dinsdag 5 oktober 2021

Mijn moestuin in september

En een mooie nazomer krégen we!!
Ik riep het al ter bemoediging toen we op vakantie in augustus in truien rond liepen
 en bijna wegwaaiden met die harde, koude wind.
Die mooie nazomer zorgt ervoor dat ik deze prachtige mini zonnebloempjes 
in de tuin heb. Ze komen van de Jerusalem artisjok oftewel de Aardpeer.
De knolletjes oogst ik in de winter, maar nu geniet ik van deze zonnetjes!
Ook een boeketje?!

Yes! Het is een prachtige nazomer en ik geniet er met volle teugen van!
Kinderen en manlief mopperen (een beetje) dat ze naar school en werk moeten, 
maar ze hoefden in ieder geval niet door de regen te fietsen.
Deze nazomer mag van mij eindeloos duren....  
Vanuit de moestuin deze keer veel jaloersmakende plaatjes van mijn geweldige oogst. 
Overigens.... wordt niet jaloers, leg gewoon zelf een moestuin aan! 
Niet alles lukt goed, ook bij mij niet.
En het is soms hard werken. Maar hier doe je het voor: die verse oogst 
en de heerlijke producten die je ervan kunt maken.
Kijk mee bij de supertoffe, leerzame en lekkere schooltuinlessen!!
Wat is dát genieten! En wat heb ik toch een geweldig leuk werk!
Wees gewaarschuwd door mijn blunder(s) en..... doe ze niet na!
En tot slot een raadsel.... het antwoord komt volgende maand.
Lees je mee?!

Oogsten

Wát een geweldige oogstmaand is september! 
Nu is het met een moestuin nooit handig om in de zomer op vakantie te gaan, maar nog erger is het om de overvloedige moestuin in september in de steek te laten. En toch is dat precies wat tuinbuurman Teun èn de buren met hun grote kas deden in de eerste helft van september. 
Aan mij de taak - ik noem het een eer - om de honneurs in hun tuin respectievelijk kas waar te nemen. Wat ik moest doen? Oogsten, oogsten, oogsten....
Dus naast mijn eigen oogst van snijbonen, augurken, sperzieboontjes, courgettes en snijbiet, kreeg ik er een heleboel komkommers, courgettes, spekbonen, tomaten, 
zonnebloemen en kousenband bij.
Daartegen zeg ik geen nee! Het was wel hard doorwerken. Courgettes uitdelen, in zoetzuur inmaken,
 bakken, drogen, invriezen, bonen wassen, snijden en invriezen, komkommersoep koken, 
komkommersalades maken, tomatensap en tomatenpuree maken..... Héérlijk!
Mijn vriezer en kelder staan al vol en nog is het einde niet in zicht!

Kijk je mee in mijn kas? Ik heb er twee.... in nummer één op de moestuin zijn de  tomaten al lang
 gerooid in verband met de aardappel- oftewel tomatenziekte.
In kas nummer twee bij huis, heb ik de tomaten op hoop van zegen nog laten staan. 
Nu is het wel duidelijk dat hier ook de tomatenziekte in zit, maar gelukkig kan ik heel wat tomaten
 oogsten. Ik was alweer vergeten dat ik verschillende rassen had gezet en kom allerlei soorten zoals 
roma en cherry tomaten, tegen. Ik gebruik ze vooral in gerechten, lekker op brood 
of ze gaan mee naar school in de lunchtrommel.
En ook de pepers en puntpaprika's kleuren snel rood met het zonnetje stralend warm.
Overigens kun je paprika's en pepers prima groen oogsten en eten. 
Deze onrijpe variant smaakt goed, hoewel iets scherper en een tikje bitter...
Afgerijpt overheerst de zoete smaak.
Alles wat in de kas groeit, rijpt prachtig af!
Van de pepers heb ik al chili-olie (klik) gemaakt en lekkere zoetzure chilisaus (klik) !
Zou ik nog genoeg hebben voor sambal?!
Ook de kousenband groeit goed met het zonnetje op de kas. Ik oogst dagelijks twee tot drie lange
peulen, deze snijd ik in stukjes en vries ze in.
Heb ik een zakje vol, dan weet ik dat het bijna tijd is voor roti!!
Alleen de aubergine doet het dit jaar niet zo goed. Ik denk dat ze te weinig ruimte hebben in de kas.
Want ondanks goede voornemens heb ik 'm weer eens te vol gezet. ;)

