dinsdag 22 november 2022

Venkel geurstokjes

 Van de weinige venkel die dit voorjaar opkwam, konden we nog minder eten.
De venkel schoot heel snel door en heb ik van de weeromstuit maar laten staan. 
En dáár heb ik geen spijt van!
De bloemen gebruikte ik in zomerse boeketten èn in de Sambuca (klik)
Nu de bloemen zijn uitgebloeid, kan ik de zaden verzamelen en met de stevige stengels 
maak ik nog iets.
Die geweldige venkel! Alles is bruikbaar!
Ik maak natuurlijke geurstokjes van de stengels.
Het is zó ontzettend eenvoudig en als je eenmaal de smaak - of in dit geval de geur -
 te pakken hebt, kun je er lekker mee variëren.




Venkel geurstokjes

     voor 1 flesje met geurstokjes

Benodigdheden:
  • uitgebloeide venkelbloemen op stevige steel
  • glazen flesje met schroefdraad
  • 50 cm sisal touw of jute touw
  • 2 à 3 druppels etherische olie
  • lijmpistool


Hoe maak ik het:
Verzamel de uitgebloeide bloemen en kijk hoeveel er in je flesje passen.
Ik dronk een flesje zelfgemaakt appelsap leeg en maakte het goed schoon. De dop heb je niet meer nodig. Het stuk touw draai je rondom de schroefdraad. 


Maak het begin- en eindpunt vast met een druppel hete smeltlijm.

Vul het flesje met water en voeg er een paar druppels etherische olie toe.
Of maak een blend en combineer twee of drie geuren.

Kies eens bewust voor de verschillende eigenschappen van de etherische oliën. 
In deze tijd van het jaar vind ik warme, houtachtige geuren lekker.

Kies bijvoorbeeld voor:
  • Cassia (kaneel): ontspannend en verwarmend voor lichaam en geest, geeft geluksgevoel
  • Clove (kruidnagel) : stimulerend en anti-septisch
  • Siberian Fir (Siberische den): luchtzuiverend, motiverend en verfrissend
  • Wild Orange (Sinaasappel): kalmerend, ontspannend en verbetert de ademhaling 
  • Ginger (gember): warm, zacht, opwekkend


Je kunt ook voor  meer bloemige, frisse geuren kiezen zoals:

  • Ylang Ylang: geeft geborgenheid, stimuleert vertrouwen en schept een rustige sfeer 
  • Geranium: onstpannend, tegen stress, lekkere geur
  • Lavendel: ontspannend en verkoelend
  • Citroen: opwekkend, desinfecterend, antiviraal, antibacterieel

Kies de geur bewust bij de plek waar je de geurstokjes wilt plaatsen èn wat past bij je stemming.
Zet de venkelstelen in het water op een plekje waar je er regelmatig even aan kunt ruiken.....

Vul na drie tot vijf dagen, wanneer de geur is vervaagd, aan met een paar nieuwe druppels.
Wil je een compleet andere geur, vervang dan het water voordat je er nieuwe druppels aan toevoegt.

Wanneer je - net als ik - de oliën van Do Terra gebruikt, 
weet je dat de geur puur en krachtig is. 
Je hebt weinig nodig en blijft 'm  lang ruiken.

In plaats van venkelbloemen kun je ook satéprikkers als geurstokjes gebruiken.
Of kies een andere uitgebloeide schermbloem, zoals bijvoorbeeld wilde peen.
Ik koos voor twee geuren: sinasappel en kruidnagel.
Warme geuren voor een fijne sfeer in huis.

Wat is jouw favoriete interieurgeur?

zondag 20 november 2022

Kweepeerchutney

        Wát kun je  veel doen met een goede fruitoogst.... de mogelijkheden lijken wel eindeloos.                    
Vorig jaar maakte ik een bijzondere, zoetzure chutney van de kwee.  
Het recept heb ik nog niet gedeeld en ga ik bij deze doen.
Potten en potten vol maakte ik. Deze kweepeerchutney is voldoende voor heel veel chutneyplezier....
En je weet het misschien wel: een goede chutney is zowel pittig, zoet en zuur tegelijk.
Die veelheid aan smaken wat zorgt voor een smaakexplosie heeft deze chutney in ieder geval!

Dit recept vond ik op de site van Okke  en heb ik wat aangepast
en met mijn grote kweeperenoogst bijna verdubbeld.


