Adventskalender voor me-time

 

Ken jij of ben jij zo iemand die altijd maar 'aan' staat, altijd maar bezig is 

met werk, gezin, activiteiten, mensen om je heen?  

Of heb jij een to-do-list waar maar geen eind aan komt?

Heb jij het gevoel dat je altijd maar door, door, door moet gaan? 

Leg jij voor jezelf de lat heel hoog en houd je jezelf voor, dat  je pas iets leuks mag doen, 

als alles eindelijk klaar is? En dat je er dan achter komt, dat het nooit klaar is?

Welkom bij de club.... wát is dit herkenbaar, zeg!

Maar tegelijk is het niet okay! 

Wanneer je niet je eigen grenzen aangeeft, wanneer je niet goed voor jezelf zorgt, 

wie dóet dit dan voor je??

Zondag is het eerste Advent, een tijd van verwachting. De tijd waarin we toeleven naar Kerst, 

het feest van het Licht en het Kindje in de kribbe. 

Een feest wat vaak warm en gezellig met familie gevierd wordt.

Maar hóe krijgen we rust in deze hectische tijd? In plaats van eenvoudig het Kind te verwachten, 

wordt er juist extra veel van ons verwacht: het  huis moet gezellig, het eten duur, culinair en vernieuwend en dan moet iedereen in huis ook nog in nieuwe kleding gestoken. 

En vergeet de kerstkaarten en de kapper niet.... 

Maar voor wie moet dit allemaal? Voor wát maken we ons zo druk?

Voor het Kerstkind in de kribbe hoeft dit niet!

Maar die kerststress! Waar vooral vrouwen  last van hebben...

Gelukkig! Anders kan het ook!

Ik bedacht een advenstkalender speciaal voor vrouwen (en mannen) die zich 

in het bovenstaande herkennen. 

Een adventskalender met kleine ideetjes voor me-time.

Gewoon voor elke dag één. Sommige opdrachtjes duren 3 minuten, 

andere misschien een half uur.

Maar de bedoeling is dat je elke dag, wanneer je toeleeft naar Kerst, 

even ontspant en tot rust komt.

Niet met zweverige mindfullness oefeningen of yoga, maar met allerlei tips, 

passend bij mijn blog en  christen-zijn.

Je kunt de opdrachten vervangen en passend maken voor jezelf, 

maar je hoeft niet het wiel uit te vinden.  Je kunt de kaartjes die ik heb gemaakt, 

makkelijk uitprinten via de speciale printversie....

Gun jezelf die rustmomentjes. Open elke ochtend een nieuw briefje en

 beslis of je de opdracht 's morgens, 's middags of 's avonds gaat doen.

 Houd jezelf er vervolgens aan.

Gun jezelf elke dag een moment van bezinning en rust....

Doe je mee?

We beginnen op 1 december

Adventskalender voor me-time

Benodigdheden:

• 24 kaartjes met belevingen, opdrachten, inspiratie
• 24 houten knijper(tje)s  
• 24 rondjes of sterretjes van karton of hout (Intratuin, Action)
• watervaste stift
• schaar
• evt. mini envelopjes of loonzakjes (enveloppenzaak.nl)
•  touw
• kopieerapparaat

Hoe pak ik het aan:

Plak de sterretjes op de houten knijpertjes en nummer ze met watervaste stift van 1 tot 24.

Je kunt deze knijpers ook helemaal zó gemaakt kopen. De knijpers die je op de foto ziet, heb ik bij de Intratuin gekocht,

Je kunt ook grote houten knijpers nemen en er de cijfers direct opschrijven.

Maak zelf kaartjes door de inspiratie-opdrachtjes die hieronder staan over te schrijven óf

kopieer de kaartjes die hieronder op dit blog staan. 

Je hebt hier drie pagina's voor nodig. Knip alle kaartjes los van elkaar.

Vouw dubbel en als je kleine knijpertjes gebruikt, maak je ze vast aan de juiste knijper. Gebruik je grote knijpers, stop de briefjes dan in een klein envelopje of loonzakje.   Deze kun je online kopen (binnen één dag in huis) of zelf vouwen (klik)

Kopieer dit:

 

Lukt het printen niet goed?

