woensdag 23 maart 2022

Kruisbessenvlaai met meringue toplaag


 AU!!!  Een gil van schrik volgde, toen ik dit weekend in de tuin bezig was
 en een scherpe prik in mijn been voelde.  
Dát was de stekelige reminder van de kruisbes.  En ja... da's waar ook! 
Voordat ik weer verse kruisbessen kan oogsten, 
kan ik beter de vorig-jaar-geweckte kruisbessen (klik) gaan verwerken....

Een lekkere vlaai met zoete schuimtopping staat al een tijd op mijn to-bake lijstje 
en door deze stekelige reminder besloot ik 'm te gaan maken.
Ik maakte al eerder een kruisbessenvlaai, een echte Limburgse Kroaasjele.... 
maar volgens Peter gebruik ik veel te weinig suiker. Hij smaakt lekker, maar niet zoet genoeg.
Houd je van zuur en weinig suiker? Kijk dan eens bij deze vlaai klik!
Deze kruisbessenvlaai met een zachtzoete toplaag van meringueschuim, 
moet de smaak een flink stuk in balans brengen....
En dát doet het zeker!
Ik ben reuze blij met mijn verse voorraad eitjes van eigen kippen en mijn geweckte kruisbessen!
Dit is de vlaai die ik er van maakte....
Het is geen snel klaar recept, maar ik beloof je dat het de moeite waard is!!


Kruisbessenvlaai met meringue toplaag


        voor 12 punten

Ingrediënten:

                Voor de vlaaibodem:
  • 200 g bloem
  • 50 g volkoren meel
  • 2 zakjes gedroogde gist  (14 g) of 30 g verse gist
  • 1 dl sojamelk
  • 30 g boter
  • 20 g rietsuiker
  • 1 ei
  • 2 el water
  • 1 mespunt zout
       voor de vulling
  • 1 literpot geweckte kruisbessen of 750 g verse kruisbessen
  • 2 el maïszetmeel of arrowrootpoeder
  • 2 el paneermeel
       voor de toplaag
  • 4 kleine eieren
  • 250 g poedersuiker
  • 1 tl appelazijn

Hoe maak ik het klaar:
Begin met het maken van de vlaaibodem. Doe de twee soorten meel in een kom en roer de suiker erdoor. Verwarm de boter en melk in een pannetje. Maak een kuiltje in het midden en strooi hierin de gedroogde gist of maak de verse gist aan met wat lauwwarme melk en schenk dat erin. Doe er de gesmolten boter, de (overige) lauwwarme melk en alleen de eidooier bij. Bewaar het eiwit voor de meringue toplaag. Roer vanuit het midden goed door. Begin met kneden als het deeg niet te droog is. Voeg anders wat water toe. Is het deeg te nat, voeg dan wat bloem toe. Kneed het deeg 10 minuten om de gluten op te rekken. Doe dit door vouwen en strekken. Leg de deegbal in een kom en dek af met een theedoek die met heet water is doordrenkt en zet het deeg op een warme, tochtvrije plaats om te rijzen. Op zo'n dag als vandaag liet ik mijn deeg lekker in de kas rijzen, waar de thermometer bijna 40 graden aanwees.
Laat het deeg zo'n 30 tot 45 minuten rijzen tot het twee keer zo groot is geworden.
Verwarm de oven voor op 220°C.
Bestrijk een vlaaibodem met ruim boter en druk het deeg erin.
Doe er weer de natte theedoek over en laat nog eens 20 minuten rijzen.
Prik gaatjes in de deegbodem en bestrooi met paneermeel.


Breng de geweckte kruisbessen met het vocht aan de kook en bind het vocht met een maïsmeelpapje.
Bij gebruik van verse kruisbessen hoef je ze alleen goed schoon te wassen.
 Schenk de geweckte kruisbessen over de deegbodem of leg de verse kruisbessen erop. 
Schuif de vlaai in het midden van de hete voorverwarmde oven en bak in 15 minuten goudbruin.