Wat het heel goed en overvloedig doet in de tuin zijn de frambozen.
Ze groeien elk jaar vanuit kleine stengels van 4 cm hoog, uit tot wilde woekerstruiken 
van enkele meters. Daarnaast groeien de wortels ondergronds door,
zodat de planten vanzelf vermeerderen. Zo heb ik inmiddels op zo'n drie plekken
 frambozenbossen staan.....
Mij hoor je niet klagen!

De maïsplant spreekt altijd tot mijn verbeelding: zo groot en mooi...
maar hoewel ik zo'n vijf kolfjes heb geoogst, ga ik ze volgend jaar niet meer
zetten. Ze nemen veel ruimte in en hele grote, mooie kolven krijg ik niet.
Ook waren de korrels melig qua smaak. Ze zitten vol zetmeel en dat proefde je iets te goed.
Het moment van oogsten let nauw: te vroeg levert onrijpe korrels op en te kleine kolven,
 te laat oogsten geeft uitgedroogde korrels... lekker voor de kippen, maar niet voor ons.

Over gedroogd gesproken:
De officiële droogbonen - prachtig rode kidneybonen - had ik vorige maand al geoogst.
In een mandje drogen ze verder na en ik heb er al van gegeten. 
Bijzonder hoor! Mijn eigen kidneybonen.
Daarnaast in een mandje liggen snijbonen, haricot verts en kousenband.
Ook droog, omdat ze te ver zijn doorgegroeid en niet lekker meer zijn.
Deze bewaar ik voor het zaad. Ze kunnen komende maand worden opgeborgen op een 
droge, donkere en koele plek. Ik denk dat ik ze in enveloppen stop, die in een Tupperware bakje doe
en  dan kan het in kelder of schuur bewaard worden....



Schooltuinlessen

Wat een feest, de schooltuinlessen startten na de zomervakantie weer!
De kinderen zijn in de zomervakantie flink gegroeid en het onkruid in de tuintjes ook! Het steekt op sommige plekken boven de kinderen uit. De tuintjes moeten in oktober winterklaar gemaakt worden, maar eerst gaan we lekker aan de slag met de oogst!
In de tuintjes staan nog aardappelen en krootjes en in mijn hoekje staat een grote tijmplant.
Met deze drie soorten planten gaan we ook in de keuken aan de slag!
Als eerste moesten de late aardappelen er uit. De kinderen waren al bang dat er geen aardappel meer groeide, want het loof was verdord en bijna verdwenen.... maar wát een verrassing: onder de grond zaten hele grote aardappelen, echte bonken. Dit was echt de leukste les - hoorde ik om me heen - met
deze bijzondere, ondergrondse verrassing. Ondanks meer kans op aardappelziekte, 
ga ik toch vaker een laat aardappelras proberen! 
De oogst is geweldig!!
Les twee ná de vakantie was de aardappels veranderen in chips!
En dat lukte niet alleen heel goed, maar kon ook rekenen op veel enthousiasme!!
Ik werkte met een to-do lijstje en omdat ik de kinderen al behoorlijk goed ken, 
deelde ik hun namen in bij alle taken die ik kon bedenken....
Zo doet ieder iets!
Zelfgemaakte chips.... niks smaakt lekkerder op een schooldag!!

De derde schooltuinles maakten we tijm hoestsiroop (klik).
Een heel leerzame les, waarbij ik de kinderen liet nadenken over 
hoe je weerstand krijgt, kruiden uit de natuur en geld besparen.
Uiteindelijk maakten we ruim een liter hoestsiroop met elkaar en staan er nu 
twee flesjes in de koelkast op school, voor wanneer een kind met een zere keel 
of kriebelhoest op school komt.

