woensdag 11 maart 2020

De groentefilosoof

Op zoek naar inspiratie voor mijn weekmenu kan ik de tuin wel links laten liggen - 
leeg dat ze is - dus bladerde ik door een heel oud (en wijs) kookboek.
En daar kwam ik dé groentefilosoof tegen....


Tja.... na wat filosoferen besloot ik met 'm in zee te gaan.
En na het eten hoefde ik niet lang te filosoferen om te bedenken dat ik dit oude streekgerecht
 graag met jullie wil delen.... ;)
Mmm.... het smaakt gewoon naar meer!

Al in de 17 e eeuw wordt er melding gemaakt van een filosoof in Brabant en daar wordt dit gerecht
mee bedoelt en niet een wijsgeer. In een Tilburgs kookboek staat het recept.
Deze ovenschotel is bedoelt om restjes in te verwerken. Ja, onze voorouders wisten dat het not done
 was om voedsel te verspillen! Don't waste food lijkt nieuw, maar het is gewoon terug naar hoe het vroeger ging.
Restjes groente en vlees gingen in de groentefilosoof.
Je hebt ook de wat bekendere jachtschotel, waar eveneens restjes groente en vlees in gaan.
Het enige verschil wat ik heb kunnen vinden, is dat er bij een  jachtschotel ook appels in verwerkt worden.

Ik paste deze groentefilosoof wat aan. Meer van deze tijd en passend in een vegetarische leefstijl.
En echt iedereen vond deze filosoof lekker!
Maar.... hoe zit het nu met de naam?
Nou, dat is mij dus niet helemaal duidelijk..... bij het natafelen kun je het daar over hebben, 
of je besteedt gewoon een hele avond filosoferen hieraan....

Maarrrr…... eerst eten!!

Dé groentefilosoof

     voldoende voor 4-6  personen

Ingrediënten:
  • 750 g groenten naar keus: zoals koolraap, spruitjes, wortels, knolselderij, bonen etc.
  • 1400 g bio aardappelen
  • 2 el sojaroom
  • 300 g tofu
  • olie
  • 2 el tamari of zoute ketjap
  • boter
  • versgemalen zeezout
  • peper
  • nootmuskaat
  • paneermeel

Hoe maak ik het klaar:
Ik vond verrassend genoeg nog wat groentes uit de tuin: in een emmer zand zat mijn laatste knolselderij (heerlijk aromatisch in dit gerecht), wat wortels zaten in dezelfde emmer en tot slot een zakje met snijbonen uit de vriezer.
Maar kies gerust voor andere, stevige groentes.
Verwarm de oven met grillstand voor op 220 graden en lees verder hoe je de oven alvast gebruikt, tijdens het opwarmen....
Begin met het schillen van de aardappelen en snijd ze in stukken. Kook ze in een bodem water gaar in ongeveer 20 minuutjes en stamp er dan een puree van. Breng de puree op smaak met zout, peper en nootmuskaat. Roer er 20 g roomboter en de sojaroom door. Laat de puree staan.
Snijd de tofu in blokjes en bak ze onder voortdurend omscheppen op hoog vuur in zonnebloemolie. Als ze bruin en krokant zien, blus je ze af met de tamari of zoute sojasaus. Laat nog even doorbakken terwijl de blokjes de zoute marinade in zich opnemen. Zet het vuur dan uit en laat staan.
Snijd de groente in middelgrote stukken. Smelt ongeveer 30 g roomboter in een hapjespan en bak hier de groente even  in aan. Doe het deksel op de pan en laat de groente ongeveerd 10 minuten smoren tot ze zacht is.
Beboter een grote ovenschaal en verdeel daar de gesmoorde groente met de op smaak
 gemaakte blokjes tofu in. 

Schep hierop de aardappelpuree en verdeel hierover het paneermeel.

Wist je dat je paneermeel heel makkelijk zelf kunt maken?
De meest simpele manier is om een beschuit te verkruimelen, maar ook oud brood kun je goed laten indrogen.
Ik had dus geen paneermeel meer en droogde van tevoren wat boterhammen in mijn droogoventje. Wat je ook kunt doen is de boterhammen tijdens het voorverwarmen van de oven, laten roosteren en uitdrogen.
Mix ze vervolgens fijn (ik gebruikte hiervoor de staafmixer) en bewaar in een afgesloten potje. Als er geen vocht bij kan, is dit zeker een jaar houdbaar.

Verdeel kleine klontjes roomboter tussen het paneermeel bovenop de ovenschotel.
Schuif de groentefilosoof in de oven en bak in 15 minuten in de hete oven tot de bovenkant een goudbruin korstje heeft. 

Haal uit de oven en serveer.

Wat mij betreft mag dit oud-Nederlandse gerecht een come-back doormaken.
Ze is verwarmend, voedzaam en met dit gerecht gooi je zelfs geen stukje wortel meer weg. 
Want elke leftover kan gewoon in de groentefilosoof.
Trouwens, als je het recept kritisch hebt gelezen zie je wel dat mijn versie meer van deze tijd is, 
door de toevoeging van gebakken en gemarineerde tofu en door de sojaroom die ik door de aardappelpuree roer.
Wil je het echt eten zoals het vroeger was, dan kun je voor een nog steeds vegetarische groentefilosoof gebakken kaasplakken erbij geven of je doet er kaas, in blokjes gesneden doorheen. De sojaroom vervang je dan door melk....

Hoe ga jij een keer een groentefilosoof klaar maken?
Ik ben benieuwd..... let  me know

dinsdag 10 maart 2020

Gegratineerde pastazuurkoolschotel met prei

Vegetarisch: check!
Groenten uit het seizoen: check!
Groenten uit de tuin: check!
Lekker snel klaar: check!
Verwarmend op winterse dagen: check!
Fruit uit Holland: check!

Ja!  Dit gerecht heeft alles en kun je met een gerust hart, op een drukke doordeweekse dag snel op tafel zetten.
Het leuke is, dat de zuurkool in dit gerecht niet zo zuur smaakt. Eigenlijk is dit een kindvriendelijke manier om zuurkool te serveren. Mijn kinderen vinden het op deze manier tenminste prima te doen en waren klaar voor een tweede bordje!


