Feestelijke chocoladedriptaart

Mijn prinsesje werd 8 jaar en wat een heerlijke leeftijd is dat! Ze is zó echt jarig
en natuurlijk hoort daar een prachtige feeststaart bij....

Naast dat de jarige mag kiezen wat we gaan eten, vraag ik ook altijd welke taart ze graag wil.

Dat levert nog wel eens bijzondere uitdagingen op. Zoals deze keer....

De jarige wilde een koekjes- en snoepjestaart en ze is dol op chocola!  Na wat plaatjes kijken op het web kwam ik uit op een hoge taart met chocoladedrip….  Bovenop de chocoladelaag leef ik me creatief uit met koekjes en snoepjes. De bijna-jarige mocht mee boodschappen doen: oreo-koekjes, M&M's, mini-stroopwafeltjes....   zomaar een greep uit het supermarktassortiment wat mee ging. Gezond? Niet echt, maar vooruit: je bent maar één keer per jaar jarig!!

Het zelf maken van een feesttaart is echt goedkoper dan een beetje feesttaart kopen. 

En het wordt een leuke traditie om  deze zelf te maken

Naast de feesttaart bak ik altijd nog een appeltaart, deze keer de appelcrumbletaart en tegenwoordig maakt één van de kinderen ook nog een kwarktaart uit een pakje (blèh!)

Deze feesttaart heb ik uit verschillende recepten samengesteld en het foutje in mijn taart mogen jullie verbeteren.... :)

Uitdaging?! Kom maar op!

Feestelijke chocoladedrip taart

Ingrediënten:

          Biscuittaart 2 x

• 10 eieren  
• 300 g witte basterdsuiker  
• 180 g bio tarwebloem   
• 60 g maïzena
• 3 g zout
• springvorm van 22 cm

        voor de botercrème-vulling

• 125 g roomboter
• 250 g poedersuiker

• 3 el waterextra vulling
  

• 3-4 el friszure jam geel (citrusvruchtenjam)
• 3-4 el friszure jam rood (bijv bramenjam)
• 1 bekertje slagroom
• 
  klopvast
• taartzaag of broodmes
  

  
  

  voor de chocoladeganache
• 150 g pure chocolade
• klontje boter
• 100 ml slagroom
  decoratie wat ik heb gebruikt, kies naar eigen smaak
• 
  300 g marsepein of fondant (roze of een kleur naar keuze)
• oreokoekjes
• mini-stroopwafeltjes
• m & m's
• discodip spikkels
• gekleurde hagelslag
• spekjes
• ijshoorntje
• lolly
• ballondecoratie
  

Hoe maak ik het klaar:
Begin een dag van tevoren met het bakken van de twee biscuits.

Kenmerkend voor een luchtige biscuit is dat er geen boter in zit en dat alle ingrediënten op kamertemperatuur of handwarm zijn. Lang, heel lang mixen van de eieren is noodzakelijk en tot slot moet de bloem goed gezeefd worden. Tijdens de oventijd mag de oven niet geopend worden en op het laatst moet het baksel in een geopende oven afkoelen. Nou, met deze duidelijke aanwijzingen kan ik wel uit de voeten.!

Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet een springvorm van 22 cm dik in met boter en bestuif met wat extra bloem.

Deel de ingredëenten door twee en bak eerst de ene en vervolgens de tweede biscuittaart.

Begin met de eieren te scheiden. Klop de eiwitten in een vetvrije kom stijf.

Doe de dooiers met de suiker in een andere kom en klop deze ongeveer 10 minuten.

Voeg dan de beide eiermengsels bij elkaar en schep deze voorzichtig door.

Weeg de bloem en maïzena af en zeef deze drie keer. De laatste keer in de beslagkom met de eieren.

Niet meer mixen! Schep de bloem luchtig door de eiermassa tot er geen bloem meer te zien is.

Voeg het zout toe.

Schep het beslag in de ingevette vorm en zet in de warme oven. Bak de taart in zo'n 45 minuten lichtbruin. 

De taart is gaar wanneer ze veerkrachtig aanvoelt.

Laat de taart 5 minuutjes in de oven afkoelen.

Bereid de tweede biscuit voor en bak ook deze taart af.

Verwijder de springvorm en laat rusten.

Toen ik begon met bakken was ik een beetje in de war en begon ik met een cakerecept. Ik was de laatste minuut aan het mixen, toen dat ineens tot me doordrong.... ik voegde nog wat minder bloem toe en bakte de cake in een zelfde springvorm van 22 cm doorsnede.  Maar de cake is bijna niet gerezen: ze is erg vast en hard gebleven.  Omdat ik niet wist wat ik er verder mee moest, heb ik deze cakebodem maar onder de biscuits gedaan. 

Hier zie je dat goed....

En je ziet ook goed dat de taarten niet goed recht op elkaar liggen.

Met een scherp mes is dit gewoon te verhelpen. Snijd datgene weg wat te rond gerezen is.

Er is vast wel iemand te vinden die randjes cake wil opsnoepen om alvast de smaak te testen.