En de vierde les liep niet in de soep... het was een soeples!!
Leuk, hoor!
Met elkaar kookten we een enorme hoeveelheid krootjessoep



die de kinderen als lunch bij hun brood kregen. (klik)
De regel bij een kookles is dat je mag proeven, het moet niet!
Veel kinderen probeerden het en dat vergroot hun smaak.
Ook werd er nog een keer kruidenboter gemaakt en op toastjes erbij geserveerd. 
Dát durfde iedereen proberen en was echt smullen!
Soep die over was, werd aan de andere juffen uitgedeeld en die zeiden 
geen nee tegen een verwarmend, dieprood, heerlijk kopje soep!!

De tuin is bijna leeg, voor de herfstvakantie krijgen de kinderen van groep 
zes hun tuindiploma. Ze hebben veel geleerd, veel gedaan en het waren supertoffe lessen.


Allerlei


Ik schreef het zelfs in augustus al, hoewel het moestuinseizoen nog niet echt voorbij is, heb ik toch al niet meer zoveel frisse moed om nieuwe dingen te zaaien. Ook een luizenplaag - in mijn kousenband - of een verdwaald Koolwitje laat ik maar.....
Het helpt niet mee dat al mijn sla is opgevreten door de slakken... alle acht (!) plantjes. Misschien komt er nog wat andijvie.... daar staan er nog drie van.
Ook de pompoenen, die ik twee keer moest zaaien, schieten niet echt op met groeien.


Veel blad wel, wat bloemen al, maar vruchten... hó maar!
Waar ik overal grote pompoenen op foto's voorbij zie komen, vrees ik het 
ergste voor mijn oogst dit jaar. En ik hóud zoveel van pompoenen!
Dat ik ze zo laat zaaide, kwam weer door te weinig ruimte in de tuin....
Ik moest wachten tot er ergens een gaatje kwam....
Iemand die zelfgekweekte, biologische pompoenen wil ruilen tegen wat anders?!

Ik kwam nog een vreemd rood bietje  of krootje tegen...

zou dit komen door de stress waar ik vorige keer over schreef??  (klik)
Het lijkt wel een mannetje....
Grappig hoor! Hij smaakte er niet minder om.
De rest groeit nog lekker door en kan geoogst worden tot in de winter (als het zacht blijft).

Het hoopvolle plaatje linksboven deelde ik in april: prachtige bloesems van mijn kweeperenboompje.
En nu zag ik twee prachtige kweeperen groeien.
De één op de kop en met mooi dons, de andere gewoon hangend aan z'n steeltje.
Twee is niet veel maar wel een leuk begin! Volgend jaar meer kweeperen?!
Ik ga van de pitjes in ieder geval weer klovengel maken.(klik)
Daar heb ik niet zoveel peren voor nodig.



Blunders

Niet één maar wel twee blunders kan ik deze maand beschrijven.
De  - vier van de twaalf - courgetteplanten doen het goed.
Ik had zoveel geoogst dat ik ze in stro stopte om te bewaren.
Dit moet je beslist niet nadoen...
Toen ik vorige week stro nodig had om de kippenhokken van vers stro te voorzien, 
waren niet alleen de helft van de courgettes zacht/rot/verdwenen....
Ook het stro was vochtig en vies geworden.
Leuk geprobeerd, maar helaas.... het werkt niet.
Misschien kun je het proberen in een echte, grote, open hooiberg maar
ik begin er niet meer aan!
Courgettes ga ik toch maar verder drogen en invriezen!


Tja... eind september is het niet meer de meest goede tijd om te snoeien.
Vruchtbomen verdeel je onder in pitvruchten - appels en peren - en steenvruchten zoals kersen, pruimen,
perzikboom en abrikoos.
Je snoeit ze ook op verschillende tijden.
De pitvruchten snoei je vooral in januari - maart, steenvruchten op twee momenten:
net na de bloei (april- mei) en net na de pluk (augustus).
Bessenstruiken snoei je in het vroege voorjaar (februari - maart) of direct na het plukken (juni - augustus).
Wat je ook voor vruchtboom hebt, in september snoei je dus niet meer!
Maar ja... ik heb een laurierboompje en een olijfboompje
die ik mooi in een ronde bolvorm wil hebben.
En nu is er met de beste wil van de wereld geen bolvorm in te ontdekken.
Laurier kun je twee keer per jaar snoeien: van maart tot april en vanaf de langste dag (21 juni)
 tot half september.
Olijfbomen snoei je alleen in maart en april.
Toch ging ik aan het snoeien. Het was er eerder nog niet van gekomen.
En dan groeiden er ook nog eens veel nieuwe scheuten naast de stam direct vanuit de wortelkluit.
Had ik beter ook eerder kunnen snoeien.....
want nu is het dus niet de goede tijd...
Hoewel het nooit een goede tijd is om je vingertopje mee te snoeien. Auwww!
Dom hoor! Net bij het laatste takje...