Kweepeerchutney

      voldoende voor 5 -6 grote potten

Ingrediënten:
  • 1200 g  kweeperen (schoon gewicht)
  • 900 g zoetzure appeltjes (schoongemaakt gewicht)
  • 150 g gedroogde vijgen
  • 35 g gedroogde abrikozen
  • 210 g verse gemberwortel geschild
  • 6 uien
  • 6 rode pepers
  • 4,5 tl kardemom
  • 3 tl zeezout
  • 600 g witte basterdsuiker
  • 900 ml rode wijnazijn

Hoe maak ik het klaar:
Het meeste voorwerk is al gedaan wanneer je de ingrediëntenlijst goed opvolgt.
De kweeperen zijn geschild en van klokhuis ontdaan.
Pas op: gooi dit niet weg! Deze aromatische vrucht kan helemaal gebruikt worden. Met de pitjes uit de klokhuizen maak je een voedende gel (klik) 
Wat je met de schillen kunt doen, laat ik je binnenkort weten.
Snijd ze in kleine blokjes. De appelschillen en klokhuizen hoef je trouwens ook niet weg te gooien. Maak hier appelazijn (klik) of appeltaartthee (klik) van. Snijd ook de appels in kleine blokjes.
Pel de uien en snipper ze. Verwijder bij de pepers de meeste zaadlijsten en pitjes. Als er een paar blijven zitten is dit niet erg. Je krijgt er wat meer pit bij. Snijd de pepers in kleine stukjes.
Snijd de gedroogde vijgen en abrikozen in kleinere stukjes. Schil de gemberwortel en gebruik de schil voor een kop opwekkende gemberthee. Snijd de gember in hele kleine stukjes. 
Doe al het schoongemaakte fruit, de uien, pepers en gember in een grote, ruime pan. Voeg er de suiker en wijnazijn aan toe evenals 4,5 dl water! Voeg ook de kardemom en zout toe en breng het mengsel aan de kook. Laat alles in een gesloten pan 3 uur lang doorkoken tot de chutney wat indikt.

Maak ondertussen glazen potten goed schoon door ze uit te koken met sodawater en vlak voor gebruik nog even goed na te spoelen met kokendheet water.
Vul de potten met de hete chutney en zet ze omgekeerd weg.

Wanneer de deksels vacuüm zijn getrokken, kun je de chutney met gemak
twee jaar bewaren. Na openen in de koelkast zetten en binnen 3 maanden opmaken.
Of geef eens een zelfgemaakte pot chutney cadeau wanneer je voor een etentje bent uitgenodigd.
 Erg origineel en terug van weggeweest: ambachtelijk gemaakte cadeautjes.
Je kunt chutmey serveren bij een broodje kaas, in een pitabroodje, bij een kaasplankje,
een rijstgerecht of een zomerse bbq. 
Nog nooit chutney gegeten? Maak je eigen chutneys voortaan zelf
en geniet van een veelheid aan smaken.

zaterdag 19 november 2022

Grand Café in Warmond

Eigenaresse Els zwaait in Grand Café "de Oude School" de scepter 
en maakt van deze plaats een thuis,
 met haar warme hartelijke ontvangst, gulle lach en knusse, stijlvolle sfeer.
En voor een warm onthaal in een gezellige ambiance, ga ik graag de deur uit.
Daar ben ik niet de enige in....   allerlei soorten mensen van alle leeftijden voelen zich thuis.
in Grand Café 'de Oude School' in Warmond.

Het eten moet niet gewoon lekker zijn, maar  iets extra's hebben,
 anders kan ik het thuis ook maken, is mijn motto.
En dát zit hier meer dan goed, met wel 6 koks in de keuken, waaronder Els' 
wederhelft Robert  die er de scepter zwaait.
Door Corona perikelen en privé omstandigheden is het Grand Café  een jaar lang 
alleen overdag open geweest,  maar vanaf deze maand 
is ze ook 's avonds weer geopend voor diners en feesten t.z.h.g.i.

Ha ha... deze afkorting kwam ik op de kaart tegen en ik was één van de weinigen 
die in één keer raadde wat dit betekende...
Weet jij het?
Tot zo lang het nog gezellig is...
Geweldig, toch?!
Ik verraste Peter met een Happy Afternoon.
Het klinkt niet alleen geweldig, de omschrijving luidt 
"Gezellig borrelen en goed gevuld naar huis gaan" en dat maken ze waar!
De Happy Afternoon bestaat uit kleine versnaperingen op tafel 
en daarna vijf gangen met hapjes, waarvan alles
 vers wordt bereid. Voor de Happy Afternoon moet je een dag van tevoren reserveren.
Alles is eveneens volledig vegetarisch te krijgen.
En die hapjes zien er net zo met zorg bereid uit als de niet-vegetarische hapjes.
Ik geef je even een kijkje op onze tafel.
Naast een fles wijn bestelden we ook een fles water in een mooie, zware fles
waarvan de opbrengst voor schoon drinkwater naar Afrika gaat.
Drankjes komen trouwens los op de rekening te staan.
Het schaaltje met diverse kaassoorten was voor de vegetariër - cést moi - en stond net als 
de nootjes, olijven en groentesticks met humusdip op tafel.
Peter kreeg diverse soorten worst op een schaaltje in plaats van de kaas.
\
De tweede gang bestaat uit met zorg geserveerde, warme crostini's: lekker!
De mini-broodjes met óf Oude Schoolburger óf pulled jackfruit zien er zó uit!
In stijl wordt het gefrituurde hapje geserveerd in een oud sardineblikje.
En hoewel de naam anders doet vermoeden is de draadjesvleesch bitterbal
afkomstig van de Vegetarische Slager.

