Witlofcroissant

Deze witlofcroissant combineert op een verrassende manier

 de klassieker 'witlof met ham en kaas' met de overbekende ham-kaascroissant.

Ze geeft een gezonde touch aan je lunch of een verrassende wending aan je diner.

 

Moet je voor deze witlofcroissant een echte lof lover zijn? Om te verzinnen wel, 

maar deze snack, in de vorm van een croissant, smaakt gewoon erg goed! 

En de witlof is niks bitter.

Hoewel de naam vermoedt dat deze witlofsnack van croissantdeeg is gemaakt  

- wat zeker kan - kreeg ik de associatie vanwege de halvemaan vorm 

en de combi ham/kaaas.

Echt croissantdeeg bevat heel veel boter, suiker en is volgens officiële bakkersterminologie 

'getoerd gerezen deeg'. Ik koos voor lekker makkelijk bladerdeeg.

Voor deze snack heb je maar 5 ingrediënten en maar 5 minuutjes tijd nodig.

Wát wil je nog meer?

Witlofcroissant

     2 stuks

Ingrediënten:

• 1 stronkje witlof
• 2 plakjes diepvriesbladerdeeg
• 2 plakken vegetarische ham
• 6 plakjes extra belegen kaas
• 1 el sojaroom
• 1 tl gedroogde tijm
• 2 tl hennepzaad

Hoe maak ik het klaar:

Verwarm de oven voor op 200° C.

Ontdooi de plakjes bladerdeeg en trek of rol uit tot een rechthoek.

Was de witlof en halveer het stronkje in de lengterichting.

Verwijder de bittere kern.

Leg het plakje ham op de bladerdeegrechthoek en daarop het halve witlofstronkje. Rek het bladerdeeg uit wanneer het nog te klein is.

Geef twee tot drie overlangse insnijdingen om de witlof te kunnen buigen tot een halve maan vorm.

Tijdens het bakken buigt het makkelijk weer recht.

Rol de plakjes kaas over de witlof in ham en vouw daarna het deeg er strak overheen.

Maak ook de zijkanten dicht.

Door de kaasplakjes krijg je het idee van gerold croissantdeeg.

Bestrijk de bovenkant met de sojaroom. Je kunt ook wat losgeklopt ei gebruiken.

Bestrooi met de gedroogde tijm en het hennepzaad.

Dit ziet er mooi uit.

Schuif de croissants in de voorverwarmde oven en bak in 15 minuten gaar en goudbruin.

Laat wat afkoelen en serveer.

Lekker als bijgerecht, lunch of gezonde snack.

Zo krijg je op een ander moment toch lekker je groente binnen!!

Twee snacks als avondmaaltijd? Soepje vooraf, saladetje erbij? Kan prima!

Je bent snel en gezond klaar voor de dag!

Je eet origineel, krijgt witlof op een verrassend lekkere manier binnen en 

je bent ook nog eens snel klaar.

Wie wil dit nou niet?!

Geniet ervan!

Ontlokend look: kraailook, bieslook en ander look....

 Al een tijdje was ik op zoek naar meer  over kraailook, het - oneerbiedig gezegd - wilde broertje 

van de bieslook. Want kraailook zelf vind ik op heel veel plekken. In donkergroene pollen 

steken ze boven het grasveld uit en zelfs in december kwam ik kraailook tegen in het bos. 

De karakteristieke maar subtiele geur van de ui verraadt dat het hier om een look gaat.

Maar er zijn zovéél loken! Tijd om er eens in te duiken....

Misschien weet jij er veel over, vul gerust aan. Misschien kan ik je inspireren.

Kijk nog eens goed om je heen, want je kunt zoveel in het wild vinden.

Met vandaag de nadruk op kraailook :)

De look familie

Wist je dat er ontzettend veel -look planten zijn? Wereldwijd komen er zo'n 700 soorten look voor met allemaal die karakteristieke uien geur.

Ze behoren allen tot het Allium geslacht dat een onderdeel is van de Amaryllidaceae familie, wat de Latijnse naam voor de uitgebreide narcisfamilie is.

Klik hier voor een uitgebreide lijst met bijna alle looksoorten.

Ik onderscheid:

1.  de grote, mooie, kleurrijke  Allium sierbloemen.
   Als je googlet op Allium kom je die het eerst tegen.