Raadsel

Ik heb een nieuwe struik in de tuin, gekregen van vrienden. 
Nou ja, struik...  het groeit wild en uitbundig en zonder dat het goed rechtop blijft staan. 
Dit jaar heb ik er voor het eerst vruchtjes aan zitten....  ik kan ze nu oogsten en nog de hele maand oktober.

Ik zag er vorige week nog bloempjes aan zitten, die er zó uit zien.
Raad jij welke struik ik heb staan?
Volgende maand laat ik de vruchtjes zien die op een wel heel speciale manier geoogst moeten worden.


Geniet van de herfst!
Tot volgende maand in mijn moestuin :)













vrijdag 1 oktober 2021

Frambozenlimonade

Oh, wat rook het vanmorgen in mijn keuken lekker naar frambozen.... 

die heerlijk zoete zomergeur maakte dat ik er helemaal zin in had!! 
Wát nu herfststorm en regen?! Binnen is het goed...

Ik had wat frambozen opgespaard - huh? ja, diepgevroren - en nu was het
 de moeite om er mee aan de slag te gaan.
Frambozen groeien elk jaar vanuit bijna niets tot behoorlijke struiken.
Maar ze meerderen ook ondergronds.
Dit is de reden dat ik elk jaar weer meer struiken in de tuin heb staan. 
Ik ben de tel inmiddels kwijt geraakt.

Op sommige plekken heb ik bijna een frambozenbos!
Met zoveel frambozen uit de tuin, bedacht ik
een lekkere, lang houdbare vruchtenlimonade te maken. 
Mijn kinderen houden van frambozensiroop uit de supermarkt 
en ik ben heel benieuwd hóe ze op deze zelfgemaakte frambozenlimonade reageren.
Ze bevat slechts twee ingrediënten: biologische frambozen en rietsuiker!
Geen kleurstoffen, geen conserveermiddelen,  geen zoetstoffen.
Dit is puur natuur! En dát proef je!



Frambozenlimonade

   voor bijna 2 liter limonade

Ingrediënten:
  • 1500 g frambozen (vers of diepvries)
  • 1 kg rietsuiker
       verder
  • sappan
  • schoon uitgekookte flessen
  • evt voor de jam geleisuiker
      

Hoe maak ik het klaar:
Was de frambozen heel voorzichtig onder zacht stromend water.
Hoeveel frambozenstruiken ik ook heb, in één dag tijd pluk ik geen anderhalve kilo frambozen.
Twee weken lang vroor ik frambozen in en die gebruikte ik bij de verse frambozen die ik gisteren en vandaag plukte. 
Dit kan prima en dan heb je een hoeveelheid die de moeite is.
Gebruik een sappan om sap te maken of kook de frambozen in hun eigen vocht in een kleine pan voor 30 minuten. Voeg geen suiker toe!
Wil je geen siroop maken, maar frambozensap drinken?
Voeg dan naar smaak 75 g suiker toe en schenk het sap in flessen.
Ik ga verder voor de siroop en vang het sap in een maatbeker op. 
Neem ongeveer dezelfde hoeveelheid suiker in grammen 
als de hoeveelheid sap in milliliters of iets minder.

Van deze hoeveelheid frambozen won ik 1200 ml sap en ik deed er een kilo suiker bij.
Ik koos voor fairtrade rietsuiker. Hierdoor wordt je siroop iets donkerder van kleur, 
maar het ziet er nog steeds prachtig rood uit, zeker verdund met water.

Verwarm het sap met de suiker in een pan. Roer goed door zodat de suiker oplost in het sap. 
Laat het sap niet koken.
Giet de limonade in goed uitgekookte en met heet water omgespoelde flessen. 
Gebruik een trechter om de limonade in de smalle flesopening te krijgen.