Gegratineerde zuurkool-pastaschotel met prei

            voor 5-6 personen

Ingredienten:
  • 400 g tofu
  • zonnebloemolie
  • 2 el tamari of ketjap asin
  • 500 g bio volkoren pasta (fusilli)
  • 2 preien 
  • 500 g biologische zuurkool
  • 2 harde friszure appels (Elstar)
  • 140 g tomatenpuree (2 blikjes)
  • 2 el sojaroom
  • 200 g belegen kaas


Hoe maak ik het klaar:
Snijd de tofu in kleine blokjes en bak ze in een flinke scheut zonnbloemolie op hoog vuur bruin en knapperig. Blijf er wel bij en schep de blokjes regelmatig om. Blus de blokjes af met de tamari (of zoute sojasaus), schep nog even goed om en zet het vuur dan uit. Bewaar tot gebruik.
Verwarm de oven voor op 220 graden met grillstand.
Kook ondertussen de pasta al dente volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking.
Maak de prei schoon - de magere stengeltjes die je op de foto ziet zijn de allerlaatste uit mijn eigen tuin - snijd in ringen en bak ze in een scheutje olie op laag vuur.
Laat ze zacht worden...
Schil de appels en snijd ze in piepkleine blokjes. 
Spoel de zuurkool even af met koud water - tenzij je van heel zure zuurkool houdt - en snijdt ze fijner.
Vet een diepe, ruime ovenschaal in met een lepel olie.
Vermeng de pasta met de zuurkool, de appel, de tomaten puree, de prei, 
de gebakken tofublokjes en de sojaroom.

Doe dit mengsel in de ovenschaal.
Rasp de kaas op een grove rasp en verdeel dit erover heen.
Zet de ovenschotel 10 minuutjes in de oven zodat alles goed warm wordt en de kaas gratineert.

Serveer meteen!
En eet smakelijk!

Heb jij zuurkool op deze manier wel eens gegeten?! 




zaterdag 7 maart 2020

Taco's met witlofsalade en champignons

Wát heb ik heerlijk gegeten!
De inspiratie voor dit gerecht kwam van de witlof uit eigen tuin en het is niet alleen een snel-klaar-gerecht, maar ook een gerecht met een lekker zomerse oftewel Mexicaanse twist. 
Hier word je gewoon blij van!
Een heerlijk weekendgerecht, maar ook doordeweeks zet je snel een volwaardige en gezonde  maaltijd op tafel.
Bovendien is dit een vegan gerecht: zonder dierlijke producten.
En het leuke is.... ik vroeg mijn kinderen of dit gerecht 'blogwaardig' is en ook of ze witlof 
op deze manier lekker vinden. En já!! Ze vinden witlof in mijn stamppotje maar niks, 
maar in deze salade geserveerd in taco's, smaakt het ineens opperbest.


Ik deel het recept met jullie

Taco's met witlofsalade en champignons

           voldoende voor 6 personen


Ingrediënten:
  • 18 tacoschelpen
    voor de vulling
  • 750(!) g kastanjechampignons (3 bakjes)
  • 6 el olijfolie
  • 3 uien
  • 170 g tomatenpuree
  •  500 g maiskorrels
    voor de Mexicaanse kruidenmix
  • 1 tl knoflookpoeder
  • 1 tl zeezout
  • 2 tl komijnpoeder
  • 1 tl chilipeper
  • 3 el gerookte paprikapoeder (sweet)
    voor de witlofsalade
  • 2 stronkjes witlof
  • 1 harde appel (Elstar)
  • 60 g maiskorrels
  • 40 g walnoten
  • 60 g rozijnen
    voor de dressing
  • 2 el mayonaise (eivrij)
  • 2 el olijfolie
  • 2 el appelazijn
  • 1 tl grove mosterd
  • versgemalen zeezout 
  • versgemalen peper naar smaak

Hoe maak ik het klaar:
Als je deze lange ingrediëntenlijst ziet, krijg  je vast het idee dat dit recept super lang gaat duren, maar dat is schijn! Ik maakte dit in een half uurtje klaar.
Natuurlijk kun je de Mexicaanse kruidenmix of de dressing van tevoren maken of in grotere hoeveelheden als voorraad opslaan.

Begin met de witlofsalade. Was de witlof en halveer deze. Verwijder de bittere kern en snijd de witlof heel fijn. Week de rozijnen in een beetje warm water. Maak de dressing in een wijde slaschaal. Vermeng de olie met de azijn, voeg hier de mosterd, het zout en peper naar smaak toe. Roer de mayonaise erdoor. Kies voor ei-vrije mayonaise als je dit recept helemaal vegan wilt houden. (Kijk voor amandelnaise hier).
Schep de witlof op de dressing, voeg de maiskorrels toe. Ik gebruikte hiervoor een half potje mais en  de rest (aderhalf potje) gaat door de champignonvulling. Schil de appel en snijd deze in heel kleine blokjes. Schep door de salade. Giet de rozijnen af en voeg deze samen met de walnoot toe.

Je kunt naar smaak meer walnoten of rozijnen toevoegen. Laat de salade staan.

Verwarm de oven voor op 180 graden of zo warm als op de verpakking van de taco's staat.
Veeg de champignons schoon en snijd ze in plakjes. Was champignons nooit, door hun sponswerking zuigen ze zich vol water en verdwijnt hun eigen smaak. 
Maak de uien schoon en snipper ze.
Maak de kruidenmix door alle specerijen te mengen.  Als ze niet fijn genoeg zijn, vijzel je ze nog even en laat staan.
Verhit de olijfolie in een wok en fruit de uisnippers twee minuten. Voeg de champignons toe en roerbak enkele minuten op hoog vuur. Draai het vuur lager en voeg de kruidenmix toe. Roer daarna de tomatenpuree erdoor. Giet de mais af, voeg toe en verwarm goed.

Bak  zes taco's in de voorverwarmde oven, dit duurt een paar minuten.

Kies of je de borden in de keuken opmaakt, of dat iedereen aan tafel zijn eigen taco vult.
Ik koos voor het laatste: zette de wok op tafel en de witlofsalade.
Vul de taco's voorzichtig, want ze breken snel.
Doe onderin een schep witlofsalade en schep daarop één of twee scheppen van het champignonmengsel.
Eet vervolgens met je handen....

En geniet!

Hoeft het niet vegan, dan kun je er geraspte kaas bij geven.

Eet smakelijk!!
Heerlijk!


