Aïoli

Misschien eet je 'm wel regelmatig: die romige knoflooksaus uit Spanje,  maar

heb je 'm nog nooit zelf gemaakt! En eigenlijk kan dat heel eenvoudig! 

All i oli is Catalaans en betekent 'knoflook' en 'olie' en dit zit inderdaad

 in de Spaanse knoflookmayonaise Aïoli. 

Het wordt veel gegeten in Spanje en Frankrijk, maar ook in ons land zie je het 

steeds vaker in restaurants of bij de supermarkt in het tapas schap.

Het is tijd voor een homemade aïoli!

Extra lekker met verse eieren van de kippen!

Aïoli

    voor ongeveer 225 gram

Ingrediënten:

• 1 teen knoflook
• 2 eieren
• 200 ml zonnebloemolie
• 2 tl citroensap
• versgemalen steenzout
• versgemalen peper

Hoe maak ik het:

Splits de eieren en doe de dooiers in een kom. De eiwitten gebruiken we niet, maar kun je bewaren voor meringues.

Pers de knoflookteentjes erboven uit en

 breng op smaak met ongeveer een kwart theelepel peper en zout. Roer goed door.

Voeg dan de olie druppelsgewijs toe. Gebruik een mixer voor een goed resultaat.

Belangrijk is om de olie, die gehomogeniseerd moet worden met het vette 

van de dooier, langzaam toe te voegen. In het begin doe je dit druppeltje 

voor druppeltje onder  voortdurend mixen. Gaat de saus binden,

 dan kun je voorzichtig een dun straaltje bijschenken tot alle olie op is.

 Ga je te snel, dan heb je kans dat de aïoli niet bindt en dat de olie erop blijft drijven.

Is uiteindelijk alle olie toegevoegd, dan heb je een dikke, gelige, lobbige aïoli. 

Voeg het verse citroensap toe en klaar is je homemade aïoli!

Doe de aïoli in een brandschoon, glazen potje met deksel.

Bewaar in de koelkast, daar blijft ze ongeveer 10 dagen goed.

Lekker bij een broodje met smeersels wat je steeds vaker in restaurants geserveerd krijgt,

 lekker als dip voor groentes of broodstengels,

lekker bij (oven)gebakken aardappeltjes,

bij de bbq,  bij salades en diverse tapasgerechtjes.

Eigenlijk is aïoli overal lekker bij!

En ze is nog lekkerder wanneer je ze zelf hebt gemaakt!

Geniet ervan!

Brandnetelzalf

In deze tijd van het jaar staan er weer her en der potjes en flesjes in huis met een min of meer

 duistere inhoud. Sommige potjes staan bewust in het zonlicht op de vensterbank, 

anderen staan rondom de houtkachel - die in deze tijd van het jaar natuurlijk niet

 brandt - in de schaduw.

De inhoud moet 'trekken', 'fermenteren' of 'macereren'....

Zó ook mijn potje brandnetelolie. Deze keer geen brandnetelaftreksel om planten 

in de moestuin te besproeien, ook geen olie om aan de brandnetelsoep toe te voegen... 

Nee, dit keer wordt de brandnetel gebruikt in een verzorgingsproduct en maak ik brandnetelzalf..

Een zalf die al even op mijn to-do-lijstje staat en een prachtige werking heeft.

Alvast een teaser: straks lees je waarom brandnetelzalf  een must-have is in je EHBO kastje.

 Zou het zelfs helpen tegen jeuk van de brandnetel?! 

Het voorjaar is de beste tijd om verse, jonge brandnetelscheuten te plukken.

Nog voordat deze gaat bloeien en te groot wordt.

Ik at soep, omelet en romige pasta. Dronk brandnetelthee èn ik plukte brandnetels voor deze zalf!

Brandnetelzalf

       voor 3 zalfpotjes à 60 ml

• 50 g verse brandneteltoppen, 10 g gedroogde
• 100 ml amandelolie
• 100 ml zonnebloemolie

Hoe maak ik het klaar:

Deze zalf maak je in vier fases. Hoewel het niet veel werk kost, moet je er zo'n vier weken voor uittrekken. 

1. We beginnen bij het begin: pluk de jonge brandneteltoppen in het voorjaar - of juist het najaar - wanneer hij nog niet bloeit en

op een plek waar geen honden worden uitgelaten.Pluk ook niet langs een drukke autoweg. 

Pluk genoeg, brandnetel is veelzijdig in gebruik.

2. Tweede fase: droog de brandnetels! In deze tijd van het jaar kan dat prima 'aan de lucht'. Hang ze over een draadje wat je in de keuken of onder een afdak spant. Na drie tot vier dagen zijn de brandnetels voldoende ingedroogd. Ze moeten 'knisperig' droog aanvoelen. 