Laat het me weten in een berichtje met je e-mailadres erbij en ik stuur een Word bestand 

met de kaartjes naar je toe.

Vouw de briefjes dubbel en bevestig aan de goede knijper.

Het is Advent, wat betekent wachten op Kerst

en verwachten.... verwachten dat het Kerstkind bezorgdheid en stress 

in je leven kan veranderen in rust en vrede.

Want daarvoor werd het Kerst.

Nog  vier weekjes....

Wil je nog een mooi en betekenisvol adventsstukje maken, 

waarbij je elke zondag een nieuwe kaars aansteekt?

Klik dan hier

Lukt het bovenstaande idee met de knijpers niet, of past het niet zó bij je?

Je kunt ook voor een andere vorm kiezen...

En de briefjes verstoppen in 24 doosjes of laatjes

Als je maar elke dag een briefje opent om toe te leven naar Kerst.

Deze quote kwam ik tegen en vind ik wel herkenbaar. We gaan niemand labelen 

(dat wordt al genoeg gedaan), maar misschien als je diep binnenin je kijkt, klopt dit wel. 

We hebben immers allemaal moeilijke en pijnlijke ervaringen mee gemaakt.

Zo gaat dat in het leven. Klopt dit bij jou?

Welke Adventskalender gebruik jij?

Of ga jij deze Adventskalender voor me-time gebruiken?

Laat me weten hóe je het ervaart, ik ben benieuwd.....

Ik wens je afwezigheid van stress en rust en vrede in je hart!

Aanvulling:

In de kopieerversie werken de bijpassende links niet. 

Als het gaat om links naar recpeten of ideeën op mijn blog, zet ik ze hieronder neer.

Makkelijk aan te klikken, scheelt weer zoeken ;)

Dag 4:

Maak je eigen badthee voor een voetenbruisbadje   klik

Dag 6:

Golden milk: klik

Dag 18:

Geurspray voor Kerst: klik

Dag 19:

Appeltaartje in een potje: klik

Mispelmousse

Zo rot als een mispel, luidt het spreekwoord.

En dat betekent dat iets, of meestal iemand door en door verrot is.

Hoewel het spreekwoord wel wat vreemd is, 

want juist een rotte mispel is een echte lekkernij!

Maar  wat is nu een mispel? Wie kent deze vergeten vrucht nog? 

De naam Mispel wordt voor zowel de boom als de vrucht gebruikt, hoewel 

sommigen de boom of beter gezegd, struik ook wel Mispelaar noemen.

De Mispel [Mespilus Germanica] hoort bij de rozenfamilie [Rosaceae].

De struik of boom kan 1,5 tot 6 meter hoog worden en lijkt een beetje op een appelboom.

De 'wilde Mispel' komt al in ons land voor vanaf de 7e eeuw voor Christus.

 

Door Els leerde ik een mispelheester in het park vlakbij school kennen 

en jaren geleden al, nog voordat ik mijn blog begon, maakte ik lekkere producten met mispels. 

Tijd om ze opnieuw te maken en te delen. Inmiddels weet ik verscheidene Mispelaars te staan. 

Mispels zijn pas echt lekker zoet wanneer ze overrijp en ook van binnen bruin zijn. 

De beste oogsttijd is eigenlijk na de eerste vorst, maar dan moet je ze razendsnel verwerken.

Je kunt ze ook plukken wanneer ze nog keihard zijn en aan de boom hangen. 

De beste tijd hiervoor is eind oktober, november. Eetbaar zijn ze dan nog niet, 

de vruchten zijn dan wrang en melig.

Laat ze, los van elkaar,  buiten liggen onder een afdakje.

Het rottingsproces wat bij mispels ook wel 'bletten' wordt genoemd, kan beginnen.

 Hierbij worden de zuren en het tannine in de vruchten afgebroken en 

het zetmeel wordt in suikers omgezet.

Wanneer de vruchten zacht zijn, moet je ze binnen een paar dagen verwerken 

anders gaan ze echt rotten en schimmelen. En dat is zonde! 

Het bletten kun je een beetje versnellen door de mispels een nachtje in de vriezer te leggen.

 

De kleur van de schil verandert duidelijk van goudbruin naar donkerbruin.

