolgens voor een beschermende laag over de droogbloemen heen met de mod podge. 

Op de foto zie je dat ik veel te veel mod podge gebruik. Al doende leert men.

Tamponeer over de bloemen en strijk heel dun uit.

Het duurt wel een paar uur voordat mod podge helemaal opgedroogd is.

Neem gerust gebruikte zonnebloemolie voor je olielampje.

Al een tijdlang stonden er drie flessen olie waarin ik de oliebollen gebakken had,

 klaar om weggebracht te worden. Maar het kwam er telkens niet van.

Peet opperde om het te gebruiken in olielampjes.

Ziehier de geboorte van een diy (did it yourself).

Schenk de olie in de potjes.

Je kunt ook lampenolie nemen wanneer je geen gebruikte olie meer hebt staan.

Tijd om het deksel te prepareren voor de lont.

Sla met een dikke spijker een gat in het deksel

Doe het precies andersom als op deze foto, zodat de scherpe randjes omhoog steken.

Trek de lont er langs onderaf doorheen. Door de opstaande randjes

zal deze er niet doorheen zakken tijdens het branden en heb je niets anders nodig.

Ik had nog een stuk lont liggen, maar wist je dat je die ook zelf kunt maken?

Zo wordt dit olielampje nog duurzamer en kost het je echt niets.

Neem een reep katoen van 4 cm lang. Upcycle hiervoor een oud t-shirt of theedoek. 

Draai deze strak in elkaar en zet vast. Klaar is je lont!

Laat de lont in de olie zakken

en zich volzuigen met olie.

Je kunt nog wat etherische olie toevoegen voor de geur, 

maar eerlijk gezegd ruik ik deze niet tijdens het branden.

En zó is het eindresultaat!

Voor een eerste projectje vind ik ze helemaal leuk!

Ook lief om cadeau te geven.

Misschien aan je Valentijn - bloemetjes op de pot in plaats van in een vaas - of 

iemand die wel een lichtje kan gebruiken tijdens deze koude, grauwe februaridagen!

Laat dat donkere hoekje in je huis gezellig oplichten.

Of zet een lampje voor je raam zodat ook voorbijgangers er van kunnen genieten.

Zo krijg je vast een beetje lentesfeer en -licht in je huis.

Geniet ervan!

Disclaimer!

Pas op: laat kaarsen en ook deze olielampjes niet branden zonder toezicht ;)