Je kunt ze ook drogen in een voedseldroger. Zet deze dan niet hoger dan 35 graden.

De hoeveelheid gedroogde brandnetel die je straks nodig hebt, is afhankelijk van de grootte van je potje. Heb je teveel gedroogd? Niks erg: bewaar deze brandnetel in een afgesloten pot als thee.

 

3. Fase drie: macereren.

Hier heb ik al vaker over geschreven. Kort gezegd betekent macereren dat de inhoudsstoffen 

van de bloem of plant die je gebruikt in de olie trekken. 

In het potje wat ik gebruik, past 10 gram gedroogde brandnetel, een beetje aangedrukt.

Overgiet de brandnetels met de olie

Om te macereren gebruik ik een mengsel van amandel-  en zonnebloemolie.

 Je kunt één soort olie gebruiken of een andere verhouding nemen.

Zorg dat alle brandnetels onder staan.

Sluit het potje  en zet het op een zonnige plek, bijvoorbeeld de vensterbank.

Laat het daar drie weken macereren, iets langer mag ook. 

De lipofiele (in vet oplosbare) inhoudsstoffen van de brandnetel trekken in de olie.

Dit is de langzame of koude vorm van macereren: goedkoop, klimaatneutraal en makkelijk!

4. Fase vier: de zalf bereiden.

Voor de zalf hebben we het oliemaceraat nodig en bijenwas.

Zó simpel is het maken van zalf eigenlijk!

Bijenwas is een zuiver en eetbaar natuurproduct wat kleine deeltjes stuifmeel,

propolis en honing kan bevatten waardoor ze antibacteriële, schimmelwerende en antioxidante eigenschappen bezit. 

Bijenwas geeft aan crèmes, zalf en balsems zijn stevigheid.

Giet de olie door een zeef met kaasdoek.

De gedroogde brandnetel kun je weggooien.

Weeg nauwkeurig de hoeveelheid olie die je hebt verkregen, af.

Neem op 8 delen olie 1 deel bijenwas, met de verhouding 8 : 1 dus.

Ik gebruik mijn eigen bijenwasblokjes die ik voor gebruik rasp.

Je kunt ook bijenwaspastilles online kopen.

Verhit de verkregen brandnetelolie au-bain-marie en voeg de bijenwas toe.

Roer af en toe tot de bijenwas gesmolten is.

Zet ondertussen zalfpotjes klaar. Zorg dat ze grondig schoon zijn,

spoel ze eventueel nog even om met kokend water en droog goed na.

Laat de vloeibare zalf een beetje afkoelen.

Voeg 10 druppels vitamine E olie toe, je mag dit ook weglaten.

Vitamine E werkt als een natuurlijke vochtinbrenger, ideaal voor een droge huid.

Schenk de zalf in potjes en laat stollen.

Bewaar ze op kamertemperatuur, maar niet in direct zonlicht.

Wanneer je schoon werkt is deze zalf ongeveer negen maanden tot een jaar houdbaar.

Om de houdbaarheid van de zalf te verlengen, kun je beter een houten spateltje

gebruiken in plaats van met je vingers in het potje te gaan.

Ik vind de zalf prettig smeerbaar, ze geeft een glanzend laagje op de huid,

maar trekt ook snel in. Wondjes waarop ik het uitprobeerde zijn mooi en snel

genezen.... 

Werking brandnetelzalf

Brandnetelzalf is bedoeld om de huid te beschermen en herstellen.

Het kan bij hitte de huid verkoelen, bij uitslag en insectenbeten verzacht het de huid èn 

ironisch maar waar: brandnetelzalf helpt zelfs tegen de jeuk van de brandnetel zelf!

Alsof  het een goedmakertje is ;)

Kort gezegd helpt het onzuiverheden en vuil uit de huid te halen en hierdoor

is brandnetelzalf heel geschikt bij (jeugd)puistjes.

De werking van de brandnetelzalf is onderzocht en beschreven door Weleda, 

die Urtica zalf verkoopt.  Natuurlijk hangt hier een prijskaartje aan, 

voor 25 gram betaal je ruim 8 euro.

Voor ongeveer vijfenhalve euro vul je zelf drie potjes zalf, ongeveer zeven keer zoveel.

En je weet precies wát erin gaat en waar het vandaan komt!

Deze zalf kan niet ontbreken in je huisapotheek.

Wanneer ga jij 'm maken?!

Tip:

Vind je het lastig om zelf brandnetels te plukken?  Koop gedroogde brandnetelthee bij de supermarkt van Zonnatura, of bij een speciale theewinkel. Gebruik de thee zonder zakjes en start bij fase drie.