De laatste mispel op de foto - je ziet het niet zo goed - is gehalveerd en je ziet één van de vijf pitten.

Je kunt mispels ook vers eten: een echte lekkernij! 

Je kunt het vruchtvlees uit de wat taaie schil zuigen.

De rijpe mispel smaakt zoet èn ze is een echt vitaminebommetje.

Een mispel zit boordevol vitamine C, diverse mineralen, appelzuur en antioxidanten.

 Eet echter niet teveel, ze werken licht laxerend.

Ik deel eerst een heerlijk zoetzure soort jam of gelei. 

Maar die naam is eigenlijk té gewoontjes voor deze mooie, vergeten vrucht.

Ik maakte mispelmousse!

Mispelmousse

      voor 3 potjes

Ingrediënten:

• 1 kg mispels
• 250 g geleisuiker speciaal (2:1)
• 1 el vers citroensap
• 1 tl speculaaaskruiden
  en ook handig:
• een passeerzeef

Hoe maak ik het klaar:

Was de rijpe mispels voorzichtig, snijd ze in kwarten en breng ze in een ruime pan  met een bodempje water aan de kook. Laat 3 minuten koken. Draai ze daarna door een roerzeef. De mispel heeft vijf grote pitten en die wil je niet in je mousse.

Meet nu een halve liter van de brij die af. Doe dit in de pan samen met de geleisuiker, het citroensap en de speculaaskruiden. Natuurlijk kun je ook meer nemen, pas dan de overige ingrediënten aan.

Breng aan de kook en laat borrelend doorkoken zolang op de verpakking staat. Dit is bij mij één minuut. Zorg dat er uitgekookte, brandschone potjes klaar staan.

Schenk de hete mispelmousse in de potjes en zet op de kop weg.

De deksels kunnen op deze manier goed vacuüm trekken.

De mispelmousse is ongeopend zeker twee jaar houdbaar.

Na opening bewaar je de mispelmousse in de koelkast.

Ik vind de smaak heel erg lekker: zachtzoet en mooi in balans.

Het heeft wat weg van zowel appels als rozebottels.

Mispelmousse smaakt lekker bij pannenkoeken, op een beschuitje of bij een kaasplankje.

Ken(de) jij de mispel al?!

Venkel geurstokjes

 Van de weinige venkel die dit voorjaar opkwam, konden we nog minder eten.

De venkel schoot heel snel door en heb ik van de weeromstuit maar laten staan. 

En dáár heb ik geen spijt van!

De bloemen gebruikte ik in zomerse boeketten èn in de Sambuca (klik)

Nu de bloemen zijn uitgebloeid, kan ik de zaden verzamelen en met de stevige stengels 

maak ik nog iets.

Die geweldige venkel! Alles is bruikbaar!

Ik maak natuurlijke geurstokjes van de stengels.

Het is zó ontzettend eenvoudig en als je eenmaal de smaak - of in dit geval de geur -

 te pakken hebt, kun je er lekker mee variëren.

Venkel geurstokjes

     voor 1 flesje met geurstokjes

Benodigdheden:

• uitgebloeide venkelbloemen op stevige steel
• glazen flesje met schroefdraad
• 50 cm sisal touw of jute touw
• 2 à 3 druppels etherische olie
• lijmpistool

Hoe maak ik het:

Verzamel de uitgebloeide bloemen en kijk hoeveel er in je flesje passen.

Ik dronk een flesje zelfgemaakt appelsap leeg en maakte het goed schoon. De dop heb je niet meer nodig. Het stuk touw draai je rondom de schroefdraad. 

Maak het begin- en eindpunt vast met een druppel hete smeltlijm.

Vul het flesje met water en voeg er een paar druppels etherische olie toe.

Of maak een blend en combineer twee of drie geuren.

Kies eens bewust voor de verschillende eigenschappen van de etherische oliën. 

In deze tijd van het jaar vind ik warme, houtachtige geuren lekker.