In de tussentijd scheid je de eieren. De dooiers kun je bewaren voor een half recept advocaat (klik)
Klop de vier eiwitten, samen met het eiwit dat je overhad van de bodem met een mixer stijf.
Voeg dan onder voortdurend kloppen  lepel voor lepel de poedersuiker toe. 
Voeg pas een volgende hoeveelheid suiker toe als de vorige is opgenomen.
Voeg er op het laatst de appelazijn aan toe. Hierdoor krijgt het eiwit een mooie glans.

Schakel de oven terug naar 140°C.

Schep met een lepel het eiwitschuim over de warme kruisbessenlaag.
Of gebruik een garneerspuit om het eiwit mooi te verdelen over de taart.
 Wanneer de eiwitten goed stijf gebleven zijn,

 kun je  ze met pieken erop scheppen. 

Schuif de vlaai voor de tweede keer in de matig warme oven.
Bak de vlaai in 40 minuten  en voel voorzichtig of de meringuelaag vast en stevig is.

Laat de taart afkoelen en haal dan voorzichtig uit de vorm.

Serveer in grote punten en geniet van de verrassend zoete en tegelijk zure smaak.
De deegbodem vind ik erg goed gelukt: stevig, zoet en een beetje knapperig.

Deze stekelige reminder van het begin transformeert in een enthousiaste 'Mjammmie'-uitroep.

De meringue toplaag is bij mij op meerdere plekken gescheurd en gebroken 
en de vulling loopt er uit, maar man, man..... wát is dit lekker!
Ook al ziet het er niet super gelikt uit!
Je zou zó een grote punt als lunch kunnen eten: zó lekker en voedzaam!
En volgens mij heb ik nog een paar potten geweckte kruisbessen staan....  
Ik weet al wat ik daar mee ga doen!!  

zaterdag 19 maart 2022

Daslookboter

Het is voorjaar en ook daslook steekt zijn frisgroene blaadjes weer boven de grond uit! 
Hoera!! 
Vorig jaar ontdekte ik een bos vol daslook tijdens een weekendje weg.
En dankzij Christa weet ik nu ook een plekje op fietsafstand in eigen stad. 
Nou ja... aan de rand van de stad. En er groeit zóveel dat ik een paar polletjes heb uitgestoken
 voor in m'n eigen tuin.
Als er genoeg staat, kan dit best want met de daslook in ons land gaat het goed.
Sinds januari 2017 is het geen beschermde plantsoort meer en op mijn vindplek groeide er echt veel.
 Daslook vermeerdert zich niet alleen via de bolletjes ondergronds, maar maakt ook via 
de bloemetjes zaad, zodat je na een paar jaar een groot veld vol daslook kunt krijgen.

Daslook behoort net als bieslook, ui en knoflook tot de Allium familie. 
De smaak is hetzelfde als de karakteristieke geur waaraan je het plantje herkent: 
tussen knoflook en ui in.

De frisgroene blaadjes zijn heel gezond en passen perfect bij een voorjaarskuur.
Ze gaan voorjaarsvermoeidheid tegen en geven je immuunsysteem een boost!
Daslook is goed voor je darmflora en bevat de mineralen: zwavel, mangaan, ijzer, magnesium en jodium. 
Daslook schijnt een goede preventieve werking te hebben bij het voorkomen van hart- en vaatziekten.
Kortom: een plantje wat ik graag in de tuin wil hebben.
En een plantje waar ik graag nieuwe recepten voor wil bedenken.
Ik oogstte vandaag niet zoveel blaadjes en de bloemetjes bloeien nog net niet.

Dus met de blaadjes die ik oogstte, bedacht ik een simpele daslookboter.
Een frisse, kruidige boter met een mooie lichtgroene kleur. 
Maar de smaak is niet simpel.... hierbij mijn recept.


Daslookboter

     

Ingrediënten:
  • 50 g daslookblad
  • 250 g bio roomboter
  • snufje versgemalen Himalayazout (of zeezout)
  • enkele druppels citroensap


Hoe maak ik het klaar:
Laat de boter op kamertemperatuur zacht worden voordat je begint.
Was de daslook onder koud stromend water. 
Snijd de daslookbladeren in fijne reepjes.
Roer ze door de boter.
Voeg naar smaak enkele druppels citroen toe en een snufje zout.
Maak met een staafmixer de boter fijn. Hiermee krijg je een prachtige, lichtgroene boter.
Natuurlijk proef je meteen wat van de verse boter.
Wil je de daslookboter bewaren?
Rol in bakpapier of folie en laat in de koelkast opstijven in een rol
om er later plakjes van te kunnen snijden.
Deze daslookboter is heerlijk op vers afgebakken brood als bijgerecht.
Of als borrelhapje op een toastje of als voorgerechtje op een meergranen stokbroodje...