De witlofsalade uit dit gerecht kun je prima serveren als bijgerecht bij pasta's of geef er eens
 gebakken krielaardappeltjes en mayonaise bij.
Laat je me weten als je dit recept eens geprobeerd hebt?!







dinsdag 3 maart 2020

Tijd in m'n keuken (6)

Hoewel ik bij deel vijf van deze serie aankondigde dat het voorlopig het laatste bericht was, heb ik té  leuke dingen meegemaakt, vorige week. Te leuk om niet te delen. En daarnaast heb ik weer geblunderd.....  Bij de ene blunder kon alleen de kliko nog uitkomst bieden, bij de andere blunder moest ik met een emmer sop de schade herstellen.....
Verder deel ik een eenvoudige keuken diy. Wist je dat je zelf azijn kunt maken? Lees maar....
Natuurlijk deel ik veel bakrecepten maar het leukste is toch wel mijn restaurantervaring van deze week!!
Na alle keren lekker bij andere mensen uit eten geweest te zijn, was het deze week mijn beurt. Mijn huis en keuken transformeerde ik tot een restaurant.
Stephan en Jolanda kwamen eten en ik haalde alles uit de kast voor een vijf gangen wintermenu met een knipoog naar de lente....

Zoek je niet alleen inspiratie voor een 'lekkere-snel-klare-avondmaaltijd'? Heb je wat te vieren of is het gewoon tijd om voor je eigen partner alles uit de kast te halen?
Lees mee en laat je inspireren..... Eerst mijn weekmenu en dan..... feest!
En omdat het totaal nog geen weer is om in mijn tuin te werken, komt het beloofde moestuinblog wat later. Ga er weer lekker voor zitten....

Weekmenu:

 Op zondag aten we   boerenkoolchili. Een piepklein boerenkoolstronkje uit de tuin ging  in deze chili, die ik serveerde met geroosterd brood.
Op maandag aten we frieten met vega bitterballen uit de oven, kaassouflés, zelfgemaakte mayo en erbij een makkelijke en heerlijke krootjessalade. 
Gemaakt door een pot zoetzure geweckte krootjes (lees hier hoe je krootjes op deze manier bewaard) open te trekken. Ik legde ze op een bedje van alfalfa, wat mayonaise door het zoetzure sap en klaar was deze kleurrijke salade.
 Bij deze maaltijd stel ik wel als voorwaarde dat de salade eerst gegeten wordt. Daarna pas een bordje patat.
Dinsdag  at ik voor het eerst witlof uit eigen tuin. Genieten! Ik maakte er een fris voorjaarsgerecht van.

Klik hier voor het recept van het witlofstamppotje

Op woensdag aten we makkelijk, snel en gezond falafel met pitabroodjes. Ik serveerde er geraspte wortel uit de tuin bij, alfalfa en allerlei zoetzure groentes....
Op donderdag aten we  nasi zonder pakjes en zakjes
 


en dat kan heel goed! De smaak is eerder beter dan minder. Op tafel maak ik er altijd een feestje van: gebakken uitjes, zelfgemaakte seroendeng, zoetzure courgettes en augurken erbij. Verder cassavechips (voor vegans), een vers eitje van de kippen, en zelfgemaakte sambal en zelfgemaakte pindasaus. En hoewel het ingewikkeld klinkt is het eigenlijk snel klaar. Iedereen vindt het lekker!

Op vrijdag aten we hartige taart met aardpeer.
Lekker, feestelijk en het vult goed.



En op zaterdag stond ik de hele dag in de keuken voor een vijfgangendiner....


Restaurantje spelen

Dit is niet nieuw....
Ik ben dol op uit eten gaan en laat me graag verrassen door nieuwe gerechten, maar vooral door service en bijzondere extra's.   Ik heb ooit met een vriendengroep in een huiskamerrestaurant gegeten. Werkelijk alles werd uit de kast getrokken om ons als gasten te verwennen. Een gewoon restaurant of hotel viel in het niet hierbij. Jammer genoeg werd het concept niet goed begrepen door de buurt en de gemeente en moesten ze hun deuren sluiten.
Nu koken we bij ons in de kerk voor elkaar en proberen we elkaar culinair te verrassen. Een maal per jaar houden we een restaurantveiling waarbij iedereen iets kan aanbieden en wat vervolgens weer kan worden gekocht door wie dat wil.
Uit eten gaan vind ik leuk, zelf koken vind ik net zo leuk en zeker als het een keer chique en luxe mag zijn.
En dat kan prima bij elkaar thuis. Deze keer ben ik aan de beurt!

Het menu
Het uitkiezen van de gerechten vind ik altijd een heerlijke uitdaging, vergelijkbaar met de voorpret van een vakantie uitzoeken.  De gerechten moeten niet alleen vegetarisch zijn, maar ook origineel en met seizoensgroenten worden gemaakt.

 Een soepje als voorgerecht is best lekker, maar wel een beetje standaard, dus daar kies ik niet voor.
Maar warm mag het wel zijn.
Ik kwam uit op een kleine proeverij van twee warme gerechtjes als voorgerecht.

Als hoofdgerecht - dat stond eigenlijk vanaf het begin al vast - serveer ik mijn heerlijke krootjesrisotto.
Een tussengerecht haalde ik uit de vriezer en de kelder. Ik maakte een spoom met rabarber.
Een spoom is een drankje dat de smaak neutraliseert tussen het ene en het andere gerecht.
Over het nagerecht dacht ik nog het langst na. Maar ik kwam toch uit op een proeverij van twee verschillende gerechtjes: een feestelijk, zelfgemaakt ijs èn een stuk lauwwarme crumble.
Zo zit er weer een beetje eenheid in het menu, doordat het voor- en nagerecht twee gerechtjes hebben.
Koffie en thee  - met zelfgemaakte bonbons - sluiten het diner af.
Maar niet de avond.... mijn flessen zelfgemaakte likeur mogen ook gezien worden..... en dat niet alleen....

De voorbereiding
Stephan en Jolanda zouden komen eten. Nu heb ik een keer hun keuken gezien.... wow! Die maakte indruk! Een groot kookeiland! Mooi! Strak! En ontzettend veel ruimte!
En dan houdt Jolanda niet echt van koken.....
Nu, ik ga ze niet alleen verwennen, maar ook inspireren, hoop ik. Een risotto is altijd lekker en niet zo moeilijk klaar te maken (daar heb je geen grote keuken voor nodig). En voor de rest van het diner is het eenvoudig: bijna alle recepten zijn op mijn blog te vinden. Dus inspiratie genoeg, zou ik zo denken.
Voor de voorbereiding had ik de hele zaterdag uitgetrokken...  wat een heerlijke besteding van mijn tijd: een uitgebreide keukendag! De laatste vergeten boodschapjes werden nog gehaald en ik kookte de krootjes voor, maakte de aardpeer schoon, bakte de rabarbercrumble en maakte de zuurkool op smaak..... dat was 's morgens.
De rabarber in mijn tuin steekt voorzichtig zijn rozerode knopjes al boven de grond, maar voordat ik de lange stelen kan oogsten moet ik nog even wachten. Dit is rabarber wat uit de vriezer komt. Vorig jaar heb ik ze schoongemaakt, in stukjes gesneden en ingevroren. Dat invriezen gaat prima.
Begin van de middag maakte ik sinaasappelroomijs. 