Ze zijn kleurrijk, opvallend, sierlijk en trendy in de tuin en in boeketten.

Het grappige is dat ze licht naar ui geuren. Ze doen hun familie eer aan.

Bij veel sier Alliums staat het er niet bij, maar volgens mij zijn

de verwilderde Alliums (die al een paar jaar in je tuin staan) allemaal eetbaar.

Zowel de bloem, stengel als bol. Ik ga het dit jaar voor je uittesten...

Uit een bloemenwinkel is het een ander verhaal, daar worden bloemen

zonder eco merk behandeld met gif, veel gif.

Dus haal ze uit eigen tuin voordat je een hapje neemt ;)

            2.   culinaire kruiden en groenten uit de moestuin

Het meest bekende kruid is natuurlijk bieslook

en variaties daarop zoals Chinese bieslook of knoflookbieslook.

Knoflook wordt zowel tot de kruiden als groente gerekend.

Groentes uit de look familie zijn niet alleen bekend, maar ook favoriet: 

denk aan prei en

 dé ui in alle variaties: gele, rode, witte.

Daarnaast heb je sjalot, zilverui, bosui en lente ui. Lees hier meer over.

  

            3. de wilde, eetbare kruiden

              denk hierbij aan daslook, driekantig look en kraailook,

maar ook aan armbloemig look, moeslook, kantig look,

berglook, eslook, ronde look, slangenlook, kogellook, bochtig look en hangend look.

Over daslook, dat gezonde, krachtige plantje dat ons in het voorjaar van energie voorziet,

heb ik al meer geschreven en heel veel recepten gedeeld. Klik bijvoorbeeld voor soep hier!

Al deze wilde kruiden zijn herkenbaar aan hun karakteristieke (milde of meer pittige) uien- of knoflookgeur!

Om het ingewikkeld te maken is er ook nog 'look-zonder-look' die niet tot de

look-familie behoort, maar wel een lichte uien- of knoflookgeur geeft 

wanneer je over de blaadjes wrijft. Dit kruid is ook eetbaar.

Wat is kraailook

Kraailook [Allium Vineale] groeit in opvallende donkergroene pollen die wel wat op gras lijken. 

Kraailook is eetbaar en op z'n lekkerst van december tot en met april. Reuze praktisch, want dan groeien andere (tuin)kruiden meestal nog niet.

Het blad is donkergroen en ruikt meer naar ui en prei dan naar knoflook.  In de zomer worden de bladeren grijsgroen en krijgen een bloemstengel die erg taai en niet zo smakelijk is. 

Kraailook komt veel voor in ons land en groeit in weiden, bos en langs wegen en paden. 

Er zit veel kalk in de grond als de kraailook er groeit.

De kleine knolletjes kun je het hele jaar door opgraven en eten en lijken wat op een pittig wild uitje, bijna smaakt ze als knoflook. De bolletjes groeien onderaan de stengel en 

zorgen voor de vermeerdering.

Kraailook bloeit in de zomer met rozerode bloemen, maar dan zijn de stengels 

al hard en taai en niet lekker om te eten.

Kraailook en bieslook

Toen ik kraailook voor het eerst tegenkwam, dacht ik dat ik verwilderde bieslook had gevonden.

Ik wil graag zeker weten dat het kraailook was. De karakteristieke geur was er duidelijk, maar wat zijn de andere kenmerken van kraailook die hem onderscheidt van bieslook? 

Bieslook [Allium Schoenoprasum] is een vaste plant, maar overwintert ondergronds. 

In het vroege voorjaar komt ze weer uitlopen. 

Kraailook  [Allium Vineale] is ook een vaste plant en groeit juist in de winter.

Hij verdwijnt in de zomer, na de bloei.

De bloeikleur is verschillend. Bieslook bloeit met paarse bloemen, kraailook met rozerode.

Beiden hebben lange priemvormige, holle bladeren.

Kraailook heeft iets donkerder blad, het is langer en taaier. 

Bij kraailook zie je duidelijk de langwerpige nerven lopen die het blad 

niet alleen zijn stevigheid, maar ook een bepaalde taaiheid geeft.

En soms heeft kraailook aan de top een krul in het blad.

Kraailook groeit in het wild: op graslanden en vooral op een kalkhoudende bodem. 