Ik nam er zelf maar een kopje thee bij;)

Zorg dat je de bovenste biscuit met de platte onderkant naar boven legt.

Dat is wel zo makkelijk om de taart strak te krijgen.

Snijd de twee biscuits met een taartzaag of scherp mes horizontaal doormidden, 

zodat je twee ronde helften krijgt.

Klop de slagroom stijf en voeg hier klopvast aan toe, zoals op de verpakking staat. 

Op deze manier loopt de slagroom, die je tussen de taart gaat doen, niet uit. 

Ik heb deze stap overgeslagen en hierdoor was de taart een beetje droog.

Maak de botercrème door de zachte boter los te roeren met de suiker en voeg daar ook 

de lepels water aan toe, zodat je een smeuiige crème krijgt.

Besmeer de onderste doorgesneden biscuithelft dun met de botercrème en een laag gele jam.

Leg op elkaar.

Besmeer de bovenkant van de biscuit met de stijve slagroom. Maak hier een dikke laag van zo'n 1 cm van. Leg hierop de tweede biscuitbodem.
Smeer op de laatste tussenlaag weer botercrème en de rode jam.
Leg zo op elkaar dat het stevig aan elkaar plakt en recht ligt.
Smeer vervolgens met de botercrème de hele bovenkant en de zijkant rondom in.  Gebruik voor de zijkant een plat mes of spatel. Plamuur als het ware de cakehelften aan elkaar zodat er geen naad meer is te zien.
Zet de hoge taart in de koelkast om op te laten stijven.

Neem de roze marsepein en rol deze uit tot een grote, dunne lap.
Als je dit doet met een anti-plak deegroller - ik gebruik een stuk pvc-pijp - en op een stuk vetvrij bakpapier moet het een heel eind lukken.
Nou ja….. ik begon drie keer opnieuw, maar vooruit.... het lukt jou vast gelijk in één keer!!
Verdeel de marsepein over de taart door het bakpapier er boven om te draaien en zorg ervoor dat in ieder geval de zijkanten er goed strak uit komen te zien. Bij mij was de bovenkant eerlijk gezegd een puinhoop, maar daar komt toch de chocoladeganache en de decoratie overheen, dus dat zie je later niet.

Maak nu de chocoladeganache door de chocolade au-bain marie te laten smelten. Voeg hier het klontje roomboter aan toe zodat dit ook smelt.  Dit zorgt er straks voor dat de chocolade blijven glanzen. Verwarm in een ander pannetje de slagroom tot het kookpunt. Roer dit door de chocolade en zet van het vuur. Laat het iets afkoelen tot het de gewenste dikte bereikt heeft om nog wel als een saus te verdelen over de taart, maar ook om de drips te maken.
Je begint trouwens met het maken van de drips.

Doe dit door telkens een dessertlepel chocoladeganache op de rand uit te laten lopen.

Kijk of je de gewenste dikte hebt, zodat het mooi naar beneden drupt....

Begin aan de 'achterkant' van de taart om even te oefenen.

Als je rondom alle drips geplaatst hebt, giet je de rest van de ganache over de bovenkant.

In de nog zachte chocoladeganache kun je nu makkelijk de versiering steken of prikken.

Ik plaatste een ijshoorntje schuin op de taart en liet daar een 'stroom van snoepjes' uitlopen.

Verder heb ik alles gebruikt wat ik had gekocht.

Overdaad mag op deze taart.

Niet alles ging precies zoals ik het in m'n hoofd had, want opeens had ik drie enthousiaste vrijwilligers

die me wilden helpen met versieren en snoepen.....

Deze taart had een enorme aantrekkingskracht.

Ik kwam nog een plastic decoratie tegen van ballonnen.....

De kaarsjes pasten er alleen niet meer op. Die mochten op de kwarktaart.

Gebruik je fantasie en je persoonlijke smaak bij het garneren van deze feesttaart.

Zet de taart op een koele plek weg, zodat de chocoladeganache goed hard wordt.

Ik verdeelde deze taart in 16 punten, maar eigenlijk waren dit nog erg grote stukken.

Op zich wel weer makkelijk.

Na het taart eten, hoefde ik niets anders meer  op tafel te zetten.....

De jarige was heel blij met deze taart...

en ik was tevreden en voldaan!

Deze taart ga ik vast nog eens maken.

Al is het maar omdat hier in huis meer mensen helemaal enthousiast werden van deze

 'over the top'-taart.

Ga jij deze uitdaging ook een keer aan?

Een fotootje delen zou ik leuk vinden..... 

De groentefilosoof

Op zoek naar inspiratie voor mijn weekmenu kan ik de tuin wel links laten liggen - 

leeg dat ze is - dus bladerde ik door een heel oud (en wijs) kookboek.

En daar kwam ik dé groentefilosoof tegen....

Tja.... na wat filosoferen besloot ik met 'm in zee te gaan.

En na het eten hoefde ik niet lang te filosoferen om te bedenken dat ik dit oude streekgerecht

 graag met jullie wil delen.... ;)

Mmm.... het smaakt gewoon naar meer!