Dit kan heel goed zonder ijsmachine.... gewoon in de vriezer zetten en elk half uur even roeren. 
Ik zette mijn kookwekker telkens op een half uur zodat ik niet vergat te roeren.  Omdat dit ijs erg in de smaak viel, deel ik het recept binnenkort op mijn blog. 
En ook al is het buiten koud, sinaasappels liggen nu veel en vaak in de winkel en na een warme maaltijd kan een cool dessert best....
Verder bakte ik filodeegbakjes.

Deze zijn makkelijk te maken van een velletje filodeeg wat je in vieren snijdt. Leg drie velletjes in een muffinbakvormpje, wat je hebt ingevet met wat olie. Laat de randen wat uitsteken: het mag er rommelig uitzien. Maak zo meerdere bakjes en bak ze op 200 graden in 5 minuten gaar en bruin.
Dit soort bakjes kun je vullen met van alles en nog wat, denk aan fruit, een salade, ragout of wat dan ook. Ze blijven lang knapperig, je kunt ze zelfs een paar dagen van tevoren al maken. Ik vulde deze bakjes op het laatste moment met een winterwarme vulling van zuurkool, die ik meestal eet als lunch in een pistoletje.
Een risotto moet je pas op het laatste moment bereiden, want die moet vers geserveerd worden. Ik zette alles klaar.
Wie wat bewaard heeft wat.... ik had nog rabarber-druivenijsjes in de vriezer liggen en op mijn kelderplanken staan nog diverse flessen likeur, waaronder rabarbercello....  Deze had ik nodig voor het maken van de rabarberspoom… dat zou ik ook pas op het laatste moment doen.
Alleen waren al mijn mooie glazen in de loop der tijd gesneuveld.
Niet getreurd: bij de buren leende ik mooie wijnglazen en deze zette ik vast klaar.
Ik was de hele zaterdag in mijn element en liep te dansen door de keuken.
Ondertussen werd mijn keuken tijdelijk even overgenomen voor het eten van de kids,.....

Kindertip:
Heb je kinderen en houd dit je tegen om zoiets te organiseren?
Mijn kinderen waren gewoon thuis, maar mochten er vanavond niet bij zijn. Ze kregen rond half zes vers gebakken pannenkoeken en gingen na het eten naar boven. Natuurlijk was het nog lang geen bedtijd..... nee, het was eigenlijk spelletjesavond.
Dus namen ze spelletjes mee naar boven, kregen een fles frisdrank en bekers mee en een zak chips.
En als het tijd was, mochten ze zelf stoppen en naar bed gaan.
En weet je? Ze waren goed geïnstrueerd, maar ze deden het nog ook! Knapperds!
Ik had er geen omkijken naar! En aan het eind van de avond lagen ze allemaal in hun eigen bed te slapen.

De avond zelf
Wat was het gezellig! Toen Stephan en Jolanda kwamen, bleek dat niet alleen ik me had voorbereid. Ook zij hadden hun voorwerk gedaan. Hoewel ze allang voor het eten betaald hadden, kreeg ik twee fruitstruikjes cadeau voor in de tuin. Biologisch en bijvriendelijk en heel goed: ik had ze nog niet.
Ik kreeg een gojibes en een roze bosbes. Ik popel om ze in de tuin een goed plekje te geven.

We schonken deze avond een lekkere rode Merlot.... eerst even praten voordat we aan tafel gingen. De borrelhapjes daarbij maakte ik af met mijn zelfgemaakte pruimenchutney. Dat viel alvast in de smaak. Ondertussen bakte ik de röstirondjes....
Wat blijkt? Stephan werkt met smaak en hoewel hij veel op molecuulniveau bezig is met het ontleden en maken van smaken, hadden we een ontzettend leuke klik en geweldig veel gespreksstof. Sowieso is het super leuk om iemand te ontmoeten die zó enthousiast en gedreven is voor zijn werk. Heerlijk als je niet met tegenzin naar je werk moet, maar dat werken je passie is. Dan leef je voluit!

Aan tafel gingen we voor het voorgerecht....
De proeverij van het filodeegbakje gevuld met de op smaak gebrachte zuurkool
en een röstirondje van aardpeer met peterselie
stond als eerste op het menu. Het viel in de smaak.
Onder het eten roerde ik in de krootjesrisotto en door de gezelligheid en de geanimeerde gesprekken vergat ik bijna de rabarberspoom.

Gelukkig kon ik alles zo uit de vriezer en de kelder pakken.
De suikerrandjes aan de bovenkant van het glas maakte ik snel met wat citroensap en wat suiker op een schoteltje.
Met deze link kom je niet alleen bij het recept van de rabarberspoom, maar ook bij het verhaal van een andere keer dat ik een restaurantavond organiseerde. Hier deel ik nog een mooi menu, maar dan voor de zomer.

De krootjesrisotto is en blijft een topper!
En zonder kinderen aan tafel, serveerde ik 'm lekker met feta. ;)
En als toetje serveerde ik de proeverij van sinaasappelijs, toepasselijk geserveerd in een halve sinaasappel. Omdat de sinaasappelschil te slap kan worden, heb ik die ook ingevroren voor de stevigheid.
De rabarbercrumble was lekker, maar de punten waren wel wat uitgezakt. Doordat de rabarber ingevroren was, kwam er wat meer vocht uit....
Bij het dessert schonk ik mijn zelfgemaakte notenwijn.
Omdat ik niet zeker was over dit experiment van bijna twee jaar geleden, heb ik dit nog niet op mijn blog staan. Komt dit jaar vast wel, want de notenwijn was heerlijk!! Goed van smaak, het lijkt wat op port. Zoet en ook wat stroperig....