Tussen de gangen door was er voldoende tijd om bij te praten
en dat gaat bijna vanzelf op een plek waar je je thuis voelt en niks moet.
Dát is ook de bedoeling van ons uitje: we houden één dagdeel
per week 'marriage time' en Peter en ik geven elkaar onze onverdeelde aandacht.

En bij het Grand Café in Warmond was het een heerlijke ervaring...
Wij hebben genoten!

En we gaan zeker terug om ook de andere lekkere gerechten op de kaart eens
uit te proberen.
Wat te denken van: "Vegatello Tornado aubergine" met vadouva kerrie, baba ganoush 
met pistache pitjes en granaatappel. En dit is nog maar een voorgerecht.
Ook bij de "Vegetarische Rendang" van jackfruit, pastinaak, pompoen, papadums en Jasmijnrijst 
loopt het water me al bijna in de mond.
Eet je niet vegetarisch? Wees gerust, er zijn nog méér gerechten met vlees en vis.
Nou ja, kijk zelf maar!
Betaalbaar is het ook voor een behagelijk en avondvullend uitje!
 En natuurlijk gaan we terug om de beloofde koffie en thee van het huis op te halen 
waar we deze keer geen tijd meer voor hadden.


Nadat ik vertelde dat ik foodblogger ben, kreeg ik de moeder
van één van de koks te spreken en Els vertelde ook van alles over haar 
passie en drive voor deze mooie, oude plek.
Op de dag dat ze trouwde met Robert en op de trap van de galerie naast de Oude School
stond, wist ze dat ze het leegstaande gebouw nieuw leven in wilde blazen.
En waar een wil is, is een weg... het is haar meer dan goed gelukt!
De Oude School is niet alleen mooi aangekleed, maar is ook een 
echt ontmoetingscentrum voor veel Warmondenaren.
Zo'n drie keer per week komen er een stel oude dames gezellig
cappucino drinken in de Oude School.
"Eigenlijk verdien ik helemaal niets aan deze tafel" vertrouwt Els me toe,
"maar het is zó fijn dat ze even uit het verzorgingstehuis weg kunnen en 
een plekje hebben in de 'gewone wereld', waar ze kunnen bijkletsen zoals vroeger"

En zó is deze plek voor veel mensen een ontmoetingsplaats
 en zoals dat in een dorp vaak gaat: ons kent ons.
Maar voor gasten die van elders komen, is het net zo'n welkome ervaring.
Aanrader!!


Sowieso is het eeuwenoude, schilderachtige Warmond, gelegen aan de Kaagse Plassen, 
een bezoekje meer dan waard. Het is een authentiek, levendig en welvarend dorp. 
Je vind er de vroegere woonplaats van de beroemde schilder Jan Steen, een oud kasteel 
en eeuwenoude landgoederen. Warmond staat bekend om zijn watersport, 
het ligt dan ook omgeven door water.  Het is er heerlijk wandelen, fietsen en varen. 
Het eiland Koudenhoorn, compleet met restaurant, speeltuin, kinderboerderij, 
volkstuintjes en natuurlijk strand en aanmeerplaatsen, is via een brug gemakkelijk bereikbaar 
om te wandelen en te beleven, inclusief stiltegebied.
Het plaatsje zelf heeft een kleine zaterdagmarkt, een ambachtelijke kaarsenmakerij Lucia 
met veel creatieve kaarsen en een gedreven kaarsenmaakster  èn
 een levendige, aantrekkelijke kerk (Kaleb) die in het theater 
annex bibliotheek gebouw op zondag samenkomt. 
En dat alles goed bereikbaar, want Warmond ligt midden in het groene Hart, 
tussen Leiden en Sassenheim, naast Oegstgeest.
Wij varen geregeld op de Kaagse plassen en leggen maar wat graag aan 
bij één van de mooiste plekjes: Warmond.

Wie weet komen we er elkaar een keer tegen!

zondag 13 november 2022

Konfijten

 Konfijten is een heel oude conserveringsmethode om vruchten te bewaren  Vruchten konfijten 
werd vroeger vooral door de rijken gedaan, omdat suiker lang relatief heel duur was.  
De techniek is te vergelijken met inzouten of pekelen. Maar bij konfijten wordt het fruit 
langdurig in suikersiroop gegaard en vervolgens gedroogd. Hierdoor worden vruchtsuikers 
omgezet in conserverende of hogere suikers die bescherming bieden tegen micro-organismen. 
Zó wordt het product lang - maanden tot zelfs jaren - houdbaar, zonder koeling.
Door de komst van de koelkast is het konfijten wat naar de achtergrond gedrongen.
Jammer want de smaak en textuur van gekonfijte producten is uniek. 
Door het langdurige proces van garen, krijgen smaken namelijk de tijd om tot hun recht te komen.
Zoals met meer dingen uit grootmoeders tijd is konfijten weer trendy om te doen, ondanks dat het 
 een heel bewerkelijk proces is. Ik vond het nog niet zo makkelijk, als het lijkt, 
maar probeerde het voor je uit!
Ik zocht uit hoe je fruit kunt konfijten en besloot  een deel van mijn kweeperenoogst te konfijten. 
Harde vruchten zijn het meest geschikt om te konfijten. Denk aan appels, peren en ananas.
 Sinaasappelschillen en gember worden ook vaak gekonfijt en terugkijkend in mijn blog, 
ontdekte ik dat ik  al eens gekonfijte gember maakte (klik), 
al was die techniek veel eenvoudiger dan wat ik hieronder beschrijf....