Succes!

Meer lezen over:

• verschillende soorten zalf, crèmes en andere verzorgingsproducten maken?
  Lees meer op mijn pagina over persoonlijke verzorging: klik!
• brandnetel en wat je er allemaal mee kunt? 
  Check dan deze pagina bij de - b -  van brandnetel

Vijgenbladolie

Vorig jaar mislukte voor het eerst mijn vijgenoogst, maar aan blad geen gebrek! 

Ik ben nu al blij met de mooie groene bladeren van de vijg, ongeacht wat de vijgenoogst 

me straks brengt, want ook het vijgenblad is te gebruiken in de keuken.

Vijgenbladthee is verrassend lekker en smaakt licht zoet naar kokos:  klik!  

Al heel wat vijgenbladeren heb ik gedroogd als thee: makkelijk zelf te maken èn 

- goed nieuws als je zelf geen vijg hebt - ze is ook te koop in mijn winkeltje.

Dit jaar starten we met het maken van een culinaire olie van vijgenblad. 

Het is een zachte aromatische olie geworden die verfijnd en zachtzoet van smaak is.

De lichtzoete kokossmaak van het vijgenblad komt goed tot zijn recht gedruppeld over

 gegrilde groentes, salades, 

in een dressing of een homemade mayonaise.

Kortom: deze vijgenbladolie is een sensatie! En ook nog gezond... 

lees verder onder het recept.

Vijgenbladolie

    voor een flesje van 200 ml

Ingrediënten:

• 8 à 9 verse vijgenbladeren
• 200 ml biologische zonnebloemolie

 

Hoe maak ik het:

Was de vijgenbladeren en dep droog. Droog ze op een zonnige plek aan de lucht - opgehangen aan een rek of liggend op de vensterbank kan prima in deze tijd van het jaar -  of in een voedseldroger. Dit duurt respectievelijk drie dagen tot drie uur.

Meer bladeren drogen kan altijd: of je gebruikt ze om meer olie te maken, of je gebruikt het gedroogde blad als thee.

Haald de harde nerven uit de bladeren en verkruimel het blad grof.

Doe het gedroogde blad in een glazen pot of flesje en overgiet met de milde olie.

Laat twee weken staan op een warme zonnige plek om te macereren.

Dit is de zogenaamde koude maceratie-methode.

De inhoudsstoffen zoals geur en smaak trekken in de olie.

Na twee weken - langer laten staan mag ook - zeef je de olie 

door een kaasdoek. Het gedroogde blad is niet meer te gebruiken. 

De olie mag in een mooi flesje en is klaar voor gebruik.

Voor deze olie gebruiken we gedroogd blad eerst, omdat vers blad best wat water bevat en

 wanneer dit in de olie terecht komt, kan dit de kwaliteit en houdbaarheid beïnvloeden. 

Gedroogd blad bevat natuurlijk geen vocht meer en daardoor is de kans op bederf en 

schimmel veel kleiner. Houd hier met macereren altijd rekening mee. 

We hebben het vijgenblad koud gemacereerd, maar ook de warme maceratie is een goede 

methode om vijgenbladolie te krijgen. Verwarm de olie met de gedroogde of verse vijgenbladeren 

au-bain-marie en verwarm twee tot drie uur tot ongeveer 60° C. 

Om gas (of electrisch) te besparen, kun je het  pannetje tussendoor op een theelichtje zetten.

Een stuk sneller is je vijgenbladolie klaar voor gebruik.

Wat is er zo gezond aan vijgenblad?

1. Vijgenblad is goed voor de bloedsomloop
   Vijgenbladeren voorkomen een te hoog triglyceridengehalte in het bloed. Triglyceride is een soort vet, vergelijkbaar met cholestrol. Je lichaam heeft dit vet nodig, maar niet te veel ervan!
2. Vijgenblad remt ontstekingen
   Bepaalde stoffen in vijgenbladeren werken ontstekingsremmend. Mensen met artritis bijvoorbeeld kunnen verlichting krijgen door vijgenbladeren.
3. Vijgenblad voorkomt maagzweren
   Kleine zweertjes zouden kunnen genezen als je op vijgenbladeren kauwt èn het helpt maagzweren voorkomen.  (raadpleeg zeker een arts als je vermoedt dat je een maagzweer hebt!)
4. Vijgenblad verfrist
   Vijgenblad ruikt lekker: licht zoet en fris. Het kan gedroogd in een potpourri je huis verfrissen en maakt je vrolijk.

Lijkt deze olie je lekker?

Probeer 'm eens!