Kies bijvoorbeeld voor:

• Cassia (kaneel): ontspannend en verwarmend voor lichaam en geest, geeft geluksgevoel
• Clove (kruidnagel) : stimulerend en anti-septisch
• Siberian Fir (Siberische den): luchtzuiverend, motiverend en verfrissend
• Wild Orange (Sinaasappel): kalmerend, ontspannend en verbetert de ademhaling 
• Ginger (gember): warm, zacht, opwekkend

Je kunt ook voor  meer bloemige, frisse geuren kiezen zoals:

• Ylang Ylang: geeft geborgenheid, stimuleert vertrouwen en schept een rustige sfeer 
• Geranium: onstpannend, tegen stress, lekkere geur
• Lavendel: ontspannend en verkoelend
• Citroen: opwekkend, desinfecterend, antiviraal, antibacterieel

Kies de geur bewust bij de plek waar je de geurstokjes wilt plaatsen èn wat past bij je stemming.

Zet de venkelstelen in het water op een plekje waar je er regelmatig even aan kunt ruiken.....

Vul na drie tot vijf dagen, wanneer de geur is vervaagd, aan met een paar nieuwe druppels.

Wil je een compleet andere geur, vervang dan het water voordat je er nieuwe druppels aan toevoegt.

Wanneer je - net als ik - de oliën van Do Terra gebruikt, 

weet je dat de geur puur en krachtig is. 

Je hebt weinig nodig en blijft 'm  lang ruiken.

In plaats van venkelbloemen kun je ook satéprikkers als geurstokjes gebruiken.

Of kies een andere uitgebloeide schermbloem, zoals bijvoorbeeld wilde peen.

Ik koos voor twee geuren: sinasappel en kruidnagel.

Warme geuren voor een fijne sfeer in huis.

Wat is jouw favoriete interieurgeur?

Kweepeerchutney

        Wát kun je  veel doen met een goede fruitoogst.... de mogelijkheden lijken wel eindeloos.                    

Vorig jaar maakte ik een bijzondere, zoetzure chutney van de kwee.  

Het recept heb ik nog niet gedeeld en ga ik bij deze doen.

Potten en potten vol maakte ik. Deze kweepeerchutney is voldoende voor heel veel chutneyplezier....

En je weet het misschien wel: een goede chutney is zowel pittig, zoet en zuur tegelijk.

Die veelheid aan smaken wat zorgt voor een smaakexplosie heeft deze chutney in ieder geval!

Dit recept vond ik op de site van Okke  en heb ik wat aangepast

en met mijn grote kweeperenoogst bijna verdubbeld.

Kweepeerchutney

      voldoende voor 5 -6 grote potten

Ingrediënten:

• 1200 g  kweeperen (schoon gewicht)
• 900 g zoetzure appeltjes (schoongemaakt gewicht)
• 150 g gedroogde vijgen
• 35 g gedroogde abrikozen
• 210 g verse gemberwortel geschild
• 6 uien
• 6 rode pepers
• 4,5 tl kardemom
• 3 tl zeezout
• 600 g witte basterdsuiker
• 900 ml rode wijnazijn

Hoe maak ik het klaar:

Het meeste voorwerk is al gedaan wanneer je de ingrediëntenlijst goed opvolgt.

De kweeperen zijn geschild en van klokhuis ontdaan.

Pas op: gooi dit niet weg! Deze aromatische vrucht kan helemaal gebruikt worden. Met de pitjes uit de klokhuizen maak je een voedende gel (klik) 

Wat je met de schillen kunt doen, laat ik je binnenkort weten.

Snijd ze in kleine blokjes. De appelschillen en klokhuizen hoef je trouwens ook niet weg te gooien. Maak hier appelazijn (klik) of appeltaartthee (klik) van. Snijd ook de appels in kleine blokjes.

Pel de uien en snipper ze. Verwijder bij de pepers de meeste zaadlijsten en pitjes. Als er een paar blijven zitten is dit niet erg. Je krijgt er wat meer pit bij. Snijd de pepers in kleine stukjes.

Snijd de gedroogde vijgen en abrikozen in kleinere stukjes. Schil de gemberwortel en gebruik de schil voor een kop opwekkende gemberthee. Snijd de gember in hele kleine stukjes. 

Doe al het schoongemaakte fruit, de uien, pepers en gember in een grote, ruime pan. Voeg er de suiker en wijnazijn aan toe evenals 4,5 dl water! Voeg ook de kardemom en zout toe en breng het mengsel aan de kook. Laat alles in een gesloten pan 3 uur lang doorkoken tot de chutney wat indikt.