Je krijgt op deze manier een lang houdbare limonadesiroop.
Eenmaal geopend bewaar je de fles in de koelkast 
en drink je 'm binnen een maand leeg. Moet lukken, toch?!
Natuurlijk heb ik geproefd en laten proeven.... 
 Het is puur en daardoor anders dan uit de winkel, maar prachtig rood en lekker zoet.
Het smaakt zeker naar meer!

Belangrijke tip: het vruchtvlees van de frambozen, bewaard in het bovenste deel van de sappan of 
 in het zeef waardoor je het  frambozensap hebt gezeefd, gooi je natuurlijk niet weg!
Nee! Hiervan maak je makkelijk en snel een lekkere jam.
Ik gebruikte geleisuiker halfzoet en had  in een handomdraai drie potjes jam staan.
Dát is het leuke van zelf in de keuken aan de slag te gaan. 
Je hoeft niets weg te gooien, maar maakt gewoon weer wat nieuws of anders. 

Geniet van deze zomerse en lang houdbare producten!
Zó kan de herfst gerust zijn gang gaan.....

maandag 27 september 2021

Muntkoekjes

Munt heeft de naam een echte woekerplant te zijn, de reden dat hij bij veel mensen 
in potten wordt gehouden.
In de winter zie je niets meer van de munt, bij de eerste temperaturen rond het vriespunt sterft ze af, 
lijkt het.  Gelukkig overwintert ze ondergronds en in het voorjaar komen
 de eerste blaadjes weer voorzichtig boven.
Helaas... in de winter dus geen verse muntthee, daarom drink ik het nu!
En omdat het nu nog kan, bak ik er lekkere muntkoekjes bij!!
Om het niet alleen fris, maar voor iedereen lekker en verantwoord te houden, 
bak ik ze lactosevrij en vegan.
Easy peasy en lekker!


Muntkoekjes

      Ongeveer 35 koekjes

Ingrediënten:
  • 150 g kokosolie
  • 160 g bloem
  • 160 g volkoren meel
  • 120 g witte basterdsuiker
  • snufje gemalen zeezout
  • 4 - 6 takjes munt of 2 el fijngesneden muntblaadjes


Hoe maak ik het klaar:
Verwarm de oven voor op 175°C.
Doe de twee soorten meel en de suiker met een snuf zeezout in een kom en roer goed door. Kneed er daarna de kokosolie doorheen.
Was de munt en dep daarna goed droog.
Snijd de munt heel fijn en vermeng dit goed door het deeg.
Rol het deeg uit tot een ronde rol. 
Snijd hiervan plakjes van een halve cm en leg ze op een met bakpapier beklede bakplaat.  
Zorg voor voldoende ruimte tussen de koekjes want tijdens het bakken lopen ze nog een beetje uit.
Bestrijk de koekjes eventueel met wat sojamelk voor een glanzender resultaat.
Schuif de koekjes de voorverwarmde oven in en bak ze in ongeveer 17 minuten gaar en goudbruin.
Laat even afkoelen en serveer.

Dit bijzondere koekje met de frisse muntsmaak móet je geproefd hebben.
Niet iedereen vond het even lekker, maar ik hou hier wel van!


Variaties:
  • Hoeft het van jou niet lactosevrij of vegan? Je kunt de kokosolie vervangen door roomboter en de koekjes bestrijken met wat losgeklopt ei.
  • Je kunt de koekjes na het bakken voor de helft in een kom gesmolten chocolade dopen zodat je een half chocoladekoekje krijgt (Bedankt Stefan, voor de tip!)
  • Verdeel streepjes glazuur over de koekjes. In plaats van water vermeng je de poedersuiker met sterke, verse muntthee.
  • Ook te maken met gedroogde munt, neem dan twee theelepels muntblaadjes



vrijdag 24 september 2021

Zoetzure chilisaus

 "Als ik weer heel veel pepers uit de tuin heb, dannn...... 

maak ik mijn eigen zoetzure chilisaus" nam ik me twee jaar geleden voor. 
Na mijn overvloedige peperoogst vier jaar geleden, waarvan ik de pepertjes zowel gedroogd 
als bevroren bewaarde, hoefde ik een paar jaar geen pepers te planten. 
Maar afgelopen winter raakte mijn voorraad op,
 ik kocht zelfs sambal in de winkel, want ook die potjes raakten leeg....
En nu, nu is het dan zover! 
Ik heb pepers en door de prachtige, zonnige dagen deze nazomer, 

rijpen ze met bosjes tegelijk af.