Sprankelende dennenlimonade

Dennennaalden zijn eetbaar en gezond. Ze bevatten veel vitamine A en C en 

zitten vol antioxidanten.

Ik maakte al eens een helende, verzachtende hoestsiroop van dennennaalden, 

een favoriet op m'n blog en al bijna 1800 x gelezen:  klik!

Ook kun je dennennaaldenthee drinken.

Maar deze keer maak ik een tintelende, sprankelende limonade ermee.

Dennennaalden geven van nature 'prik' af aan je drankje en 

het is grappig daar gebruik van te maken!

Let op dat je dennennaalden plukt en geen naalden van een andere naaldboom. 

Hoewel ook de naalden van een spar eetbaar zijn, gebruiken we hier de den.

Het trucje om deze naaldbomen te herkennen, heeft te maken met de groeiwijze van de naalden:

• De -S- van Spar staat voor Solo, de naalden groeien los van elkaar uit de tak
• De -D- van Den staat voor Duo, de naalden groeien in tweetallen uit de tak
• De - L- van Lariks staat voor Legio, de naalden groeien in groepjes uit de tak.

 

Sprankelende dennenlimonade

        voor 2 glazen

Ingredienten:

• dennnennaalden zo'n 40gram
• 70 g biologische suiker
• 350 ml water
• fles met beugelsluiting
• schijfje citroen
• ijsblokjes

Hoe maak ik het:

Pluk de groene dennennaalden, aan een boom zitten er genoeg en anders verliest de boom de naalden vroeger of later toch.

Was de dennennaalden grondig in koud water en herhaal dit twee keer. 

Dennennaalden zijn nogal stoffig en dat wil je niet in je drankje.

Doe de dennennaalden in een fles met beugelsluiting.

Schep er de suiker bij en overgiet met koud water.

Doe de fles dicht en laat drie dagen staan op een warme plek, niet in fel zonlicht.

Schud de fles een paar keer per dag. Je ziet al belletjes verschijnen: 

de natuurlijke prik.

Na drie dagen is je drankje klaar.

Zeef het drankje door een zeef 

met kaasdoek of een koffiefilter en schenk in een mooi glas.

De dennennaalden in de fles gooi ik niet weg. Ik probeer ze nog een keer te gebruiken. 

Wanneer ik schud, zie ik weer belletjes komen. Ik denk dat je voor dit drankje 

de dennennaalden best tweemaal kunt gebruiken!

Serveer met ijsblokjes en een schijf citroen.

Net als met andere koolzuurhoudende drankjes gaat de prik er snel af als je 'm laat staan.

Ik vind het een verrassend, heerlijk drankje.

Zonder citroen smaakt het naar dennenhoestsiroop, mét citroen is het 

een verfrissend, sprankelend drankje.

En zó makkelijk te maken dus!

Je moet maar net even weten waar er dennen groeien om regelmatig wat te kunnen oogsten.

Ben ik blij met mijn nieuwe werkplek.  Daar groeien meerdere - van oorsprong 

inheemse -  dennen.

Op je gezondheid!

Börek met spinazie-feta

We blijven nog even in Mediterraanse sferen. 

Mijn favoriete snack of lunchgerechtje is namelijk börek met spinazie en feta.

Ik hou me in,  maar ik vind ze zó lekker!

Wat blijkt? Het is helemaal niet moeilijk te maken.

Dus dat doen we vandaag. Met wat spinazie en feta wat over is van het avondeten, 

maak ik overheerlijke börek.

Nooit van gehoord? Deze hartige snack uit de Turkse keuken 

moet je echt een keer geproefd hebben!

Börek met spinazie-feta

  voor 5 börekler

Ingrediënten:

• 250 g spinazie
• 75 g feta
• 5 vellen filodeeg à 125 g
• 2 el olijfolie
• 1 ui
• 1 teentje knoflook
• versgemalen zeezout
• versgemalen peper
• 25 g roomboter
• 1 ei
• 1 el sesamzaad

Hoe maak ik het:

Ontdooi het filodeeg onder een licht vochtige theedoek. Vouw de vellen deeg voorzichtig open en

maak los van elkaar.

Maak ondertussen de vulling.

Verhit de olie in een hapjespan.

Pel en snipper de ui fijn en fruit drie minuten in de olie. Pers het teentje knoflook erboven uit.

Was de spinazie en voeg in delen 

al roerend toe en laat slinken. Breng op smaak met versgemalen peper en zout en laat afkoelen.

Verkruimel ondertussen de feta en klop het ei los in een kommetje.

Smelt de boter in een klein pannetje.

Doe de spinazie in een zeef en druk of knijp al het vocht eruit

Meng de feta door het spinaziemengsel.