Maak ondertussen glazen potten goed schoon door ze uit te koken met sodawater en vlak voor gebruik nog even goed na te spoelen met kokendheet water.

Vul de potten met de hete chutney en zet ze omgekeerd weg.

Wanneer de deksels vacuüm zijn getrokken, kun je de chutney met gemak

twee jaar bewaren. Na openen in de koelkast zetten en binnen 3 maanden opmaken.

Of geef eens een zelfgemaakte pot chutney cadeau wanneer je voor een etentje bent uitgenodigd.

 Erg origineel en terug van weggeweest: ambachtelijk gemaakte cadeautjes.

Je kunt chutmey serveren bij een broodje kaas, in een pitabroodje, bij een kaasplankje,

een rijstgerecht of een zomerse bbq. 

Nog nooit chutney gegeten? Maak je eigen chutneys voortaan zelf

en geniet van een veelheid aan smaken.

Grand Café in Warmond

Eigenaresse Els zwaait in Grand Café "de Oude School" de scepter 

en maakt van deze plaats een thuis,

 met haar warme hartelijke ontvangst, gulle lach en knusse, stijlvolle sfeer.

En voor een warm onthaal in een gezellige ambiance, ga ik graag de deur uit.

Daar ben ik niet de enige in....   allerlei soorten mensen van alle leeftijden voelen zich thuis.

in Grand Café 'de Oude School' in Warmond.

Het eten moet niet gewoon lekker zijn, maar  iets extra's hebben,

 anders kan ik het thuis ook maken, is mijn motto.

En dát zit hier meer dan goed, met wel 6 koks in de keuken, waaronder Els' 

wederhelft Robert  die er de scepter zwaait.

Door Corona perikelen en privé omstandigheden is het Grand Café  een jaar lang 

alleen overdag open geweest,  maar vanaf deze maand 

is ze ook 's avonds weer geopend voor diners en feesten t.z.h.g.i.

Ha ha... deze afkorting kwam ik op de kaart tegen en ik was één van de weinigen 

die in één keer raadde wat dit betekende...

Weet jij het?

Tot zo lang het nog gezellig is...

Geweldig, toch?!

Ik verraste Peter met een Happy Afternoon.

Het klinkt niet alleen geweldig, de omschrijving luidt 

"Gezellig borrelen en goed gevuld naar huis gaan" en dat maken ze waar!

De Happy Afternoon bestaat uit kleine versnaperingen op tafel 

en daarna vijf gangen met hapjes, waarvan alles

 vers wordt bereid. Voor de Happy Afternoon moet je een dag van tevoren reserveren.

Alles is eveneens volledig vegetarisch te krijgen.

En die hapjes zien er net zo met zorg bereid uit als de niet-vegetarische hapjes.

Ik geef je even een kijkje op onze tafel.

Naast een fles wijn bestelden we ook een fles water in een mooie, zware fles

waarvan de opbrengst voor schoon drinkwater naar Afrika gaat.

Drankjes komen trouwens los op de rekening te staan.

Het schaaltje met diverse kaassoorten was voor de vegetariër - cést moi - en stond net als 

de nootjes, olijven en groentesticks met humusdip op tafel.

Peter kreeg diverse soorten worst op een schaaltje in plaats van de kaas.

\

De tweede gang bestaat uit met zorg geserveerde, warme crostini's: lekker!

De mini-broodjes met óf Oude Schoolburger óf pulled jackfruit zien er zó uit!

In stijl wordt het gefrituurde hapje geserveerd in een oud sardineblikje.

En hoewel de naam anders doet vermoeden is de draadjesvleesch bitterbal

afkomstig van de Vegetarische Slager.

Tussen de gangen door was er voldoende tijd om bij te praten

en dat gaat bijna vanzelf op een plek waar je je thuis voelt en niks moet.

Dát is ook de bedoeling van ons uitje: we houden één dagdeel

per week 'marriage time' en Peter en ik geven elkaar onze onverdeelde aandacht.

En bij het Grand Café in Warmond was het een heerlijke ervaring...

Wij hebben genoten!

En we gaan zeker terug om ook de andere lekkere gerechten op de kaart eens

uit te proberen.