Bieslook wordt in de tuin geplant of gezaaid en komt elk voorjaar opnieuw op.

Even ingezoomd:

Bij bieslook zijn de bladnerven veel

minder duidelijk aanwezig en ook veel dunner.

Ik ben overtuigd: ik heb op veel plekken kraailook gevonden.

En terwijl bieslook nog haar winterslaap houdt, kan ik in de winter

lekker kraailook oogsten!

Kraailook verwarren met...

Het zou kunnen zijn dat je in het vroege voorjaar kraailook verwart met een ander, niet eetbaar gewas.

Terwijl ik door het park liep, zag ik het zomaar gebeuren....

Want kraailook met zijn lange, priemvormige bladeren lijkt ook een beetje op gras.

Gras kan ook in hoge pollen groeien, maar in tegenstelling tot kraailook is gras plat 

en heeft geen holle stengel. De nerven zijn duidelijk zichtbaar en de karakteristieke uiengeur

 ontbreekt. Kijk even twee keer voordat je gras plukt, al groeit kraailook ernaast.

In het voorjaar zag ik ook grote pollen krokussen, die goed herkenbaar zijn als de krokussen bloeien.

 Maar het blad komt pas tot volle ontwikkeling wanneer de bloemen uitgebloeid zijn. 

Naast de geur is het grote verschil met kraailook

dat er een duidelijke witte middennerf op het blad te zien is. Daarnaast is het blad  smal, 

maar niet priemvormig. Zoals je op deze foto kunt zien.

De bladeren van de krokus kun je níet eten!

Dit is kraailook!

Tot slot

Heb jij hier iets van opgestoken? (Hier komt even de leerkracht om de hoek kijken...) 

Weet jij wat wát is? 

Ben benieuwd of je het goed ziet op deze foto ;)

Plaats gerust een reactie in de comments.

Oh ja, de winactie van het gebluste kalkpoeder voor eier glassing  is er natuurlijk al lang uit, 

maar heb ik hier nog niet vermeldt.

Er zijn drie winnaars!

Hoera voor:

Annette Koolmees van #Annettes_tuin 

Anne Mie Verheyden van #anne_missy_mie

en Anne van Langendonck van #deer_in_town

Stuk voor stuk inspirerende, groene accounts op Instagram, leuk om te volgen.

En natuurlijk volg je mij ook al, toch? Klik!

En blijf meelezen. Pluk alvast een bosje kraailook als je het hebt gespot. 

Deze week deel ik een verrassend lekker recept met kraailook! 

Wat te denken van:

• Linzensoep met kraailook
• Tabouleh met kraailook

Kokedama maken

"Die zijn leuk, mam! Die wil ik ook wel voor mijn kamer...." zei oudste dochter terwijl ze bewonderend naar het plafond keek. Toen ik enthousiast begon te vertellen over het prachtige mos dat ik vond, begreep dochterlief pas dat ik ze zelf had gemaakt.

Een tijd geleden kreeg ik van een vriendin een zelfgemaakte kokedama. 

Ik was er gelijk weg van: betoverend groen!

En ik wist: op een dag maak ik die zelf!

Dat die dag zo lang duurde, komt omdat ik niet wist dat het zó makkelijk is

 en dat je er zó weinig voor nodig hebt.

Moeilijk is het namelijk helemaal niet en het geeft een sprookjesachtig mooi resultaat! 

Een kokedama is echt een eyecatcher voor je interieur en een bijzonder cadeau om te geven.

Maar wat is een Kokedama precies?

Kokedama betekent letterlijk 'mosbal' en komt uit Japan. Het is een kunstvorm met planten 

zoals bonsai kweken en ikebana (Japans bloemschikken).

De kunst van het maken van kokedama's is wat jonger en de regels zijn niet zo strikt, 

daarom is het gemakkelijk zelf te doen.

Lees maar mee!

Kokedama 

    voor 1 kokedama

Benodigdheden:

• 1 kleine kamerplant naar keuze
• 150 gr potgrond
• wat water
• 2 plakken mos
• naaigaren
• schaal of touw

Hoe maak ik het:

Zet alle materialen klaar. Zorg dat de potgrond goed vochtig is, voeg hiervoor eventueel wat water toe.