De likeurproeverij hebben we maar overgeslagen, want er moest nog iemand de bob blijven.
Ach, wie weet...… een volgende keer!
Het was inmiddels half twaalf geworden.
De dag begon ik dansend èn heel voldaan en tevreden sloot ik de dag af.
Dit was echt een feestje!
Ik heb genoten!! En onze gasten ook....




Bakken

Deze week bakte ik Herman, het vriendschapsbrood.

Ziet het er niet heerlijk uit?
Wil je ook een deel van het zuurdesem van Herman? Laat een berichtje achter.... Wil je Herman zelf opstarten, klik dan op deze link om te zien hoe je dat aanpakt. Ook vind je hier de printversie om door te geven bij je Herman vriendschapsbrood.
Verder maakte ik bonbons, maar dat is al niet meer bijzonder, want dat doe ik elke week, lijkt het wel. Op de één of andere manier verdwijnen ze ook zomaar weer.;)

Ik maakte ook pindarotsjes.... pardon, ik bedoel hazelnootrotsjes, want hazelnoten heb ik nog steeds meer dan genoeg.

Wat heerlijk, zo'n voorraad waar ik gewoon van kan nemen zoveel als ik nodig heb.
En ik bakte stoofpeergebakjes, gewoon voor een keertje tussendoor.
Lekker simpel als je al een potje amandelspijs hebt staan en bladerdeeg uit de diepvries gebruikt.







Keukendiy: azijn maken

Ik maak elk jaar liters appelazijn en dat is al heel makkelijk, maar wat bijna nog makkelijker is, is het maken van wijnazijn.
Deze week was ik niet alleen in de keuken bezig, ik heb ook ontzettend veel opgeruimd. Zo heb ik 7(!) bigshoppers met kinderkleding weggedaan. Dát ruimt lekker op.

Toen was er eindelijk ruimte om mijn wijnflessen goed op te bergen. Dit zijn niet zomaar flessen trouwens, nee.... het zijn de 10- en 15 liter wijnflessen waarin ik zelf de wijn maak. Maar wat kwam ik nog tegen? Eén fles was nog vol met wijn, nog compleet met waterslot erop. Ach ja, ik wist het eigenlijk best, maar ik had vorig jaar geen zin meer om de wijn over te hevelen en te verwerken.
Maar nu..... ik schenk het restant wijn in kannen en kruiken, in potten en pannen..... Niks netjes in flessen met een kurk er in en een etiket erop...…
De grote fles moest gewoon leeg!

Ruim een liter wijn schonk ik in mijn waterkaraf, waar geen deksel bij zit, maar dat is ook de bedoeling. Door de zuurstof in de lucht wordt de alcohol omgezet in azijnzuur. En zo hoop ik een voorraadje wijnazijn te krijgen.
Ik laat de karaf een aantal weken of misschien wel maanden staan, niet in direct zonlicht, wel bij kamertemperatuur. Ik weet niet precies òf en hoeveel alcohol er nog in deze wijn zit dus weet ik ook niet precies hoe zuur de azijn gaat worden..... Maar een leuk experiment is het wel. Ik houd je op de hoogte!
Wil je hier zelf ook mee aan de slag en heb je geen grote hoeveelheid zelfgemaakte wijn? Met restjes wijn, overgebleven van een feestje, kun je ook makkelijk wijnazijn maken. Schenk elke keer een restje wijn in een open fles of karaf en laat het staan..…
Na verloop van tijd wordt deze wijn vanzelf azijn......

Leuk, toch?!



Blunder(s) van de week

Wanneer je een potje bramenjam tegenkomt waarvan het deksel bol staat, 
moet je het potje vooral midden in je witte keuken opendraaien.


Zoals je ziet, deed ik dit ook!
Oeps!
Heb jij dit wel eens gehad? Gelukkig is met een emmer sop het meeste snel opgeruimd.

Dát heb je er van, met al dat bakken!
Ik vergat zomaar een stukje lekkere pruimentaart. Die had ik met taartdoos en al netjes opgeruimd, maar ik was vergeten waar.
De schimmels vergaten dit stukje niet!
Kijk! Helemaal gecamoufleerd op deze manier....


Ik durfde dit stukje zelfs de kippen niet voor te zetten.
En dan zeg ik dat ik nooit iets weggooi.....
Shame on me. 
Deze keer heb ik het echt in de kliko gedeponeerd. 

Dilemma van vorige week

In plaats van bakpapier - waarvan je elke keer het velletje weggooit - heb ik de paraflex sheets uitgeprobeerd. 
Ze zijn behandeld met siliconen en claimen jarenlang mee te gaan. 
Nou, dat is bij mij niet het geval.....
Ik heb er op de foto oranje streepjes bij gezet, zodat je beter ziet waar de scheuren overal zitten.
Erg snel versleten, vind je niet?
Sowieso kun je niet snijden op deze bakvellen, maar dat heb ik hier ook niet gedaan.
Geen nieuw dilemma deze keer, maar wel een paar vragen ter inspiratie.
Denk jij na over wat je in de keuken gebruikt?
En hoe duurzaam jouw materialen zijn?
Of maak jij nog vaak gebruik van wegwerpproducten?



Spring is coming.... mijn moestuin gaat deze maand meer aandacht krijgen.
Volgende keer dus echt een moestuinblog, want er valt al van alles te zien in de moestuin 
en erover schrijven gaat bijna vanzelf.....

See you!




maandag 24 februari 2020

Hazelnoot-rotsjes


Terwijl ik voor een speciale  gelegenheid weer een lading bonbons aan het maken was, 
vroeg  Peter me: kun je ook eens pindarotsjes maken?

Ja, ik had wat (gesmolten) chocolade over, dus dat kon ik best doen!
Maar pinda's... ik heb nog super veel hazelnoten over!
Dus zette ik Peter aan het hazelnoten kraken en maakte ik voor hem 
-en stiekem ook voor mezelf - hazelnootrotsjes.
Ze zijn lekker en super simpel. Dat ik dit niet eerder bedacht!!
Makkelijker dan dit gaat het niet worden!

Hazelnoot-rotsjes

    voor ongeveer 25 rotsjes

Ingrediënten:
  • 180 g pure chocolade (Fair Trade)
  • 125 g gepelde hazelnoten
Hoe maak ik het klaar:
Kraak eerst de hoeveelheid hazelnoten die je nodig hebt en nog wat meer.
Rooster de hazelnoten in een droge koekenpan in ongeveer 3 tot 4 minuten. De hazelnootsmaak wordt sterker door het roosteren.
Smelt de chocolade au-bain-marie in een pannetje tot een fonkelende, donkerbruine saus.