Wat te denken van: "Vegatello Tornado aubergine" met vadouva kerrie, baba ganoush 

met pistache pitjes en granaatappel. En dit is nog maar een voorgerecht.

Ook bij de "Vegetarische Rendang" van jackfruit, pastinaak, pompoen, papadums en Jasmijnrijst 

loopt het water me al bijna in de mond.

Eet je niet vegetarisch? Wees gerust, er zijn nog méér gerechten met vlees en vis.

Nou ja, kijk zelf maar!

Betaalbaar is het ook voor een behagelijk en avondvullend uitje!

 En natuurlijk gaan we terug om de beloofde koffie en thee van het huis op te halen 

waar we deze keer geen tijd meer voor hadden.

Nadat ik vertelde dat ik foodblogger ben, kreeg ik de moeder

van één van de koks te spreken en Els vertelde ook van alles over haar 

passie en drive voor deze mooie, oude plek.

Op de dag dat ze trouwde met Robert en op de trap van de galerie naast de Oude School

stond, wist ze dat ze het leegstaande gebouw nieuw leven in wilde blazen.

En waar een wil is, is een weg... het is haar meer dan goed gelukt!

De Oude School is niet alleen mooi aangekleed, maar is ook een 

echt ontmoetingscentrum voor veel Warmondenaren.

Zo'n drie keer per week komen er een stel oude dames gezellig

cappucino drinken in de Oude School.

"Eigenlijk verdien ik helemaal niets aan deze tafel" vertrouwt Els me toe,

"maar het is zó fijn dat ze even uit het verzorgingstehuis weg kunnen en 

een plekje hebben in de 'gewone wereld', waar ze kunnen bijkletsen zoals vroeger"

En zó is deze plek voor veel mensen een ontmoetingsplaats

 en zoals dat in een dorp vaak gaat: ons kent ons.

Maar voor gasten die van elders komen, is het net zo'n welkome ervaring.

Aanrader!!

Sowieso is het eeuwenoude, schilderachtige Warmond, gelegen aan de Kaagse Plassen, 

een bezoekje meer dan waard. Het is een authentiek, levendig en welvarend dorp. 

Je vind er de vroegere woonplaats van de beroemde schilder Jan Steen, een oud kasteel 

en eeuwenoude landgoederen. Warmond staat bekend om zijn watersport, 

het ligt dan ook omgeven door water.  Het is er heerlijk wandelen, fietsen en varen. 

Het eiland Koudenhoorn, compleet met restaurant, speeltuin, kinderboerderij, 

volkstuintjes en natuurlijk strand en aanmeerplaatsen, is via een brug gemakkelijk bereikbaar 

om te wandelen en te beleven, inclusief stiltegebied.

Het plaatsje zelf heeft een kleine zaterdagmarkt, een ambachtelijke kaarsenmakerij Lucia 

met veel creatieve kaarsen en een gedreven kaarsenmaakster  èn

 een levendige, aantrekkelijke kerk (Kaleb) die in het theater 

annex bibliotheek gebouw op zondag samenkomt. 

En dat alles goed bereikbaar, want Warmond ligt midden in het groene Hart, 

tussen Leiden en Sassenheim, naast Oegstgeest.

Wij varen geregeld op de Kaagse plassen en leggen maar wat graag aan 

bij één van de mooiste plekjes: Warmond.

Wie weet komen we er elkaar een keer tegen!

Konfijten

 Konfijten is een heel oude conserveringsmethode om vruchten te bewaren  Vruchten konfijten 

werd vroeger vooral door de rijken gedaan, omdat suiker lang relatief heel duur was.  

De techniek is te vergelijken met inzouten of pekelen. Maar bij konfijten wordt het fruit 

langdurig in suikersiroop gegaard en vervolgens gedroogd. Hierdoor worden vruchtsuikers 

omgezet in conserverende of hogere suikers die bescherming bieden tegen micro-organismen. 

Zó wordt het product lang - maanden tot zelfs jaren - houdbaar, zonder koeling.

Door de komst van de koelkast is het konfijten wat naar de achtergrond gedrongen.

Jammer want de smaak en textuur van gekonfijte producten is uniek. 

Door het langdurige proces van garen, krijgen smaken namelijk de tijd om tot hun recht te komen.