Eigenlijk is dit zó eenvoudig dat het  bijna geen recept mag heten, 
maar de daslook tilt deze groene kruidenboter op een hoger level
en maakt dat het een eervol plekje op dit blog krijgt.

Geniet van de smaak van het voorjaar!
En eet jezelf gezond...

woensdag 9 maart 2022

Gegratineerde pastinaakschotel

 "Má-am, eten we weer eens pasta?" vraagt oudste zoon die dol is op ppp-maaltijden.  
Na al die soepen, ovenschotels en stamppotten is dat inderdaad wel een welkome afwisseling. 
Maar in mijn tuin groeien voornamelijk nog wortelgroenten....
Ik bedacht een gerecht met pastinaak. Want die heerlijke, zoete witte winterwortel is veelzijdig genoeg.
 Het was vroeger niet voor niks een hoofdbestanddeel van veel maaltijden.

Ik zag wat kleine groene blaadjes boven de grond uitsteken en verwachtte er niet veel  van... 
maar dat bleek ik mis te hebben: de pastinaak was toch gegroeid en ik oogstte zo'n 10(!) wortels. 
Niet allemaal even dik en groot natuurlijk, maar wel een prima maaltijd!
In de supermarkt wordt pastinaak vaak per 500 gram verkocht.

Met die hoeveelheid maakte ik het volgende gerecht.


Gegratineerde pastinaakschotel

    voor 5-6 personen

Ingrediënten:
  • 500 g fusilli pasta
  • 500 g pastinaak
  • 5 el olijfolie
  • 3 uien
  • 2 appels
  • 250 g vega wokstukjes
  • 80 ml sojaroom
  • 150 g pesto (zo'n 5 el)
  • versgemalen zeezout
  • versgemalen peper
  • 150 g belegen kaas

Hoe maak ik het klaar:
Was en schil de pastinaak. Snijd de wortel in blokjes.
Pel en snipper de ui. Was en schil de appels en snijd ook in blokjes.
Verhit 2 eetlepels olie in een hapjespan. Fruit de ui ongeveer 3 minuten. Laat niet bruin worden.
Voeg de blokjes pastinaak toe en bak 2 minuten op middelhoog vuur. Schenk er een scheut water bij en doe het deksel op de pan. Laat de groente zo'n 10 minuten stoven. Voeg daarna de in blokjes gesneden appels toe en warm nog 2 minuten mee.
Breng  goed op smaak met versgemalen peper en zeezout.
Verwarm de oven voor op 220 graden.
Zet een pan met water op het vuur en kook hierin de pasta al dente (beetgaar) in ongeveer 7 minuten.
Giet af, voeg een lepel olijfolie toe en wat zout en laat staan.

Verhit in een koekenpan 2 eetlepels olie en bak hierin de vegetarische wokblokjes 
in ongeveer 5 minuten lichtbruin en lichtknapperig.
Vet een ruime ovenschaal in met wat olie.
Doe er de pasta in en schep hier de pesto doorheen. Roer hier de gestoofde groente en 
de gebakken wokblokjes door. Maak het smeuïg met de sojaroom.
Rasp de belegen kaas en verdeel deze over de ovenschotel.
Schuif de schaal in de voorverwarmde oven met grillstand.
Bak de pastinaakschotel in ongeveer 10 minuten tot de kaas gesmolten en mooi gegratineerd is.
Serveer meteen!