Ik maak de zoetzure chilisaus die ik me had voorgenomen.
En oh, wat is het makkelijk te maken en wat zien die gevulde flessen er prachtig uit!


Zoetzure chilisaus

   voldoende voor 8 dl chilisaus

Ingrediënten:
  • 10 rode chilipepers (Spaanse pepers)
  • 5 tenen knoflook
  • 5 cm verse gember
  • 4 dl water
  • 1 dl azijn
  • 300 g rietsuiker
  • snuf gemalen zeezout
  • 3 el maïszetmeel of maïzena

Hoe maak ik het klaar:
Was de pepers en maak ze schoon door het steeltje te verwijderen, overlangs door te snijden en zaad en zaadlijsten te verwijderen. De echte heetheid  of pittigheid zit 'm in de zaadlijsten en niet in de pitjes. Maar ik ben een makkelijke kok en houd wel van een beetje pit. In plaats van super hete pepers of extra veel pepers te gebruiken, maak ik de pepers die ik heb niet netjes schoon. 

Waardoor de saus veel meer pit(jes) bevat!
Schil de gember en snijd in kleine stukken.  
Hak de pepers met de gember fijn in een keukenmachine.
Verwarm het water met de azijn in een steelpan. Los hier de suiker in op.
Schep het peper-gembermengsel er doorheen.
Pers de knoflookteentjes er boven uit.
Breng de saus aan de kook.
Laat de saus 10 minuten koken zonder deksel zodat ze kan indikken.
Vermeng de maïzena met koud water.
Schenk bij de saus en roer goed door om klontjes te voorkomen.
Laat nog wat verder indikken, wanneer de saus afkoelt, wordt het vanzelf nog wat dikker.

Zorg dat er schoon uitgekookte flessen klaar staan.
Schenk de hete saus in de flessen en laat afkoelen.
Is de fles geopend, bewaar 'm dan koel.
Hij is wel een jaar houdbaar!


Waar gebruik je chilisaus bij?
  • lekker bij fried onion rings (klik)
  • bij de snelle mie met pittige groente en kaas (klik)
  • bij de wraps met snijbonen in zoetzure saus (klik)
  • lekker bij (mini) loempiaatjes
  • etc.



Wat zal ik met de rest van deze rode pepers doen?!
Iemand?

woensdag 22 september 2021

Courgettecake

Een lekkere zoete courgettecake voor bij de koffie of verse  muntthee, die miste ik nog!
Voor inspiratie dook ik in kookboeken en blogs en  uiteindelijk - moe van het lezen en vergelijken -  koos ik voor de courgette sinaasappelcake  van  Francesca Kookt, zie mijn favorieten. 
Ik gaf er mijn eigen draai aan en schoof 'm snel de oven in, voordat ik moest gaan werken.

Nu bij een kopje thee, ben ik blij verrast met het resultaat! Dat ik dit niet eerder gemaakt heb! 
Ondanks dat de binnenkant nog een beetje té zacht is - ik moest echt nodig weg! - smaakt 
deze cake verrukkelijk!
Smeuïg, zoet, romig en zacht.... wat wil je nog meer?! 
Oh ja....  een extra portie groentes binnenkrijgen!
Ook dát nog!

Tegen de kinderen zeg ik niet dat er courgette in zit, 'k ben benieuwd wat ze er van vinden....