Al in de 17 e eeuw wordt er melding gemaakt van een filosoof in Brabant en daar wordt dit gerecht

mee bedoelt en niet een wijsgeer. In een Tilburgs kookboek staat het recept.

Deze ovenschotel is bedoelt om restjes in te verwerken. Ja, onze voorouders wisten dat het not done

 was om voedsel te verspillen! Don't waste food lijkt nieuw, maar het is gewoon terug naar hoe het vroeger ging.

Restjes groente en vlees gingen in de groentefilosoof.

Je hebt ook de wat bekendere jachtschotel, waar eveneens restjes groente en vlees in gaan.

Het enige verschil wat ik heb kunnen vinden, is dat er bij een  jachtschotel ook appels in verwerkt worden.

Ik paste deze groentefilosoof wat aan. Meer van deze tijd en passend in een vegetarische leefstijl.

En echt iedereen vond deze filosoof lekker!

Maar.... hoe zit het nu met de naam?

Nou, dat is mij dus niet helemaal duidelijk..... bij het natafelen kun je het daar over hebben, 

of je besteedt gewoon een hele avond filosoferen hieraan....

Maarrrr…... eerst eten!!

Dé groentefilosoof

     voldoende voor 4-6  personen

Ingrediënten:

• 750 g groenten naar keus: zoals koolraap, spruitjes, wortels, knolselderij, bonen etc.
• 1400 g bio aardappelen
• 2 el sojaroom
• 300 g tofu
• olie
• 2 el tamari of zoute ketjap
• boter
• versgemalen zeezout
• peper
• nootmuskaat
• paneermeel

Hoe maak ik het klaar:

Ik vond verrassend genoeg nog wat groentes uit de tuin: in een emmer zand zat mijn laatste knolselderij (heerlijk aromatisch in dit gerecht), wat wortels zaten in dezelfde emmer en tot slot een zakje met snijbonen uit de vriezer.

Maar kies gerust voor andere, stevige groentes.

Verwarm de oven met grillstand voor op 220 graden en lees verder hoe je de oven alvast gebruikt, tijdens het opwarmen....

Begin met het schillen van de aardappelen en snijd ze in stukken. Kook ze in een bodem water gaar in ongeveer 20 minuutjes en stamp er dan een puree van. Breng de puree op smaak met zout, peper en nootmuskaat. Roer er 20 g roomboter en de sojaroom door. Laat de puree staan.

Snijd de tofu in blokjes en bak ze onder voortdurend omscheppen op hoog vuur in zonnebloemolie. Als ze bruin en krokant zien, blus je ze af met de tamari of zoute sojasaus. Laat nog even doorbakken terwijl de blokjes de zoute marinade in zich opnemen. Zet het vuur dan uit en laat staan.

Snijd de groente in middelgrote stukken. Smelt ongeveer 30 g roomboter in een hapjespan en bak hier de groente even  in aan. Doe het deksel op de pan en laat de groente ongeveerd 10 minuten smoren tot ze zacht is.

Beboter een grote ovenschaal en verdeel daar de gesmoorde groente met de op smaak

 gemaakte blokjes tofu in. 

Schep hierop de aardappelpuree en verdeel hierover het paneermeel.

Wist je dat je paneermeel heel makkelijk zelf kunt maken?

De meest simpele manier is om een beschuit te verkruimelen, maar ook oud brood kun je goed laten indrogen.

Ik had dus geen paneermeel meer en droogde van tevoren wat boterhammen in mijn droogoventje. Wat je ook kunt doen is de boterhammen tijdens het voorverwarmen van de oven, laten roosteren en uitdrogen.

Mix ze vervolgens fijn (ik gebruikte hiervoor de staafmixer) en bewaar in een afgesloten potje. Als er geen vocht bij kan, is dit zeker een jaar houdbaar.

Verdeel kleine klontjes roomboter tussen het paneermeel bovenop de ovenschotel.

Schuif de groentefilosoof in de oven en bak in 15 minuten in de hete oven tot de bovenkant een goudbruin korstje heeft. 

Haal uit de oven en serveer.

 

Wat mij betreft mag dit oud-Nederlandse gerecht een come-back doormaken.

Ze is verwarmend, voedzaam en met dit gerecht gooi je zelfs geen stukje wortel meer weg. 

Want elke leftover kan gewoon in de groentefilosoof.

Trouwens, als je het recept kritisch hebt gelezen zie je wel dat mijn versie meer van deze tijd is, 

door de toevoeging van gebakken en gemarineerde tofu en door de sojaroom die ik door de aardappelpuree roer.

Wil je het echt eten zoals het vroeger was, dan kun je voor een nog steeds vegetarische groentefilosoof gebakken kaasplakken erbij geven of je doet er kaas, in blokjes gesneden doorheen. De sojaroom vervang je dan door melk....

Hoe ga jij een keer een groentefilosoof klaar maken?

Ik ben benieuwd..... let  me know

Gegratineerde pastazuurkoolschotel met prei

Vegetarisch: check!

Groenten uit het seizoen: check!

Groenten uit de tuin: check!

Lekker snel klaar: check!