Kies een mooie, groene plant uit, bijvoorbeeld een varen of een orchidee. Ik houd  veel van sierasperges en die heb ik ook genomen (kwam hem tegen in de supermarkt).

Haal de kamerplant uit z'n pot en schud of steek wat aarde weg. Verwijder geen wortels!

Voeg wat vochtige potgrond toe en modelleer tot een ronde bol. 

Vouw hier langs één kant een stuk mos om.

Neem de draad van het naaigaren (geen rijggaren) en begin bovenaan de draad rondom 

de bol te draaien.

Voeg voor de onderkant de tweede lap mos toe en wikkel de draad nu kruiselings en 

heen en weer over de bol heen. Trek goed aan, maar niet te strak dat je het mos

verstikt. Als je merkt dat het mos op de bol goed vast zit, ben je klaar.

Je kunt de draad met een naald in de mosbol afhechten, maar gewoon los 

laten zitten, gaat meestal ook goed.

Zet de mosbol in een schaal of op een (houten) bord.

In Japan worden de kokodama's in kleine huizen vaak opgehangen, wat

geen extra ruimte in beslag neemt. En dát doe ik ook.

Je kunt een stevig stuk touw nemen en om de kokedama wikkelen of

er voorzichtig doorheen steken.

Zó hang je hem makkelijk op.

Ook kun je een eenvoudige macramé hanger knopen en passend om de

bol maken. Neem hier robuust touw voor, staat mooi bij de bol.

Verzorging:

De kokedama eenmaal gemaakt, heeft wel verzorging nodig.

1. Je kunt er voor kiezen om de bol dagelijk te besproeien met water uit de plantenspuit
2. Of je neemt de kokedama en dompelt de mosbol twee keer per week volledig onder in water. Als de bol verzadigd is met water en er geen luchtbelletjes boven komen, knijp je het water er voorzichtig uit en laat hem vervolgens nog even uitlekken boven de wasbak of een schotel. 
3. Zet de kokedama een half uur in een schaal, laat hem zichzelf langzaam volzuigen. Laat de bol daarna ook nog even uitlekken.

Ook een 'oude' kokedama kun je makkelijk refreshen met wat vers mos.

Deze had ik wat verwaarloosd, gelukkig gaat de plant weer groeien 

en de mosbol bekleed ik opnieuw met mooi, groen mos!

Tijdens het schrijven bedenk ik me, dat er nog een orchidee in de gang staat.... een plant

 die ik  wel mooi vind in een tropische tuin, maar op de vensterbank vind ik 'm helemaal niks.

 Hier maak ik mijn volgende kokedama van! Dat staat een stuk natuurlijker en mooier, 

of beter gezegd: dat hangt een stuk mooier :)

Mos kun je in een tuincentrum kopen of misschien heb je wel een beschaduwd plekje in je tuin

of in je gazon waar mos groeit en wat je kunt gebruiken.

Trek het mos voorzichtig los en verwijder ook takjes en ander boommateriaal 

zodat je alleen het mos over houdt.

Haal niet zomaar mos uit het bos.

Hoewel.... een heel klein beetje waar het heel veel groeit. ;)

En? Denk je dat jij een kokedama gaat maken? 

Witlofsoep

 Stilletjes, ondergronds in het donker, groeit de witlof en vandaag oogst ik haar. 

Ze is groot genoeg om er iets lekkers van te maken!

Met een stamppotje doe ik weinig mensen hier thuis een plezier, daarom

 gaat de witlof vandaag in de soep.

Witlofsoep! Ik zag het idee al een paar keer voorbij komen, 

de hoogste tijd om het zelf te maken.

Het is een eenvoudige, lekker-snel-klaar soep.

En het smaakt verrassend anders. 

Hierbij het recept, want dit soepje gaan we vaker eten!

Witlofsoep

     voor  6 personen

Ingrediënten:

• 500 g witlof of 3 stronkjes
• 2 uien
• 1 teentje knoflook
• 350 g aardappels of 2 stuks
• 60 g boter
• 50 g tarwemeel
• 200 ml sojaroom
• flinke bos bieslook
• 1 laurierblaadje
• 1500 ml water
• 2 groentebouillonblokjes
• 1 tl kruidenzout
• flinke bos bieslook

Hoe maak ik het klaar:

Koop je de witlof in de winkel, dan is deze snel schoon. Mijn witlof is onder de grond gegroeid en moet dus goed schoongemaakt worden. Halveer de witlof en snijd de bittere kern weg. Mijn witlof heeft bijna geen kern... dát scheelt weer. Snijd de witlof in smalle boogjes.