Konfijten van kweeperen

    voor potten vol gekonfijt fruit
Ingrediënten:

  • 2 kilo kweeperen, schoongemaakt gewicht
  • 3 kg biologische rietsuiker +.....
  • 2 l water

Hoe maak ik het klaar:
Let op:  kweeperen bevatten veel pectine, met name de schillen en  pitjes. Het is bij konfijten niet de bedoeling dat de boel gaat geleren (binden). Wees daarop alert en laat niet langer koken dan nodig is. 
 
Schil de peren, verwijder de klokhuizen en weeg  tot 2 kilo.  Het recept halveren is natuurlijk prima als je minder fruit hebt.
Snijd de peren in gelijke, dunne plakjes. 
Blancheer de plakjes een halve minuut in kokend water, niet langer! 
Haal uit de pan met een schuimspaan en spoel gelijk af met koud stromend water.
Dit blancheren kun je ook overslaan, ik deed het omdat kweeperen zo hard zijn.

Maak een suikersiroop van gelijke delen water en suiker en neem even veel als het gewicht
 in kilo's fruit. Dus ik nam 2 liter water en voegde er 2 kilo suiker aan toe. 
Breng deze suikersiroop aan de kook, roer regelmatig zodat de suiker volledig oplost in het water.
Heb je een kook- of suikerthermometer, verhit de siroop dan tot 107 graden.
Voeg de uitgelekte peerplakjes toe en breng opnieuw aan de kook.
Laat nu 1 minuut koken en zet het vuur uit. Doe de deksel op de pan en laat volledig afkoelen.
 Laat een nacht staan.

Schep de volgende ochtend de partjes peer uit de suikersiroop. 
Voeg 25%  extra suiker toe, in mijn voorbeeld is dat dus 500 gram om de siroop 
nog geconcentreerder te maken. Breng aan de kook en laat de suikerstroop 
een paar minuten flink doorkoken.
Voeg de kweepeerparten toe en kook nog 1 minuut. Zet het vuur uit en laat weer volledig afkoelen.
Schep de peren uit de pan en herhaal het hele proces een derde keer.
De kweepeerpartjes zijn nu door en door gesuikerd...
Schep ze met een schuimspaan uit de suikersiroop en laat heel goed uitlekken.
Neem ook hier de tijd voor.
De partjes peer zijn van lichtgeel tot rood verkleurd.
Leg de partjes op een droogvel voor de voedseldroger.
Stel de temperatuur in op 60°C en laat drogen in 8 tot 12 uur.
Het fruit mag nog licht plakkerig aanvoelen, een beetje sticky zeg maar.
Doe een grote schep suiker op een velletje bakpapier en wentel de partjes door de suiker. 
Bewaar ze in een afgesloten pot.

Ben je op zoek naar recepten met minder suiker, dan moet je geen vruchten gaan konfijten. 
Suiker wordt niet alleen voor de smaak, maar vooral ook als conserveermiddel gebruikt.
Hierdoor is het fruit wel 10 maanden houdbaar en dat was vroeger erg belangrijk in de tijd
 vóór vriezers en koelkasten.

Gekonfijt fruit wordt nog steeds verkocht in speciaalzaken en bijvoorbeeld op de markt.
Ik kon het niet laten en kocht wat gekonfijt - of zoals het ook wel genoemd wordt: gesuikerd -
fruit. Links gekonfijte ananas en rechts  gekonfijte meloen.
In het midden mijn zelf gekonfijte kweepeer. Past goed, toch?!
Wat kun je doen met gekonfijt fruit?
Eet het heerlijk als fruitig snoepje tussendoor voor wat extra energie.
Ook is het heel geschikt als decoratie op taarten en cake.

De suikersiroop hoef je niet weg te gooien. De fruitsmaak zit er helemaal door 
en met kweeperen zorgt dit voor een bloemig-zoet aroma.
Gebruik als limonadesiroop en geef eens met bruisend water,
schenk over cake of ander gebak, maak er ijsthee van  of geef over desserts.