Verwarmend op winterse dagen: check!

Fruit uit Holland: check!

Ja!  Dit gerecht heeft alles en kun je met een gerust hart, op een drukke doordeweekse dag snel op tafel zetten.
Het leuke is, dat de zuurkool in dit gerecht niet zo zuur smaakt. Eigenlijk is dit een kindvriendelijke manier om zuurkool te serveren. Mijn kinderen vinden het op deze manier tenminste prima te doen en waren klaar voor een tweede bordje!

Gegratineerde zuurkool-pastaschotel met prei

            voor 5-6 personen

Ingredienten:

• 400 g tofu
• zonnebloemolie
• 2 el tamari of ketjap asin
• 500 g bio volkoren pasta (fusilli)
• 2 preien 
• 500 g biologische zuurkool
• 2 harde friszure appels (Elstar)
• 140 g tomatenpuree (2 blikjes)
• 2 el sojaroom
• 200 g belegen kaas

Hoe maak ik het klaar:

Snijd de tofu in kleine blokjes en bak ze in een flinke scheut zonnbloemolie op hoog vuur bruin en knapperig. Blijf er wel bij en schep de blokjes regelmatig om. Blus de blokjes af met de tamari (of zoute sojasaus), schep nog even goed om en zet het vuur dan uit. Bewaar tot gebruik.

Verwarm de oven voor op 220 graden met grillstand.

Kook ondertussen de pasta al dente volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking.

Maak de prei schoon - de magere stengeltjes die je op de foto ziet zijn de allerlaatste uit mijn eigen tuin - snijd in ringen en bak ze in een scheutje olie op laag vuur.

Laat ze zacht worden...

Schil de appels en snijd ze in piepkleine blokjes. 

Spoel de zuurkool even af met koud water - tenzij je van heel zure zuurkool houdt - en snijdt ze fijner.

Vet een diepe, ruime ovenschaal in met een lepel olie.

Vermeng de pasta met de zuurkool, de appel, de tomaten puree, de prei, 

de gebakken tofublokjes en de sojaroom.

Doe dit mengsel in de ovenschaal.

Rasp de kaas op een grove rasp en verdeel dit erover heen.

Zet de ovenschotel 10 minuutjes in de oven zodat alles goed warm wordt en de kaas gratineert.

Serveer meteen!

En eet smakelijk!

Heb jij zuurkool op deze manier wel eens gegeten?! 

Taco's met witlofsalade en champignons

Wát heb ik heerlijk gegeten!

De inspiratie voor dit gerecht kwam van de witlof uit eigen tuin en het is niet alleen een snel-klaar-gerecht, maar ook een gerecht met een lekker zomerse oftewel Mexicaanse twist. 

 

Hier word je gewoon blij van!

Een heerlijk weekendgerecht, maar ook doordeweeks zet je snel een volwaardige en gezonde  maaltijd op tafel.

Bovendien is dit een vegan gerecht: zonder dierlijke producten.

En het leuke is.... ik vroeg mijn kinderen of dit gerecht 'blogwaardig' is en ook of ze witlof 

op deze manier lekker vinden. En já!! Ze vinden witlof in mijn stamppotje maar niks, 

maar in deze salade geserveerd in taco's, smaakt het ineens opperbest.

Ik deel het recept met jullie

Taco's met witlofsalade en champignons

           voldoende voor 6 personen

Ingrediënten:

• 18 tacoschelpen
  voor de vulling
• 750(!) g kastanjechampignons (3 bakjes)
• 6 el olijfolie
• 3 uien
• 170 g tomatenpuree
•  500 g maiskorrels
  voor de Mexicaanse kruidenmix
• 1 tl knoflookpoeder
• 1 tl zeezout
• 2 tl komijnpoeder
• 1 tl chilipeper
• 3 el gerookte paprikapoeder (sweet)
  voor de witlofsalade
• 2 stronkjes witlof
• 1 harde appel (Elstar)
• 60 g maiskorrels
• 40 g walnoten
• 60 g rozijnen
  voor de dressing
• 2 el mayonaise (eivrij)
• 2 el olijfolie
• 2 el appelazijn
• 1 tl grove mosterd
• versgemalen zeezout 
• versgemalen peper naar smaak

Hoe maak ik het klaar:

Als je deze lange ingrediëntenlijst ziet, krijg  je vast het idee dat dit recept super lang gaat duren, maar dat is schijn! Ik maakte dit in een half uurtje klaar.
Natuurlijk kun je de Mexicaanse kruidenmix of de dressing van tevoren maken of in grotere hoeveelheden als voorraad opslaan.

Begin met de witlofsalade. Was de witlof en halveer deze. Verwijder de bittere kern en snijd de witlof heel fijn. Week de rozijnen in een beetje warm water. Maak de dressing in een wijde slaschaal. Vermeng de olie met de azijn, voeg hier de mosterd, het zout en peper naar smaak toe. Roer de mayonaise erdoor. Kies voor ei-vrije mayonaise als je dit recept helemaal vegan wilt houden. (Kijk voor amandelnaise hier).
Schep de witlof op de dressing, voeg de maiskorrels toe. Ik gebruikte hiervoor een half potje mais en  de rest (aderhalf potje) gaat door de champignonvulling. Schil de appel en snijd deze in heel kleine blokjes. Schep door de salade. Giet de rozijnen af en voeg deze samen met de walnoot toe.