Zoals met meer dingen uit grootmoeders tijd is konfijten weer trendy om te doen, ondanks dat het 

 een heel bewerkelijk proces is. Ik vond het nog niet zo makkelijk, als het lijkt, 

maar probeerde het voor je uit!

Ik zocht uit hoe je fruit kunt konfijten en besloot  een deel van mijn kweeperenoogst te konfijten. 

Harde vruchten zijn het meest geschikt om te konfijten. Denk aan appels, peren en ananas.

 Sinaasappelschillen en gember worden ook vaak gekonfijt en terugkijkend in mijn blog, 

ontdekte ik dat ik  al eens gekonfijte gember maakte (klik), 

al was die techniek veel eenvoudiger dan wat ik hieronder beschrijf....

Konfijten van kweeperen

    voor potten vol gekonfijt fruit

Ingrediënten:

• 2 kilo kweeperen, schoongemaakt gewicht
• 3 kg biologische rietsuiker +.....
• 2 l water

Hoe maak ik het klaar:

Let op:  kweeperen bevatten veel pectine, met name de schillen en  pitjes. Het is bij konfijten niet de bedoeling dat de boel gaat geleren (binden). Wees daarop alert en laat niet langer koken dan nodig is. 

 

Schil de peren, verwijder de klokhuizen en weeg  tot 2 kilo.  Het recept halveren is natuurlijk prima als je minder fruit hebt.

Snijd de peren in gelijke, dunne plakjes. 

Blancheer de plakjes een halve minuut in kokend water, niet langer! 

Haal uit de pan met een schuimspaan en spoel gelijk af met koud stromend water.

Dit blancheren kun je ook overslaan, ik deed het omdat kweeperen zo hard zijn.

Maak een suikersiroop van gelijke delen water en suiker en neem even veel als het gewicht

 in kilo's fruit. Dus ik nam 2 liter water en voegde er 2 kilo suiker aan toe. 

Breng deze suikersiroop aan de kook, roer regelmatig zodat de suiker volledig oplost in het water.

Heb je een kook- of suikerthermometer, verhit de siroop dan tot 107 graden.

Voeg de uitgelekte peerplakjes toe en breng opnieuw aan de kook.

Laat nu 1 minuut koken en zet het vuur uit. Doe de deksel op de pan en laat volledig afkoelen.

 Laat een nacht staan.

Schep de volgende ochtend de partjes peer uit de suikersiroop. 

Voeg 25%  extra suiker toe, in mijn voorbeeld is dat dus 500 gram om de siroop 

nog geconcentreerder te maken. Breng aan de kook en laat de suikerstroop 

een paar minuten flink doorkoken.

Voeg de kweepeerparten toe en kook nog 1 minuut. Zet het vuur uit en laat weer volledig afkoelen.

Schep de peren uit de pan en herhaal het hele proces een derde keer.

De kweepeerpartjes zijn nu door en door gesuikerd...

Schep ze met een schuimspaan uit de suikersiroop en laat heel goed uitlekken.

Neem ook hier de tijd voor.

De partjes peer zijn van lichtgeel tot rood verkleurd.

Leg de partjes op een droogvel voor de voedseldroger.

Stel de temperatuur in op 60°C en laat drogen in 8 tot 12 uur.

Het fruit mag nog licht plakkerig aanvoelen, een beetje sticky zeg maar.

Doe een grote schep suiker op een velletje bakpapier en wentel de partjes door de suiker. 

Bewaar ze in een afgesloten pot.

Ben je op zoek naar recepten met minder suiker, dan moet je geen vruchten gaan konfijten. 

Suiker wordt niet alleen voor de smaak, maar vooral ook als conserveermiddel gebruikt.

Hierdoor is het fruit wel 10 maanden houdbaar en dat was vroeger erg belangrijk in de tijd

 vóór vriezers en koelkasten.

Gekonfijt fruit wordt nog steeds verkocht in speciaalzaken en bijvoorbeeld op de markt.

Ik kon het niet laten en kocht wat gekonfijt - of zoals het ook wel genoemd wordt: gesuikerd -

fruit. Links gekonfijte ananas en rechts  gekonfijte meloen.

In het midden mijn zelf gekonfijte kweepeer. Past goed, toch?!