Pel en snipper de ui. Schil de aardappels en snijd in kleine blokjes.

Laat de boter smelten in een soeppan. Pers de knoflook uit en fruit samen met de uisnippers 2 minuten. Voeg de aardappelblokjes toe en laat  2 minuten meebakken. Voeg de witlof toe en

laat deze wat slinken. 

Roer er het meel goed door.

Maak bouillon van het water, de twee bouillonblokjes of lepels bouillonpasta en 

een theelepel kruidenzout. 

Voeg deze onder voortdurend en goed roeren, toe.

Voeg het laurierblaadje toe en breng de soep aan de kook.

Laat 10 minuten zachtjes koken. Ondertussen kun je een stokbroodje afbakken

en kruidenboter maken. 

Haal het laurierblaadje uit de pan en pureer de soep met de staafmixer.

Snijd of knip de bieslook fijn.

Schenk de sojaroom erbij  en bestrooi met de bieslook.

Serveer in soepkommen met vers afgebakken stokbrood en kruidenboter.

Of geef er kaasstengels bij. Ook kun je wat geraspte kaas laten smelten over de soep.

Lekker als lunch, halveer eventueel de hoeveelheden, of als maaltijdsoep.

De soep is lekker romig en gebonden en heeft een heel klein bittertje.

 Niet iedereen kan dat waarderen, maar bitterstoffen zijn juist

erg gezond voor je. Voor de winkel wordt witlof steeds meer gekweekt

zonder bittere smaak.... 

Eet smakelijk!

Mijn wintermoestuin

En nog steeds is het geen lente! Tjonge wat duurt die winter altijd lang, 

al komt er gelukkig  altijd weer een eind aan! 

Eerst maar eens wat plaatjes van mijn wintermoestuin! Er staat erg weinig in en 

ook de klussen zijn beperkt en vaak een herhaling van eerdere jaren. 

Maar ik deed ook iets heel nieuws en spannends! Het resultaat zal nog lang 

op zich laten wachten, maar het begin is er.... 

Wie weet is het ook iets voor jou!

Laat je weer inspireren, lees lekker mee!

Paddenstoeleninspiratie

Ik ben dol op paddenstoelen, die mysterieuze, met geheimzinnigheid omkleedde, in het bos groeiende schimmels in zoveel verschillende verschijningsvormen. Ook op het eten van paddenstoelen ben ik dol!

Het vinden van eetbare paddenstoelen in het bos levert helaas nog niet veel op. Maar het zelf kweken van paddenstoelen kan wel. Dan weet je tenminste zeker  dat het eetbare soorten betreft! 

Zo kun je paddenstoelen kweken op compost, stro en zelfs op koffiedik.

Ik koos voor een andere manier en begin daarmee, terwijl het bijna voorjaar is.

Het lijkt misschien  een vreemd onderwerp in de lente, paddenstoelen associëren we meestal met de herfst. Toch heb ik afgelopen maand een soort van paddenstoelenbos in mijn moestuin aangeplant. Nou ja.... het ziet er zó uit

Het begon allemaal met het populierenlaantje tegenover ons huis.

In de herfst tijdens een zware storm liep ik over dat laantje en een kwartier later lag

er een boom op diezelfde plek.

 Omwonenden (met schade) en een buseigenaar waar de boom op gevallen was,

waren gedupeerd en ongerust.

Het gevolg: meerdere zieke bomen werden preventief weggehaald.

Maar dit was nog niet genoeg.... de bomen waren te hoog en er moest een heel stuk af.

En dat zag er zó uit!

De onderkant moet een soort van haag gaan vormen en de bovenkant is er af.

Ineens dacht ik aan zwammen en schimmels op boomstammen.

Verse, net omgezaagde of gekapte bomen zijn heel geschikt om paddenstoelen op te kweken.

Na vriendelijk vragen,  kreeg ik een stuk boomstam. Loeizwaar, maar 

uitermate geschikt voor mijn project.