Roer de geroosterde hazelnoten door de chocoladesaus. De verhoudingen komen bij dit recept niet zo nauw. 
De hazelnoten moeten in ieder geval rondom met chocolade bedekt zijn. 
En als je wat teveel chocolade hebt, voeg je gewoon wat extra hazelnoten toe.

Leg een bord of plaat met bakpapier klaar en schep hier met een dessertlepel hoopjes hazelnootchocolade op. 
Dit zijn je hazelnootrotsjes!
Zet de plaat of het bord  een half uurtje in de vriezer of laat het twee uur opstijven in de koelkast.
Haal de rotsjes van het bakpapier, ze zijn nu klaar om op te snoepen.
Smullen!

Als je ze kunt bewaren ;) zorg er dan voor dat het niet op een warme plek is. 
De koelkast is - zeker in de zomer - een betere optie.


Deze rotsjes kun je op dezelfde manier met pinda's klaar maken en natuurlijk ook met andere noten. 
Wie weet maak ik ze eens met gemengde noten.... en pistachenootrotsjes zijn vast ook erg lekker!

En.... ze zijn ook erg leuk om samen met kinderen te maken. 
Voorjaarsvakantietip: duik samen met je kind de keuken in!



vrijdag 21 februari 2020

Tijd in mijn keuken (5)


In plaats van een weeklang inspiratie voor de warme maaltijd deze keer inspiratie-ideeën voor de lunch.

Mijn lunchgerechten


Want de lunch? Dát is echt míjn feestje!! Meestal lunch ik alleen omdat iedereen naar werk of school is. Even rust èn bezinning in mijn verder drukke bezigheden....

Op zondag is iedereen wél thuis en lunchen we ongeveer tegelijkertijd, hoewel iedereen zelf iets lekkers en warms uitkiest:  een afbakbroodje, een tosti, een cup-a-soupje, een omeletje op brood...….
Ik koos deze zondag voor een speltbroodje gezond. Ik belegde het met sla, tomaat en met een knakwortel.

Een knakwortel?? Heb jij ze al eens gezien bij de AH? Het is een super goed idee van Koen die ze maakte voor zijn vegetarische vriendin Valerie die geen groentes lust. Het is een knapperige, lange wortel, grondig gemarineerd in een pittige bbq-saus. Ik kocht ze, omdat ik ze zelf een keer wil namaken.....  de smaak is erg geslaagd. Ik zou zeggen….  try this at home. Als je durft.... ;)
Maandag had ik weinig tijd, maar net genoeg om getoast brood met gebakken champignons te maken. Het idee is super simpel. In een grillpan bak ik twee biologische boterhammen, besmeerd met roomboter. De champignons bak ik in een klontje roomboter. Als ze bruin gebakken zijn, blus ik ze af met een scheutje citroensap en breng ze op smaak met versgemalen zeezout. Nog nooit zó geprobeerd? Ik kan het je aanraden. Wat verse alfalfa erbij en klaar is je groentelunch.
Op dinsdag at ik een speltpitabroodje met falafel. Zondag aten we dit als avondeten:  héérlijk! Ik hoor bij dit gerecht geen gemopper. 
Er waren wat groentes over zoals sla, geraspte wortel en alfalfa en een restje zelfgemaakte 
knoflooksaus, wat alleen maar sterker gaat smaken als het langer staat. Lekker, hoor!!



Woensdag was het hoog tijd voor een salade. Ik kookte een krootje, nam het laatste restant sla, de met veel moeite gekraakte walnoten en mozzarella. Een eenvoudige dressing met olijfolie, azijn, honing en mosterd erover en klaar was mijn smakelijke en kleurige lunch.
Zelfs na afloop bleef de kleur op mijn bord....
Dochterlief zag er kunst in, dus moest ik dit even fotograferen.
Wat vind jij?
Sprekend een zonsopkomst, hè?! :)


Op donderdag nam ik tijd om zuurkool op smaak te maken voor een broodje zuurkool. Nou ja, ik kan er zeker wel vier keer van eten. Dus dat is lekker makkelijk voor de rest van de week.
Dit is niet alleen mijn favoriete recept, maar ook op mijn blog heeft het super veel views: bijna 4000!
Op vrijdag: is het mijn schoolwerkdag.... maar een broodje zuurkool kon ik best klaarmaken. Een vegetarisch worstje even opwarmen in wat heet water uit de koffiemachine. En in een pannetje kan ik het stokbrood en de zuurkool even opwarmen in het keukentje van de personeelskamer. Dat het niet voor iedereen lekker ruikt, zal mij worst wezen. Let op de woordspeling, hi hi...
Zaterdag at ik een groentetosti...

Lekker met de (weinige) groentes die ik in huis heb.... Klik hier voor een aantal goede redenen om eens een groentetosti te maken èn daarbij het eenvoudige recept.

Geheel tegen mijn gewoonte in, heb ik deze week heel erg veel brood gegeten. Toch combineer ik dit altijd met groentes. Een gewoon bammetje met kaas... die ontbreekt dan weer wel.
Want stokbrood, een hard speltbroodje of een pitabroodje zijn prima broodjes om bij de lunch te gebruiken. Hoe ziet jouw lunch er het liefst uit?


Mijn vriezer

Oh, wat een heerlijk werkje vind ik dat: de vriezer ontdooien en schoonmaken. Niet dus!!
Toch was het hard nodig. Kijk maar hoeveel ijs er was aangevroren.
Dat telt absoluut aan op de energierekening.
Bovendien kon ik bijna geen brood meer kwijt in het bovenste compartiment.
Dus ja.... het werd de hoogste tijd.
De winter is dan altijd nog een betere tijd dan de zomer......
want dan kun je echt niets buiten de koeling bewaren  (hoewel, deze zachte winter..... ;))
En hoewel je erg koude handen krijgt in de winter, is het ook de tijd dat de vriezer veel leger wordt. De ingevroren zomergroentes zijn zo goed als op, vorige week at ik een groot deel van de leftovers op....
Vooruit dan maar.
Het leuke is dat ik alles wat nog in de vriezer ligt eens door mijn handen laat gaan.
Verderop schrijf ik over mijn leuke 'vriezervondsten' en wat ik daar mee deed.
Maar eerst: stekker eruit, de meeste restanten in de andere - veel te kleine -  vriezer, 
vooral geen voorraad inslaan deze week en dan de kast open en laten ontdooien.
Ik deed relaxed deze keer. Niet alles hoeft in één dag....
Maar aan het eind van de week had ik weer een schone vriezer.