Verwarm de oven voor op 200°C.

Neem een vel filodeeg en bewaar de andere vellen nog onder de vochtige theedoek.

Leg het vel met de korte zijde naar je toe.

Bestrijk het vel met een dunne laag gesmolten boter.

Leg een vijfde deel van het spinazie feta mengsel in 

een langwerpige streep op het plakje filodeeg.

Rol één keer op en vouw de zijkanten naar binnen toe.

Rol verder op tot een stevige, kleine rol waar de vulling niet uit kan.

Bestrijk met het losgeklopte ei en bestrooi met de sesamzaadjes.

Leg de börek op een vel bakpapier op een bakplaat.

Schuif de börek in de voorverwarmde oven en bak 15 minuten.

Keer de börek en bak nog 10 minuten tot ze gaar en krokant is.

Haal de goudbruin gebakken börek uit de oven.

Serveer meteen of laat even afkoelen.

Geniet ervan!

Is dit je eerste börek? Het zal vast niet de laatste zijn!

Ik ga ze vaker bakken...

Griekse rijstsalade

Gebaseerd op de Griekse dolma's en met de eerste 'groente' uit de kas: 

de gesnoeide druivenbladeren, bereidde ik deze zonnige, Griekse salade!

Want droog en warm is het dit voorjaar met af en toe bijna Griekse temperaturen.

Een ode aan de druif met deze heerlijke maaltijdsalade!

Laat jij je graag culinair verrassen? Deze salade geeft echt een smaakexplosie!

Lekker op een zomerse avond voor fijnproevers!

Hoewel... iedereen vond 'm hier lekker en niet iedereen zou ik een fijnproever noemen.

Dus lekker toegankelijk is 't ie ook!

Griekse rijstsalade 

   voor 6 personen

Ingrediënten:

• 300 g biologische basmatirijst
• 125 g gezouten, ingelegde druivenbladeren
• 120 g biologische rozijnen
• 2 biologische komkommers
• 150 g biologische feta
• 50 g pijnboompitten

           voor de dressing

• 6 el olijfolie eerste persing
• 1/2 citroen
• 2 teentjes knoflook
• 3 takjes dille

Hoe maak ik het klaar:

Haal ingelegde, gepekelde druivenbladeren in huis. Beter: maak ze zelf met dit recept! Zeker als je een eigen druif in de tuin hebt, is dit een leuk werkje.

In plaats van dolma's of sarma's gebruiken we deze keer de bladeren fijngesneden in een salade. Omdat ze niet mooi groot hoeven te zijn, kun je wat makkelijker zijn met het verzamelen en pekelen van de bladeren. 

Kook de basmatirijst volgens de aanwijzingen op de verpakking gaar en giet af. Laat afkoelen.

Doe de rijst in een grote schaal en roer de rozijnen erdoor.

Spoel de gepekelde wijnbladeren af onder koud stromend water.

Rol de bladeren weer op en snijd in fijne reepjes.

Snijd de komkommers over de lengte door.

Naar keuze verwijder je de zaadlijsten en snijd je er grote boogjes van of snijd nog en keer overlangs zodat je kwart plakjes krijgt.

Doe de fijngesneden groente bij de rijst en schep goed om.

Verkruimel de feta erboven.

Rasp de schil van de halve citroen en verdeel de rasp door de salade.

Was de dille, snijd fijn en meng door de dressing. Roer deze door de rijstsalade.

Zet de salade minimaal een uur in de koelkast en laat de smaken goed intrekken.

Rooster ondertussen de pijnboompitten in een droge koekenpan.

Strooi deze erover bij het serveren.

Garneer met wat overgebleven dillegroen.

Geef bij een vegetarische burger, gegrild vega worstje of bij iets anders van de bbq.

(Plakkerige) rijst kun je extra chique serveren met behulp van een serveerring.

Voíla! Eet smakelijk!

Hopelijk heb ik de druif niet te rigoureus gesnoeid 

want deze salade wil ik nog regelmatig eten.

Met vanaf september een goed glas druivensap erbij, gemaakt van eigen druif.

Heb je zelf geen druif? Vraag bij mensen mét druif  of je hun bladeren mag 

plukken, beter gezegd 'snoeien' om te pekelen.

Of je koopt bij een toko of goed gesorteerde supermarkt de ingelegde 

druivenbladeren kant en klaar.

Geniet ervan en waan je even in Griekenland:)

Moestuin, nieuwe baan en meer nieuws...

Mijn blog is volgens de omschrijving een 'food- èn moestuinblog met aandacht voor milieu en bewust leven'.

Zó ben ik zeven jaar geleden begonnen, maar het wordt tijd dit een beetje aan te passen.