Toen andere boomstammen nog een tijdje óp het laantje bleven liggen, 

haalde ik nog wat stukken binnen.

En bij Groene takken bestelde ik deuvels, geïnjecteerd met mycelium oftewel een netwerk van schimmeldraden.

Hun motto: 'wij eten de paddenstoelen op, de paddenstoelen eten het hout op, dat is 'eetbaar hout'!

De broeddeuvels met geïnjecteerde schimmel kun je over de post krijgen en moeten tot gebruik

in de koelkast bewaard blijven. Op basis van een boomsoort is het mogelijk een 

om de juiste paddenstoel te kiezen. Zo groeit op een populier de paddenstoel

'populierenleemhoed' heel goed. Maar ook de 'grijze oesterzwam' en het 'fluweelpootje'.

Deze paddenstoelen heb ik dan ook besteld. 

Laat een vers gekapte boomstam ongeveer 3 weken liggen voordat je de entpluggen

erin doet, maar ouder dan 3 maanden mag ook niet.

Dan is een boomstam te oud en zitten er waarschijnlijk al schimmels in vanuit de lucht.

De gebruiksaanwijzing zit bij het zakje broeddeuvels.

Ik ging ijverig aan het gaten boren 

en sloeg vervolgens de pluggen er in.

Ook jongste dochter hielp ijverig mee, als ze straks maar geen

paddenstoelen hoeft te eten ;)

Tot er niks meer van te zien was.

In het inwendige van de boomstam moet de schimmel zijn werk gaan doen.

Ondertusssen bouwde ik mijn eigen kleine paddenstoelenbosje in een schaduwrijk

hoekje van de tuin. Naast de oude pruimenboom en tegen een schutting aan. 

Als het goed is, komt daar bijna geen zon.

En de knoflook groei daar.... ;)

En nu maar geduld oefenen, zoals bij heel veel zaken met een eigen tuin.

Hoewel paddenstoelen nog langzamer groeien dan veel planten.

Ik denk dat ik voor de eerste paddenstoelen 10 tot 18 maanden moet wachten.

Oei.... ik houd jullie op de hoogte.

Wil je meer lezen en weten over deze spannende en interessante manier

van paddenstoelen kweken, kijk dan bij Groene Takken.

Maar wat zal het straks gaaf zijn als ik niet naar de winkel hoef

maar mijn eigen verse paddenstoelen kan oogsten!

Kippenmest 

De mulch bladlaag in de tuin heb ik weer op z'n plek geharkt nadat het was weggewaaid met de winterstormen. En daaroverheen verdeelde ik vier emmers goed verteerde kippenmest.

Althans.... dat was de bedoeling. Met een niet vooropgezet plan, begon ik een emmer te verplaatsen. 

Doordat deze volgeregend was, was ze lekker vloeibaar, maar ook loodzwaar. 

Ik dacht slim te zijn en de kruiwagen in te zetten, maar ook dat bleek moeilijk. 

Hoe krijg je zo'n zware emmer in de kruiwagen.

Enfin.... ik rommelde wat aan en hield de gladde emmer niet goed vast, met als gevolg dat hij uit mijn handen glipte en met een bons op de grond terecht kwam. De vloeibare kippenpoep spatte hoog op tot in mijn gezicht, nek en haar. Ik voelde me zo vreselijk vies... en dát was ik ook.

Ik stonk een uur in de wind. Maar toen kreeg ik een soort oerkracht over me en heb me daar al die emmers over mijn moestuin verspreid en geleegd.

Kijk aan! Heerlijke mest die nog even de tijd krijgt om in te trekken.

Alleen in mijn haar en kleding was het minder prettig.

Ik werd bijna onpasselijk van mijn eigen lucht en thuis

deed ik geen stap over de drempel voordat mijn oude broek en laarzen

in de container zaten. Ze waren zelfs te vies voor de wasmachine.

Wat zijn kippen toch ontzettend nuttig en gezellig om te houden.

Ze passen perfect in een kleine voedselkringloop....

Ze eten je restjes op, geven eieren en produceren ook nog goede mest.

Vijgenboom snoeien

Zoals elk jaar moet ik in de winter de vijgenboom snoeien. Het is zo'n geweldige boom,

maar wat groeit ze uitbundig en hoog.