Je kunt naar smaak meer walnoten of rozijnen toevoegen. Laat de salade staan.

Verwarm de oven voor op 180 graden of zo warm als op de verpakking van de taco's staat.

Veeg de champignons schoon en snijd ze in plakjes. Was champignons nooit, door hun sponswerking zuigen ze zich vol water en verdwijnt hun eigen smaak. 

Maak de uien schoon en snipper ze.

Maak de kruidenmix door alle specerijen te mengen.  Als ze niet fijn genoeg zijn, vijzel je ze nog even en laat staan.

Verhit de olijfolie in een wok en fruit de uisnippers twee minuten. Voeg de champignons toe en roerbak enkele minuten op hoog vuur. Draai het vuur lager en voeg de kruidenmix toe. Roer daarna de tomatenpuree erdoor. Giet de mais af, voeg toe en verwarm goed.

Bak  zes taco's in de voorverwarmde oven, dit duurt een paar minuten.

Kies of je de borden in de keuken opmaakt, of dat iedereen aan tafel zijn eigen taco vult.

Ik koos voor het laatste: zette de wok op tafel en de witlofsalade.

Vul de taco's voorzichtig, want ze breken snel.

Doe onderin een schep witlofsalade en schep daarop één of twee scheppen van het champignonmengsel.

Eet vervolgens met je handen....

En geniet!

Hoeft het niet vegan, dan kun je er geraspte kaas bij geven.

Eet smakelijk!!

Heerlijk!

De witlofsalade uit dit gerecht kun je prima serveren als bijgerecht bij pasta's of geef er eens

 gebakken krielaardappeltjes en mayonaise bij.

Laat je me weten als je dit recept eens geprobeerd hebt?!

Tijd in m'n keuken (6)

Hoewel ik bij deel vijf van deze serie aankondigde dat het voorlopig het laatste bericht was, heb ik té  leuke dingen meegemaakt, vorige week. Te leuk om niet te delen. En daarnaast heb ik weer geblunderd.....  Bij de ene blunder kon alleen de kliko nog uitkomst bieden, bij de andere blunder moest ik met een emmer sop de schade herstellen.....
Verder deel ik een eenvoudige keuken diy. Wist je dat je zelf azijn kunt maken? Lees maar....
Natuurlijk deel ik veel bakrecepten maar het leukste is toch wel mijn restaurantervaring van deze week!!
Na alle keren lekker bij andere mensen uit eten geweest te zijn, was het deze week mijn beurt. Mijn huis en keuken transformeerde ik tot een restaurant.
Stephan en Jolanda kwamen eten en ik haalde alles uit de kast voor een vijf gangen wintermenu met een knipoog naar de lente....

Zoek je niet alleen inspiratie voor een 'lekkere-snel-klare-avondmaaltijd'? Heb je wat te vieren of is het gewoon tijd om voor je eigen partner alles uit de kast te halen?

Lees mee en laat je inspireren..... Eerst mijn weekmenu en dan..... feest!

En omdat het totaal nog geen weer is om in mijn tuin te werken, komt het beloofde moestuinblog wat later. Ga er weer lekker voor zitten....

Weekmenu:

 Op zondag aten we   boerenkoolchili. Een piepklein boerenkoolstronkje uit de tuin ging  in deze chili, die ik serveerde met geroosterd brood.

Op maandag aten we frieten met vega bitterballen uit de oven, kaassouflés, zelfgemaakte mayo en erbij een makkelijke en heerlijke krootjessalade. 

Gemaakt door een pot zoetzure geweckte krootjes (lees hier hoe je krootjes op deze manier bewaard) open te trekken. Ik legde ze op een bedje van alfalfa, wat mayonaise door het zoetzure sap en klaar was deze kleurrijke salade.
 Bij deze maaltijd stel ik wel als voorwaarde dat de salade eerst gegeten wordt. Daarna pas een bordje patat.

Dinsdag  at ik voor het eerst witlof uit eigen tuin. Genieten! Ik maakte er een fris voorjaarsgerecht van.

Klik hier voor het recept van het witlofstamppotje

Op woensdag aten we makkelijk, snel en gezond falafel met pitabroodjes. Ik serveerde er geraspte wortel uit de tuin bij, alfalfa en allerlei zoetzure groentes....

Op donderdag aten we  nasi zonder pakjes en zakjes
 

en dat kan heel goed! De smaak is eerder beter dan minder. Op tafel maak ik er altijd een feestje van: gebakken uitjes, zelfgemaakte seroendeng, zoetzure courgettes en augurken erbij. Verder cassavechips (voor vegans), een vers eitje van de kippen, en zelfgemaakte sambal en zelfgemaakte pindasaus. En hoewel het ingewikkeld klinkt is het eigenlijk snel klaar. Iedereen vindt het lekker!