Eet smakelijk!
En geniet van de lichtzoete pastinaakwortel, gecombineerd met de kruidige pesto en kaas.
Zoonlief was tevreden en dat waren we eigenlijk allemaal!
Een lekker recept om te bewaren!



zondag 6 maart 2022

Brandnetelpesto met ovenaardappeltjes

 Brandnetels.... Jippie! Ik heb de eerste deze week gespot: ze groeien weer! 
Heel pril nog komen ze als zijscheuten van de lange wortelsliert bovengronds! 
Hoewel ik al zin krijg in brandnetelsoep of brandnetellasagne, 
kan ik nog maar een klein beetje plukken.
Gelukkig net genoeg voor brandnetelpesto
Deze pesto kwam vorig jaar op mijn to-do-list, helaas aan de late kant.
Want vanaf de langste dag worden brandnetels te groot, gaan ze bloeien en 
kun je ze beter niet meer oogsten.
Nu, met een nieuw voorjaar is het tijd voor de nieuwe, prille, krachtige brandneteltopjes, 
die bij mij in de pesto mogen.
Brandnetel [Urtica Dioica] is rijk aan geneeskrachtige stoffen, zoals vitamine A, B, C, E en K
de mineralen Kalium, Calcium, Mangaan, IJzer en Silica die de hele stofwisseling positief beïnvloeden.
De bladeren met brandharen bevatten mierenzuur, histamine en chlorofyl.
Na een lange, donkere winter met minder verse bladgroente tot onze beschikking,
is de brandnetel heel geschikt in een voorjaars detoxkuur.
Ze werkt reinigend, ontgiftend en versterkend.
En is het je wat vreemd allemaal, begin dan eens met het maken van deze pesto.
Het streelt je smaakpapillen en je lichaam zal je er dankbaar voor zijn!

Bij deze brandnetelpesto heb ik gelijk een recept verzonnen.
 Deze keer met de vertrouwde pieper... voor sommige lezers is het al gek genoeg 
om brandnetel als groente te eten.

En mijn kinderen? Die kijken al lang niet meer gek op van brandnetels, 
die vragen al weer om de soep (klik), waar ze dol op zijn!


Brandnetelpesto

      genoeg voor 225 ml pesto
  
Ingrediënten:
  • 75 g brandneteltopjes
  • 2 kleine teentjes knoflook
  • 25 g hazelnoten
  • 35 g extra belegen kaas
  • 1/2 tl versgemalen zeezout
  • 50 g hennepolie
  • 50 g zonnebloemolie


Hoe maak ik het klaar:
Pluk de brandneteltopjes voorzichtig (zie tips hieronder)  op een zonnige dag. Was de brandnetels grondig. 
Gebruik een keukenmachine.
Rasp de kaas en maak de knoflookteentjes schoon.
Doe de brandnetels, de hazelnoten, de geraspte kaas, de knoflook en het zout in de mengkom. 
Laat draaien tot de ingrediënten fijngemalen zijn.
Meng de beide oliesoorten in een maatbeker en schenk met een dun straaltje 
bij de overige ingrediënten in de draaiende keukenmachine.
Als alle olie op is, heb je als het goed is een smeuïge, donkergroene pasta verkregen.
En deze pasta is je brandnetelpesto.
Wil je 'm bewaren, doe de pesto in een potje en schenk er wat zonnebloemolie over 
tot hij luchtdicht afgesloten is. 
Je kunt de pesto op deze manier zo'n 5 dagen bewaren in de koelkast.


Variaties
  • Vervang de hazelnoten eens door walnoten
  • Experimenteer eens met verschillende soorten olie. Je hebt ook walnotenolie, raapzaadolie of olijfolie. Je kunt ze alleen gebruiken of in een wisselende verhouding

Maar natuurlijk wil je vast onderstaand gerecht eens proberen!
Hiervoor heb je ongeveer de helft van je pesto nodig.
 


Ovengebakken aardappeltjes met brandnetelpesto

       
       bijgerecht voor 4 - 5 personen

Ingrediënten:
  • 1,2 kg bio aardappels
  • 2 uien
  • 3 - 4 el brandnetelpesto
  • 40 g hazelnoten
  • 1/2 tl versgemalen zeezout 

Hoe maak ik het klaar:
Verwarm de oven voor op 210°C.
Was de aardappels goed, schillen hoeft niet wanneer ze biologisch zijn.
Snijd de aardappels in kleine gelijke stukken. Verdeel over een ovenschaal of bakplaat die met bakpapier bekleed is.
Snijd de twee uien in acht parten en verdeel deze tussen de aardappels. Druppel er wat olijfolie over en wat grofgemalen zeezout. Niet teveel, want in de pesto zit ook zout.
Schuif de baktray in de hete oven en bak de groenten in 40 minuten gaar en goudbruin. Keer de aardappeltjes een keer halverwege de baktijd, zodat ze aan alle kanten goudbruin worden.