Eerst die vraag: heb ik dit jaar een moestuin of niet?

Voor het antwoord daarop mag je met me mee op reis...

In dit blog ga ik je meer vertellen over mijn plannen voor dit jaar en waar ik nu mee bezig ben.

Er is namelijk wel het een en ander veranderd en er komen nog meer veranderingen aan. 

Gelukkig betekent verandering groei en dat hoort niet alleen thuis in de natuur en een tuin, 

maar ook in het leven van een mens!

Dus een persoonlijk verhaal deze keer van een tuinvrouw met heel veel mogelijkheden, 

een imker zonder bijen en een kok met weinig tijd.... 

Mijn reis

Volg je me al een tijdje, dan weet je dat ik vorig jaar - middenin mijn moestuinsabbatical - het nare

 bericht kreeg, dat ik van mijn gepachte moestuin af moest. Ik kreeg tot eind van het seizoen. 

Het huis waar de tuin bij behoort,  wordt verkocht.

 Tja, dan kan ik er moeilijk blijven om in de tuin te werken... *

Ik heb vorig jaar hard, heel hard gezocht naar een nieuwe moestuin. 

Mijn kas, bijenstal en het kippenhok op de tuin moesten immers verplaatst! 

En verschillende fruitbomen en fruitstruiken neem ik ook graag mee.

Ik kon een stuk ommuurde tuin gaan bewerken wat bij de kerk-op-de-hoek hoort. 

Hier zou ik in mogen tuinieren voor anderhalf jaar. Daarna wordt de kerk weer in gebruik genomen.

De oude mensen naast de kerk, die jarenlang de tuin verzorgden, denken dat ik hun stukje tuin 

wil 'afpakken' en ondanks een knie-operatie en mijn vriendelijke hulpaanbod,

  blijven ze bij hun standpunt: "Ik mag hun tuin niet afpakken..."  Dan ga ik het ze 

voor dat ene jaar niet moeilijk maken en zoek verder....

Op een gegeven moment heb ik - verwend dat ik was met een tuin om de hoek - bij mensen

 in de buurt met een - in mijn ogen - 'rommelige' tuin, aangebeld en gevraagd of ze een tuinvrouw nodig hebben. 

Een gratis tuinvrouw... c'est moi! Maar als de plannen concreter werden, 

haakten ook de mensen die er in eerste instantie wel oren naar hadden, af.

Helaas.

Middenin de winter  braken Peet en ik de kas en het kippenhok op de moestuin af en 

bouwden ze weer op in de tuin bij huis. Op het stukje grond wat mijn ieniemienie moestuintje was,

 komt de kas.  Alle bijenkasten, overige bijenspullen, een baal hooi, emmers en potten - wat kan een mens verzamelen -

 worden in de kas gestald. Nu heb ik twee kassen, maar geen ruimte voor een moestuin.

Gelukkig is de andere kas - op de druif na - leeg.

Ervoor besloot ik een stukje moestuin te maken... het gras groeide toch niet meer

dan maar sjalotjes geplant ;)

Hoewel.... eigenlijk wil ik toch een klein grasveldje houden.

Het grote kippenhok, waar geen plek voor was in onze tuin, paste wonder boven wonder

 toch wel. We breiden het zelfs iets uit. Nu zitten er acht kippetjes in onze kleine stadstuin.

De bomen en fruitstruiken kunnen er echt niet meer bij en ik zocht verder...

Wát dan?

Ik besloot in potten & bakken te gaan tuinieren.

Een oude aardbeienpot kreeg ik van de buurvrouw-op-de-hoek en ik haalde stekjes uit mijn oude tuin.

Deze stevige, mooie moestuinbak, gebruik ik elk voorjaar, maar nu lijkt dit mijn grootste tuin. 

Erin staat sla, andijvie, pluksla, bieslook en tijm... 

Zelf voorgezaaid

En nu maar veel water geven en tegen ze praten, dan zijn ze vast binnenkort te oogsten.

Een speciekuip en een campingwasmand, worden een mini-aardappeltuin.

Gaatjes erin zodat het water weg kan lopen - eh, welk water? -

laagje aarde, pootaardappeltjes, dikke laag aarde en jawel... ze groeien!

Honderd dagen wachten en dan kan er geoogst worden!

Op deze manier kun je ook zoete aardappels en andere knol- of wortelgroente verbouwen.

Tomaten in potten op het balkon. Op het oosten en op de wind!

Als dat maar goed gaat... er zijn er een paar gesneuveld,  maar er staan er nog vijf.

Gelukkig is de ene kas leeg - op de druif na - en ook daar staan nu tomaten. 