Met dit recept heb ik voor het eerst fruit gekonfijt en eerlijk is eerlijk: ik vind het wel 
een  bewerkelijk proces. Ik ben er meer dan een week mee bezig geweest. 
En wat zijn er een kilo's suiker doorheen gegaan.
Nu scheelt het dat ik gelijk een geweldige hoeveelheid nam. 
Als ik het nog een keer doe, is een halve kilo fruit konfijten ook al leuk om te doen... 

Je tandarts en de weegschaal zijn  niet blij als je hier elke dag handenvol van snoept, 
maar af en toe eens zondigen mag best.
Ook helpend bij een winterdip...... gun jezelf af en toe iets zondig zoets!

Waar ga jij voor? Kopen of zelf eens konfijten?

donderdag 10 november 2022

Appelbol met amandelspijs

Het is nu dé tijd voor versgeplukte appels!
Met niet al te grote appels plus drie ingrediënten tover je een lekker gebakje op tafel! 
Heerlijk warm na een herfstwandeling bij een kop thee of als dessert.
Of allebei ;)
Ik kreeg een heleboel appeltjes van Charlotte uit de tuin van haar vakantieadres in Normandië.
Ze zijn stevig en een tikje zuur: heerlijk om mee te bakken!
Mijn appelkist was bijna leeg, maar nu kan ik nog even doorgaan ;)

Appelbollen uit de oven zijn elke dag van het jaar lekker. 
En ja... ook bij oud en nieuw ;)
Wie verras jij eens met een appelbol?



Appelbollen met spijs


     voor 4 appelbollen

Ingrediënten:
  • 4 stevige, niet te grote appels
  • 4 plakjes diepvriesbladerdeeg
  • 80 g amandelspijs
  • 1/2 ei
  • evt kaneel naar smaak

Hoe maak ik het klaar:
Laat de plakjes bladerdeeg ontdooien.
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Neem voor deze appelbollen gerust wat minder lekkere appeltjes. Bijvoorbeeld valappels of appels die je in het wild hebt geplukt. Was ze, schil de appels  - gebruik de schil om er appelazijn of  appeltaartthee van te maken - en boor de klokhuizen eruit met een appelboor.
Leg de plakjes bladerdeeg op een met bakpapier beklede bakplaat.
Druk in het midden een rondje amandelspijs van ongeveer 10 gram. Zet de appel hierop. 
De amandelspijs lijkt wat donker van kleur en dat klopt. Dit is mijn zelfgemaakte spijs
van amandelen met schilletje. Net zó lekker als zonder! En  makkelijk om te maken klik!
Rol een reepje amandelspijs uit en stop dit in het midden van de uitgeboorde appel.
Strooi er eventueel wat kaneel over.
Vouw de bladerdeegpunten over de appel naar het midden toe en druk rondom aan 
met licht vochtige handen.
Klop het ei los en bestrijk de appelbollen rondom met het ei voor een goudbruin korstje.
Schuif de appelbollen in de voorverwarmde oven en bak ze in 25 minuten gaar en goudbruin.
Laat even afkoelen want appel blijft lang heet.

Deze warme appelbol is lekker bij een kop koffie of thee.
Ook heerlijk als dessert! Wanneer de appelbol nog warm is met een bolletje vanille ijs
 en een toefje slagroom. Picture it :)
Wanneer de appelbol afgekoeld is, heerlijk met een warme vanillevla voor het apfelstrudel-gevoel.

Bestrooi eventueel met fijne kaneelsuiker of poedersuiker voor het serveren.


Variaties:
  • maak een vulling met suiker of honing en kaneel
  • vervang de amandelspijs door een vulling van rozijnen, kaneel en suiker
  • bestrooi de appelbollen voor het bakken met fijne kristalsuiker

dinsdag 8 november 2022

Tamme kastanjes poffen

 Wat een heerlijke tijd is de herfst!!

  • Het is wel een tijd van neergaan:
    de zon gaat vroeger neer, de dagen worden korter, planten en bomen gaan neer in winterrust
  • Het is wel een tijd van vallen:
    vallende bladeren, eikels, kastanjes, noten, andere vruchten..... (en als het glad wordt, kunnen wij ook nog eens vallen)
  • Maar het is óók een tijd van verzamelen:
    verzamelen (en oogsten) van voedsel voor de donkere, koude winter, door mens en dier
Wanneer je leeft met het ritme van de seizoenen en toegeeft aan de behoefte aan rust 
en naar binnen gekeerd-zijn, geeft dat rust in je leven!

Natuurlijk is het ook heerlijk erop uit te trekken de natuur in, juist nu nog in deze tijd van overvloed!

Ik verzamelde tamme kastanjes.  Bij mij in de buurt zijn meerdere tamme  kastanjebomen te vinden. 
Gewoon in de stad.... ik ontdekte dit jaar weer een paar nieuwe bomen.
Voordat ze door auto's worden platgereden, raapte ik de kastanjes en voelde me de koning te rijk!
Deze tamme kastanjes zijn zoet, smaakvol èn ook nog eens gezond!