Haal uit de oven en verdeel drie tot vier lepels pesto over de gebakken aardappelstukjes. 

Schep goed door.
Hak de hazelnoten fijn en verdeel deze over de pesto-aardappeltjes.
Dit is echt een heerlijk gerecht, mijn kinderen zijn er dol op en willen dit nog vaak eten.
En gelukkig! Dát kan, er komen nog genoeg brandnetels aan....

Serveertips:
Serveer met een groene salade; met gekookte witlof of roergebakken sperzieboontjes en geef er een vegetarische burger, gekookt ei of gebakken champignons bij.


Nog iets meer over het plukken van brandnetels...
Brandnetels plukken? Dat doe je voorzichtig van bovenaf. 
Brand je je toch?
Geen paniek: de brandnetel is niet alleen inwendig gezond, maar ook voor je huid. Wist je dat mensen zichzelf vroeger met brandnetels geselden? Het was geen zelfkastijding, maar een behandeling bij reuma en zelfs verlammingen. 
Ik denk altijd maar zo: het werkt vast ook preventief, dus zal ik geen last van reuma krijgen.
Heb je er toch last van? In de omgeving van brandnetels groeit altijd één van de volgende planten:
 zuring, weegbree, paardebloem of hondsdraf waarvan de blaadjes met hun sap helpen tegen de 'brand'
 van de brandnetelhaartjes. Kneus de bladeren en wrijf ze met sap en al 
over de rode plek met bultjes waar het zeer doet.

Je leest het: je kunt heus aan de slag!
Wist je dat de brandnetel ook helpt tegen voorjaarsmoeheid?
Ik ga er deze week nog meer plukken....

woensdag 2 maart 2022

Mijn moestuin in februari

Yes! Yes! En nog eens yes!  
De vogeltjes weten het beter dan wij en zingen 's morgens vroeg al het hoogste lied. 
Heb jij de merel en de meesjes al gehoord? 
De dagen lengen en dit is het teken van de naderende lente
De bomen doen vrolijk mee en beginnen voorzichtig uit te lopen in bloeiende knoppen 
of tere groene blaadjes.... Langzaam ontwaakt de natuur! 
En daar krijgen we energie van!
Energie om lekker buiten in de tuin aan het werk te gaan.
Maar, het kan nog alle kanten op gaan, dus voorzichtigheid blijft geboden.
Het zaaien kan gelukkig beginnen, deze maand... 
Veilig in huis, waar het warm en beschut is, maar ook buiten in de koude kas
 en zelfs - de allerlaatste dagen van deze maand - buiten :)
Ben je nog niet begonnen? Het is nog vroeg en je hebt nog tijd genoeg! Laat je inspireren!

Ik oogstte deze maand nog voldoende wintergroente, waar ik heel blij van werd!
De storm en de winactie komen voorbij en veel verschillende tips om zelf in de tuin aan de slag te gaan.
Geniet van het voorjaar, de mooie dagen komen er aan!!!


Zaaien in februari

Net als vorig jaar - alleen nog wat eerder in het jaar - zaai ik volgens de maankalender van Maria Thun!

Niet dat ik er alles van snap, maar het klinkt en voelt zó logisch en aannemelijk.
De buurman vroeg of ik vorig jaar echt meer opbrengst had door met de maankalender te werken.
Dat vond ik een terechte en tegelijk moeilijke vraag.
Dus ik bleef het antwoord gedeeltelijk schuldig, want tja.... ik had een geweldig tuinjaar
maar ligt dat alleen aan het gebruik van de maankalender?
Ook andere factoren spelen een rol, zoals het wéér, de kwaliteit van de bodem,
de kwaliteit van het zaad en (on)dieren in de tuin. Zo had ik veel last van slakken,
die vaker tevoorschijn kwamen door de natte periode in de zomer. 
Dusss.... een overhaaste conclusie kan ik er niet aan verbinden.
Wat vind ik dan zó goed aan de maankalender?
Door het nieuwe formaat wordt het een soort tuindagboekje per twee weken.
Wel zó handig voor iemand die verder niet zo geordend en gestructureerd werkt ;)
Waar een ander misschien vooral beperkingen ziet in het niet elke dag kunnen zaaien
of werken in de moestuin, zie ik vooral de bevrijdende kant ervan.
Je hoeft niet elke dag van alles te doen, maar verdeelt het over de verschillende dagen.
En wees eerlijk, ook al heb je een lange dag gewerkt, 5 minuutjes tijd om wat zaadjes
te laten vallen in klaarstaande potjes, heeft iedereen wel, toch?!