Dit jaar wilde ik alle hoge takken aftoppen, maar ik kon

er echt niet meer bij, ook niet toen ik op de ladder stond.

Jongste zoon, die me hoorde zuchten en steuen en zelf me al lang boven het hoofd gegroeid is,

kwam me helpen. En dat was erg welkom: samenwerken is met snoeien heel fijn,

want van een afstandje zie je vaak beter welke takken weg moeten of nog korter

kunnen, dan dat je met je hoofd in de wolken... eh, takken staat.

Ook een paar dikke hoofdtakken kwamen eraf, die zaag ik gelijk op maat en bewaar in het 

houthok....  die stoken we over drie jaar op. 

En net als vijgenbladthee, ruikt ook dit hout lichtzoetig naar kokos.

De boom kan er weer tegen, het komende jaar en als het goed is, kan ik 

er straks de vruchten weer van plukken.

Oogsten

Mijn wintermoestuin stelt niet veel meer voor. 

Ik oogstte de allereerste witlof. Eigenlijk nog wat te klein, maar ik kon niet meer wachten ;)

Gelukkig komt er nog wat aan!

 De allerlaatste, kleine knolselderij oogstte ik en daar maakte ik een lekkere

selderij broodsalade (klik!) van. Dat was ik al lang eens van plan en met een 

klein stukje of in dit geval een ondermaats exemplaar is dat makkelijk te doen.

En als laatste heb ik nog aardperen staan. Die aromatische, lekkere, oliehoudende 

knolletjes zijn familie van de zonnebloem.

Door de aanwezige inuline kan het je darmen flink stimuleren.

Dát laatste is eigenlijk de reden dat ik dit thuis niet meer hoef klaar te maken.

Ineens zijn ze er hier thuis allemaal erg gevoelig voor...

Nou, dan eet ik het gewoon lekker zelf!

Ik heb nergens last van en een paar rösti koekjes (klik) als lunch,

smaken me super goed!

Zet je eenmaal een paar knolletjes aardpeer in je tuin, dan komen ze elk jaar 

weer op. Ze vermeerderen zichzelf en van december t/m februari graaf je ze op

als een lekkere welkome wintergroente.

Iemand nog een knolletje om eens uit te proberen?

Ik heb er nog genoeg....

En oh ja, na een warme zomer komen in september/oktober de vrolijkste

zonnebloempjes bloeien. 

Zaaien en planten

Over zaaien en planten valt in de winter meestal nog niet zoveel te zeggen.

Wel was ik in de voorjaarsvakantie in mijn favoriete tuinwinkel waar ze 'vroege uien' verkopen. Uien die nu al de grond in kunnen, maar geen bewaaruien zijn. Omdat ik dit jaar zelfs door mijn voorraad stengelui uit de vriezer heen ben, leek me dit een goed idee.

 Zo'n 40 uien lekker kunnen plukken/oogsten wanneer ik ze nodig heb. Heb jij wel eens

 vroege uien gehad?

Verder kocht ik niks, tot ik bij de kassa een heel gesprek met een klant aanhoorde. Hij kocht broccoli, sla en bloemkool voor de voorjaarsteelt onder glas. Lekker in de kas waar het op een zonnige middag al zomaar 20° C kan worden.  Maar ik heb ook een kas, dus rende ik weer terug naar de groenteplantjes. Ik kon het niet laten... ook al weet ik dat de slakken ook ontwaken... 

ik zette twee broccoliplantjes in de kas.

A;s het goed is, is deze te eten in mei. 

Winter? Ja, winter!

Gelukkig.... na al die stormen en die enorme hoeveelheden regen die regelmatig mijn tuin blank zette,

was er half januari ook een mooie witte deken die de tuin bedekte.

Want een winter zonder sneeuw, is geen echte winter!

Prachtig die sneeuw!! Ook al was het meer een heel dun laagje,

wat er één dag lag...

En dan is het nu hoog tijd dat de lente komt!

Deze knop van de zwarte bes zat er al tijdens de sneeuw,

maar nu bloeit en groeit er steeds meer....

En daar zien we ook met reikhalzend verlangen naar uit!

Oh ja....  dit jaar heb ik wel hele bijzondere plannen met mijn 100 m2 moestuin.

Maar daar schrijf ik een apart blog over....  

Komt binnenkort!