Op vrijdag aten we hartige taart met aardpeer.

Lekker, feestelijk en het vult goed.

En op zaterdag stond ik de hele dag in de keuken voor een vijfgangendiner....

Restaurantje spelen

Dit is niet nieuw....

Ik ben dol op uit eten gaan en laat me graag verrassen door nieuwe gerechten, maar vooral door service en bijzondere extra's.   Ik heb ooit met een vriendengroep in een huiskamerrestaurant gegeten. Werkelijk alles werd uit de kast getrokken om ons als gasten te verwennen. Een gewoon restaurant of hotel viel in het niet hierbij. Jammer genoeg werd het concept niet goed begrepen door de buurt en de gemeente en moesten ze hun deuren sluiten.

Nu koken we bij ons in de kerk voor elkaar en proberen we elkaar culinair te verrassen. Een maal per jaar houden we een restaurantveiling waarbij iedereen iets kan aanbieden en wat vervolgens weer kan worden gekocht door wie dat wil.

Uit eten gaan vind ik leuk, zelf koken vind ik net zo leuk en zeker als het een keer chique en luxe mag zijn.

En dat kan prima bij elkaar thuis. Deze keer ben ik aan de beurt!

Het menu

Het uitkiezen van de gerechten vind ik altijd een heerlijke uitdaging, vergelijkbaar met de voorpret van een vakantie uitzoeken.  De gerechten moeten niet alleen vegetarisch zijn, maar ook origineel en met seizoensgroenten worden gemaakt.

 Een soepje als voorgerecht is best lekker, maar wel een beetje standaard, dus daar kies ik niet voor.

Maar warm mag het wel zijn.

Ik kwam uit op een kleine proeverij van twee warme gerechtjes als voorgerecht.

Als hoofdgerecht - dat stond eigenlijk vanaf het begin al vast - serveer ik mijn heerlijke krootjesrisotto.

Een tussengerecht haalde ik uit de vriezer en de kelder. Ik maakte een spoom met rabarber.
Een spoom is een drankje dat de smaak neutraliseert tussen het ene en het andere gerecht.

Over het nagerecht dacht ik nog het langst na. Maar ik kwam toch uit op een proeverij van twee verschillende gerechtjes: een feestelijk, zelfgemaakt ijs èn een stuk lauwwarme crumble.
Zo zit er weer een beetje eenheid in het menu, doordat het voor- en nagerecht twee gerechtjes hebben.

Koffie en thee  - met zelfgemaakte bonbons - sluiten het diner af.

Maar niet de avond.... mijn flessen zelfgemaakte likeur mogen ook gezien worden..... en dat niet alleen....

De voorbereiding

Stephan en Jolanda zouden komen eten. Nu heb ik een keer hun keuken gezien.... wow! Die maakte indruk! Een groot kookeiland! Mooi! Strak! En ontzettend veel ruimte!

En dan houdt Jolanda niet echt van koken.....

Nu, ik ga ze niet alleen verwennen, maar ook inspireren, hoop ik. Een risotto is altijd lekker en niet zo moeilijk klaar te maken (daar heb je geen grote keuken voor nodig). En voor de rest van het diner is het eenvoudig: bijna alle recepten zijn op mijn blog te vinden. Dus inspiratie genoeg, zou ik zo denken.

Voor de voorbereiding had ik de hele zaterdag uitgetrokken...  wat een heerlijke besteding van mijn tijd: een uitgebreide keukendag! De laatste vergeten boodschapjes werden nog gehaald en ik kookte de krootjes voor, maakte de aardpeer schoon, bakte de rabarbercrumble en maakte de zuurkool op smaak..... dat was 's morgens.

De rabarber in mijn tuin steekt voorzichtig zijn rozerode knopjes al boven de grond, maar voordat ik de lange stelen kan oogsten moet ik nog even wachten. Dit is rabarber wat uit de vriezer komt. Vorig jaar heb ik ze schoongemaakt, in stukjes gesneden en ingevroren. Dat invriezen gaat prima.

Begin van de middag maakte ik sinaasappelroomijs. 

Dit kan heel goed zonder ijsmachine.... gewoon in de vriezer zetten en elk half uur even roeren. 

Ik zette mijn kookwekker telkens op een half uur zodat ik niet vergat te roeren.  Omdat dit ijs erg in de smaak viel, deel ik het recept binnenkort op mijn blog. 

En ook al is het buiten koud, sinaasappels liggen nu veel en vaak in de winkel en na een warme maaltijd kan een cool dessert best....

Verder bakte ik filodeegbakjes.