Courgettecake

       voor een cake van 1 liter


Ingrediënten:
  • 400 g courgette (1 courgette)
  • 200 g bruine basterdsuiker
  • 125 ml zonnebloemolie
  • 1 tl vanille-extract   (zelf maken? klik)
  • 4 kleine eieren
  • 1 bio sinaasappel
  • 100 g rozijnen
  • 150 g bloem
  • 130 g volkoren meel
  • 20 g wijnsteenbakpoeder
  • snufje versgemalen zeezout
       voor de frosting
  • 200 g roomkaas
  • 100 g poedersuiker
  • sinaasappelrasp

Hoe maak ik het klaar:
Was en rasp de verse courgette. Ik heb  met mijn moestuinexemplaren altijd een beetje moeite met het juiste formaat, dus heb ik er het gewicht in grammen bij gezet. Dit gewicht was bij mij tweederde courgette. Knijp zoveel mogelijk vocht uit de geraspte courgette. Dit gaat het makkelijkst wanneer je de courgette in een schone (thee)doek neemt en uitwringt. Doe de courgette in een ruime kom. Het sap kun je opvangen en gebruiken als basis voor groene smoothie of soep.
Verwarm de oven voor op 180° C.
Roer de suiker door de geraspte courgette en vermeng goed. Schenk de olie erbij en het vanille extract. Klop de eieren los en schenk ook deze erbij. Roer de rozijnen erdoor. Rasp de schil van de biologische sinaasappel en roer de rasp hier ook door. Vermeng de bloem, het bakpoeder, zout en meel door elkaar en schep deze door het courgettemengsel.
Vet met een beetje olie een cakeblik van één liter in of bekleed met bakpapier.
Doe het cakemengsel in de vorm en schuif deze in de voorverwarmde oven.
Bak de cake in ongeveer 1 uur gaar en goudbruin.
Prik een breinaald of satéprikker in de cake om te zien of de binnenkant gaar is. De punt moet er droog uit komen.
Laat de cake in de oven afkoelen, met de deur open.

Maak ondertussen de frosting door de roomkaas met de poedersuiker los te roeren. 
Rasp de schil van nog een biologische sinaasappel en bewaar de rasp. 
Zorg dat je niet tot op het witte raspt, dát is bitter.

Wanneer de cake is afgekoeld, haal je 'm uit de vorm.

Verdeel de frosting over de  bovenkant van de cake, strijk glad en verdeel hier de sinaasappelrasp over.
Zet de cake in de koelkast zodat de frosting stevig blijft.
Goed verpakt blijft de cake een kleine week goed.
Je kunt ook een deel invriezen, doe dit dan zonder de frosting.
Het is niet alleen een plaatje, het smaakt ook geweldig!

En ik heb geluk... de kinderen wantrouwen de cake bij voorbaat en proeven niet eens.
Ssssht.... ze weten niet wat ze missen!

Had ik al gezegd dat ik deze courgettecake nog heel vaak ga maken?
Ik ga geraspte courgette invriezen, zodat ik 'm ook in de winter kan bakken!




Variatie:
Voeg voor een  herfstig accent  50 g walnoten of geroosterde en fijngehakte hazelnoten toe

maandag 20 september 2021

Paarsroze zuurkool

 Fermenteren is hip en helemaal van deze tijd, tegelijk is het een bewaarmethode die al uit de Middeleeuwen stamt.
Onze voorouders gebruikten fermentatie oftewel verrotting om groenten en fruit langer houdbaar te maken.
Twee jaar geleden maakte ik verrot lekkere kool, oftewel zuurkool.
Nu ga ik het nog eens maken, maar dan met een prachtig paarsroze kleurtje en toch zonder kleurstof!
De 'truc' is rode kool te gebruiken!


Het idee kwam toen ik van Arnoud een enorme  rode kool kreeg: ruim 2,2 kilo woog 't ie!
Natuurlijk at ik er mijn favoriete gerecht mee, maar toen was er nog ruim een kilo over. En dat terwijl de komkommers, courgettes, bonen en tomaten me bijna om de oren slingeren... zoveel oogst ik hiervan!

Paarsroze zuurkool dus!