Groentes worden ingedeeld in één van de vier hoofdgroepen, namelijk:
  • bladgroente
  • wortelgroente
  • bloemgroente
  • vruchtgroente
Op een dag van bladgroente zaai of verplant je geen pepers, want dat zijn vruchtgroentes.
Op een vruchtgroentedag ga je niet in de weer met wortels (en gember en radijs etc.)
Ik vind het bevrijdend en rustgevend: elke dag een beetje is beter vol te houden
dan alles in één dag te moeten/willen doen!

Dit jaar werk ik weer met perspotjes, dat beviel vorig jaar ook erg goed.
Dank je wel, lieve buren voor het altijd mogen lenen van jullie potjespers! 
Echt een ideaal tuinhulpmiddel en aan te raden als je alles zelf zaait! 

Ik heb een emmer door de helft gesneden en doe hier de biologische tuinaarde of potgrond in.
Deze moet goed nat zijn, dus giet ik er een halve gieter water bij.
Druk de potjespers in de grond met de hendel open. Duw, druk en draai op en in de grond.
Zorg dat een schone zaaitray klaar staat en pers met de hendel de potjes - alleen uit aarde 
bestaand - in de bak. In het zaaigat laat je één of twee zaadjes vallen en klaar!
Doordat de aarde doordrenkt met water is, hoef je de eerste week geen water te geven.
Zet de plantenbakken met deksel op een warme en zonnige plaats in huis.
Voor een raam waar ook een radiator hangt of in een zonnige serre, is een goede plek.

En wat zaaide ik?
Halverwege februari op een bladdag zaaide ik als eerste drie soorten sla:
rode krulsla, bindsla en ijsbergsla.
Sla kan goed tegen een beetje kou. Het lijkt een zomergroente, maar juist
 middenin de zomer groeit sla niet omdat het te warm is.
Ik kijk altijd welk zaad ik nog over heb van vorig jaar en gebruik dat eerst.
Zo vroeg in het jaar beginnen geeft me de kans om dit zaad uit te testen.
Komt er niks op, dan gebruik ik nieuw biologisch zaad wat ik in hetzelfde potje
kan zaaien. Makkelijk en handig.
Op een vruchtdag zaaide ik pepers, paprika, meloen, komkommer, aubergine en muismeloen! 
Voor paprika's en pepers koop ik trouwens geen zaad.
Ik koop een mooi, biologisch exemplaar, gebruik deze in de keuken
en het zaad mag de grond in. Gebruik het zaad gerust vers, dat gaat best.
Wil je het zaad bewaren, dan moet je het wel drogen....
Héérlijk, vroege plantjes die ik straks, groot en sterk gegroeid, in de kas plant voor
een (hopelijk) geweldige zomerse opbrengst.
Al deze vruchtgroentes kun je ook in maart zaaien, maar hoe eerder je bent, 
hoe sterker de plant kan groeien en eerder je kan oogsten.

En kijk! Hier komt de sla al bijna bovengronds....
Door het gebruik van perspotjes met een opening bovenin, kan ik prachtig zien
hoe het zaad begint te ontkiemen.

Elk plantje is een wonder en kan bij mij rekenen op gejuich!
Dit is de wortelgroei en ontkieming van twee cantaloupe meloenzaadjes!
Prachtig, toch?!