Deze zijn makkelijk te maken van een velletje filodeeg wat je in vieren snijdt. Leg drie velletjes in een muffinbakvormpje, wat je hebt ingevet met wat olie. Laat de randen wat uitsteken: het mag er rommelig uitzien. Maak zo meerdere bakjes en bak ze op 200 graden in 5 minuten gaar en bruin.
Dit soort bakjes kun je vullen met van alles en nog wat, denk aan fruit, een salade, ragout of wat dan ook. Ze blijven lang knapperig, je kunt ze zelfs een paar dagen van tevoren al maken. Ik vulde deze bakjes op het laatste moment met een winterwarme vulling van zuurkool, die ik meestal eet als lunch in een pistoletje.
Een risotto moet je pas op het laatste moment bereiden, want die moet vers geserveerd worden. Ik zette alles klaar.
Wie wat bewaard heeft wat.... ik had nog rabarber-druivenijsjes in de vriezer liggen en op mijn kelderplanken staan nog diverse flessen likeur, waaronder rabarbercello....  Deze had ik nodig voor het maken van de rabarberspoom… dat zou ik ook pas op het laatste moment doen.
Alleen waren al mijn mooie glazen in de loop der tijd gesneuveld.
Niet getreurd: bij de buren leende ik mooie wijnglazen en deze zette ik vast klaar.
Ik was de hele zaterdag in mijn element en liep te dansen door de keuken.
Ondertussen werd mijn keuken tijdelijk even overgenomen voor het eten van de kids,.....

Kindertip:

Heb je kinderen en houd dit je tegen om zoiets te organiseren?
Mijn kinderen waren gewoon thuis, maar mochten er vanavond niet bij zijn. Ze kregen rond half zes vers gebakken pannenkoeken en gingen na het eten naar boven. Natuurlijk was het nog lang geen bedtijd..... nee, het was eigenlijk spelletjesavond.

Dus namen ze spelletjes mee naar boven, kregen een fles frisdrank en bekers mee en een zak chips.

En als het tijd was, mochten ze zelf stoppen en naar bed gaan.

En weet je? Ze waren goed geïnstrueerd, maar ze deden het nog ook! Knapperds!

Ik had er geen omkijken naar! En aan het eind van de avond lagen ze allemaal in hun eigen bed te slapen.

De avond zelf

Wat was het gezellig! Toen Stephan en Jolanda kwamen, bleek dat niet alleen ik me had voorbereid. Ook zij hadden hun voorwerk gedaan. Hoewel ze allang voor het eten betaald hadden, kreeg ik twee fruitstruikjes cadeau voor in de tuin. Biologisch en bijvriendelijk en heel goed: ik had ze nog niet.

Ik kreeg een gojibes en een roze bosbes. Ik popel om ze in de tuin een goed plekje te geven.

We schonken deze avond een lekkere rode Merlot.... eerst even praten voordat we aan tafel gingen. De borrelhapjes daarbij maakte ik af met mijn zelfgemaakte pruimenchutney. Dat viel alvast in de smaak. Ondertussen bakte ik de röstirondjes....
Wat blijkt? Stephan werkt met smaak en hoewel hij veel op molecuulniveau bezig is met het ontleden en maken van smaken, hadden we een ontzettend leuke klik en geweldig veel gespreksstof. Sowieso is het super leuk om iemand te ontmoeten die zó enthousiast en gedreven is voor zijn werk. Heerlijk als je niet met tegenzin naar je werk moet, maar dat werken je passie is. Dan leef je voluit!

Aan tafel gingen we voor het voorgerecht....

De proeverij van het filodeegbakje gevuld met de op smaak gebrachte zuurkool

en een röstirondje van aardpeer met peterselie

stond als eerste op het menu. Het viel in de smaak.

Onder het eten roerde ik in de krootjesrisotto en door de gezelligheid en de geanimeerde gesprekken vergat ik bijna de rabarberspoom.

Gelukkig kon ik alles zo uit de vriezer en de kelder pakken.
De suikerrandjes aan de bovenkant van het glas maakte ik snel met wat citroensap en wat suiker op een schoteltje.

Met deze link kom je niet alleen bij het recept van de rabarberspoom, maar ook bij het verhaal van een andere keer dat ik een restaurantavond organiseerde. Hier deel ik nog een mooi menu, maar dan voor de zomer.

De krootjesrisotto is en blijft een topper!

En zonder kinderen aan tafel, serveerde ik 'm lekker met feta. ;)
En als toetje serveerde ik de proeverij van sinaasappelijs, toepasselijk geserveerd in een halve sinaasappel. Omdat de sinaasappelschil te slap kan worden, heb ik die ook ingevroren voor de stevigheid.
De rabarbercrumble was lekker, maar de punten waren wel wat uitgezakt. Doordat de rabarber ingevroren was, kwam er wat meer vocht uit....
Bij het dessert schonk ik mijn zelfgemaakte notenwijn.
Omdat ik niet zeker was over dit experiment van bijna twee jaar geleden, heb ik dit nog niet op mijn blog staan. Komt dit jaar vast wel, want de notenwijn was heerlijk!! Goed van smaak, het lijkt wat op port. Zoet en ook wat stroperig....


De likeurproeverij hebben we maar overgeslagen, want er moest nog iemand de bob blijven.
Ach, wie weet...… een volgende keer!
Het was inmiddels half twaalf geworden.
De dag begon ik dansend èn heel voldaan en tevreden sloot ik de dag af.
Dit was echt een feestje!
Ik heb genoten!! En onze gasten ook....