Nu de kinderen op het hart drukken om er uit te blijven zodat de vriezerdeur niet weer per ongeluk
 open blijft staan... En zelf geef ik elke  keer een extra duw tegen de deur, zodat ik zeker weet dat 'ie goed dicht zit.
Hopelijk kan ik weer een jaar of meer vooruit.
Hoe vaak maak jij je vriezer eigenlijk schoon? 


Bakken


Zondag bakten de kinderen twee keer een recept zandkoekjes.... ik gaf mijn keuken prijs en heb ook maar niet gekeken hoe ze alles hebben gemaakt, maar het resultaat mocht er zijn.
Ze  hadden zelfs zoveel gebakken dat er voor de buren, waar ze een spelletjesmiddag hadden, meer dan genoeg was.
Ik bak eigenlijk nooit zandkoekjes, vind ze eigenlijk wat saai....  de kinderen vinden het leuk en maken er vormpjes en figuurtjes mee. Tja.... maar als ze net uit de oven komen, geef ik ze gelijk. Het ruikt héérlijk en super vers zijn ze - eerlijk is eerlijk - ook lekker. Ik kon het er in ieder geval niet bij één houden.

Het is altijd weer een soort van verrassing wat ik allemaal tegenkom bij het ontdooien van mijn vriezer.  Wist je dat je pruimen makkelijk kunt invriezen? Ik niet... maar ik vond ze terug in de vriezer en het blijkt goed gelukt. Ik had de pruimen per 'taart-hoeveelheid' ingevroren: dus 12 pruimen, ontpit en al bestrooid met suiker en kaneel. 's Morgens legde ik het diepvrieszakje op mijn aanrecht, 's middags kon ik de pruimen op de taart leggen....





En nog weer wat later aten we dit heerlijke omgekeerde pruimentaartje met de smaak van de zomer.




Ook Herman - het vriendschapsbrood - kwam ik tegen in de vriezer. In mijn recept van 2016 schrijf ik nog dat ik niet weet of het kan, maar Herman kun je dus prima invriezen.
Eenmaal ontdooid begin je als het ware bij dag één dat je Herman, het vriendschapsbrood hebt gekregen. Wel goed roeren: in het begin echt 4 tot 5 keer op een dag, dat is belangrijk om lucht in het deeg te krijgen. De enzymen/micro-organismen die nodig zijn voor het ontstaan van een desem zijn van nature al aanwezig in meel en zitten ook op onszelf en in de lucht om ons heen.
Deze micro-organismen zitten vooral in de zemel van de graankorrel. Als de desem na een aantal dagen weer begint te bubbelen en rijzen (de start van het ontstaan van het gistingsproces) weet je dat het goed gaat met Herman.
En ik heb weer gezellig een vriendje op mijn verder lege aanrecht ;)
Klik hier voor de
Herman starter  met printversie.
Deze ga ik volgende week fijn bakken.
Woon je trouwens in de buurt en wil je een deel Herman krijgen? Let me know ;)

Heerlijk al die eieren om te bakken!
Ik bakte even-vlug-tussendoor-kokoskoekjes. Een recept van mijn moeder. Iedereen houdt van deze kokoskoekjes!
Ik maakte nog wat lekkere bonbons: 

een laag pure chocolade omhult een zachtzoete vulling van carne de membrillo….
Die moesten in een mooi Valentijnspakket, want chocolade hoort bij de liefde!

Op zaterdag verspreidde het bakvirus zich razendsnel:
oudste dochter wilde graag iets nieuws uitproberen, dus ik gaf haar mijn oude kookboek in handen. ;)
Het resultaat was werkelijk om over naar huis te schrijven....
Ze maakte deze goed gelukte kletskoppen!
Dat ga ik binnenkort nadoen en dan deel ik het recept. 

Jongste dochter kon niet achterblijven en wilde dolgraag cupcakejes versieren.
Nou ja.... die moeten dan nog wel gebakken worden.
Maar ook dat wilde ze graag 'zelluf doen!'
Prima! Ze deed het nog ook, want met haar zeven jaar kan ze dat best!

Dit is een deel van het eindresultaat: ze had er voor iedereen twee gemaakt.
Ik kreeg natuurlijk een groene, omdat ik veel van de tuin houd.
Mierzoet, maar toch erg lekker. 
Wat ik proefde was liefde..... waarmee het gemaakt was :).

Er was trouwens een klein restje cakebeslag over en dat stopte


ik in een klein, hartvormig bakblik. Er doorheen wat vruchtjes uit de rumtopf en na ongeveer
 een half uur had ik een heerlijk, lief hartvormig taartje.
Omdat ik op Valentijnsdag moest werken, was dit een dag later mijn blijk van liefde voor Peter.
Niet aan gedacht om een foto van te maken en voor ik het wist was het op.
Oh ja, de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik de helft kreeg.... lekker, hoor!


Valentijnsdag


Ik kreeg begin van de week een bestelling door van mijn broer om een Valentijnscadeaupakket te maken.
En het mocht worden opgestuurd.
Nou, daar ben ik echt een tijd zoet mee geweest.
Bij het maken van pakketten vraag ik altijd wat er wel en niet in mag.
Alle producten zijn door mij zelf gemaakt. Van kaarsjes tot thee, van druivensap tot bonbons.
Ik zoek mooie verpakkingen en maak labels erbij.
Dit pakket werd vooral een 'tijd voor thee'- pakket.
Met drie soorten thee, honing en bonbons. Ongebleekte theezakjes en een thee-ei 
in de vorm van een theepotje, een houten honinglepel.
Druivensap erbij, kaarsjes in bierdopjes, een hart erbij....
Omdat heel veel producten in glas zitten, vond ik het opsturen reuze spannend.
Nog niet eerder gedaan.... en ik maar wachten en kijken of ik al bericht van mijn broer kreeg.
De post bezorgde een dag later (gelukkig had ik het een dag te vroeg opgestuurd) en mijn broer 
hield me nog eens extra in spanning.
Maar uiteindelijk is de stevig verpakte doos goed aangekomen.
Pfoe... dat moet ik niet elke dag doen.....