Eerst moest er even gezeemd worden...

Nu staan er: paparika, zoete aardappel, aubergine, komkommer, antroewa 

(een soort witte aubergine uit Suriname) en peper.... 

En dan ziet het er zó uit!

Maar alleen tuinieren in potten & bakken en in de kas?

Waar moet ik dan uien, krootjes, prei, snijbiet en sla zetten om nog maar te zwijgen 

van boontjes en kool?!

Ik nam contact op met de gemeente en vroeg om adoptiegroen. De grasstrook voor ons huis, 

waar het gras altijd groener lijkt, maar ook vergeven van hondenpoep is, wil ik gaan beplanten en

 onderhouden samen met de buren.

Vóór ziet het er zo uit

Gelukkig, dát kan!

Vooraf moest ik formulieren indienen, een beplantingsplan tekenen en vaste planten uitkiezen.

Gras werd weggehaald, grond werd geleverd...

De kippen scharrelen rond en werken mee: ze woelen de grond los en bemesten.

De enige voorwaarde bij het adopteren van deze groenstrook luidt: het mag géén moestuin worden!

En er mogen geen struiken in. Da's jammer....

Alle planten waaruit ik kon kiezen, werden echter aangeleverd èn... 

daar zitten  keukenkruiden (bieslook, salie en oregano) bij en heel veel eetbare bloemen. 

Ook onbekende bloemen die ik nog niet eerder heb gegeten....  leuk!

En dit is de ná foto!

Wil jij ook de stad wat mooier en groener maken, een thuis voor insecten, bijen en vlinders geven?

Informeer eens naar de mogelijkheden om een stukje grond of grasstrook 

te adopteren als buurtgroen. Het heeft mij al veel opgeleverd!

Gezellige gesprekken, goed contact met de buren, een man die z'n hond uitlaat,

blijkt sommelier en neemt een fles witte wijn mee als de lavendel bloeit :)

Heb je nog meer nodig?

Speciaal voor de vakantie en weekenden op het water leg ik een mini tuin op de boot aan;)

Met kruiden... voor in de thee, voor in de salade of de warme maaltijd.

Heerlijk even met mijn vingers in de aarde wroeten.... ook op vakantie!

En dan het laatste nieuws!

Ik fietste langs mijn 'oude' stek van de wijktuinvereniging, waar ik jarenlang een tuintje had

 en ook schooltuinlessen gaf.

'Tuintjes te huur' stond op een uitnodigend bordje en ineens dacht ik: 

dát kan ik prima erbij doen, dit jaar!

Ik fiets er gemiddeld zes keer per week langs en vanaf huis is het ook maar 6 minuutjes fietsen.

Ik doe het! Twintig vierkante meter wordt het dit jaar. Heb er helemaal zin in!!

Nummer 21 ben ik... met een sleutel kan ik gaan en komen wanneer ik wil

 en als eerste worden er natuurlijk biologische aardappelen gepoot.

Dat 'hoort' in een moestuin.

De houtsnippers die over zijn van het paadje in het adoptiegroen, 

zijn ook geschikt voor paadjes in mijn nieuwe tuin

En inmiddels een paar weken verder staat er al heel wat groen naast.

Wat er nu al staat? Sla, bloemkool, andijvie, aardappels, uien, venkel, mais, courgette,

kruiden, prei, koolrabi.... 

Tjonge, wat kan ik heerlijk veel kwijt op een stukje van 20 m2.

Tóch een moestuin!

Klein nadeel: de tuin is te huur tot en met oktober, dus wintergroentes telen en 

fruitstruiken neerzetten  zit er niet in! Maar het is wel een echte moestuin!!

Oh ja, dat * achter de eerste alinea betekent nog wat extra informatie: het huis met de moestuin 

is niet verkocht, niet eens te koop gezet! De bedoeling is me onduidelijk, 

maar ik ben niet meer welkom. De tuinbuurvrouw en buurman tuinieren dit jaar nog volop 

op hun stuk tuin. Heel vreemd...  begrijp jij het?

Gelukkig ben ik niet meer afhankelijk van iemand die niet in staat is tot eerlijk en positief communiceren, wat ook geldt voor mijn gewezen tuinbuurvrouw.

Jammer dat ze nu mijn bessenstruiken, pruimenboom en frambozenstruiken gaat leegplukken. 

Maar weet je wat... laat haar er gelukkig mee zijn.

Ik ben het ook met mijn nieuwe moestuin en de hele wereld die mijn moestuin is en

 die niemand me afpakt!!

De hele wereld is mijn moestuin...

Naast het verzorgen van een moestuin ben ik fervent wildplukker geworden!