In de (koude) kas zaaide ik een paar regels raapstelen...
Ik ben helemaal fan van deze 'nieuwe' groente in het vroege voorjaar.
Ze groeit lekker snel, slakken laten het staan en ik heb er een paar 
heerlijke recepten bij verzonnen. Wat te denken van een lekkere couscoussalade,
een fijne spaghetti of een voorjaarsstamppotje mét raapstelen?! (klik)

Wat al vroeg buiten gezaaid of geplant kan worden, zijn planten die 
matige vorst moeten kunnen verdragen, zoals:
  • tuinbonen
  • doperwten en peulen
  • krootjes
  • spinazie
  • raapstelen 
  • knoflook
De beste tijd om knoflookteentjes te planten is in het najaar en dat deed ik ook! 
Ik koop overigens geen speciale plantknoflook, maar neem biologische knoflook 
(die wordt niet bespoten met kiemdodend middel) die al aan het doorschieten is.
En toen kocht ik in januari een netje bio knoflook waarvan bijna alle tenen aan het doorschieten waren.
Naast het rijtje knoflook wat ik in november plantte en die
zoals je ziet al lekker groot gegroeid is, maakte ik nog twee rijtjes van in totaal 
zo'n 25 teentjes knoflook. Vroeger is beter, wordt altijd gezegd,
ben benieuwd of ik verschil zie in groei en uiteindelijke oogst van de knoflook.
Ik vind het wel eens tijd worden voor zo'n decoratieve knoflookvlecht met bollen uit eigen tuin ;)

Vorig jaar schreef ik al over de veranderingen van onze tuin-bij-huis.
Zo is onder andere de fietsenstalling verdwenen en op deze plaats start ik een klein moestuintje.
Om even een beeld te geven.... het is zo'n 6 à 6,5 vierkante meter.
Inmiddels staat er al aardig wat in. Naast de knoflook heb ik er twee rabarberplanten in gezet,
wat knolletjes aardpeer laten vallen (laat de anderen het niet horen, ze mogen 'm niet zo!)
en een Physalis (lampionplant), de eetbare variant.
Ruimte genoeg nog voor doperwten of peulen.
 
Het is altijd een punt van discussie bij tuinders of je bonen of peulvruchten moet voorweken
of niet. Meestal doe ik het niet, maar het maakt de buitenste schil van het zaad zachter
waardoor het zaad makkelijker en sneller ontkiemt.
Het zaad wat ik nu gebruik zit nog in de luchtdichte verpakking maar is wel over datum.
Ik weekte het een paar uur voor (als tussenoplossing) en stopte het in de grond.
Met zóveel zaad vulde ik vier rijtjes...
Tussen de rijtjes houdt ik een schrepelbreedte (ongeveer 40 cm) aan, 
de zaadjes kunnen dicht op elkaar in de regel gezaaid met een tussenruimte van 3 cm.
Ik houd de aanwijzingen op de verpakking ongeveer aan. Maar zaai altijd twee erwtjes bij elkaar. 
Komt er één niet op, dan heb je niet gelijk een gat in de rij.
'Problemen met ziekten en plagen zijn er nauwelijks', staat er op de verpakking.
Maar ik weet wel beter.... vogels en met name duiven zijn dol op die tere,
jonge, groene scheutjes van de doperwt.
Om niet alles voor niks te hebben gedaan, neem ik mijn voorzorgsmaatregelen.
Ook handig dat de kippen er nu niet kunnen lopen ;)


Winteroogst

De meeste wintergroentes die ik nu nog kan oogsten, heb ik vorig jaar al in maart, april of mei gezaaid.
Wát een groei en volharding van die plantjes....
En wát een planning en wát een geduld van mijn kant is daar bij komen kijken ;)
Zo kon ik eindelijk, eindelijk mijn witlof oogsten! Wat werd ik daar blij van.
Het is een dubbele en vrij intensieve teelt, 
maar het resultaat te zien en te proeven, is dan ook dubbel zo bevredigend! 
Onder een vuilniszak, ingekuild in mijn koude kas groeiden er kleine puntjes net boven de grond.....