Tamme kastanje is gezond:
De tamme kastanje [Castanea Sativa] is heel gezond. Tamme kastanjes zijn noten, let dus op bij een notenallergie!
Ze bevatten minder eiwitten dan andere noten en meer (complexe) koolhydraten die o.a. zorgen voor de zoete smaak.
Verder bevatten tamme kastanjes veel vezels, eiwitten, vitamine B1, B6 en C. De mineralen kalium, fosfor en foliumzuur zijn ook in ruime hoeveelheden aanwezig in de tamme kastanje. 
Zo biedt de tamme kastanje allerlei gezondheidsvoordelen.


Tamme kastanje herkennen:
Tamme  kastanjes worden ook wel de vruchten van de herfst genoemd. 
Je kunt ze vinden van eind september tot half november.

Deze prachtige -nog jonge - tamme kastanjeboom vond ik vlakbij huis.
Tamme kastanjes kunnen erg hoog - wel 30 meter -  en oud - wel 400 jaar - worden!
De donkergroene bladeren zijn langwerpig, getand en in de vorm van een vogelveer.

De bolster heeft veel fijne stekels en erin zitten vaak meerdere tamme kastanjes....

De wilde kastanje of paardenkastanje [Aesculus Hippocastanum]  heeft handvormige bladeren.
Deze kastanjes worden vaak geraapt omdat ze mooi glanzen en inspireren tot creatieve ideeën.
De paardenkastanje gebruik ik om wasmiddel [klik] van te maken, wat goed werkt doordat
er saponinen in de kastanje zitten. Hij is echter níet eetbaar!
Hier zie je het verschil duidelijk. De wilde of paardenkastanje staat links op de foto,
de tamme kastanje heeft een pluimpje bovenop en zowel een afgeplatte als een bolle kant.




Tamme kastanjes poffen



Ingrediënten:
  • tamme kastanjes zoveel als je hebt geraapt
  • versgemalen steen- of zeezout
  • beetje roomboter


Hoe maak ik het klaar:
Na het rapen bewaar je de tamme kastanjes niet langer dan een week in huis.
Test of de kastanjes nog goed zijn door ze in een bak met water te leggen. De kastanjes die blijven drijven zijn al ingedroogd of door beestjes van  binnenuit opgegeten.
Die kun je weggooien. De kastanjes die naar de bodem zakken zijn eetbaar!


Nu kunnen we de tamme kastanjes gaan poffen, wat natuurlijk het leukst is
in een kachel, open haard of buitenvuur..... Maar het is wel wat lastiger de temperatuur
en tijd te bepalen. Dus het voorbeeld geef ik met de oven.
Verwarm de oven voor op 200°C.
Snijd de bolle kant in met een mesje en kerf er een kruis in.
Leg ze op een bakplaat  en leg op elke kastanje een kleine schilfer boter.
Strooi er naar smaak wat zeezout over.
Laat de kastanjes 20 minuten poffen in de oven.
Haal ze eruit en pel ze wanneer ze nog heet zijn.
Dan gaat niet alleen de buitenste, harde pel eraf, maar zó verwijder je ook gemakkelijk 
het bruine velletje wat zo bitter smaakt.
Dit werkt echt!
Zorg dat je niet teveel kastanjes tegelijkertijd poft, want je moet ze warm 
kunnen pellen. Je kunt de kastanjes ook per tien of twintig stuks in aluminiumfolie vouwen.
Dan houd je de folie dicht van de pakketjes die je pas later gaat pellen.

Eet de gepofte en gepelde kastanjes als een gezonde snack tussendoor! 
Het voorziet je van waardevolle voedingsmiddelen!
Eet jij wel eens tamme kastanjes?!
Wat is jouw inspiratie tip?

Volgend jaar wordt het tijd voor nieuwe ideeën.
Omdat de kastanjes zijn geraapt, verzamel ik deze alvast;)

vrijdag 4 november 2022

Super smeerwortelzalf

Net toen ik dacht dat mijn huisapotheek wat betreft zalfjes compleet was,
stootte ik keihard mijn knie... AU!!
En jongste dochter had niet alleen een bal tegen haar hoofd gekregen op het schoolplein, 
maar ook een grote blauwe plek op d'r arm.
Blauwe plekken dus.... en een zalf voor blauwe plekken had ik niet.

Want daar smeer je geen:
  •  zalf voor brand- en schaafwonden ..... klik!
  •  een rescue-zalf van smalle weegbree klik!
  • of een massagebalsem...klik!
....op!

In dit rijtje mist een zalf tegen blauwe plekken, onderhuidse pijn en kneuzingen.
En daar heb ik nu wat aan gedaan.....
Ik maakte zalf van smeerwortel!

Dit jaar heb ik een hoekje moestuin erbij gekregen waar smeerwortel was geplant door
de vorige moestuinder. 