Wat kun je doen met gekonfijt fruit?

Eet het heerlijk als fruitig snoepje tussendoor voor wat extra energie.

Ook is het heel geschikt als decoratie op taarten en cake.

De suikersiroop hoef je niet weg te gooien. De fruitsmaak zit er helemaal door 

en met kweeperen zorgt dit voor een bloemig-zoet aroma.

Gebruik als limonadesiroop en geef eens met bruisend water,

schenk over cake of ander gebak, maak er ijsthee van  of geef over desserts.

Met dit recept heb ik voor het eerst fruit gekonfijt en eerlijk is eerlijk: ik vind het wel 

een  bewerkelijk proces. Ik ben er meer dan een week mee bezig geweest. 

En wat zijn er een kilo's suiker doorheen gegaan.

Nu scheelt het dat ik gelijk een geweldige hoeveelheid nam. 

Als ik het nog een keer doe, is een halve kilo fruit konfijten ook al leuk om te doen... 

Je tandarts en de weegschaal zijn  niet blij als je hier elke dag handenvol van snoept, 

maar af en toe eens zondigen mag best.

Ook helpend bij een winterdip...... gun jezelf af en toe iets zondig zoets!

Waar ga jij voor? Kopen of zelf eens konfijten?

Appelbol met amandelspijs

Het is nu dé tijd voor versgeplukte appels!

Met niet al te grote appels plus drie ingrediënten tover je een lekker gebakje op tafel! 

Heerlijk warm na een herfstwandeling bij een kop thee of als dessert.

Of allebei ;)

Ik kreeg een heleboel appeltjes van Charlotte uit de tuin van haar vakantieadres in Normandië.

Ze zijn stevig en een tikje zuur: heerlijk om mee te bakken!

Mijn appelkist was bijna leeg, maar nu kan ik nog even doorgaan ;)

Appelbollen uit de oven zijn elke dag van het jaar lekker. 

En ja... ook bij oud en nieuw ;)

Wie verras jij eens met een appelbol?

Appelbollen met spijs

     voor 4 appelbollen

Ingrediënten:

• 4 stevige, niet te grote appels
• 4 plakjes diepvriesbladerdeeg
• 80 g amandelspijs
• 1/2 ei
• evt kaneel naar smaak

Hoe maak ik het klaar:

Laat de plakjes bladerdeeg ontdooien.

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Neem voor deze appelbollen gerust wat minder lekkere appeltjes. Bijvoorbeeld valappels of appels die je in het wild hebt geplukt. Was ze, schil de appels  - gebruik de schil om er appelazijn of  appeltaartthee van te maken - en boor de klokhuizen eruit met een appelboor.

Leg de plakjes bladerdeeg op een met bakpapier beklede bakplaat.

Druk in het midden een rondje amandelspijs van ongeveer 10 gram. Zet de appel hierop. 

De amandelspijs lijkt wat donker van kleur en dat klopt. Dit is mijn zelfgemaakte spijs

van amandelen met schilletje. Net zó lekker als zonder! En  makkelijk om te maken klik!

Rol een reepje amandelspijs uit en stop dit in het midden van de uitgeboorde appel.

Strooi er eventueel wat kaneel over.

Vouw de bladerdeegpunten over de appel naar het midden toe en druk rondom aan 

met licht vochtige handen.

Klop het ei los en bestrijk de appelbollen rondom met het ei voor een goudbruin korstje.

Schuif de appelbollen in de voorverwarmde oven en bak ze in 25 minuten gaar en goudbruin.

Laat even afkoelen want appel blijft lang heet.

Deze warme appelbol is lekker bij een kop koffie of thee.

Ook heerlijk als dessert! Wanneer de appelbol nog warm is met een bolletje vanille ijs

 en een toefje slagroom. Picture it :)

Wanneer de appelbol afgekoeld is, heerlijk met een warme vanillevla voor het apfelstrudel-gevoel.

Bestrooi eventueel met fijne kaneelsuiker of poedersuiker voor het serveren.

Variaties:

• maak een vulling met suiker of honing en kaneel
• vervang de amandelspijs door een vulling van rozijnen, kaneel en suiker
• bestrooi de appelbollen voor het bakken met fijne kristalsuiker