Mijn handen en nagels zijn gedurende de winter behoorlijk schoon gebleven, 
maar nu moet ik ze weer gebruiken om de grond voorzichtig weg te krabbelen.
En kijk eens!! Dunne lange èn korte dikke kropjes, maar hé... het zijn witlofkropjes!!
Ik heb er eerst twee geoogst en sneed ze door een frisse wintersalade waarbij ik taco's at.
De overige kropjes gingen in mijn verwarmende witlofovenschotel (klik)
Ik sneed ze met een mes voorzichtig af, een centimeter of twee boven de wortel...  
op deze manier komt er misschien nog een kropje of wat los blad aan groeien, wat ik kan oogsten.
Ik dek ze weer even toe en houd je op de hoogte!

Wat oogstte ik nog meer?

Vooral wortelgroente kan goed tegen wat kou en overwintert beschut onder de grond.
Zo oogstte ik nog twee kleine selderijknollen èn
pastinaak! Ik zag hele kleine toefjes groen boven de grond uitsteken,
maar toen ik voorzichtig aan het steken ging (met spade) kwamen er steeds meer
wortels tevoorschijn. Kijk die mooie, zoete, witte wortels eens!
Deze week deel ik nog een lekker recept van pastinaak in een lichtjes gegratineerde ovenschotel.
Blijf lezen....
Aardperen kan ik ook nog oogsten, tot maart zijn ze lekker.
Hoewel de meeste mensen hier in huis er een beetje op mopperen.
Dat komt door de hoeveelheid inuline die winderigheid kan veroorzaken.... :(

En binnenshuis had ik naast mijn kweekgroente nog een bijzondere oogst....
Mijn mooie kamerplant moest eraan geloven en de wortels bleken prachtig gegroeid.
Ik oogstte kurkuma!! (klik)

De prei groeit nog bovengronds, maarre....

wist je dat het eigenlijk een moerasplant is?
Grapje, hoor! Dat is niet waar! De overvloedige regenval tijdens de storm,
toverde het stukje grond waar de prei (en snijbiet) staat om tot een soort Sawa, 
een nat rijstveld, maar dan zonder rijst ;)
Gelukkig trok het na een dag of wat ook weer weg.
Ik denk dat de grond voorlopig weer voldoende verzadigd is en dat we gerust
een paar droge zomers aankunnen. Wat denk jij?!

Successen in de tuin


De overgeplante rabarber heeft het goed gedaan! Ondanks dat ik wat minder voorzichtig deed 
met de wortelkluit - ik las later dat je die ruim moet uitspitten en niet mag beschadigen - slaan 
de twee nieuwe rabarberplanten goed aan. 
Volgend jaar in de winter ga ik nog wat rabarberplanten verhuizen.  Voor de zekerheid wacht ik tot december, want kijk eens... 
de rabarber loopt al prachtig uit! 
Ik krijg alweer zin in die lekkere typische rabarberrecepten:
taart, chutney, jam en ijsjes!
Nog even geduld!

De gojibes waar ik vorig najaar zó'n geweldige oogst van kreeg,
moest verplaatst worden. Of het nu wel of niet in de goede tijd was.....
Het was najaar en gelukkig: het wás de goede tijd! Ze loopt al weer prachtig uit!
Nu nog goed opbinden en de takken leiden.

Wat ben ik blij dat ik in oktober nog rucola zaaide.
Het groeide in de winter bijna niet, maar nu de dagen lengen en het in de kas 
af en toe al de 20°C  aantikt, kan ik er soms wel twee keer in de week een plukje van oogsten.
En wat is dat tere groen welkom op winterse dagen!
Dát is het voordeel van net voor de winter zaaien....
Niet alleen de plantjes zijn gegroeid, ook Eef onze pup.
Ze wilde wel even poseren tussen de rucola!
Maar geen gaten graven, Eef! Want ik heb er nu ook raapstelen gezaaid!

En ook de winactie van vorige maand was een succes!
Ik had het al eerder gepubliceerd, maar hier even met fotootje....

De prijs: een mooie kruidenpot met biologische tijm, ging naar Heilie.
Veel plezier ermee,  Heilie. Geniet ervan nu het bijna voorjaar is!


En dát wens ik iedereen: open ogen om de eerste voorjaarsboden te zien,
open oren om de eerste klanken op te vangen van het naderend voorjaar,
een neus die de geur van de lente herkent, 
een mond die de frisse, groene smaak van het voorjaar kan proeven èn
vieze handen met gebroken nagels als teken van fijne uurtjes bezig-zijn in de tuin!