Ik verzorgde een prachtige wildpluk stadswandeling dit voorjaar, met een gezellige groep.

Vooraf gaf ik de deelnemers de waarschuwing dat ze nooit meer onbezorgd hetzelfde kunnen wandelen. Voortaan kijk je om je heen naar allerlei eetbaar groen om te determineren..

Maar het is zó leuk!  En wist je dat wilde kruiden super gezond zijn? 

Ze bevatten vaak veel meer vitaminen en andere waardevolle stoffen 

dan de gangbare groentes die we kennen.

En als er (nog) niets in de moestuin groeit, zijn wilde groentes zoals brandnetels en

 daslook een geweldige aanvulling op je menu.

Eet jij al wild?

Of ga je een keer mee op wildplukwandeling met mij? 

In ieder geval zie je regelmatig blogs met wildplukrecepten voorbij komen.

Wil je alles op een rijtje? Kijk dan op mijn wildplukpagina klik!!

Nieuwe baan...

Passend bij het wildplukken, vond ik een nieuwe baan, een baan waar ik al jaren van droom.

Ik schreef het al eerder: "verzamelen en wildplukken zit in ons DNA... we stammen af van voorouders die jagers en verzamelaars waren!"

En dus stap ik tegenwoordig letterlijk een paar dagen per week de wereld van 'jagers & verzamelaars' binnen. Met mijn nieuwe baan bij Archeon vertolk ik de levende geschiedenis van de prehistorie.

Er zijn meer mensen nieuwsgierig naar deze kennis van vroeger en er valt een heleboel van te leren.

De duizenden bezoekers die per week komen, vinden het boeiend en interessant 

alles te bekijken en met mij en de andere tolken 

in gesprek te gaan.

 

De 'keuken' passend bij de vuurplaats, waar we vuur maken zonder aansteker

nodigt uit tot experimenteren met oude bereidingsmethoden en met het koken

van puur inheems groeiende struiken, planten en bomen.

Archeon is namelijk een prachtig park, heerlijk rustgevend om in rond te wandelen.

Alle bomen, struiken en planten rondom de verschillende locaties zijn uitgezocht, 

passend bij deze periode in de geschiedenis. Bijzonder en een nieuwe uitdaging voor me. 

Wat groeit al van oorsprong in ons land en wat is pas later ingevoerd? 

Zo zijn de hazelaar en de vlier, maar ook de jeneverbes, braam en spar al van oudsher aanwezig 

in ons land. Al duizenden jaren voor Christus groeiden deze planten hier,

 op de plek waar ze nu nog steeds groeien en ons van voedingsstoffen voorzien.

Hóe gaaf is dát!

Naast jager/verzamelaar werk ik soms als één van de eerste boer(inn)en, in de zogenaamde nieuwe steentijd. Een grote boerderij is dan mijn huis en daarnaast ligt er een akkertje waar 

 de oergranen 'emmer' en 'eenkoren' groeien. Ook linzen, grauwe erwten, vlas en 

andere oude gewassen worden verbouwd. Van het vlas wordt het zaad (lijnzaad) geoogst en 

de stengels worden bewerkt, totdat het vlas zacht is en kan worden gebruikt om kleding van te weven.

 Zo kan ik vertellen dat mijn kleding gegroeid is op de akker naast het huis.

Kleding van natuurlijke materialen zelf maken, is nog een compleet nieuw onderwerp voor me.

 Hier ga ik me graag in verdiepen en wie weet welke informatie ik hierover nog ga delen op dit blog.

Nieuwsgierig? Blijf gezellig meelezen!!

Ander nieuws

De winactie rondom Pasen is allang voorbij, maar wie won nou het gouden ei?!

Tadaa, dat is Bo!

Zij raadde het goede antwoord: de gespikkelde eieren waren van een meerkoet.

Gefeliciteerd, Bo!

Een mooi bijenwaskaarsje in een gouden eierdop is voor jou!

En nog meer nieuws!

Dit jaar wil ik weer een nieuw bijenvolk. Ik ben lang genoeg imker 

zonder bijen geweest.

Ze zijn weer van harte welkom bij mij!

Lekker een bijenvolk dichtbij huis... 

Zie je een zwerm

roep mij te hulp en ik kom 'm scheppen! Ik heb al een mooi plekje voor een toekomstig bijenvolk.

En wie weet ga ik in de toekomst ook leren te imkeren met bijen in korven.

Deze bijenvolken staan namelijk in Archeon!

Weliswaar niet in de prehistorie, maar...

Genoeg geschreven, je bent weer een beetje bij!

Tot de volgende keer!

Of tot ziens bij Archeon: een dagje-uit vol inspirerend vermaak!