De smeerwortel


Smeerwortel [Symphythum Officinale]  is een veel voorkomende weideplant die 
naast de halfschaduw plek in mijn tuin veel gezien wordt in bermen, langs dijken en bosranden.
 Ze groeit graag op vochtige plaatsen in een humusrijke bodem.
Smeerwortel  hoort bij de familie van de ruwbladigen [Boraginacea].
De plant kan tot 80 cm hoog worden en is een winterharde plant.
Dit houdt in dat ze bovengronds wel af kan sterven, maar na de winter weer zal uitlopen.
Ze bloeit met prachtige witte of  paarse bloempjes.
De gecultiveerde Russische smeerwortel [Symphythum Uplandica] bloeit met blauwe bloempjes. 
Deze is te koop in tuincentra en ook deze plant bezit gezonde, geneeskrachtige eigenschappen.

Het blad bevat veel Kalium wat ervoor zorgt dat Smeerwortelbladeren gezond  en goed
voor de bodem zijn. Ze worden in de tuin niet alleen als bodembedekker gebruikt, maar 
ook als mulchmateriaal en in compost.
Hiervoor had mijn tuinbuurvrouw de plant(en) ook aangeplant....

Maar er kan zóveel meer!
Het wordt niet aangeraden deze plant te eten door het hoge gehalte aan 
alkaloïden die misschien leverschade kunnen toebrengen.
Zoals de naam zegt, is Smeerwortel heel goed uitwendig te gebruiken: om te smeren dus!
Hiervoor moet je de wortels hebben en die kun je het best in het voorjaar of 


nog beter in het najaar oogsten. In ieder geval vóórdat de plant (opnieuw) bloeit,
want dan is de concentratie allantoïne het hoogst.

Trek of beter schep de wortels uit de grond. Wees niet bang als er een stukje wortel afbreekt,
dan komt de plant vanzelf weer terug.
Eenmaal in je tuin geplant, blijkt het een enorme woekeraar te zijn die je moeilijk kwijt raakt.
De smeerwortel is een fantastische plant.
De botanische naam Symphythum Officinales legt het al grotendeels uit... 
In het Grieks betekent Sym-phyteuoo zoiets als 'ik doe samen groeien'.
Officinales is de toevoeging bij veel planten als ze een 'bewezen' geneeskrachtige werking hebben.
Zo heb ik al eerder (recepten bij)  Salvia Officinales (Salie), Calendula Officinalis (Goudsbloem),  Rosmarinus Officinalis (Rozemarijn) en Zingiber Officinalis (Gember) beschreven.

Al eeuwenlang wordt smeerwortel gebruikt om zijn medicinale eigenschappen.
In smeerwortel zitten de volgende stoffen:
looistoffen, slijmstoffen, kiezelzuur, etherische oliën, pyrrolizidine alkaloïden, choline en allantoïne.
Allantoïne staat bekend om haar helend vermogen, het prikkelt beschadigd weefsel tot 
het vormen van nieuw weefsel, bovendien stimuleert het de celdeling.
Smeerwortel is daardoor een wondhelend middel, een slijmvormer en doet bloedvaatjes samentrekken.
Daarom wordt smeerwortelzalf bij allerlei soorten wonden gebruikt.
Vooral bij kneuzingen, chronische aandoeningen bij gewrichten, bij ontstoken spataders
en zelfs bij botbreuken.
Wonden helen sneller omdat de celvorming zowel in- als uitwendig wordt bevorderd en 
littekenvorming wordt sterk verminderderd.
Bij botbreuken is het goed om smeerwortel onder een pleister op de betreffende plek te leggen.

Al vele eeuwen voor Christus was bij de Grieken bekend dat smeerwortel hielp
bij het aaneengroeien van beenbreuken en dat het wondranden aan elkaar kon laten groeien.
Ook de Romeinen wisten dat de plant een heel goed middel was bij breuken en wonden.

Naast de wortels kun je ook de bladeren gebruiken bijvoorbeeld als een kompres.

De wortels kun je ook drogen zodat ze goed bewaard blijven en je smeerwortelzalf kunt maken
wanneer je maar wilt. Snijd de wortel in plakjes, droog in een voedseldroger niet warmer
dan 55 graden tot de stukjes wortel hard en droog aanvoelen.

Dan nu de werkwijze voor het maken van de zalf.....


Super smeerwortelzalf

   voldoende voor 4 - 5 zalfpotjes

Ingredienten:

  • 100 g smeerwortelm (schoon gewicht)
  • 250 ml biologische zonnebloemolie of sesamolie
  • 37,5 gr  bijenwas
  • naar keuze etherische lavendelolie (Do Terra)
Verder nodig:
  • kookthermometer

Hoe maak ik het:
De zalven die ik maak van (geneeskrachtige) kruiden heb ik tot nog toe allemaal volgens de koude maceratie  methode gemaakt. Maar je hebt ook een warme maceratie methode.
Het verschil is niet alleen de tijd en de temperatuur.
Ik leg er kort iets over uit:
Macereren is het oplossen van inhoudsstoffen in olie. Je gebruikt verse of gedroogde kruiden of bloemen en laat ze in olie weken. De vetoplosbare stoffen trekken gedurende die tijd in de olie.
Denk hierbij aan vitamine A, E, D en K, etherische olieën, vetten, flavonoïden etc.
Bij de koude methode laat je een pot met kruiden en olie zo'n drie weken staan om te trekken.
Een groot voordeel is dat de inhoudsstoffen onveranderd blijven omdat je de olie niet verhit.
Bij de warme methode worden de kruiden samen met de basisolie enkele uren lang au-bain-marie verwarmd bij 50° tot 60°C.
De warme methode is vooral geschikt voor planten met een hoog vochtgehalte of voor harde, verhoute plantdelen zoals schors en wortels. 
En de warme methode gaat sneller...   in plaats van weken kost het je uren, handig als je minder tijd hebt.