Bakken

Deze week bakte ik Herman, het vriendschapsbrood.

Ziet het er niet heerlijk uit?
Wil je ook een deel van het zuurdesem van Herman? Laat een berichtje achter.... Wil je Herman zelf opstarten, klik dan op deze link om te zien hoe je dat aanpakt. Ook vind je hier de printversie om door te geven bij je Herman vriendschapsbrood.

Verder maakte ik bonbons, maar dat is al niet meer bijzonder, want dat doe ik elke week, lijkt het wel. Op de één of andere manier verdwijnen ze ook zomaar weer.;)

Ik maakte ook pindarotsjes.... pardon, ik bedoel hazelnootrotsjes, want hazelnoten heb ik nog steeds meer dan genoeg.

Wat heerlijk, zo'n voorraad waar ik gewoon van kan nemen zoveel als ik nodig heb.

En ik bakte stoofpeergebakjes, gewoon voor een keertje tussendoor.

Lekker simpel als je al een potje amandelspijs hebt staan en bladerdeeg uit de diepvries gebruikt.

Keukendiy: azijn maken

Ik maak elk jaar liters appelazijn en dat is al heel makkelijk, maar wat bijna nog makkelijker is, is het maken van wijnazijn.

Deze week was ik niet alleen in de keuken bezig, ik heb ook ontzettend veel opgeruimd. Zo heb ik 7(!) bigshoppers met kinderkleding weggedaan. Dát ruimt lekker op.

Toen was er eindelijk ruimte om mijn wijnflessen goed op te bergen. Dit zijn niet zomaar flessen trouwens, nee.... het zijn de 10- en 15 liter wijnflessen waarin ik zelf de wijn maak. Maar wat kwam ik nog tegen? Eén fles was nog vol met wijn, nog compleet met waterslot erop. Ach ja, ik wist het eigenlijk best, maar ik had vorig jaar geen zin meer om de wijn over te hevelen en te verwerken.

Maar nu..... ik schenk het restant wijn in kannen en kruiken, in potten en pannen..... Niks netjes in flessen met een kurk er in en een etiket erop...…

De grote fles moest gewoon leeg!

Ruim een liter wijn schonk ik in mijn waterkaraf, waar geen deksel bij zit, maar dat is ook de bedoeling. Door de zuurstof in de lucht wordt de alcohol omgezet in azijnzuur. En zo hoop ik een voorraadje wijnazijn te krijgen.

Ik laat de karaf een aantal weken of misschien wel maanden staan, niet in direct zonlicht, wel bij kamertemperatuur. Ik weet niet precies òf en hoeveel alcohol er nog in deze wijn zit dus weet ik ook niet precies hoe zuur de azijn gaat worden..... Maar een leuk experiment is het wel. Ik houd je op de hoogte!

Wil je hier zelf ook mee aan de slag en heb je geen grote hoeveelheid zelfgemaakte wijn? Met restjes wijn, overgebleven van een feestje, kun je ook makkelijk wijnazijn maken. Schenk elke keer een restje wijn in een open fles of karaf en laat het staan..…

Na verloop van tijd wordt deze wijn vanzelf azijn......

Leuk, toch?!

Blunder(s) van de week

Wanneer je een potje bramenjam tegenkomt waarvan het deksel bol staat, 

moet je het potje vooral midden in je witte keuken opendraaien.

Zoals je ziet, deed ik dit ook!

Oeps!

Heb jij dit wel eens gehad? Gelukkig is met een emmer sop het meeste snel opgeruimd.

Dát heb je er van, met al dat bakken!
Ik vergat zomaar een stukje lekkere pruimentaart. Die had ik met taartdoos en al netjes opgeruimd, maar ik was vergeten waar.
De schimmels vergaten dit stukje niet!
Kijk! Helemaal gecamoufleerd op deze manier....

Ik durfde dit stukje zelfs de kippen niet voor te zetten.

En dan zeg ik dat ik nooit iets weggooi.....

Shame on me. 

Deze keer heb ik het echt in de kliko gedeponeerd. 

Dilemma van vorige week

In plaats van bakpapier - waarvan je elke keer het velletje weggooit - heb ik de paraflex sheets uitgeprobeerd. 

Ze zijn behandeld met siliconen en claimen jarenlang mee te gaan. 

Nou, dat is bij mij niet het geval.....

Ik heb er op de foto oranje streepjes bij gezet, zodat je beter ziet waar de scheuren overal zitten.

Erg snel versleten, vind je niet?

Sowieso kun je niet snijden op deze bakvellen, maar dat heb ik hier ook niet gedaan.

Geen nieuw dilemma deze keer, maar wel een paar vragen ter inspiratie.

Denk jij na over wat je in de keuken gebruikt?

En hoe duurzaam jouw materialen zijn?

Of maak jij nog vaak gebruik van wegwerpproducten?

Spring is coming.... mijn moestuin gaat deze maand meer aandacht krijgen.

Volgende keer dus echt een moestuinblog, want er valt al van alles te zien in de moestuin 

en erover schrijven gaat bijna vanzelf.....

See you!