Op mijn werk had ik een schaal met hartjessnoepjes neergezet en - heel onpedagogisch - liet ik de kinderen voor de gekste dingen een snoepje verdienen.
Als ze even stil zaten, als ze iets opraapten, iets uitdeelden, als ze een goed cijfer haalden.....
Straf hoefde ik niet te geven.... ;)
En 's  middags mochten kinderen kiezen voor een workshop handscrub maken.
Mijn eigen handscrub was op. Omdat er een nieuw tuinseizoen aan komt, wilde ik graag nieuwe.
 Dus ik besloot dit te combineren.
Ik nam alle ingrediënten mee naar school en daarbij voor iedereen een mooi glazen potje.
Ze mochten de scrub zelf afmeten, mengen, verwarmen en roeren. 
Op het laatst mochten ze nog een geurtje en een kleurtje toevoegen... mooi rood voor Valentijn
Het zag er gezellig uit in de klas.
En ze vonden het zó leuk!
Dit kun je ook makkelijk op een kinderfeestje doen.
Andere kinderen kozen er weer voor om apparaten uit elkaar te halen. 
Ze hadden van thuis zelfs apparaten meegenomen. Leuk, zo'n gemotiveerde groep!


Keukendiy's

Ik vind het heerlijk om precies te weten wat ik heb en niet mis te grijpen als ik in de keuken aan het werk ben.  Als iets (bijna) op is, noteer ik het gelijk in mijn boodschappen-app.
Per winkel heb ik een lijstje, zodat ik weet waar ik wat moet halen.
Er zijn echter steeds meer dingen die ik niet in de winkel koop, simpelweg omdat ik het zelf maak. Het scheelt (plastic) verpakking en geld. Ik moet alleen zorgen dat ik de basisgrondstoffen daarvoor heb.
Zo maak ik altijd zelf mayonaise. Deze is ongeveer 2 tot 3 weken houdbaar in de koelkast. Maar net toen ik knoflooksaus wilde maken, bleek het restje mayonaise niet meer goed. Met een vers kippeneitje maakte ik in een handomdraai weer nieuwe mayonaise, zo'n 3,5 tot 4 dl. Genoeg voor een schaal knoflooksaus en genoeg voor op voorraad. 
Bouillonpoeder is ook zo'n basisingrediënt wat ik altijd wil kunnen pakken.
In de winkel zijn er vaak E-nummers, suiker en gist toegevoegd, maar zelf maken is erg eenvoudig.
En ik doe het van verse groenten en kruiden uit eigen tuin.
Toen ik begon met zelf bouillon te maken, droogde ik een mengsel tot poeder.
Het is een hele klus en mijn droogoventje staat uren aan. 
Maar.... voortschrijdend inzicht leidde in mijn keuken tot het maken van bouillonpasta.
Gemak dient de mens. Het werkt exact hetzelfde als bouillonpoeder alleen kan ik het urenlange droogproces overslaan, doordat ik veel zout toevoeg.
En elk seizoen smaakt het anders: in de zomer verwerk ik er zomergroentes en -kruiden in.
Nu zat er door mijn mengsel onder andere:


pompoen, een stukje knolselderij, paar stukken aardpeer en de standaardingrediënten
zoals wortel, rode peper, ui, selderij en rozemarijn.
Bouillon gebruik ik niet alleen om soep te maken, maar gaat ook door risotto en stoofpotjes. Ik kook er couscous of rijst in gaar. Kortom: overal waar je anders een bouillonblokje zou gebruiken.
Bouillonpasta bewaar ik in de koelkast en is bijna onbeperkt houdbaar. Maar deze week was ze net op.
Met mijn nieuw gemaakte voorraad kan ik weer even vooruit.



Blunder(tje) van de week

Tja.... was ik even vergeten dat ik voor het maken van bonbons de vriezer nodig heb, om ze hard te laten worden. En omdat ik  haast had - de bonbons moesten in het Valentijnspakket nog diezelfde dag verstuurd worden -  was de koelkast niet koud genoeg. Maar ja, mijn grote vrieskast stond uit: in ontdooistand en dat was ik even vergeten. En mijn kleine vriesvakjes zaten overvol.....


Je voelt 'm misschien al aankomen.... de vloeibare chocolade ging over de rand van de bonbonvorm heen, voordat ze rechtop in het vriesvakje stond. De bonbons golfden alle kanten op. Uiteindelijk pasten ze doordat ik het halfje brood maar uit de vriezer deed. Dat lag halverwege de middag te ontdooien op de aanrecht.... 
En naast de grote vriezer schoonmaken, kon ik gelijk het kleine vriesvakje en de koelkast een beurt geven.


Dilemma van de week

Het knoflookdilemma van vorige week: ik baalde flink dat er gewoon geen Nederlands product in de winkel ligt. Echt heel raar, want in tegenstelling tot bananen groeit knoflook echt wel in Nederland. Uiteindelijk koos ik voor de biologische knoflook en die kwam uit...… tja, Verweggistan (China).

Het nieuwe dilemma is voor mij helemaal niet nieuw, want het speelde al een tijd geleden door mijn hoofd. Wat is namelijk een verstandiger keus als je regelmatig bakt: bakpapier of een herbruikbare baksheet gebruiken?
Wát doe jij?
Op het blog van Monique die meukvrij eet, vond ik een interessant stuk over bakpapier. Zij benadert het vanuit het gezondheidsstandpunt en geeft antwoord op de vraag of er ongezond gif van het bakpapier in je eten terecht kan komen. Mijn dilemma richt zich eigenlijk meer op het belasten van het milieu door het produceren van extra afval. Vaak gooi je een velletje bakpapier na éénmalig gebruik weg (ik gebruik ze wel een keer of drie als dat lukt) maar die bak sheets kun je heel lang gebruiken. Tenminste.....
Fluks kocht Peter - voordat ik dit dilemma in mijn hoofd had uitgewerkt -  deze siliconen bakmatjes. 
Ken jij ze ook?
Ze zitten op een grote rol en ik knipte er een aantal op de goede maat voor in mijn droogkastje 
en in een cakeblik. Daar was ik blij mee! 
Maar verder.... wat zou jij gebruiken?! Waar kies jij voor als je bakt?!
Laat het me horen....


Ik dénk dat dit voorlopig even de laatste blog in deze 'tijd uit mijn keuken'-serie is, maar niet getreurd.... ik ga straks verder met mijn moestuinblogs die ik weer ga afwisselen met een serie over mijn bijen en mijn imkerperikelen.
Kijk en lees je dan ook weer mee?