Bij deze zalf maak ik gebruik van de warme maceratie methode. 
Hoe gaan we te werk?
     
Maak de smeerwortel goed schoon door de wortels af te wassen en de grond eraf te wrijven.
Schil oneffenheden en zachte plekken weg....
Wanneer je dit doet, voel je aan je handen waar de naam vandaan komt:
De wortel is glibberig en slijmerig... verkoelend op de huid.
Snijd de wortels in gelijke stukjes of plakjes.
Doe ze in een hittebestendige kom samen met de zonnebloemolie, dit is de draagolie.
Je kunt overigens elke olie of combinatie van oliën gebruiken die je wilt....
Sesamolie trekt snel in de huid en is daardoor een waardevolle toevoeging voor deze zalf.
Plaats de kom in een pannetje die iets groter is en die je vult met heet water.
Zet de pan op het vuur.
Neem een kookthermometer en zorg 
dat de temperatuur van de olie tussen de 40° en 60°C blijft.
Niet daarboven. Laat de olie met de smeerwortelplakjes nu zo'n 7 uur macereren
volgends de au-bain-marie methode.
Dit is behoorlijk lang en daarom mijn bespaartip!
Zet het pannetje op een theelichtje en laat staan. Houd de temperatuur in de gaten.
Wordt het te koud dan zet je de pan weer even op het vuur.
Bij mij bleef de temperatuur heel mooi constant tot het waxinelichtje op was.

Laat na het macereren de olie volledig afkoelen.
Zeef de stukjes smeerwortel uit de olie. Laat de olie hiervoor door 
 een zeef met kaasdoek of passeerdoek lopen.

Je hebt nu smeerwortelolie!
Meet de olie af... ik kwam uit op 300 ml
De verhouding bijenwas - olie is 1 : 8.
Dit houdt in - ik leg het even uit voor mezelf, want ik raak altijd in de war van verhoudingen -
 8 delen olie en 1 deel bijenwas. 
In mijn voorbeeld is dat 300 ml olie en 37,5 gram pure bijenwas.

Rasp de bijenwasblokjes of gebruik bijenwaspastilles en roer ze door het oliemaceraat.
Doe dit (weer) in een warmtebestendige kom en verhit au-bain-marie.
De smelttemperatuur van bijenwas is tussen de 62°C en 64°C.
Roer regelmatig door en zorg dat de bijenwas volledig smelt.
Haal het schaaltje uit het hete water.
Laat twee minuten staan en voeg dan de druppels lavendelolie toe.
Lavendelolie is kalmerend en rustgevend voor je gemoed en huid.
Zorg dat er goed schoongemaakte zalfpotjes klaar staan.
Schenk de nog vloeibare zalf via een trechter in de potjes.
Laat staan tot het is gestold en doe de deksels erop.
De zalf is op een droge, donkere plaats ongeveer een jaar houdbaar.
Ik heb behoorlijk veel gemaakt, dus gaf ik een potje aan mijn oude tuinbuurvrouw
die deze smeerwortel ooit had aangeplant.
En een potje aan een vriendin die een ontsteking in haar pols heeft door overbelasting.
Een potje voor in mijn tas, een potje voor in de badkamer en een potje voor beneden....
Dan zijn ze overal onder handbereik en grijp ik niet meer mis.
Zó... nu ben ik goed voorbereid en volgens mij is mijn huisapotheek min of meer compleet!
Als het zelfs bij botbreuken helpend is!!!

Wat is het toch bijzonder dat we onze gezondheid met de juiste kennis 
gewoon uit de  natuur kunnen halen!!
Plantengeneeskunde of kruidengeneeswijze is al stokoud.
Hippocratus - die 460 - 377 voor Christus  leefde en de grondlegger van de moderne geneeskunde is - wist het al en onderwierp allerlei soorten kruiden aan observaties en experimenten.
Duizenden jaren lang vormden planten de enige bron van medicatie 
en in kruidenboeken werd deze informatie van generatie op generatie overgedragen.

Gelukkig is deze informatie ook voor ons beschikbaar en bereikbaar!
Ik ben er dankbaar voor.....

En ga deze zalf vast voor veel doeleinden gebruiken.

Heb jij ervaring met het gebruik van smeerwortel(zalf)?