Paarsroze zuurkool

    voor ruim 1 kilo zuurkool


Ingrediënten:
  • 1200  g rode kool
  • 25 g grof zeezout
  • 10 peperkorrels (vierseizoens: wit, zwart, groen en rood)
  • 8 jeneverbessen
  • 3 laurierblaadjes
  • 1 steranijs

Hoe maak ik het klaar:
Haal de buitenste droge en lelijke koolbladeren weg. Was de kool niet meer!
Houd twee mooie, grote bladeren van de kool apart.
De rest van de kool schaaf je fijn: met de hand op een rasp of  met de fijne rasp van een keukenmachine.
Doe de kool in een ruime kom en voeg het zout toe.
Zorg dat je per kilo ongeveer 22 gram zout toevoegt.
Kneed het zout goed door de kool heen.
Kneed net zo lang tot er vocht uit de kool komt.
Soms kan dit wel 10 minuten duren, bij mij kostte het 3 minuutjes kneden.

Dat vocht wordt mede door het zout aan de kool onttrokken.
Voeg de kruiden toe: de hele peperkorrels, de jeneverbessen, laurierblaadjes en steranijs.
Meng ze goed door de kool.
Doe de kool in een goed schone (in sodawater uitgekookte) weckpot of grote glazen pot. 
Druk de kool goed maar voorzichtig aan, je kunt hier ook een stamper voor gebruiken. 
Leg de hele koolbladeren er overheen.
Zorg ervoor dat de koolbladeren net onder het vocht liggen. 
Dan wordt het koolmengsel goed afgesloten van lucht. 
Er mag geen zuurstof bij komen en de kool mag niet uitdrogen.
Op de koolbladeren leg ik een steen.
Je kunt ook een zakje met zout gebruiken, als het maar verzwaart,
 zodat de bladeren niet gaan drijven.
Soms komt er aan de rand toch wat schimmel..... dat geeft niet. 
Het is niet schadelijk voor je gezondheid en tast de kool niet aan, door de bescherming van de melkzuurbacteriën.
Schep de schimmel wel weg.
 
Dek de pot vervolgens af met kaasdoek zodat er geen stof in kan vallen.
Zet de pot op een warme plaats, zo'n 20 graden kamertemperatuur.
Bij deze temperatuur kunnen de bacteriën de melksuikers perfect omzetten in melkzuur.
En die moeten de hele kool doortrekken.
 
 Kneed het zuurkoolmengsel in de pot om de dag door.
Mijn ervaring is, dat de zuurkool, ondanks de steen en de bladeren, toch wat droog wordt aan de bovenkant.
Neemt het vocht teveel af, dan kun je wat pekelwater toevoegen.
 Maak dit van water met zout in een verhouding van 25 g zout op een liter water.
Onder het kneden ruik je gelijk of het koolmengsel al wat zuurder begint te worden.

Laat de kool zo'n twee tot vijf weken staan. Afhankelijk van hoe zuur je de kool wilt hebben.
Vandaag kon ik het niet laten.... ik moest even proeven!
Wanneer ik in de buurt van de pot kom, begint het al verdacht zuur te ruiken.... ;)
En warempel: de smaak is behoorlijk zuur en zout.
De fermentatie-expert in de buurt is mijn buurman, 


dus met een schoteltje paarsroze zuurkool om te proeven liep ik naar hem toe.
Goedgekeurd qua smaak, hoewel de kool nog maar 8 dagen aan het fermenteren is.
Het groot fermentatiekookboek werd erbij gepakt en daar staat niet alleen
een tijdsduur in, maar ook een Ph waarde.
Die kan ik niet meten, maar ook daar heeft de buurman een apparaatje voor.
Zuurkool hoort zo'n 4.0 Ph te zijn,  maar deze mooi gekleurde zuurkool van mij
is nog maar  7.4 Ph....
Toch handig, zo'n metertje.
Ik laat de pot nog even staan om verder te fermenteren.
Wil je het fermentatieproces beëindigen? Dan zet je het product in de koelkast,
 in een luchtdicht afgesloten bak
Hier kun je de zuurkool nog zo'n twee tot drie weken bewaren.
Is de smaak iets té, dan spoel je ze voor gebruik even af met koud water.
Verhit je de kool dan gaan hierbij veel gezonde voedingsstoffen verloren.
Het beste is om de kool rauw te eten en dat kan prima wanneer je het

als side dish gebruikt bij willekeurig welk gerecht.
Van de zomer kreeg ik in een restaurant zelfs een pluk zuurkool als vegetarisch voorgerecht.
Alleen jammer dat ze niet paarsroze van kleur was!